PG 33, col. 50
CAPUT ν.
Mortuo vel exauctoralo Mamimo. Cyrillus post ali-
quantum temporis fit episcopus Hierosolymitanus.
Canonica ejusordinatio defendztur ab impastis ca-
lumniis Lucida crum Hierosolymis conspicitur.
idque Constantio nuntiat Cyrillus.
22. Difficillimum et vexatissimum ingredior Cy-
rillianaa vitm tempus, episcopalis nimirum IXVIII]
ejus ordinationis ; quae ab auctoribus etiam aequa-
libus magna varietate, ab nonnullis vero cum gra-
vissima et incredibili prorsus Cyrilli criminatione
conjuncta refertur. Ut cum aliquo ordine proce-
Num
morte an depositione finierit episcopatum Maxi-
mus ; 2° quo anno Maximus episcopatum clauserit,
et inierit Cyrillus ; 3° expendenda varias in Cyrilli
ordinationem criminationes,eaque abiis liberanda.
Id porro praestabimus nudo veritatis amore, nullo
Cyrillum praepostere purgandi studio occupati;
sed auctoritatem. liberum de omnibus lectori
judicium permittemus.
23. Hieronymus in Chronico ad ann. 349, p. 183
(qui quidem numerandus est 350 ; nam in Chro-
nico illo uno anno aerum nostram anticipat), Maximi
mortem assignat. Quadragesimus. inquit. Maximus
post Macarium Hierosolymorum episcopus moritur.
Deinde post aliquantum temporis quo sedem va-
casse ait, ordinationem Cyrilli per Acacium Caesa-
riensem et caeteros episcopos Arianos potuit.Theo-
doretusquoque lib ιι Hist. eccles.. cap 26, Cyrillum
scribit apostolicae doctrina; propugnatorem acerri-
mum, S. Ma imo ad vitam senii expertem trans-
lato episcOpalem gratiam promeruisse: Τούτου δὶ
εἷς ἀγήρω μεταναστάντος βίον, Κύριλλος τῆς Em.-
σκοπικῆς χάριτος ἠξιώθη. At Socrates lib. tl Hist.,
cap. 38, scribit: Aeacius et Patrophilus Maximo
Hierosolymorum expulso, Cyrillum adversus eum
constituerant. lisdem fere verbis Sozomenus lib.
ιν, cap. 20. Aeacius et PatrOphilus Maximum au-
ferentes. Hierosolymilanum Ecclesiam Cyrillo re-
gendam permiserunt. Haec alter ab altero exscri-
psisse videtur Amborum credo, auctoritate per-
moti. eadem repetunt TheOphanes in Chronogra-
phia, pag. 34; Metaphrastes in Vita S. Athanasii.
qui ipsa Socratis verba transcribit num. 11. pag.
149; incertus auctor alterius Vita: S. Athanasii,
ibid. num. 19, pag 1'20, qui Cyrillum tanto im-
pietatis studio accensum dicit,quanto vel Maximus,
vel potius Athanasius in pietatem ferebatur; auctor
synodici libelli. qui synodo Hierosolymis ab heure-
ticis coacta. Maximum expulsum el Cyrillum sub-
rogatum ait. Horum verba in Testimoniis deS Cy-
rillo et scriptis ejus a nobis suo ordine ascripta.
Quorum sit ra'io potior, inquirendum. Si auctori-
tatem sequimur, Socratem et Sozomenum (ex qui-
Mortuo vel exauctoralo Mamimo. Cyrillus post ali-
quantum temporis fit episcopus Hierosolymitanus.
Canonica ejusordinatio defendztur ab impastis ca-
lumniis Lucida crum Hierosolymis conspicitur.
idque Constantio nuntiat Cyrillus.
22. Difficillimum et vexatissimum ingredior Cy-
rillianaa vitm tempus, episcopalis nimirum IXVIII]
ejus ordinationis ; quae ab auctoribus etiam aequa-
libus magna varietate, ab nonnullis vero cum gra-
vissima et incredibili prorsus Cyrilli criminatione
conjuncta refertur. Ut cum aliquo ordine proce-
Num
morte an depositione finierit episcopatum Maxi-
mus ; 2° quo anno Maximus episcopatum clauserit,
et inierit Cyrillus ; 3° expendenda varias in Cyrilli
ordinationem criminationes,eaque abiis liberanda.
Id porro praestabimus nudo veritatis amore, nullo
Cyrillum praepostere purgandi studio occupati;
sed auctoritatem. liberum de omnibus lectori
judicium permittemus.
23. Hieronymus in Chronico ad ann. 349, p. 183
(qui quidem numerandus est 350 ; nam in Chro-
nico illo uno anno aerum nostram anticipat), Maximi
mortem assignat. Quadragesimus. inquit. Maximus
post Macarium Hierosolymorum episcopus moritur.
Deinde post aliquantum temporis quo sedem va-
casse ait, ordinationem Cyrilli per Acacium Caesa-
riensem et caeteros episcopos Arianos potuit.Theo-
doretusquoque lib ιι Hist. eccles.. cap 26, Cyrillum
scribit apostolicae doctrina; propugnatorem acerri-
mum, S. Ma imo ad vitam senii expertem trans-
lato episcOpalem gratiam promeruisse: Τούτου δὶ
εἷς ἀγήρω μεταναστάντος βίον, Κύριλλος τῆς Em.-
σκοπικῆς χάριτος ἠξιώθη. At Socrates lib. tl Hist.,
cap. 38, scribit: Aeacius et Patrophilus Maximo
Hierosolymorum expulso, Cyrillum adversus eum
constituerant. lisdem fere verbis Sozomenus lib.
ιν, cap. 20. Aeacius et PatrOphilus Maximum au-
ferentes. Hierosolymilanum Ecclesiam Cyrillo re-
gendam permiserunt. Haec alter ab altero exscri-
psisse videtur Amborum credo, auctoritate per-
moti. eadem repetunt TheOphanes in Chronogra-
phia, pag. 34; Metaphrastes in Vita S. Athanasii.
qui ipsa Socratis verba transcribit num. 11. pag.
149; incertus auctor alterius Vita: S. Athanasii,
ibid. num. 19, pag 1'20, qui Cyrillum tanto im-
pietatis studio accensum dicit,quanto vel Maximus,
vel potius Athanasius in pietatem ferebatur; auctor
synodici libelli. qui synodo Hierosolymis ab heure-
ticis coacta. Maximum expulsum el Cyrillum sub-
rogatum ait. Horum verba in Testimoniis deS Cy-
rillo et scriptis ejus a nobis suo ordine ascripta.
Quorum sit ra'io potior, inquirendum. Si auctori-
tatem sequimur, Socratem et Sozomenum (ex qui-