PG 32, col. 89
In English: De Spiritu Sancto 6
χρόνον καὶ πάντας αέῶνας ὑπερεχούσος ζωβς τῇ πρός
τὸ νῦν ἀποστασει τὸ εἴναι καταμετρεῖν πῶς ούχὶ πρὸὴ
τῇ ἀσεβεία ἔτι καὶ πᾶσαν ὑπερβολήν νοίας ἔχει·
εῖπερ καθʼ ὅν τρόπον τὰ iν χενέσει καὶ φθορᾷ πρό-
τερα εἶναι ἀλλήλων λέγεται, κατὰ τὸν αύτὸν τρόπον ὁ
Θεὸς καὶ Πατήρ τῶ Υἱῶ καὶ Θεῶ τῶ ὑπαρχοντι πρὸ
τῶν αέώνων παραμπρούμενος ὑπερέχοι; Ἀλλὰ χάρ ἡ
πρὁς τὰ ἄνω ὑπεροχὸ τοῦ Πατρὸς ἀθεώρητος, τῶ
ἀπαξαπλῶς μῆτε ἐνθὐμησιν, μότε τινὰ ἐννοιαν τῆν
τοῦ Κυρίου χέννησιν ὑπεραίρειν, καλῶς τοῦ Ἰωάννου
διὰ δύο φωνῶν εἴσω περιχραπτων ὅρων τήν ἀιάίνοιαν
ἀποκλείσαντος, ἐν τῶ εἰπεῖν· Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος.
Ἀνέκβτον μὰν χὰρ ἀιανοίαις τὸ βν· ἀνυπέρβατον
ἔὲ φαντασίαις (7δ) ἀρχό. σον χὰρ ἀν ἀναᾶραμρς
τῇ ἀιανοία ἐπὶ το ἀνω, οὐκ ἐκβκίνεις τὸ ἦν. Καί ὅσον
ν διατκθῇς ἱδεῖν τοῦ Τἱοῦ τὰ ἐπέκεινα, ὑπεράνω
γενέσθαι τῆς ἀρχβς ού ἐυνήση. Εύσεβὲς οὖν κατὰ
τούτον τὸν τρόπον αμα νοεῖν τὸ τἱὸν τῶ Πατρι,
15. Εἱ ʼ ὡς iν τόπω ὑποκειμενῳ ὑπσβασίν τινκ
τοῦ Τἱοῦ νεοῦσι πρὸς τὸν Πατερα, ὕστε ὑπερανω
μλν τὸν Πατέρα κκθδσθαι, πρὸς ἀὲ τὸ ἐφεξβς εἰς τὸ
κατω τὸν Τἱόν ἀπεῶσθαι, ομολοχειτωσαυ τούτο, καί
σμεῖς σιωπήσομεν (7θ), τδς ἐναρχείας (8θ) αύτόθεν
τὸ ἀπεμφκῖνον ἐχούσος. Ούόὲ χὰρ τὸ iν τοῖς λοχι-
σμοῖς ἀκόλουθον ἀιασῶζουσιν οἱ διὰ πάντων διήκειν
τῶ Πατρὶ μή διδόντες, τὅς τῶν ὑχιαινόντων έννοίας
τά παντα τὸν Θεὸν πεπληρωκέναι πrιστευούσης· οὐδὶ
μέμνονται τοῦ προφότου λεχοντος· Ἐὰν ἀναβῶ εἰς
τὸν ούρανὸν, σὐ ἐκεῖ εἰ ἐὰν καταβῶ εἰς τὸν
ἀδην, παρει· οἱ τὸ ἔνω καὶ κάτω εις Πατέρα καὶ
Τἱὸν ἀιαιροῦντες. Ἰνα δὲ τῆς ἀμαθείας τὸν ελεχχον
σιιωπσω, τόπον ἐπὶ τῶυ ἀσωματωέ ἀφοριζοντων·
τί τῆυ πρὸς τὰς Γραφάς μαχον καὶ ενπντίωσιν αύ-
τῶν οῦτως ἀναίσχυντον οὐσαν παραμυθήσεται, τὸ,
