PG 33, col. 1115
In English: The Catechetical Lectures of S. Cyril 23.0
VIII. Postquam vero perfectum est spirituale sa-
orificium, incruentus cultus, super illam propitia-
tionis hostiam obsecramus Deum pro communi
Ecclesiarum pace ; pro recta mundi compositione;
pro imperatoribus; pro militibus, 328 et sociis ;
pro iis qui infirmitatibus laborant; pro his qui
afflictionibus premuntur : et universim pro omni-
bus qui opis indigent precamur nos omnes, ethanc
victimam offerimus.
IX. Postea recordamur eorum quoque qui obdor-
mieruntzprimum patriarcharum, prophetarum,
apostolorum, martyrum, ut Deus eorum precibus
et legationibus orationem nostram suscipiat.
Deinde et pro defunctis sanctis patribus et episco-
pis, et omnibus generatim qui inter nos vita functi
sunt [oramus] ; maximum hoc credentes adjumen-
tum illi animabus fore, pro quibus oratio defertur,
dum sancta et perquam tremenda coram jacet vi-
ctima,
X. IIujus rei fidem vobis ab exemplo facere volo ;
novi enim multos ita dicere (2) : Quid juvat ani-
(1) Deum benignum exoramus, etc. Haec est nomi-
natissima apud Graecos invocatio, quam Cyrillus
modo adorandae Trinitatis, cat. ⁷19ξ n. 7, 'modo
Spiritus sancti, cat. 21, num. 3, invocationem ap-
peiiat: quam ita exprimit sancti Jacobi liturgia‘
« Miserere nostriLDomine Deus, Pater omnipotens:
« misenrere nostri,i)eus,Servatorn_oster:miserere no- α ante confusa esset; qua ex turbatione Rivetus locum
‹‹ stri,Deus,secundum magnam misericordiam tuam
‹‹ _et_emitte super nos, et super haec proposita dona,
«Spiritum tuum sanctissimum... ut superveniens,
‹‹ sancta, bona, et gloriosa sui prwsentiasanctificet,
ι et faciat hunc quidem pan—em corpus sanctum
« Christi tui (Resp. populus“: Amen); et hunc cali-
«lcem,pretiosumsanguinem Christi tui ι . (Populus:
Amen.) Vides hic non'solius Spiritus sancti, quimit-
tendus est; sed et Patris, et Filii Salvatorisnostri,
a quibus rogatur ejus missio, invocationem conti-
neri. Ilaic porro precatio communis est et sacerdoti
qui eam fundit, et populo cujus nomine funditur,
qui et eam occipit per verba : Miserere nostri, Do-
mine Deus, Pater omnipotens, et eam confirmat. res-
pondendo: Amen. Huic uni precationi, omissis
evangelicis verbis, Cyrillus tam hoc loco, quam
num. l9, et citatis catech. l9 et2l locis, consecra-
tionem tribuere videtur. De qua ejus sententia fuse
dicimus Dissertat; 3, articulo peculiari ε. neque ita- Β invocationi‘s efplicationem‘,vquse sacrificii Christi
men evangelicorum verborum ab ipso vim Subla-
tam autimminutam esse censendum est.
(2) Novi enim multos ita dicere. Simpliciter Catho-
licorum nonnullorum ignorantiae, aut objectioni de
re sibi satis non nota,Cyrillum hic occurrere censeo.
Cum eis enim leniter agit et sedate, docentis potius
quam refellentis more; Certe ante Aerium nemi-
nem novimus, qui veterrimum et totius Ecclesiae
consuetudine, consecratum pro defunctis sacrifi-
cium efferendi morem reprehenderit. Is autem,
Epiphanio teste, haeresi inv, num. 1, nonnisi post
Eustathii Sebasteni episcopatum suam haeresim
disseminavit. Atqui Eustathius ante annum 355
non videtur episcopus fuisse.
