PG 32, col. 72
In English: De Spiritu Sancto 1.1
θεν, εἰς ὕψος αὔταρκες διανίσταται, τῆς συνεσπαρ-
μένης ἐν αύτῴ δυνάμεως ἀπλωοείσης. Εἰ δέ τις γελᾷ,
βλέπων τὴν περὶ τὰς συλλαϐὰς ἡμῶν, ψαλμικῶς εἰ·
πεῖν, ἀδολεσχίαν, αὐτὸς μὲν (28) ἴστω ἀνωφελῆ
καρπὸν τοῦ γέλωτος ὃρεπόμενος ο ἡμεῖς δὲ μή τοῖς
ὀνείδεσι τών ἀνθρώπων ἐνδόντες, μήτε τῷ φαυλισμῷ
αὐτῶν ἡττηθέντες, τὴν ἔρευναν καταλίπωμεν. To—
σοῦτον γὰρ ἀπέχω τούτοις ὡς μικροῖς ἐπαισχύνεσθαι,
ὥστε, εἰ καὶ πολλοστοῦ μέρους τῆς ἀξίας αὐτῶν ἐγ-
ικοίμην, ἐμαυτῷ τε ἂν συνησθείην ὡς μεγάλων ἀξι-
ωθίντι, τῷ τε συνδιερευνῶντι (29) ἡμῖν ἀδελφῷ ού
μικρὸν ἂν φαίην ἐντεῦθεν ἀπηντηκέναι τό κέρδος. Μί-
γιστον οὖν ὁρῶν ἐν μικροῖς ῥήμασι τὸ ἀγώνισμα, il-
πίδ ι τῶν μισθῶν τὸν πόνον ούκ ἀναδύομαι, ἐμαυτῷ τε
ἡγούμενος ἔγκαρπον τόν λόγον ἔσεσθαι, τοῖς τε ἀκού·
ουσι διαρκῆ τὴν ὠφέλειαν ὑπάρξειν. Διόπερ. ἤδη σὺν
αύτῷ γε, φάναί (30), τῷ ἁγίῳ Πνεύματι βαδιοῦμαι
πρὸς τὴν ἐξήγησιν. Καὶ εὶ βούλει ὥστε με εἰς όδόν και
ταστῆναι τοῦ λόγου, μικρὸν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ προ·
6λὴ ματος ὑποστρέφω (3 1
3. Προσευχομένῳ μοι πρώην μετὰ τοῦ λαοῦ, καὶ
ἀμφοτέρως τὴν δοξολογίαν ἀποπληροῦντι τῷ Θεῷ
καὶ Ιῐατρὶ, νῦν μὲν μετὰ μοῦ Υἱοῦ σὺν τῷ ῐινεύματι
τῲ ἁγιῳ, νῦν δὲ die}. τοῦ Υἱοῦ ἐν τῷ (32) ἁγίῳ Πνεύ·
ματι, ἐπέσκηψάν τινες τῶν παρόντων, ξενιζούσαις ἡμᾶς
φωναῖς κεχρῆσθαι λέγοντες, καὶ ἅμα πρὸς ἀλλήλας ύπεο
ναντίως ἐχούσαις. Σύ δε μάλιστα μὲν ’τῆς αὐτῶν ἐκείνων
ἕνεκεν ὠφελείας, εἰ δὲ ἀνιάτως ἔχουσι παντελῷς, διά τό
τῶν ἐντυγχανόντων αὐτοῖς ἀσφαλες ὸξίωσάς τινα εύκο
ρινῆ περὶ τῆς ἐν ταῖς συλλαϐαῖς ταύταις δυνάμεως δι·
δασκαλίαν ἑκφωνηθῆναι. Λεκτέον δὴ οὖν ἡμῖν διὰ
βραχέων, ὡς οἶόν -τε ἀρχὴν τινα ὁμολογουμένην τῷ
λόγῳ διδόντας (33).
interponit, σύν Θεῷ δ’ εἰρήσθω, quod quidem cunt
Deo dictum sit. Q uibus verbis significantius monet
se non suis viribus, sed_Dei auxilio confidAere.._Si
quis autem observet inde natam libri De Spiritu
sancto scribendi occasionem fuisse, quod_Pneu:
matomachi furiis exarsissent,cum Basilius Patriet
Filio cum Spiritu sancto gloriam redderet; is facile
perspiciet non sine causa Basilium illud eamad-
dere, sed ut indicet sibi adversariorum minas
tanti non esse, ut hanc loquendi rationem, cum
sactbvgpirilt’c, quamin ιόιο hoc libro defendit,
usurpare desinat. Basilianis ergo sententiae ner-
vos elidit Combefisius, cum ita redendum esse
pron nntiat,ipso_ Spiritu favente beneque_propz'tio.
(3i) εξτιρστρέψιιι). Sic libri veteres. Editi ἐπι-
στρέψω. Ibidem Reg. quartus προσευχομίνῳ μοι πα-
λαι. me auondam precante.
ian, me quonaam precante.
