PG 33, col. 1093
ἐν ὕδατι λούσασθαι, ἔχρισεο καὶ ἐκαλεῖτο Χριστὸς,
ἑκ τοῦ γρίσματος δηλαδὴ τοῦ τυπικοῦ. Iler καὶ
τὸν Σολομῶνα προάγων εἰς βασιλέα, ἔχρισεν αὐτὸν,
μετὰ τὸ λούσασθαι ἐν τῷ Γειὼν, ὁ ἀρχιερεύς. Ἀλλὰ
ταῦτα μὲν ἐκείνοις συνέϐαινε τυπικῶς, ὑμῖν δὶ ού
τυπικῶς, ἀλλ’ ἀληθῶς· ἐπειδή ἀπὸ τοῦ ἁγίου Ηνεύ-
ματος-ἐχρίεσθε ἀληθῶς,ἡ ἀρχή τῇς ὑμετέρας (1)
σωτηρίας ὁ Χριστός’ ἐκεῖνος γὰρ ἀληθῶς ἀπαρχὴ,
καὶ ὑμεῖς τὸ φύραμα· εί δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, δηλονότι
μεταϐήσεται ἐπὶ τὸ φύραμα ἡ ἁγιότης.
Z‘. Τοῦτο φυλάξατε ἄσπιλονο πάντων γὰρ ἔσται
τοῦτο ὃιδακτικὸν, εί ἐν ὑμῖν μένοι, καθὼς ἀρτίως
ἠκούσατε τοῦ μακαρίου ἰωάδνου λέγοντος, καὶ πολ-
λὰ περί τούτου χρίσματος φιλοσοφοῦντος. Ἔστι γὰρ
τοῦτο τὸ ἅγιον (2), πνευματικὸν σώματος φυλακτή-
ριον, καὶ ψυχῆς σωτήριον. Τοῦτο ἐκ παλαιῶν χρό-
νων ὁ μακάριος Ἡσαΐας προφητεύων ἔλεγε· Καὶ
ποιήσει Κύριος πᾶσιν ἔθνεσιν (3) ἐπὶ τὸ ὅρος
τοῦτο (ὄρος δὲ καλεῖ τήν Ἐκκλησίαν καὶ ἀλλα-
χοῦ, ὡς ὅταν λέγῃ· Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ’ἐσχάταις
ἡμὲραις ἒμφανὶς τὸ ὅρος Κυρίου), πίονται
οἶνον, πίονται εὐφροσύνην, χρίσονται μύρον.
Καὶ ’ἶνα ἀσφαλίσηταί σε, ἄκουε ἃ περὶ τούτου τοῦ
μύρου, ὡς μυστικοῦ, φησί· ιίαράδος ταῦτα πάντα
τοῖς ἔθνεσιν· ἡ γὰρ βουλή τοῦ Κυρίου ἐπὶ πάντα
τὰ ἔθνη. Τούτῳ οῦν χρισθέντες τῷ ἁγίῳ μύρῳ, τη-
ρήσατε αὐτὸ ἄσπιλον καὶ ἄμωμον ἐν ὑμῖν· δι’ ἔργων
ἀγαθῶν προκόπτοντες, καὶ εὐάρεστοι γενόμενοι τῷ
ἀρχηγῷ τῆς ςωτηρίας ὑμῶν Χριστῷ Ἰησοῦ, ᾧ ἡ δό-
ξα εἷς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμτίν.
ξδ Levit. vm, l seqq. ⁸⁸ Vid. cat. 3, η. 5.
ξ’ Ι (lor. xv, 23. “TCor. ν, 7.
9‘ Vid. cat. i7, num. 9.
9‘ Isa. ιι, 2. 05 Isa. xxv, 6. ’⁸⁸ ibid. 7.
(l)_ Τῆς ὑμετέραςηοοόά. Ottob., Roe, Casaub.,
(ἓνορη ᾐμετέραςζιῐιίθιζὶιιε, pro ἡμεῖς, scripsi, ὑμεῖς,
ex Coisl.. Boe, Casaub.
(ᾖ) Τοῦτο τὸ ἅγιον. Hoc sanctum supple chrisma.
Articulum ex cedd. Roe et Casaub. adiecimus.
