PG 32, col. 729
συνοικεῖν ἀνέγκλητος, εὶ μηδείς ἐστινό διασπῶν τὸ
σννοιχέσιον” τοῦ Ἀποστόλου εἰπόντος· Ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ
ὁ ἀνὴρ, ἐλευθέρα ἐστὶν, ᾧ σέλει, γαμηθῆναι· μόνον ἐν
Κυρίῳ.
ΜΒ’.ὀὶ ἄνευ τῶν κρατούντων γάμοι πορνεῖαί εἰσιν-
Οῧτι οὖν πατρὸς ζῶντος, οὔτε δεσπότου, οἰ συνιόντες
ἄνιύθυνοὶ εἰσιν. ὡς, ἐάν (2) ἐπινεύσωσιν οἱ κύριοι
τήν συνοίκησιν, τότε λαμϐάνει τό τοῦ γάμου
βέϐαιον.
ΜΓ. ’ος θανάτου πληγὴν τῷ πλησίον ἓδωκι,
φονεύς ἔστιν’ εἴτε ἦρξε τῆς πληγῆς, εἶτε ἠμύ-
νατο.
MA'. Ἐ διάκονος ὴ τῳ Ἕλληνι συμπορνεύσασα
anni ἔστιν εἰς μετάνοιαν (3), εἰς δὲ τὴν προσφορὰν
διχθήοητοιι τῷ ἑϐδόμῳ ἔτει, δηλονότι, ἐν ἁγνείᾳ
ζῶσα. ὀ δὲ μετὰ τὴν πίστιν Ἕλλην πάλιν τῇ ἱεροσυλίᾳ
προσιὼν, ἐπὶ τὸν ἔμετον ὑποστρέφει. Ἡμεῖς δὲ τῆς
δ ιακονου τὸ σῶμα,ὡς καθιερωμένον, οὐκέτι ἐπιτρέπομεν
ἕν χρήσει ιῖναι σαρκικῇ.
ΜΚ. Ἐάν τις, τὸ ὄνομα (4) λαϐὼν τοῦ Χριστια-
νισμοῦ, ἃνυϐριζῃ τὸν Χριστὸν, οὐδὲν ὄφελος αὐτῷ
ἇπό τῆς προσηγορίας.
Μξ. Ἡ δᾶ τῷ καταλειφθέντι πρὸς καιρὸν (ὅ) παρά
τῆς γυναικός κατὰ ἄγνοιαν γημαμένη, εἶτα ὰφ-
ιθεῖσοι, διὰ τὸ ἐπανιλοεῖν πρὸς αὐτὸν τὴν προτέραν,
ἓπὸρνςυσι μὶν, ἓν ἀγνοίᾳ δὲ. Γάμου οὖν οὐκ εἰρχθὴ-
astat. Κάλλιον δὲ, ἐὰν μείνῃ οὓτως.
MZ'. Ἐγκρατῖται (6) καί σακκοφόροι, καὶ ἁπο-
τακτῖται τῷ αὐτῷ (7) ὑπόκεινται λόγῳ, ῷ καὶ Ναυα-
⁶¹⁵ Ι Cor. vni, 39.
(2) Ὠς ἐάν. Codex Regius 3027 ὥστε ἐάν. Legitur
in Pandectis ἕως οἶν.
(1}) Et; μετάνοεοει. Hanc scripturam eruimus lex
codice Regio 3027 antiquo et in membranis scripto.
Eam confi’rmatAlexiusAristenus,qui Basilii voces
hoc verbo commutat, ύποπιπτέτωβὶι inter substra-
tos.Legitur in omnibus aliis codicibus mss. ὃεκτή
ἔστιν εἰς τὴν κοινωνίαν, recipienda est in communio-
ἐφη-εὶς habent‘ Balsamon et Zonaras qui lapsam
diaconissam ad communionem precum admitti
egistimant, eique, itidem ut clericis lapsis, non
aliamquam depositlon’is poenam imponirLegitur
in cdin'onibus 'S. Basilii ὀύ ὃεκτή ἐστὶν, etc., non
recipienda in communionem. Scriptura quam se-
quimur, praeter auctoritatem codicis ms. et Ari-
stem. nit tur etiam manifesto argumento. Nam
iteni, nititur etiam manifestoargumento. Nam
communio apud Basilium non idem valet ac pre-
cum commuhio; et cum Basilius lapsae diaconissre
Eucharistiam non concedat nisi 'anno septimo,
Eucharistiam non concedat n1s1 anno se nmo,
quomodqvideripossit eadem in illamindufgent‘i‘a
titiam in clericos; quibus nihil prunarum imponit,
preter depositioném? Meliuslinulto Alexius 'Ari-
γ itenus duplicem pinnam huic diac‘onissae irro-
gari» observat, depositionem et paenitentiam.
' (4) Ἐάν τις sentinae. satis apposite ad. hanc η
sententiam Basilius' in Commentario in {saiam
1525, ιι. 6747: Nemo se ipse seducat, inquit, ina:
Ριιις- ἂκῦ, ιι. 04k manu δε ipse δεαωιιιι, ιωμιιι, ιηιι- ,νοω μ..- _-_.._ ..ι ἡ ._ γ _
nibus his verbis .' tamet si peccator sum, at certe hoc canone Marcionistarum germen appellari pu-
‘1153115‘145 ,
ᾖ ἷςᾴξῖμῖέέμζ.
