PG 33, col. 1114
In English: The Catechetical Lectures of S. Cyril 23.0
studiose enitendum est.
ν. Post haec sacerdos ait: Gratias agamus Do-
mino. Vere enim grates agere debemus, quod cum
indigni essemus, ad tantam nos vocavit gratiam ;
quod inimici cum essemus nos reconciliavit";quod
Spiritu 327 adoptionis est dignatus ’9. Ad haec
vos subjicitis : Dignum et justum. Dum enim gra-
tias agimus, dignam rem agimus et justam : ipse
autem non juste, sed przeterjustum agens, nobis
benefecit, et tantis bonis nos dignos effecit.
VI. ³ο Facimus deinde mentionem coeli, et ter-
ras (6), et maris; solis et lunai ; astrorum, et totius
creaturas tam ratione praeditas quam carentis,
visibilis et invisibilis ; angelorum, archangelorum,
virtutum, dominationum, principatuum, potesta-
tum, thronorum; cherubim multis faciebus praidi-
torum ³¹ : quasi dicentes Davidicum illud,Magnifi-
cate Dominum mecum ‘2. Mentionem etiam facimus
seraphim, qum in Spiritu sancto vidit Isaias thro-
num Dei circumstantia ; et duabus alis faciem te-
gentia, duabusque pedes, ac duabus volantia, et
dicentia: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Sa-
baoth ³³. Propterea enim traditam nobis ab Sera-
phinis hanc theologiam [seu Dei celebrationem]
recitamus, ut communi laudum modulatione cum
superioribus mundo exercitibus conjungamur.
VII. Deinde, postquam nosmetipsos per has spi-
rituales laudes sanctificavimus, 3‘ Deum benignum
exoramus ut emittat sanctum Spiritum supertdona]
³1 Ezech. x, 1, 21. ³² Psal. xxxm, 4.
,n. 5.
Deus, sanctus fortis, etc. quod Joan. Damascenus
epist. De trisagio num. 26,. pag. 495, treprais‘entat
multo auctius quam in vulgari sanctiJaCObi litur-
ia legitur. Secundo, dicitur in isto loco post pra":-
lgationem. subsequente sacerdotis oratione. qua}
ationem, subsequente sacerdotis oratione, qua}
singulas vocis Sanctus enuntiationes singulis sancta:
Trinitatis personis attribuit: quae oratio jam san-
cti Damasceni temporibus eodem modo recitabatur,
ex eodem num. 27, loco citato. Ea si jam sub Cx-
rillo vigebat, argumentum est divinitatis Spiritus
sancti qui in θέὸλογία comprehandebatur.
(5), Εἶτα... παρακαλοῦμεν. -Ηεώθὺειῒιιιχίηῗ impres-
εἰς’,βίνα et παρακαλῶμεν, quos ex codd. Boe, Ca-
saub. et Grod. emendavi.’lnter Trisagii cantionem
et invocationem ad consccrationem,nullas recitatas
fuisse preces memorat Cyrillus. Facile crediderim
non ita longas intercessisse, atque illas quain
sancti Jacobi liturgia continentur; at in iis omnino
eratcazna) sacras ex’evangelicis verbis historia, quae
in liturgiarum nulla praetermittitur. Eam forte Cy-
rillus invocationis partem facere existimavit.
(6) Facimus mentionem cali et terrae. llaec Hie-
rosolymitanaa praefationis, sic enim eam liturgia:
partem Latini appellaresolemus, compen_dios_a_de-
Scriptio, plane similis illi quae in sancti Jacobi li-
turgia legitur. Sed multo ista Cyrilliana prolixior
ea est quiaain Apostolgicis constitutionibus, ilib. vin,
cap. 45, habetur, multa continens folia. Prmterea
angelici ordines ibi aliter atque isthic commemo-
ν. Post haec sacerdos ait: Gratias agamus Do-
mino. Vere enim grates agere debemus, quod cum
indigni essemus, ad tantam nos vocavit gratiam ;
quod inimici cum essemus nos reconciliavit";quod
Spiritu 327 adoptionis est dignatus ’9. Ad haec
vos subjicitis : Dignum et justum. Dum enim gra-
tias agimus, dignam rem agimus et justam : ipse
autem non juste, sed przeterjustum agens, nobis
benefecit, et tantis bonis nos dignos effecit.
VI. ³ο Facimus deinde mentionem coeli, et ter-
ras (6), et maris; solis et lunai ; astrorum, et totius
creaturas tam ratione praeditas quam carentis,
visibilis et invisibilis ; angelorum, archangelorum,
virtutum, dominationum, principatuum, potesta-
tum, thronorum; cherubim multis faciebus praidi-
torum ³¹ : quasi dicentes Davidicum illud,Magnifi-
cate Dominum mecum ‘2. Mentionem etiam facimus
seraphim, qum in Spiritu sancto vidit Isaias thro-
num Dei circumstantia ; et duabus alis faciem te-
gentia, duabusque pedes, ac duabus volantia, et
dicentia: Sanctus, sanctus, sanctus Dominus Sa-
baoth ³³. Propterea enim traditam nobis ab Sera-
phinis hanc theologiam [seu Dei celebrationem]
recitamus, ut communi laudum modulatione cum
superioribus mundo exercitibus conjungamur.
VII. Deinde, postquam nosmetipsos per has spi-
rituales laudes sanctificavimus, 3‘ Deum benignum
exoramus ut emittat sanctum Spiritum supertdona]
³1 Ezech. x, 1, 21. ³² Psal. xxxm, 4.
,n. 5.
Deus, sanctus fortis, etc. quod Joan. Damascenus
epist. De trisagio num. 26,. pag. 495, treprais‘entat
multo auctius quam in vulgari sanctiJaCObi litur-
ia legitur. Secundo, dicitur in isto loco post pra":-
lgationem. subsequente sacerdotis oratione. qua}
ationem, subsequente sacerdotis oratione, qua}
singulas vocis Sanctus enuntiationes singulis sancta:
Trinitatis personis attribuit: quae oratio jam san-
cti Damasceni temporibus eodem modo recitabatur,
ex eodem num. 27, loco citato. Ea si jam sub Cx-
rillo vigebat, argumentum est divinitatis Spiritus
sancti qui in θέὸλογία comprehandebatur.
(5), Εἶτα... παρακαλοῦμεν. -Ηεώθὺειῒιιιχίηῗ impres-
εἰς’,βίνα et παρακαλῶμεν, quos ex codd. Boe, Ca-
saub. et Grod. emendavi.’lnter Trisagii cantionem
et invocationem ad consccrationem,nullas recitatas
fuisse preces memorat Cyrillus. Facile crediderim
non ita longas intercessisse, atque illas quain
sancti Jacobi liturgia continentur; at in iis omnino
eratcazna) sacras ex’evangelicis verbis historia, quae
in liturgiarum nulla praetermittitur. Eam forte Cy-
rillus invocationis partem facere existimavit.
(6) Facimus mentionem cali et terrae. llaec Hie-
rosolymitanaa praefationis, sic enim eam liturgia:
partem Latini appellaresolemus, compen_dios_a_de-
Scriptio, plane similis illi quae in sancti Jacobi li-
turgia legitur. Sed multo ista Cyrilliana prolixior
ea est quiaain Apostolgicis constitutionibus, ilib. vin,
cap. 45, habetur, multa continens folia. Prmterea
angelici ordines ibi aliter atque isthic commemo-