Familiaris Cyrillo loquendi ratio. Sic de Ecclesia,
cat. _l 8_, num“. 26 : Δ1⁸οῦτο ’τὸ ἶδικὸν ὄνομα τυγχάνεγί
rfig‘évia; ταύτης καὶ Αμητρὸςλθιο νς cat. nunt. 13
de Spiritu iuncto ἐ Ηοξον, λέγει ξραφήντξ) ἅγιον) et
n_um’. 15 ίΜὴ νομίσῃς (λόγον) περὶ ’τοῦ ἁγίουπούτου
εἶναι. Paulo post, verba, καῖ ψυχῆς σωτήριον, de-
ἑκ τοῦ γρίσματος δηλαδὴ τοῦ τυπικοῦ. Iler καὶ
τὸν Σολομῶνα προάγων εἰς βασιλέα, ἔχρισεν αὐτὸν,
μετὰ τὸ λούσασθαι ἐν τῷ Γειὼν, ὁ ἀρχιερεύς. Ἀλλὰ
ταῦτα μὲν ἐκείνοις συνέϐαινε τυπικῶς, ὑμῖν δὶ ού
τυπικῶς, ἀλλ’ ἀληθῶς· ἐπειδή ἀπὸ τοῦ ἁγίου Ηνεύ-
ματος-ἐχρίεσθε ἀληθῶς,ἡ ἀρχή τῇς ὑμετέρας (1)
σωτηρίας ὁ Χριστός’ ἐκεῖνος γὰρ ἀληθῶς ἀπαρχὴ,
καὶ ὑμεῖς τὸ φύραμα· εί δὲ ἡ ἀπαρχὴ ἁγία, δηλονότι
μεταϐήσεται ἐπὶ τὸ φύραμα ἡ ἁγιότης.
Z‘. Τοῦτο φυλάξατε ἄσπιλονο πάντων γὰρ ἔσται
τοῦτο ὃιδακτικὸν, εί ἐν ὑμῖν μένοι, καθὼς ἀρτίως
ἠκούσατε τοῦ μακαρίου ἰωάδνου λέγοντος, καὶ πολ-
λὰ περί τούτου χρίσματος φιλοσοφοῦντος. Ἔστι γὰρ
τοῦτο τὸ ἅγιον (2), πνευματικὸν σώματος φυλακτή-
ριον, καὶ ψυχῆς σωτήριον. Τοῦτο ἐκ παλαιῶν χρό-
νων ὁ μακάριος Ἡσαΐας προφητεύων ἔλεγε· Καὶ
ποιήσει Κύριος πᾶσιν ἔθνεσιν (3) ἐπὶ τὸ ὅρος
τοῦτο (ὄρος δὲ καλεῖ τήν Ἐκκλησίαν καὶ ἀλλα-
χοῦ, ὡς ὅταν λέγῃ· Καὶ ἔσται ἐν ταῖς ’ἐσχάταις
ἡμὲραις ἒμφανὶς τὸ ὅρος Κυρίου), πίονται
οἶνον, πίονται εὐφροσύνην, χρίσονται μύρον.
Καὶ ’ἶνα ἀσφαλίσηταί σε, ἄκουε ἃ περὶ τούτου τοῦ
μύρου, ὡς μυστικοῦ, φησί· ιίαράδος ταῦτα πάντα
τοῖς ἔθνεσιν· ἡ γὰρ βουλή τοῦ Κυρίου ἐπὶ πάντα
τὰ ἔθνη. Τούτῳ οῦν χρισθέντες τῷ ἁγίῳ μύρῳ, τη-
ρήσατε αὐτὸ ἄσπιλον καὶ ἄμωμον ἐν ὑμῖν· δι’ ἔργων
ἀγαθῶν προκόπτοντες, καὶ εὐάρεστοι γενόμενοι τῷ
ἀρχηγῷ τῆς ςωτηρίας ὑμῶν Χριστῷ Ἰησοῦ, ᾧ ἡ δό-
ξα εἷς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμτίν.
ξδ Levit. vm, l seqq. ⁸⁸ Vid. cat. 3, η. 5.
ξ’ Ι (lor. xv, 23. “TCor. ν, 7.
9‘ Vid. cat. i7, num. 9.
9‘ Isa. ιι, 2. 05 Isa. xxv, 6. ’⁸⁸ ibid. 7.
(l)_ Τῆς ὑμετέραςηοοόά. Ottob., Roe, Casaub.,
(ἓνορη ᾐμετέραςζιῐιίθιζὶιιε, pro ἡμεῖς, scripsi, ὑμεῖς,
ex Coisl.. Boe, Casaub.
(ᾖ) Τοῦτο τὸ ἅγιον. Hoc sanctum supple chrisma.
Articulum ex cedd. Roe et Casaub. adiecimus.
Familiaris Cyrillo loquendi ratio. Sic de Ecclesia,
cat. _l 8_, num“. 26 : Δ1⁸οῦτο ’τὸ ἶδικὸν ὄνομα τυγχάνεγί
rfig‘évia; ταύτης καὶ Αμητρὸςλθιο νς cat. nunt. 13
de Spiritu iuncto ἐ Ηοξον, λέγει ξραφήντξ) ἅγιον) et
n_um’. 15 ίΜὴ νομίσῃς (λόγον) περὶ ’τοῦ ἁγίουπούτου
εἶναι. Paulo post, verba, καῖ ψυχῆς σωτήριον, de-