PG 32, col. 77
ταύταις καὶ τὸν τῆς ἀληθείας λόγον ὁμολογοῦμεν·
οὐ μὲν τήν ’γε τοῦ Πνεύματος ἐλευθερίαν δουλεύειν
πάντως φαμεν τῇ σμικροπρεπείᾳ τῶν ἔξωθεν, ἀλλὰ
κατὰ τό ἀεὶ προστυγχάνον, οἰκείως ταῖς χρείαις
ὑπαλλάττειν τὰς ἐκφωνήσεις. Οὐ γὰρ πάντως τό,
ἐξ οὗ, τήν ὕλην σημαίνει, καθὼς ἐκείνοις δοκεῖ·
εὐιλᾶ συνηθέστερον τῇ Γραφῇ ἐπὶ τῆς ἀνωτάτω αἰτίας
τὴν pastu ταύτην παραλαμϐάνειν. Ὠς ἐπὶ τοῦ, Εἷς
Θεὸς, ἐξ οὗ τὰ πάντα· καὶ πάλιν· Τὰ δί πάντα
ἐκ τοῦ Θεοῦ. Κέχρηται μέντοι καὶ ό τῆς ἀληθείας
λόγος τῇ λέξει ταύτῃ καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης πολλάκις, ὡς
ὅταν λέγῃ· Ποιὴσεις τὴν κιϐωτόν ἐκ ξύλων ἀσή-
πτων· καὶ, Ποιήσεις τὴν λυχνίαν ἐκ χρυσίου
καθαροῦ· καὶ, Ὀ πρῶτος ἅνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός·
καὶ, Ἐκ πηλοῦ διήρτισαι σὺ ὡς καὶ ἐγώ.
Ἀλλ’
οὗτοι, ἱνα, ὡς ἔφαμεν (46), τῆς φύσεως τό διάφορον
παραστήσωσι, τῷ Πατρὶ μόνῳ προσήκειν τὴν λέξιν
ταύτην ἐνομοθέτησαν* τὰς μὲν ἀρχὰς τῆς παρατη-
ρῃσεως λαϐόντες παρά τῶν ἔξωθεν, οὐ πάντα δὲ
ἐκείνοις δι’ ἀκριϐείας δουλεύσαντες· ἀλλὰ τῷ μὲν
Υἱῷ,ιιατὰ τήν ἐκείνων νομοθεσίαν, τὴν τοῦ ὀργάνου
ἐπέθηκαν, τῷ δὲ Πνεύματι τὴν τοῦ
προσηγορίαν
τόπου· Ἐν Πνεύματι γὰρ λέγουσι· καὶ διὰ Υἰοῦ
λέγουσι· τῷ δὲ Θεῷ τὴν ἐξ οὗ (47), οὐκέτι ἐνταῦθα
lavarioves-Sura; τοῖς ἀλλοτρίοις, ἀλλ’ ἐπὶ τὰς ἀπο-
στολαόις, ὦς φασι, μεταϐαίνοντες χρήσεις, καθὰ εἴ·
ρεται· Ἐξ αὐτοῦ δὲ ὐμείς ἕστε ἐν Χριστῷ In-C
σοῦ· καὶ, Τὰ δὲ πάντα ἑκ τοῦ Θεοῦ. Τί οὖν ἐκ τῆς
τεχνολογίαις ταύτης τὸ συναγόμενον ; ’Ἄλλη φύσις
αἰτίου, καὶ ἄλλη ὀριγάνου, καὶ ἄλλη τόπου· ἀλλότριος
ἆρα (48) κατὰ τὴν φύσιν ό Υἱός τῷ Πατρὶ, ἐπειδὴ
καὶ τὸ ὄργανον τῷ τεχνίτῃ· ἀλλότριον δὲ καὶ τό
Πνεῦμα, καθόσον κεχώρισται τόπος, ἦ χρόνος, τῆς
τῶν ὀργάνων φύσεως, ἦ τῆς τῶν μεταχειριζομένων
9 1
αντα.
ΚΕΦΔΛΑῙΟΝ E'.
Ὀτι καὶ ἰπὶ Πατρός λέγεται,τό ‹‹ δι’ οὗ » καὶ ἰπὶ
Υἱοῦ τὸ ‹‹ ἐξ οὗ, δι’ καὶ ἐπὶ Πνεύματος.