Στρατιωτῷν, miliiibus. Roeget Casaub,, στρα-
τοπέδων, exercitibus. Erercitus illi. sive milites,'et
socii mox memorati, non alii quam Romanorum
orificium, incruentus cultus, super illam propitia-
tionis hostiam obsecramus Deum pro communi
Ecclesiarum pace ; pro recta mundi compositione;
pro imperatoribus; pro militibus, 328 et sociis ;
pro iis qui infirmitatibus laborant; pro his qui
afflictionibus premuntur : et universim pro omni-
bus qui opis indigent precamur nos omnes, ethanc
victimam offerimus.
IX. Postea recordamur eorum quoque qui obdor-
mieruntzprimum patriarcharum, prophetarum,
apostolorum, martyrum, ut Deus eorum precibus
et legationibus orationem nostram suscipiat.
Deinde et pro defunctis sanctis patribus et episco-
pis, et omnibus generatim qui inter nos vita functi
sunt [oramus] ; maximum hoc credentes adjumen-
tum illi animabus fore, pro quibus oratio defertur,
dum sancta et perquam tremenda coram jacet vi-
ctima,
X. IIujus rei fidem vobis ab exemplo facere volo ;
novi enim multos ita dicere (2) : Quid juvat ani-
(1) Deum benignum exoramus, etc. Haec est nomi-
natissima apud Graecos invocatio, quam Cyrillus
modo adorandae Trinitatis, cat. ⁷19ξ n. 7, 'modo
Spiritus sancti, cat. 21, num. 3, invocationem ap-
peiiat: quam ita exprimit sancti Jacobi liturgia‘
« Miserere nostriLDomine Deus, Pater omnipotens:
« misenrere nostri,i)eus,Servatorn_oster:miserere no- α ante confusa esset; qua ex turbatione Rivetus locum
‹‹ stri,Deus,secundum magnam misericordiam tuam
‹‹ _et_emitte super nos, et super haec proposita dona,
«Spiritum tuum sanctissimum... ut superveniens,
‹‹ sancta, bona, et gloriosa sui prwsentiasanctificet,
ι et faciat hunc quidem pan—em corpus sanctum
« Christi tui (Resp. populus“: Amen); et hunc cali-
«lcem,pretiosumsanguinem Christi tui ι . (Populus:
Amen.) Vides hic non'solius Spiritus sancti, quimit-
tendus est; sed et Patris, et Filii Salvatorisnostri,
a quibus rogatur ejus missio, invocationem conti-
neri. Ilaic porro precatio communis est et sacerdoti
qui eam fundit, et populo cujus nomine funditur,
qui et eam occipit per verba : Miserere nostri, Do-
mine Deus, Pater omnipotens, et eam confirmat. res-
pondendo: Amen. Huic uni precationi, omissis
evangelicis verbis, Cyrillus tam hoc loco, quam
num. l9, et citatis catech. l9 et2l locis, consecra-
tionem tribuere videtur. De qua ejus sententia fuse
dicimus Dissertat; 3, articulo peculiari ε. neque ita- Β invocationi‘s efplicationem‘,vquse sacrificii Christi
men evangelicorum verborum ab ipso vim Subla-
tam autimminutam esse censendum est.
(2) Novi enim multos ita dicere. Simpliciter Catho-
licorum nonnullorum ignorantiae, aut objectioni de
re sibi satis non nota,Cyrillum hic occurrere censeo.
Cum eis enim leniter agit et sedate, docentis potius
quam refellentis more; Certe ante Aerium nemi-
nem novimus, qui veterrimum et totius Ecclesiae
consuetudine, consecratum pro defunctis sacrifi-
cium efferendi morem reprehenderit. Is autem,
Epiphanio teste, haeresi inv, num. 1, nonnisi post
Eustathii Sebasteni episcopatum suam haeresim
disseminavit. Atqui Eustathius ante annum 355
non videtur episcopus fuisse.
Στρατιωτῷν, miliiibus. Roeget Casaub,, στρα-
τοπέδων, exercitibus. Erercitus illi. sive milites,'et
socii mox memorati, non alii quam Romanorum