PG 33, col. 49
Athanasio. significata et nota‘facta dicit; xaraoavfi Α cium Cyrillo prater eamdem assertam objicere po-
fuisse. Ex his omnibus colligimus 1ο Maximum,
aut Palaestinos saltem episcopos contra Athana-
sium. sed vi adactos subscripisse; 2° Eusebiano-
rum fraudis et dolorum ignaros non fuisse, [XVII]
quibus vis ut iniquis gestis consentirent adhiben-
da fuerit; 3° nonnulla ipsos Eusebianis concessi-
se, uti restitutionem Arii, Marcelli Ancyrani con-
demnationem; 4ο Maximum in posterum omnes
episcOporum conventus eiTugisse.neque porro Sar-
dicensi concilio interfuisse. quasi turbas evitan-
tem, et utriusque partis episcopos suspectantem;
5° Athanasii communionem palam saltem non te-
Πιιῖεεθωξηιθνίπιῖ illam θξ Αίδξίηδῗί "is" Arifn'.’ Β damus,plura habemus
num. 25. et synodicarumlerosolymitanaa synodiad
[Egyptios litterarum verbis. non obscure Palaestini λ
tum primum an. 349 Athanasii communionem pri-
dem interruptam amplectuntur. Unde Socrates
lib. ιι, cap. 24, ait Maximum tum Athanasio com-
munionem et dignitatem reddidisse : Ἀποδίδωσι
καὶ αὐτὸς τήν κοινωνίαν Ἀθανασίῳ καὶ τὴν ἀξίαν.
Philostorgius quoque lib. ιιι. num. 12, Maximum
in eorum numero ponere videtur. qui prius a con-
substantiali alieni, ad Athanasii sententiam postea
declinarunt. Ante haec tempora igitur Maximus me-
dium se in his turbis tenebat; Athanasio nulla ex-
teriore communionis nota conjunctus, Eusebiano-
rum dolos et conventus exosus, neutrius partis prae-
sules uti ab Ecclesia alienos spectans, haereses op-
positas, quarum utrique patrocinium alteri parti
objiciebant, detestatus; in utrisque forsitan vitii
aliquid suspectans. Eadem, ut ostendimus num 18,
Cyrillo stabat mens et sententia. Sed dubitari non
potest quin Maximo se ad Athanasium adjungente,
eadem secutus sit Cyrillus, et synodi Hierosolymi-
tame in Athanasii gratiam decreta suo assensu, ac
praesentia fortassis ipsa comprobarit. Unde id con-
firmem rogas? Primo, antiqua ferebat Ecclesiae di-
sciplina. Romae, Alexandriae, Antiochia). ut in con-
ciliis provincialibus interessent una cum urbis in
qua concilium celebrabatur episcopo.ejusdem Ec-
clesiae presbyteri et diaconi. quanto id verisimilius
de praecipuo ac primo presbytero. qualis tum Cy-
rillus erat. cui et episcopalia munia. et totius pene
Ecclesiae administratio concredita? Secundo, id
suadent consequentia Cyrilli gesta; nam uno ferme
duntaxat anno postea ab episcopis provinciae cano-
nice in sede Hierosolymitana collocatus est. Iidem
erant episcopi qui concilio an. 349 interfuerant,
nec in ejus electionem conspirassent quem sibi con-
junctum sententia non novissent. Ipse initio episco-
patus ad Constantium scribens in fine. epistola}
consubstantialem Trinitatem intrepide professus
est Tandem paucis post annis habuit cum Acacio
dissidia. cum mutua violatae fidei accusatione con-
juncta. Ostendemus porro nihil Cyrillum Acacio
praeter negatam consubstantialitatem, nihil Aca-
fuisse. Ex his omnibus colligimus 1ο Maximum,
aut Palaestinos saltem episcopos contra Athana-
sium. sed vi adactos subscripisse; 2° Eusebiano-
rum fraudis et dolorum ignaros non fuisse, [XVII]
quibus vis ut iniquis gestis consentirent adhiben-
da fuerit; 3° nonnulla ipsos Eusebianis concessi-
se, uti restitutionem Arii, Marcelli Ancyrani con-
demnationem; 4ο Maximum in posterum omnes
episcOporum conventus eiTugisse.neque porro Sar-
dicensi concilio interfuisse. quasi turbas evitan-
tem, et utriusque partis episcopos suspectantem;
5° Athanasii communionem palam saltem non te-
Πιιῖεεθωξηιθνίπιῖ illam θξ Αίδξίηδῗί "is" Arifn'.’ Β damus,plura habemus
num. 25. et synodicarumlerosolymitanaa synodiad
[Egyptios litterarum verbis. non obscure Palaestini λ
tum primum an. 349 Athanasii communionem pri-
dem interruptam amplectuntur. Unde Socrates
lib. ιι, cap. 24, ait Maximum tum Athanasio com-
munionem et dignitatem reddidisse : Ἀποδίδωσι
καὶ αὐτὸς τήν κοινωνίαν Ἀθανασίῳ καὶ τὴν ἀξίαν.
Philostorgius quoque lib. ιιι. num. 12, Maximum
in eorum numero ponere videtur. qui prius a con-
substantiali alieni, ad Athanasii sententiam postea
declinarunt. Ante haec tempora igitur Maximus me-
dium se in his turbis tenebat; Athanasio nulla ex-
teriore communionis nota conjunctus, Eusebiano-
rum dolos et conventus exosus, neutrius partis prae-
sules uti ab Ecclesia alienos spectans, haereses op-
positas, quarum utrique patrocinium alteri parti
objiciebant, detestatus; in utrisque forsitan vitii
aliquid suspectans. Eadem, ut ostendimus num 18,
Cyrillo stabat mens et sententia. Sed dubitari non
potest quin Maximo se ad Athanasium adjungente,
eadem secutus sit Cyrillus, et synodi Hierosolymi-
tame in Athanasii gratiam decreta suo assensu, ac
praesentia fortassis ipsa comprobarit. Unde id con-
firmem rogas? Primo, antiqua ferebat Ecclesiae di-
sciplina. Romae, Alexandriae, Antiochia). ut in con-
ciliis provincialibus interessent una cum urbis in
qua concilium celebrabatur episcopo.ejusdem Ec-
clesiae presbyteri et diaconi. quanto id verisimilius
de praecipuo ac primo presbytero. qualis tum Cy-
rillus erat. cui et episcopalia munia. et totius pene
Ecclesiae administratio concredita? Secundo, id
suadent consequentia Cyrilli gesta; nam uno ferme
duntaxat anno postea ab episcopis provinciae cano-
nice in sede Hierosolymitana collocatus est. Iidem
erant episcopi qui concilio an. 349 interfuerant,
nec in ejus electionem conspirassent quem sibi con-
junctum sententia non novissent. Ipse initio episco-
patus ad Constantium scribens in fine. epistola}
consubstantialem Trinitatem intrepide professus
est Tandem paucis post annis habuit cum Acacio
dissidia. cum mutua violatae fidei accusatione con-
juncta. Ostendemus porro nihil Cyrillum Acacio
praeter negatam consubstantialitatem, nihil Aca-