τ. Τὰ μὲν δὴ (49) ἐκείνων τοιαῦτα· ἡμεῖς δὲ δείξο-
μεν ὃ προεθέμεθα, ὅτι οὔτε ό Πατὴρ, τὸ ἐξ οὗ λα-
ϐὼν, τῷ Υὶῷ προσέρριψε τὸ δι’ οὗ, οὔτε ό Υἱὸς
πάλιν τό Πνεῦμα τό ἅγιον, κατὰ τὴν τούτων νομο-
θεσίαν εἰς τὴν τοῦ ἐξ οὖ, ἢ τὴν δι’ οὖ κοινωνίαν
τι ICor. vin, 6. ⁷³ lCor. χι, t2.
⁷³ Gen. v1, 14.
6. τε Ι Cor. ι, 30. ⁷⁸ l Cor. χι, t2.
(46) Ὦς issen- UDBS 909615 es. Esne”-
(47) Τῷ οἵ Θεῷ τὴν ἐξ 06; S. hAmbrosius qui__plu-
rimae: 'Basilio'in suos De Spiritu sancto libros
transtulit. minus commode videtur hocloco Basilii
Eeiiiébifaiz'nm‘éHSEERam observat Basilius Pneu—
matomaeho's, du‘m omllia θξθθο tanquam?! c.3953
efficiéfiii'ééé’aflfia ι, discederea principiis philo- num instrumentumaa opercz_to_re proprio" vet_ au:
,0ρῇδῖἇῶςῷῇῂᾗά ,ξας qumacterie proprium at- etore ? aut‘nunquid alienus Filius alSpiritu‘quia αξ
³ο norum, qui 111110,“? ιιιτυνωξιιῦξ ιατ μιυνιιυιυ εει- (τ-ιυινσ .' μαι riunt/uua ιιιιεςηιω ι· tutuo ιιυμιι ιιιι ιμιια ιιυ
tignum uia, θ 1333.“? ιζἷὲ ΞΗῬΕἮἮῼᾞΈἮ ἒῗί ²⁷²ῗξ⁷ρξξί⁷⁷ζῗῗ²ίῖξβηξῖθ “alii ίξῗῗδ Sfit’fli‘f‘fi‘zfitf.fle’z'.t’i‘.i’
Ergsiaga—tomaghisloquens : Illi votunt
inquit-lib: (Si; 9, ea: 1280 tanquam ea: natura
fi...- -..η ...κάκείνην ut si dicas ex iano arcam esse
Eie'ésifia'ibh’a’m ut si dicas ex ligno arcam esse
οὐ μὲν τήν ’γε τοῦ Πνεύματος ἐλευθερίαν δουλεύειν
πάντως φαμεν τῇ σμικροπρεπείᾳ τῶν ἔξωθεν, ἀλλὰ
κατὰ τό ἀεὶ προστυγχάνον, οἰκείως ταῖς χρείαις
ὑπαλλάττειν τὰς ἐκφωνήσεις. Οὐ γὰρ πάντως τό,
ἐξ οὗ, τήν ὕλην σημαίνει, καθὼς ἐκείνοις δοκεῖ·
εὐιλᾶ συνηθέστερον τῇ Γραφῇ ἐπὶ τῆς ἀνωτάτω αἰτίας
τὴν pastu ταύτην παραλαμϐάνειν. Ὠς ἐπὶ τοῦ, Εἷς
Θεὸς, ἐξ οὗ τὰ πάντα· καὶ πάλιν· Τὰ δί πάντα
ἐκ τοῦ Θεοῦ. Κέχρηται μέντοι καὶ ό τῆς ἀληθείας
λόγος τῇ λέξει ταύτῃ καὶ ἐπὶ τῆς ὕλης πολλάκις, ὡς
ὅταν λέγῃ· Ποιὴσεις τὴν κιϐωτόν ἐκ ξύλων ἀσή-
πτων· καὶ, Ποιήσεις τὴν λυχνίαν ἐκ χρυσίου
καθαροῦ· καὶ, Ὀ πρῶτος ἅνθρωπος ἐκ γῆς χοϊκός·
καὶ, Ἐκ πηλοῦ διήρτισαι σὺ ὡς καὶ ἐγώ.