ι, me quonaang precante. ⁸ ⁸
(32) ’Evfrqb. Articulus additus ex mss. COdICIbUS:
(33)‘Az6‘6~$ra;. Duo codices Regii δοῦσι, quod
μένης ἐν αύτῴ δυνάμεως ἀπλωοείσης. Εἰ δέ τις γελᾷ,
βλέπων τὴν περὶ τὰς συλλαϐὰς ἡμῶν, ψαλμικῶς εἰ·
πεῖν, ἀδολεσχίαν, αὐτὸς μὲν (28) ἴστω ἀνωφελῆ
καρπὸν τοῦ γέλωτος ὃρεπόμενος ο ἡμεῖς δὲ μή τοῖς
ὀνείδεσι τών ἀνθρώπων ἐνδόντες, μήτε τῷ φαυλισμῷ
αὐτῶν ἡττηθέντες, τὴν ἔρευναν καταλίπωμεν. To—
σοῦτον γὰρ ἀπέχω τούτοις ὡς μικροῖς ἐπαισχύνεσθαι,
ὥστε, εἰ καὶ πολλοστοῦ μέρους τῆς ἀξίας αὐτῶν ἐγ-
ικοίμην, ἐμαυτῷ τε ἂν συνησθείην ὡς μεγάλων ἀξι-
ωθίντι, τῷ τε συνδιερευνῶντι (29) ἡμῖν ἀδελφῷ ού
μικρὸν ἂν φαίην ἐντεῦθεν ἀπηντηκέναι τό κέρδος. Μί-
γιστον οὖν ὁρῶν ἐν μικροῖς ῥήμασι τὸ ἀγώνισμα, il-
πίδ ι τῶν μισθῶν τὸν πόνον ούκ ἀναδύομαι, ἐμαυτῷ τε
ἡγούμενος ἔγκαρπον τόν λόγον ἔσεσθαι, τοῖς τε ἀκού·
ουσι διαρκῆ τὴν ὠφέλειαν ὑπάρξειν. Διόπερ. ἤδη σὺν
αύτῷ γε, φάναί (30), τῷ ἁγίῳ Πνεύματι βαδιοῦμαι
πρὸς τὴν ἐξήγησιν. Καὶ εὶ βούλει ὥστε με εἰς όδόν και
ταστῆναι τοῦ λόγου, μικρὸν ἐπὶ τὴν ἀρχὴν τοῦ προ·
6λὴ ματος ὑποστρέφω (3 1
3. Προσευχομένῳ μοι πρώην μετὰ τοῦ λαοῦ, καὶ
ἀμφοτέρως τὴν δοξολογίαν ἀποπληροῦντι τῷ Θεῷ
καὶ Ιῐατρὶ, νῦν μὲν μετὰ μοῦ Υἱοῦ σὺν τῷ ῐινεύματι
τῲ ἁγιῳ, νῦν δὲ die}. τοῦ Υἱοῦ ἐν τῷ (32) ἁγίῳ Πνεύ·
ματι, ἐπέσκηψάν τινες τῶν παρόντων, ξενιζούσαις ἡμᾶς
φωναῖς κεχρῆσθαι λέγοντες, καὶ ἅμα πρὸς ἀλλήλας ύπεο
ναντίως ἐχούσαις. Σύ δε μάλιστα μὲν ’τῆς αὐτῶν ἐκείνων
ἕνεκεν ὠφελείας, εἰ δὲ ἀνιάτως ἔχουσι παντελῷς, διά τό
τῶν ἐντυγχανόντων αὐτοῖς ἀσφαλες ὸξίωσάς τινα εύκο
ρινῆ περὶ τῆς ἐν ταῖς συλλαϐαῖς ταύταις δυνάμεως δι·
δασκαλίαν ἑκφωνηθῆναι. Λεκτέον δὴ οὖν ἡμῖν διὰ
βραχέων, ὡς οἶόν -τε ἀρχὴν τινα ὁμολογουμένην τῷ
λόγῳ διδόντας (33).
interponit, σύν Θεῷ δ’ εἰρήσθω, quod quidem cunt
Deo dictum sit. Q uibus verbis significantius monet
se non suis viribus, sed_Dei auxilio confidAere.._Si
quis autem observet inde natam libri De Spiritu
sancto scribendi occasionem fuisse, quod_Pneu:
matomachi furiis exarsissent,cum Basilius Patriet
Filio cum Spiritu sancto gloriam redderet; is facile
perspiciet non sine causa Basilium illud eamad-
dere, sed ut indicet sibi adversariorum minas
tanti non esse, ut hanc loquendi rationem, cum
sactbvgpirilt’c, quamin ιόιο hoc libro defendit,
usurpare desinat. Basilianis ergo sententiae ner-
vos elidit Combefisius, cum ita redendum esse
pron nntiat,ipso_ Spiritu favente beneque_propz'tio.
(3i) εξτιρστρέψιιι). Sic libri veteres. Editi ἐπι-
στρέψω. Ibidem Reg. quartus προσευχομίνῳ μοι πα-
λαι. me auondam precante.
ian, me quonaam precante.
ι, me quonaang precante. ⁸ ⁸
(32) ’Evfrqb. Articulus additus ex mss. COdICIbUS:
(33)‘Az6‘6~$ra;. Duo codices Regii δοῦσι, quod