PG 33, col. 1136
βεϐαρημένοψ ἁμαρτιῶν γὰρ εἶχε πολὺ φορτίον, καὶ
νόσου πολυχρόνιον ἀλγηδόνα. Πρὸς τοῦτον ἐρώτημά
πως λὲγει τὸ ποθούμενονο Θὲλεις ὑγιὴς γενὲσθαις
καὶ οὐκ εἶπεν τι ἄλλο, ἀλλὰ κατέλιπεν τῇ μεσότητι
τῆς ἐρωτήσεως· διπλῆ γὰρ ἦν ἡ ἐρώτησις. Ἐπειδὴ
γὰρ οὐ μόνον ἐνόσει (2) τὸ σῶμα, ἀλλὰ καὶ τήν ψυ-
χήν (κατὰ τὸ ὕστερον ὑπ’ αὑτοῦ εἰρημένον· Ἰὃὲ,
ὑγιὴς γεγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ’ἱνα μή χεῖρόν
σοί τι γενηται), ἠρώτα αὐτόν· Θέλεις ὑγιὴς γε.νὲ-
σθαι; Ὦ μεγάλης ἰατροῦ δυνάμεως, ἐπὶ τῷ θέλειν
τήν βοήθειαν τιθεμένου 1 Ἐπειδὴ γὰρ ἐκ πίστεως ἡ
σωτηρία, διὰ τοῦτο ἢκουσε τὸ, Θὲλεις ; ἵνα τὸ θέλειν
ἐπαγάγῃ (3) τὴν ἐνέργειαν. Τοῦτο μόνου τοῦ Ἰησοῦ
τὸ ῥῆμα· ἀρχιάτρων γὰρ οὐκ ἔστιν αἰσθητῶν. Οἱ γὰρ
τὰ αἴσθητὰ νοσήματα θεραπεύοντες, οὐ δύνανται πᾶ·-
σιν λὲγεινο Θὲλεις ὑγιὴς γενέσθαι, Ἰησοῦς δὲ καὶ
τὸ θέλειν χαρίζεται (4), καὶ τὸ πιστεύειν λαμϐάνει,
καὶ τήν δωρεὰν ἀμισθὶ χαρίζεται.
Ε’. Περιῄει ποτε ὁ Σωτήρ κατᾶ τὴν ὁδὸν, καὶ τυ-
φλοὶ δύο ἐκαθέζοντο, ἀϐλεπτοῦντες (5) μὲν τῷ σώ-
ματι, πεφωτισμένοι δὲ τήν διάνοιαν. Ὃνπερ γὰρ οὐκ
ᾔδεισαν Γραμματεῖς, τοῦτον ἐδείκνυον οἱ τυφλοὶ
βοῶντες. υἱ μὲν γὰρ Φαρισαῖοι, τὸν νόμον μεμαθη-
κότες (6), καὶ ἐκ παιδίου ἕως γήρως μεμελετηκότες,
καὶ ἐν ἀμαθίᾳγεγηρακότες, ἔλεγον, ὅτι Τοῦτον οὐκ
οἴδαμεν πόθεν ἐστίν’ (Εἰς γὰρ τὰ ἴόα ἦλθεν, καὶ οἱ
ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαϐον’) οἱ δὲ τυφλοὶ ἐπεϐόων λέ-
γοντες· Υἱὲ Δαϐὶδ, ἐλέησον ἡμᾶς. Καὶ ὅνπερ οὐκ
ᾔδεισαν οἱ τὸν νόμον μεμαθηκότες, τοῦτον ᾔδεισαν o't
ιι Vide cat. 4, η. 2 ; cat. i3, η. 7. ⁶² ΙΙ Tun. ΠΙ, 7
τῷ θὲλειν τὴν βοήθειαν τιθεμένουἈΔ Eodem modo
Pi‘ocat. num. 8,'probans Deum nihil aliud qua}-
rere nisi bonam—voluntatem, quaarenti quomodo
sua sibi peccata remittuntur, re'qundetrtib θέλειν,
τῷ πιστεῦειν. lta in hoc loco prasclare convenit si
legatur, sola voluntate exspectata beneficii, fide con-
tentus est. Ouia tamen altera lectio uorum codi-
tentus est. Quia tamen altera lectio duorum codi-
cum consensu munita est, eaque verum sensum
habet. respuere nolui. Proflizmcefi, reposui ani-
σθί. cum manifestum sit librariorum peccatum.