Ἀλλ’
οὗτοι, ἱνα, ὡς ἔφαμεν (46), τῆς φύσεως τό διάφορον
παραστήσωσι, τῷ Πατρὶ μόνῳ προσήκειν τὴν λέξιν
ταύτην ἐνομοθέτησαν* τὰς μὲν ἀρχὰς τῆς παρατη-
ρῃσεως λαϐόντες παρά τῶν ἔξωθεν, οὐ πάντα δὲ
ἐκείνοις δι’ ἀκριϐείας δουλεύσαντες· ἀλλὰ τῷ μὲν
Υἱῷ,ιιατὰ τήν ἐκείνων νομοθεσίαν, τὴν τοῦ ὀργάνου
ἐπέθηκαν, τῷ δὲ Πνεύματι τὴν τοῦ
προσηγορίαν
τόπου· Ἐν Πνεύματι γὰρ λέγουσι· καὶ διὰ Υἰοῦ
λέγουσι· τῷ δὲ Θεῷ τὴν ἐξ οὗ (47), οὐκέτι ἐνταῦθα
lavarioves-Sura; τοῖς ἀλλοτρίοις, ἀλλ’ ἐπὶ τὰς ἀπο-
στολαόις, ὦς φασι, μεταϐαίνοντες χρήσεις, καθὰ εἴ·
ρεται· Ἐξ αὐτοῦ δὲ ὐμείς ἕστε ἐν Χριστῷ In-C
σοῦ· καὶ, Τὰ δὲ πάντα ἑκ τοῦ Θεοῦ. Τί οὖν ἐκ τῆς
τεχνολογίαις ταύτης τὸ συναγόμενον ; ’Ἄλλη φύσις
αἰτίου, καὶ ἄλλη ὀριγάνου, καὶ ἄλλη τόπου· ἀλλότριος
ἆρα (48) κατὰ τὴν φύσιν ό Υἱός τῷ Πατρὶ, ἐπειδὴ
καὶ τὸ ὄργανον τῷ τεχνίτῃ· ἀλλότριον δὲ καὶ τό
Πνεῦμα, καθόσον κεχώρισται τόπος, ἦ χρόνος, τῆς
τῶν ὀργάνων φύσεως, ἦ τῆς τῶν μεταχειριζομένων
9 1
αντα.
ΚΕΦΔΛΑῙΟΝ E'.
Ὀτι καὶ ἰπὶ Πατρός λέγεται,τό ‹‹ δι’ οὗ » καὶ ἰπὶ
Υἱοῦ τὸ ‹‹ ἐξ οὗ, δι’ καὶ ἐπὶ Πνεύματος.
τ. Τὰ μὲν δὴ (49) ἐκείνων τοιαῦτα· ἡμεῖς δὲ δείξο-
μεν ὃ προεθέμεθα, ὅτι οὔτε ό Πατὴρ, τὸ ἐξ οὗ λα-
ϐὼν, τῷ Υὶῷ προσέρριψε τὸ δι’ οὗ, οὔτε ό Υἱὸς
πάλιν τό Πνεῦμα τό ἅγιον, κατὰ τὴν τούτων νομο-
θεσίαν εἰς τὴν τοῦ ἐξ οὖ, ἢ τὴν δι’ οὖ κοινωνίαν
τι ICor. vin, 6. ⁷³ lCor. χι, t2.
⁷³ Gen. v1, 14.
6. τε Ι Cor. ι, 30. ⁷⁸ l Cor. χι, t2.
(46) Ὦς issen- UDBS 909615 es. Esne”-
(47) Τῷ οἵ Θεῷ τὴν ἐξ 06; S. hAmbrosius qui__plu-
rimae: 'Basilio'in suos De Spiritu sancto libros
transtulit. minus commode videtur hocloco Basilii
Eeiiiébifaiz'nm‘éHSEERam observat Basilius Pneu—
matomaeho's, du‘m omllia θξθθο tanquam?! c.3953
efficiéfiii'ééé’aflfia ι, discederea principiis philo- num instrumentumaa opercz_to_re proprio" vet_ au:
,0ρῇδῖἇῶςῷῇῂᾗά ,ξας qumacterie proprium at- etore ? aut‘nunquid alienus Filius alSpiritu‘quia αξ
³ο norum, qui 111110,“? ιιιτυνωξιιῦξ ιατ μιυνιιυιυ εει- (τ-ιυινσ .' μαι riunt/uua ιιιιεςηιω ι· tutuo ιιυμιι ιιιι ιμιια ιιυ
tignum uia, θ 1333.“? ιζἷὲ ΞΗῬΕἮἮῼᾞΈἮ ἒῗί ²⁷²ῗξ⁷ρξξί⁷⁷ζῗῗ²ίῖξβηξῖθ “alii ίξῗῗδ Sfit’fli‘f‘fi‘zfitf.fle’z'.t’i‘.i’
Ergsiaga—tomaghisloquens : Illi votunt
inquit-lib: (Si; 9, ea: 1280 tanquam ea: natura
fi...- -..η ...κάκείνην ut si dicas ex iano arcam esse
Eie'ésifia'ibh’a’m ut si dicas ex ligno arcam esse