PG 33, col. 1137
Τί θέλετε ἳνα ποιήσω ὑμῖνς Οὐκ εἶπεν⁸ Τί θέλετε
’ἳνα εἶ’πω ὑμῖν ; ἀλλὰ, Τί θέλετε ’ἕνα ποιήσω ὑμῖν ;
Ποιητής γὰρ ἦν, καὶ ζωοδὸτης, οὐ νῦν ἀρξάμενος
ποιεῖν (ὁ Πατὴρ γὰρ αὐτοῦ πάντοτε ἐργάζεται, καὶ
αὐτὸς τῷ Ιιατρὶ συνεργάζεται) καὶ ποιητής ἦν τῶν
ὅλων νεύματι Πατρός. Αὐτὸς δὶ (3) μόνιος ἐκ μόνου
ἆμεσιτεύτως γεννηθεὶς, ἐρωτᾷ τοὺς τυφλοὺς, λέγων.
Τί θέλετε ’ἱνα ποιήσω ὑμῖνς οὐκ ἀγνοῶν τί θὲλου-
σιν· φανερὸν γὰρ ἦν τὸ πρᾶγμα· ἀλλ’ ἐκ τῶν λόγων
αὐτῶν ἐπαγαγὼν τήν δωρεὰν, θίνα ἐκ τῶν λόγων δι-
καιωθῶσινβι) αὐτῶν. Οὐ γὰρ δήπου) ὁ τὰς καρδίας
εἶδὼς ἀγνοεῖ τὸ λεγόμενον· ἀλλ’ ἐξεδέχετο τὸν λόγον,
ἳνα ἡ ἐρώτησις ἐφελκύσῃ τὴν ἐνέργειαν.
ζ’. Οὕτω καὶ τούτῳ παραστὰς, καὶ αὐτομολήσας
πρὸς τὸν κεκμηκότα 6 ἰατρὸς (5) (καὶ οὐδὲν θαυμα-
στὸν, εἰ πρὸς τὸν ποιρά τήν κολυμϐήθραν κείμενον
παρῆλθεν, ε’ἓγε ηὐτομόλησεν ἐξ οὐρανοῦ πρὸς ἡμᾶς),
ἠρώτα τοῦτον· eum ὑγιὴς γενέσθαι ; ἐκ τῆς
ἐρωτήσεως ἐφέλκων αὐτὸν εἷς τήν γνῶσιν, καὶ δι-
εγείρων αὐτὸν εἷς ἐρώτησιν. Μεγᾶλης χάριτος δω-
ρεά· ἄμισθος γὰρ ἦν’ διὰ τοῦτο (6) καὶ αὐτόμολον
εἶχεν τὸν θεραπευτήν. Ὁ δὲ πρὸς αὐτόν· Ναὶ, Κύριε.
Τὸ γὰρ πολυχρόνιόν μου τῶν νοσημάτων ποθητήν
μοι ποιεῖ τήν ὑγίειαν· κᾶγὼ μὲν ποθῶ, ἄνθρωπον
δὲ οὐκ ἓχω. Μὴ ἆθυμήσῃς (7), ἄνθρωπε, ὅτι ἄνθρω-
πον οὐκ ἔχεις· Θεὸν ἔχεις παρεστῶτα, κατά τι μὲν
ἄνθρωπον, κατά τι δὲ Θεόν· ἀμφότερα γὰρ ὁμολογη-
τὲον. Οὐ γὰρ ἠ τῆς ἀνθρωπότητος ὁμολογία, μὴ συν-
ομολογουμένης τῆς θεότητος ὠφέλιμος· μᾶλλον δὲ
κατάρας πρόξενος (8). Ἐπικατάρατος γὰρ ὅς τήν
ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον. Ei” μὲν οὗν καὶ ἡμεῖς
εἰς Ἰησοῦν ἐλπίζοντες, εἰς ἄνθρωπον ἐλπίζομεν, οὐχὶ
δὶ καὶ τήν θεότητα συμπλέκοντες τῇ ἐλπίδι, κατάρας
ἐσμὲν κληρονόμοι. Νῦν δὲ καὶ Θεὸν καί ἄνθρωπον
⁵⁸ Matth. Ix, 28. ⁸⁷ Matth. xx, 32. ⁸⁸ Vid. cat. 7, <
22 et 24; cat. 10, η, 5. ⁷1 Vid. cat. 11, η. 7, et cat.‘
⁷⁸ Jerem. xvu, 5.