Regius etiam pejus, anteacta. Mox, loco περιῄει,
crédoscnribendu'in παέιῄεέ [pro παρῄει(
(5) ,Ἀϐλεπτοῦντεςι Βὲε. Millesiils, ἆῦ) ἐπων·
τες. ν. cat. 16, n 22.
(6) Μεμαθηκότες, etc. Ubi; scriptum erat, μεμε-
λεττλκότες, scripsimus, μεμαθηκότες, ut infra etiam
repetitur} ac μεμελετλῳιόνὲες οευίωιιε ro τετελη·
κότες· utrumque ex Reiz. cod). in auo illaec verba.
κ’ὁῖὶες· utrumque ex Reg. cod. in quo haec verba,
rei ἐν apalon γεγηρακότες omissa sunt. _At repe-
ιλὶιιηιυιί in Simililoco cat 4, num. 2. Ex eadem
codicis auctoritate,pEvangelica verba :_E’5 γὰρ τὰ
’ἰδία ἦλθεν, καὶ οἱ ’ἴδιοι Eis—.6» ορ παρέλαϐονξ qum
ante ἔλεγον posita erant. post_ πόθεν ἐστίν, naturali
sedi restitui'mus, quamquam haec ordinis inversio
Cyrillo familia-ris. "Vide-cat. t2. ξι. 8, eumdem toan-
nis locum simili parenthesi inclusum. Vide et cat.
5, niu‘n. 2. Ex eodem cod. ante ἐπεϐόων, adjecimus,
τυω ο.
τυφΛομ
νόσου πολυχρόνιον ἀλγηδόνα. Πρὸς τοῦτον ἐρώτημά
πως λὲγει τὸ ποθούμενονο Θὲλεις ὑγιὴς γενὲσθαις
καὶ οὐκ εἶπεν τι ἄλλο, ἀλλὰ κατέλιπεν τῇ μεσότητι
τῆς ἐρωτήσεως· διπλῆ γὰρ ἦν ἡ ἐρώτησις. Ἐπειδὴ
γὰρ οὐ μόνον ἐνόσει (2) τὸ σῶμα, ἀλλὰ καὶ τήν ψυ-
χήν (κατὰ τὸ ὕστερον ὑπ’ αὑτοῦ εἰρημένον· Ἰὃὲ,
ὑγιὴς γεγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ’ἱνα μή χεῖρόν
σοί τι γενηται), ἠρώτα αὐτόν· Θέλεις ὑγιὴς γε.νὲ-
σθαι; Ὦ μεγάλης ἰατροῦ δυνάμεως, ἐπὶ τῷ θέλειν
τήν βοήθειαν τιθεμένου 1 Ἐπειδὴ γὰρ ἐκ πίστεως ἡ
σωτηρία, διὰ τοῦτο ἢκουσε τὸ, Θὲλεις ; ἵνα τὸ θέλειν
ἐπαγάγῃ (3) τὴν ἐνέργειαν. Τοῦτο μόνου τοῦ Ἰησοῦ
τὸ ῥῆμα· ἀρχιάτρων γὰρ οὐκ ἔστιν αἰσθητῶν. Οἱ γὰρ
τὰ αἴσθητὰ νοσήματα θεραπεύοντες, οὐ δύνανται πᾶ·-
σιν λὲγεινο Θὲλεις ὑγιὴς γενέσθαι, Ἰησοῦς δὲ καὶ
τὸ θέλειν χαρίζεται (4), καὶ τὸ πιστεύειν λαμϐάνει,
καὶ τήν δωρεὰν ἀμισθὶ χαρίζεται.