σννοιχέσιον” τοῦ Ἀποστόλου εἰπόντος· Ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ
ὁ ἀνὴρ, ἐλευθέρα ἐστὶν, ᾧ σέλει, γαμηθῆναι· μόνον ἐν
Κυρίῳ.
ΜΒ’.ὀὶ ἄνευ τῶν κρατούντων γάμοι πορνεῖαί εἰσιν-
Οῧτι οὖν πατρὸς ζῶντος, οὔτε δεσπότου, οἰ συνιόντες
ἄνιύθυνοὶ εἰσιν. ὡς, ἐάν (2) ἐπινεύσωσιν οἱ κύριοι
τήν συνοίκησιν, τότε λαμϐάνει τό τοῦ γάμου
βέϐαιον.
ΜΓ. ’ος θανάτου πληγὴν τῷ πλησίον ἓδωκι,
φονεύς ἔστιν’ εἴτε ἦρξε τῆς πληγῆς, εἶτε ἠμύ-
νατο.
MA'. Ἐ διάκονος ὴ τῳ Ἕλληνι συμπορνεύσασα
anni ἔστιν εἰς μετάνοιαν (3), εἰς δὲ τὴν προσφορὰν
διχθήοητοιι τῷ ἑϐδόμῳ ἔτει, δηλονότι, ἐν ἁγνείᾳ
ζῶσα. ὀ δὲ μετὰ τὴν πίστιν Ἕλλην πάλιν τῇ ἱεροσυλίᾳ
προσιὼν, ἐπὶ τὸν ἔμετον ὑποστρέφει. Ἡμεῖς δὲ τῆς
δ ιακονου τὸ σῶμα,ὡς καθιερωμένον, οὐκέτι ἐπιτρέπομεν
ἕν χρήσει ιῖναι σαρκικῇ.
ΜΚ. Ἐάν τις, τὸ ὄνομα (4) λαϐὼν τοῦ Χριστια-
νισμοῦ, ἃνυϐριζῃ τὸν Χριστὸν, οὐδὲν ὄφελος αὐτῷ
ἇπό τῆς προσηγορίας.
Μξ. Ἡ δᾶ τῷ καταλειφθέντι πρὸς καιρὸν (ὅ) παρά
τῆς γυναικός κατὰ ἄγνοιαν γημαμένη, εἶτα ὰφ-
ιθεῖσοι, διὰ τὸ ἐπανιλοεῖν πρὸς αὐτὸν τὴν προτέραν,
ἓπὸρνςυσι μὶν, ἓν ἀγνοίᾳ δὲ. Γάμου οὖν οὐκ εἰρχθὴ-
astat. Κάλλιον δὲ, ἐὰν μείνῃ οὓτως.
MZ'. Ἐγκρατῖται (6) καί σακκοφόροι, καὶ ἁπο-
τακτῖται τῷ αὐτῷ (7) ὑπόκεινται λόγῳ, ῷ καὶ Ναυα-
⁶¹⁵ Ι Cor. vni, 39.
(2) Ὠς ἐάν. Codex Regius 3027 ὥστε ἐάν. Legitur
in Pandectis ἕως οἶν.
(1}) Et; μετάνοεοει. Hanc scripturam eruimus lex
codice Regio 3027 antiquo et in membranis scripto.
Eam confi’rmatAlexiusAristenus,qui Basilii voces
hoc verbo commutat, ύποπιπτέτωβὶι inter substra-
tos.Legitur in omnibus aliis codicibus mss. ὃεκτή
ἔστιν εἰς τὴν κοινωνίαν, recipienda est in communio-
ἐφη-εὶς habent‘ Balsamon et Zonaras qui lapsam
diaconissam ad communionem precum admitti
egistimant, eique, itidem ut clericis lapsis, non
aliamquam depositlon’is poenam imponirLegitur
in cdin'onibus 'S. Basilii ὀύ ὃεκτή ἐστὶν, etc., non
recipienda in communionem. Scriptura quam se-
quimur, praeter auctoritatem codicis ms. et Ari-
stem. nit tur etiam manifesto argumento. Nam
iteni, nititur etiam manifestoargumento. Nam
communio apud Basilium non idem valet ac pre-
cum commuhio; et cum Basilius lapsae diaconissre
Eucharistiam non concedat nisi 'anno septimo,
Eucharistiam non concedat n1s1 anno se nmo,
quomodqvideripossit eadem in illamindufgent‘i‘a
titiam in clericos; quibus nihil prunarum imponit,
preter depositioném? Meliuslinulto Alexius 'Ari-
γ itenus duplicem pinnam huic diac‘onissae irro-
gari» observat, depositionem et paenitentiam.
' (4) Ἐάν τις sentinae. satis apposite ad. hanc η
sententiam Basilius' in Commentario in {saiam
1525, ιι. 6747: Nemo se ipse seducat, inquit, ina:
Ριιις- ἂκῦ, ιι. 04k manu δε ipse δεαωιιιι, ιωμιιι, ιηιι- ,νοω μ..- _-_.._ ..ι ἡ ._ γ _
nibus his verbis .' tamet si peccator sum, at certe hoc canone Marcionistarum germen appellari pu-
‘1153115‘145 ,
ᾖ ἷςᾴξῖμῖέέμζ.