PG 32, col. 668
κλησίᾳ, ὥστε πολλάκις καὶ τοὺς ἐν βαθμῷ, συναπελ-
θόντας τοῖς ἀνυποτάκτοις, ἐπειδὰν (41) μεταμελη-
θώσιν, εἰς τὴν αὐτὴν παραδέχεσθαι τάξιν. Οἱ τοίνυν
Πεπουξηνοὶ προδήλως εἰσὶν αἱρετικοιο εἰς ’γὰρ τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐϐλασφήμησαν, Μοντανῷ καὶ Πρι-
σκίλλῃ τὴν τοῦ Παρακλὴτου προσηγορίαν ἀθεμίτως
καὶ ἀναισχύντως ἐπιφημίσαντες. Εἴτε οὖν ὡς ἀν-
θρώπους θεοποιοῦντες, κατάκριτοι· εἴτε ὡς τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον τῇ πρὸς ἀνθρώπους συγκρίσει καθ-
υϐρίζοντες (42), καὶ οὕτω τῇ αἰωνίῳ καταδίκῃ
ὑπεύθυνοι, διὰ τό ἀσυγχώρητον εἶναι τὴν εἰς το
Πνεῦρια τὸ ἅγιον βλασφημίαν. Τίνα οὖν λόγον ἔχει
τὸ τούτων βάπτισμα ἐγκριθῆναι τῶν βαπτιζόντων
εἰς Πατέρα καὶ Υἱόν καὶ Μοντανόν ἣ Πρίσκιλλαν (43) ἓ
οὐ γὰρ ἐϐαπτίσθησαν οὶ εἰς τά μὴ παραδεδομὲνα
ἡμῖν βαπτισθέντες. Ὠστε, εὶ καὶ τὸν μέγαν Διονύ-
σιον τοῦ παρέλαθεν , ἀλλ’ ἡμῖν οὐ φυλακτέον τὴν
μίμησιν τοῦτο σφαλματος.Τὸ γὰρ ἄτοπον αὐτόθεν
πρόδηλον, καὶ πᾶσιν ἐναργὲς, οἷς τι καὶ μικρὸν τοῦ
λογίζεσθαι μέτεστιν. Οἱ Καθαροὶ καὶ αὐτοὶ τῶν
ἀπεσχισμένων εἰσί. Πλὴν ἀλλ’ ἔδοξε τοῖς ἀρχαίοις,
τοῖς περὶ Κυπριανόν λέγω καὶ Φιρμιλιανὸν τὸν ἡμέ-
τερον, τούτους πάντας μιᾷ ψήφῳ ὑποϐαλεῖν, Καθα-
Ροὺς, καὶ Ἐγκρατίτας. καὶ Ὑδροπαραστάτας (44)’
διότι ἡ μὲν ἀρχὴ τοῦ χωρισμοῦ διὰ σχίσματος γέ-
γονεν’ οἱ δε τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες οὐκέτι
sunt quoad“ baptisma.
(41)”Επειο“άν. Ἐιιὶιὶ addunt δέ, sed haec vocula
dcest in omnibus mss.
(4-2) Καθυϐρίζοντες. lta omnes mss. Edili καθ-
υϐρίσαντες.
(43) Μοντοωόν ἦ Πρίσκιλλαν. Nonnulli mss. codi-
ces καὶ Πρίσκιλλαν. Non ait Basilius l’epuzenosin
baptizando Montanum aut Priscillam nominatim
appellasse; sed-Pepuzenorum baptisma rejicit,
quia aperte, sunt haeretici; et cum eosMontano
crederet Spiritus sancti nomen deferre, inde con-
cludit eos—dum baptizant in nomine, Spiritus
sancti, Montanum intelligere. Simili ratione reji-
citCyprianus baptisma Marcionis in epist._ad Ju-
baianum, p. 13] novae edit. Nunquid, inquit,
hanc Trinitatem Marcion tenet? Nunquid eum-
dem asserit, quem et nos Patrem creatorem?
Nunquid eumdem novit Filium Christum de
Maria virgine natum? Firin‘ilianu's negat _C_ata—
hrygas in eumdem ac Catholicos Christum
Baptizare. quia si emeramus auem Christum
aptizare, quia si quaeramus quem Christum
praedicent, respondebunt eum se pradicare qui
miserit Spiritum per Montanum et Priscillam
locutum. p. 145 ejusdem edit. Quemadmodum
ex his Cypriani et Firmiliani testimoniis non se-
uitur haereticos aliis ac catholicos in baptizari:
0 verbis usos fuisse : ita nec de Montanistis id
Basilius testari credendus est.
Υὸροπαραστάτας. Editi addunt ἀποτακτίτας,
sed haec desunt in nostris omnibus codicibus, et
apud Balsamonem ac Zonaram. Ibidem editi
δι’ ὃ ἡ. melius plerique codices quos secuti su—
mus. Paulo post sex mss. ἐφ’ ἑαυτούς, Sic etiam
vetustissima'canonum collectio Joannis patriar-
chas-poustantinopolitani,.qute asservatur in bi-
bliotheca Coisliniana. Sed alii codices eum edi-
tis consentiunt.