Ε’. Περιῄει ποτε ὁ Σωτήρ κατᾶ τὴν ὁδὸν, καὶ τυ-
φλοὶ δύο ἐκαθέζοντο, ἀϐλεπτοῦντες (5) μὲν τῷ σώ-
ματι, πεφωτισμένοι δὲ τήν διάνοιαν. Ὃνπερ γὰρ οὐκ
ᾔδεισαν Γραμματεῖς, τοῦτον ἐδείκνυον οἱ τυφλοὶ
βοῶντες. υἱ μὲν γὰρ Φαρισαῖοι, τὸν νόμον μεμαθη-
κότες (6), καὶ ἐκ παιδίου ἕως γήρως μεμελετηκότες,
καὶ ἐν ἀμαθίᾳγεγηρακότες, ἔλεγον, ὅτι Τοῦτον οὐκ
οἴδαμεν πόθεν ἐστίν’ (Εἰς γὰρ τὰ ἴόα ἦλθεν, καὶ οἱ
ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαϐον’) οἱ δὲ τυφλοὶ ἐπεϐόων λέ-
γοντες· Υἱὲ Δαϐὶδ, ἐλέησον ἡμᾶς. Καὶ ὅνπερ οὐκ
ᾔδεισαν οἱ τὸν νόμον μεμαθηκότες, τοῦτον ᾔδεισαν o't
ιι Vide cat. 4, η. 2 ; cat. i3, η. 7. ⁶² ΙΙ Tun. ΠΙ, 7
τῷ θὲλειν τὴν βοήθειαν τιθεμένουἈΔ Eodem modo
Pi‘ocat. num. 8,'probans Deum nihil aliud qua}-
rere nisi bonam—voluntatem, quaarenti quomodo
sua sibi peccata remittuntur, re'qundetrtib θέλειν,
τῷ πιστεῦειν. lta in hoc loco prasclare convenit si
legatur, sola voluntate exspectata beneficii, fide con-
tentus est. Ouia tamen altera lectio uorum codi-
tentus est. Quia tamen altera lectio duorum codi-
cum consensu munita est, eaque verum sensum
habet. respuere nolui. Proflizmcefi, reposui ani-
σθί. cum manifestum sit librariorum peccatum.
Regius etiam pejus, anteacta. Mox, loco περιῄει,
crédoscnribendu'in παέιῄεέ [pro παρῄει(
(5) ,Ἀϐλεπτοῦντεςι Βὲε. Millesiils, ἆῦ) ἐπων·
τες. ν. cat. 16, n 22.
(6) Μεμαθηκότες, etc. Ubi; scriptum erat, μεμε-
λεττλκότες, scripsimus, μεμαθηκότες, ut infra etiam
repetitur} ac μεμελετλῳιόνὲες οευίωιιε ro τετελη·
κότες· utrumque ex Reiz. cod). in auo illaec verba.
κ’ὁῖὶες· utrumque ex Reg. cod. in quo haec verba,
rei ἐν apalon γεγηρακότες omissa sunt. _At repe-
ιλὶιιηιυιί in Simililoco cat 4, num. 2. Ex eadem
codicis auctoritate,pEvangelica verba :_E’5 γὰρ τὰ
’ἰδία ἦλθεν, καὶ οἱ ’ἴδιοι Eis—.6» ορ παρέλαϐονξ qum
ante ἔλεγον posita erant. post_ πόθεν ἐστίν, naturali
sedi restitui'mus, quamquam haec ordinis inversio
Cyrillo familia-ris. "Vide-cat. t2. ξι. 8, eumdem toan-
nis locum simili parenthesi inclusum. Vide et cat.
5, niu‘n. 2. Ex eodem cod. ante ἐπεϐόων, adjecimus,
τυω ο.
τυφΛομ