Κάθου ἐκ ὀεξιῶν μου, καὶ τό, Ἐκάθισεν iν δεξιᾶ
τὅς μεχαλοσύνος τοῦ Θεοῦ ; Τὸ χὰρ ὀεξιὸν ού τἐν
κάτω χῶραν δηλοῖ ἐὡς ὁ τούτων λόγος) ἀλλὰ τῆν
πρός τὸ ἵσον σχέσιν· ού σωματικῶς τοῦ δεξιού λαμ-
βανομένου (οῦτω χάρ ἄν τι καὶ σκαιὸν iπὶ τοῦ Θεοῦ
ῖο), ἀλλʼ ἐκ τῶν τιμίων τῆς προσεδρείας (81) όνο-
μάτων τὸ μεχαλοπρεπὰς τῆς περὶ τὸν Τiὸν τιμβς
παριστῶντος τοῦ λόγου. Λειπόμενον τοίνυν (82) κύ-
¹ Joan. , 1. Psal. οααXvmmn, 8. ⁶ Pεal. οαα,
(78) Διανοίαις... φαντασίαις. Sic duo libri ve-
teres, quibpus fsvet aliorum trium scripturε ὀια-
νοίας... φαντασίας. Edii σιανοίᾳ... φαντασίᾳ. Ali-
quanto post edii iπὶ τὰ ἔνω, codices mss. ut in
contextu.
(79) Σιωπήσομεν. Τres codices σιωπήσωμεν.
(80) Τ2ς ἐναργείας. Sic duo codices mmss. Qua-
tuor alii cuma editis habent iνερχείας Sed proclive
fuit errare liborariis, quos pariter in eadem voce
sæpe alias offendisse videbimus. Scripturaqunm
secuti sumaus, hæret etconducit proposito Basilii
quiprovocat hæreticos utapertedicant Patrem su-
peraore loco sedere, Filium inferiore; tunc enima
verbpis ad eos refellendοs opus nontuturum,cum
ejusrodisententia,sipnlam acsinedissimulatione
enuntietur,manifestsmhabpeatrepugnanliama.Non
τὸ νῦν ἀποστασει τὸ εἴναι καταμετρεῖν πῶς ούχὶ πρὸὴ
τῇ ἀσεβεία ἔτι καὶ πᾶσαν ὑπερβολήν νοίας ἔχει·
εῖπερ καθʼ ὅν τρόπον τὰ iν χενέσει καὶ φθορᾷ πρό-
τερα εἶναι ἀλλήλων λέγεται, κατὰ τὸν αύτὸν τρόπον ὁ
Θεὸς καὶ Πατήρ τῶ Υἱῶ καὶ Θεῶ τῶ ὑπαρχοντι πρὸ
τῶν αέώνων παραμπρούμενος ὑπερέχοι; Ἀλλὰ χάρ ἡ
πρὁς τὰ ἄνω ὑπεροχὸ τοῦ Πατρὸς ἀθεώρητος, τῶ
ἀπαξαπλῶς μῆτε ἐνθὐμησιν, μότε τινὰ ἐννοιαν τῆν
τοῦ Κυρίου χέννησιν ὑπεραίρειν, καλῶς τοῦ Ἰωάννου
διὰ δύο φωνῶν εἴσω περιχραπτων ὅρων τήν ἀιάίνοιαν
ἀποκλείσαντος, ἐν τῶ εἰπεῖν· Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος.