(1) Ὑπηρετῄσαντας. Hanc Reg. cod. scripturam
excusze ὑπηρέτας praetulimus.
(2) Πιστεύετε, εἰ paulo post τὲλετε. Ita emen-
davimus ex cod. Reg. __pro' πιστεύεται et τὲλεται.
Verba sequentia, οὐκ εἶπε, etc.. usque ad Ποιητής
γάρ excl. propter repetitas voces ποιήσω ὑμῐνφτω-
termissa sunt in eo codice.
(3) Ἀὐτὸς δέ, etc. Sic Anglic. cod. Regius vero,
αὐτὸς vita, etcspuncto ροει“γεννηθείς collocato.Cy-
rillus autem Filium solum, ex Patre genitum dicit,
quia solus natura,czeteriabusive etper adoptionem
filii, cat. 7. num. 5. Addit ea: solo, vel ut excluda-
tur alterpater. atque ingenitus, cat. 11, [ιιιω.ί13,
vel ut usitata corporum generandi ratio, et Valen-
tinianorum deorum c0pulae et successivaa genera-
tiones ablegentur. Vide cat. ll, num. 7, et cat. 6,
num. l7. Deinde.immediate genitum docet. sive ad
exprimendam intimam Filii cum Patre necessitu-
dinem et connexionem. cat. 7, n. 4, sive ad exclu-
dendam omnem in divina generatione vel temporis
moram cat. 11, num. 7, vel deliberationemac’con-
sultationem. ibid. n. 8.
(4) Δικαιωτῶσιν. Ita ex mera conjectura reposui :
hanc tamen, qum cum proposito auctoris admira-
’ἳνα εἶ’πω ὑμῖν ; ἀλλὰ, Τί θέλετε ’ἕνα ποιήσω ὑμῖν ;
Ποιητής γὰρ ἦν, καὶ ζωοδὸτης, οὐ νῦν ἀρξάμενος
ποιεῖν (ὁ Πατὴρ γὰρ αὐτοῦ πάντοτε ἐργάζεται, καὶ
αὐτὸς τῷ Ιιατρὶ συνεργάζεται) καὶ ποιητής ἦν τῶν
ὅλων νεύματι Πατρός. Αὐτὸς δὶ (3) μόνιος ἐκ μόνου
ἆμεσιτεύτως γεννηθεὶς, ἐρωτᾷ τοὺς τυφλοὺς, λέγων.
Τί θέλετε ’ἱνα ποιήσω ὑμῖνς οὐκ ἀγνοῶν τί θὲλου-
σιν· φανερὸν γὰρ ἦν τὸ πρᾶγμα· ἀλλ’ ἐκ τῶν λόγων
αὐτῶν ἐπαγαγὼν τήν δωρεὰν, θίνα ἐκ τῶν λόγων δι-
καιωθῶσινβι) αὐτῶν. Οὐ γὰρ δήπου) ὁ τὰς καρδίας
εἶδὼς ἀγνοεῖ τὸ λεγόμενον· ἀλλ’ ἐξεδέχετο τὸν λόγον,
ἳνα ἡ ἐρώτησις ἐφελκύσῃ τὴν ἐνέργειαν.