θόντας τοῖς ἀνυποτάκτοις, ἐπειδὰν (41) μεταμελη-
θώσιν, εἰς τὴν αὐτὴν παραδέχεσθαι τάξιν. Οἱ τοίνυν
Πεπουξηνοὶ προδήλως εἰσὶν αἱρετικοιο εἰς ’γὰρ τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἐϐλασφήμησαν, Μοντανῷ καὶ Πρι-
σκίλλῃ τὴν τοῦ Παρακλὴτου προσηγορίαν ἀθεμίτως
καὶ ἀναισχύντως ἐπιφημίσαντες. Εἴτε οὖν ὡς ἀν-
θρώπους θεοποιοῦντες, κατάκριτοι· εἴτε ὡς τὸ
Πνεῦμα τὸ ἅγιον τῇ πρὸς ἀνθρώπους συγκρίσει καθ-
υϐρίζοντες (42), καὶ οὕτω τῇ αἰωνίῳ καταδίκῃ
ὑπεύθυνοι, διὰ τό ἀσυγχώρητον εἶναι τὴν εἰς το
Πνεῦρια τὸ ἅγιον βλασφημίαν. Τίνα οὖν λόγον ἔχει
τὸ τούτων βάπτισμα ἐγκριθῆναι τῶν βαπτιζόντων
εἰς Πατέρα καὶ Υἱόν καὶ Μοντανόν ἣ Πρίσκιλλαν (43) ἓ
οὐ γὰρ ἐϐαπτίσθησαν οὶ εἰς τά μὴ παραδεδομὲνα
ἡμῖν βαπτισθέντες. Ὠστε, εὶ καὶ τὸν μέγαν Διονύ-
σιον τοῦ παρέλαθεν , ἀλλ’ ἡμῖν οὐ φυλακτέον τὴν
μίμησιν τοῦτο σφαλματος.Τὸ γὰρ ἄτοπον αὐτόθεν
πρόδηλον, καὶ πᾶσιν ἐναργὲς, οἷς τι καὶ μικρὸν τοῦ
λογίζεσθαι μέτεστιν. Οἱ Καθαροὶ καὶ αὐτοὶ τῶν
ἀπεσχισμένων εἰσί. Πλὴν ἀλλ’ ἔδοξε τοῖς ἀρχαίοις,
τοῖς περὶ Κυπριανόν λέγω καὶ Φιρμιλιανὸν τὸν ἡμέ-
τερον, τούτους πάντας μιᾷ ψήφῳ ὑποϐαλεῖν, Καθα-
Ροὺς, καὶ Ἐγκρατίτας. καὶ Ὑδροπαραστάτας (44)’
διότι ἡ μὲν ἀρχὴ τοῦ χωρισμοῦ διὰ σχίσματος γέ-
γονεν’ οἱ δε τῆς Ἐκκλησίας ἀποστάντες οὐκέτι
sunt quoad“ baptisma.
(41)”Επειο“άν. Ἐιιὶιὶ addunt δέ, sed haec vocula
dcest in omnibus mss.
(4-2) Καθυϐρίζοντες. lta omnes mss. Edili καθ-
υϐρίσαντες.
(43) Μοντοωόν ἦ Πρίσκιλλαν. Nonnulli mss. codi-
ces καὶ Πρίσκιλλαν. Non ait Basilius l’epuzenosin
baptizando Montanum aut Priscillam nominatim
appellasse; sed-Pepuzenorum baptisma rejicit,
quia aperte, sunt haeretici; et cum eosMontano
crederet Spiritus sancti nomen deferre, inde con-
cludit eos—dum baptizant in nomine, Spiritus
sancti, Montanum intelligere. Simili ratione reji-
citCyprianus baptisma Marcionis in epist._ad Ju-
baianum, p. 13] novae edit. Nunquid, inquit,
hanc Trinitatem Marcion tenet? Nunquid eum-
dem asserit, quem et nos Patrem creatorem?
Nunquid eumdem novit Filium Christum de
Maria virgine natum? Firin‘ilianu's negat _C_ata—
hrygas in eumdem ac Catholicos Christum
Baptizare. quia si emeramus auem Christum
aptizare, quia si quaeramus quem Christum
praedicent, respondebunt eum se pradicare qui
miserit Spiritum per Montanum et Priscillam
locutum. p. 145 ejusdem edit. Quemadmodum
ex his Cypriani et Firmiliani testimoniis non se-
uitur haereticos aliis ac catholicos in baptizari:
0 verbis usos fuisse : ita nec de Montanistis id
Basilius testari credendus est.
Υὸροπαραστάτας. Editi addunt ἀποτακτίτας,
sed haec desunt in nostris omnibus codicibus, et
apud Balsamonem ac Zonaram. Ibidem editi
δι’ ὃ ἡ. melius plerique codices quos secuti su—
mus. Paulo post sex mss. ἐφ’ ἑαυτούς, Sic etiam
vetustissima'canonum collectio Joannis patriar-
chas-poustantinopolitani,.qute asservatur in bi-
bliotheca Coisliniana. Sed alii codices eum edi-
tis consentiunt.