Ἀνέκβτον μὰν χὰρ ἀιανοίαις τὸ βν· ἀνυπέρβατον
ἔὲ φαντασίαις (7δ) ἀρχό. σον χὰρ ἀν ἀναᾶραμρς
τῇ ἀιανοία ἐπὶ το ἀνω, οὐκ ἐκβκίνεις τὸ ἦν. Καί ὅσον
ν διατκθῇς ἱδεῖν τοῦ Τἱοῦ τὰ ἐπέκεινα, ὑπεράνω
γενέσθαι τῆς ἀρχβς ού ἐυνήση. Εύσεβὲς οὖν κατὰ
τούτον τὸν τρόπον αμα νοεῖν τὸ τἱὸν τῶ Πατρι,
15. Εἱ ʼ ὡς iν τόπω ὑποκειμενῳ ὑπσβασίν τινκ
τοῦ Τἱοῦ νεοῦσι πρὸς τὸν Πατερα, ὕστε ὑπερανω
μλν τὸν Πατέρα κκθδσθαι, πρὸς ἀὲ τὸ ἐφεξβς εἰς τὸ
κατω τὸν Τἱόν ἀπεῶσθαι, ομολοχειτωσαυ τούτο, καί
σμεῖς σιωπήσομεν (7θ), τδς ἐναρχείας (8θ) αύτόθεν
τὸ ἀπεμφκῖνον ἐχούσος. Ούόὲ χὰρ τὸ iν τοῖς λοχι-
σμοῖς ἀκόλουθον ἀιασῶζουσιν οἱ διὰ πάντων διήκειν
τῶ Πατρὶ μή διδόντες, τὅς τῶν ὑχιαινόντων έννοίας
τά παντα τὸν Θεὸν πεπληρωκέναι πrιστευούσης· οὐδὶ
μέμνονται τοῦ προφότου λεχοντος· Ἐὰν ἀναβῶ εἰς
τὸν ούρανὸν, σὐ ἐκεῖ εἰ ἐὰν καταβῶ εἰς τὸν
ἀδην, παρει· οἱ τὸ ἔνω καὶ κάτω εις Πατέρα καὶ
Τἱὸν ἀιαιροῦντες. Ἰνα δὲ τῆς ἀμαθείας τὸν ελεχχον
σιιωπσω, τόπον ἐπὶ τῶυ ἀσωματωέ ἀφοριζοντων·
τί τῆυ πρὸς τὰς Γραφάς μαχον καὶ ενπντίωσιν αύ-
τῶν οῦτως ἀναίσχυντον οὐσαν παραμυθήσεται, τὸ,
Κάθου ἐκ ὀεξιῶν μου, καὶ τό, Ἐκάθισεν iν δεξιᾶ
τὅς μεχαλοσύνος τοῦ Θεοῦ ; Τὸ χὰρ ὀεξιὸν ού τἐν
κάτω χῶραν δηλοῖ ἐὡς ὁ τούτων λόγος) ἀλλὰ τῆν
πρός τὸ ἵσον σχέσιν· ού σωματικῶς τοῦ δεξιού λαμ-
βανομένου (οῦτω χάρ ἄν τι καὶ σκαιὸν iπὶ τοῦ Θεοῦ
ῖο), ἀλλʼ ἐκ τῶν τιμίων τῆς προσεδρείας (81) όνο-
μάτων τὸ μεχαλοπρεπὰς τῆς περὶ τὸν Τiὸν τιμβς
παριστῶντος τοῦ λόγου. Λειπόμενον τοίνυν (82) κύ-
¹ Joan. , 1. Psal. οααXvmmn, 8. ⁶ Pεal. οαα,
(78) Διανοίαις... φαντασίαις. Sic duo libri ve-
teres, quibpus fsvet aliorum trium scripturε ὀια-
νοίας... φαντασίας. Edii σιανοίᾳ... φαντασίᾳ. Ali-
quanto post edii iπὶ τὰ ἔνω, codices mss. ut in
contextu.
(79) Σιωπήσομεν. Τres codices σιωπήσωμεν.
(80) Τ2ς ἐναργείας. Sic duo codices mmss. Qua-
tuor alii cuma editis habent iνερχείας Sed proclive
fuit errare liborariis, quos pariter in eadem voce
sæpe alias offendisse videbimus. Scripturaqunm
secuti sumaus, hæret etconducit proposito Basilii
quiprovocat hæreticos utapertedicant Patrem su-
peraore loco sedere, Filium inferiore; tunc enima
verbpis ad eos refellendοs opus nontuturum,cum
ejusrodisententia,sipnlam acsinedissimulatione
enuntietur,manifestsmhabpeatrepugnanliama.Non