ζ’. Οὕτω καὶ τούτῳ παραστὰς, καὶ αὐτομολήσας
πρὸς τὸν κεκμηκότα 6 ἰατρὸς (5) (καὶ οὐδὲν θαυμα-
στὸν, εἰ πρὸς τὸν ποιρά τήν κολυμϐήθραν κείμενον
παρῆλθεν, ε’ἓγε ηὐτομόλησεν ἐξ οὐρανοῦ πρὸς ἡμᾶς),
ἠρώτα τοῦτον· eum ὑγιὴς γενέσθαι ; ἐκ τῆς
ἐρωτήσεως ἐφέλκων αὐτὸν εἷς τήν γνῶσιν, καὶ δι-
εγείρων αὐτὸν εἷς ἐρώτησιν. Μεγᾶλης χάριτος δω-
ρεά· ἄμισθος γὰρ ἦν’ διὰ τοῦτο (6) καὶ αὐτόμολον
εἶχεν τὸν θεραπευτήν. Ὁ δὲ πρὸς αὐτόν· Ναὶ, Κύριε.
Τὸ γὰρ πολυχρόνιόν μου τῶν νοσημάτων ποθητήν
μοι ποιεῖ τήν ὑγίειαν· κᾶγὼ μὲν ποθῶ, ἄνθρωπον
δὲ οὐκ ἓχω. Μὴ ἆθυμήσῃς (7), ἄνθρωπε, ὅτι ἄνθρω-
πον οὐκ ἔχεις· Θεὸν ἔχεις παρεστῶτα, κατά τι μὲν
ἄνθρωπον, κατά τι δὲ Θεόν· ἀμφότερα γὰρ ὁμολογη-
τὲον. Οὐ γὰρ ἠ τῆς ἀνθρωπότητος ὁμολογία, μὴ συν-
ομολογουμένης τῆς θεότητος ὠφέλιμος· μᾶλλον δὲ
κατάρας πρόξενος (8). Ἐπικατάρατος γὰρ ὅς τήν
ἐλπίδα ἔχει ἐπ’ ἄνθρωπον. Ei” μὲν οὗν καὶ ἡμεῖς
εἰς Ἰησοῦν ἐλπίζοντες, εἰς ἄνθρωπον ἐλπίζομεν, οὐχὶ
δὶ καὶ τήν θεότητα συμπλέκοντες τῇ ἐλπίδι, κατάρας
ἐσμὲν κληρονόμοι. Νῦν δὲ καὶ Θεὸν καί ἄνθρωπον
⁵⁸ Matth. Ix, 28. ⁸⁷ Matth. xx, 32. ⁸⁸ Vid. cat. 7, <
22 et 24; cat. 10, η, 5. ⁷1 Vid. cat. 11, η. 7, et cat.‘
⁷⁸ Jerem. xvu, 5.
(1) Ὑπηρετῄσαντας. Hanc Reg. cod. scripturam
excusze ὑπηρέτας praetulimus.
(2) Πιστεύετε, εἰ paulo post τὲλετε. Ita emen-
davimus ex cod. Reg. __pro' πιστεύεται et τὲλεται.
Verba sequentia, οὐκ εἶπε, etc.. usque ad Ποιητής
γάρ excl. propter repetitas voces ποιήσω ὑμῐνφτω-
termissa sunt in eo codice.
(3) Ἀὐτὸς δέ, etc. Sic Anglic. cod. Regius vero,
αὐτὸς vita, etcspuncto ροει“γεννηθείς collocato.Cy-
rillus autem Filium solum, ex Patre genitum dicit,
quia solus natura,czeteriabusive etper adoptionem
filii, cat. 7. num. 5. Addit ea: solo, vel ut excluda-
tur alterpater. atque ingenitus, cat. 11, [ιιιω.ί13,
vel ut usitata corporum generandi ratio, et Valen-
tinianorum deorum c0pulae et successivaa genera-
tiones ablegentur. Vide cat. ll, num. 7, et cat. 6,
num. l7. Deinde.immediate genitum docet. sive ad
exprimendam intimam Filii cum Patre necessitu-
dinem et connexionem. cat. 7, n. 4, sive ad exclu-
dendam omnem in divina generatione vel temporis
moram cat. 11, num. 7, vel deliberationemac’con-
sultationem. ibid. n. 8.
(4) Δικαιωτῶσιν. Ita ex mera conjectura reposui :
hanc tamen, qum cum proposito auctoris admira-