PG 33, col. 53
misisse,si ordinationem Maximi repudiasset: Cyril- Α amatum et cateris pralatum novissent? Tertio, si
idoneis, ut videtur, argumentis refellemus. Nihil
tamen vetat aliquam sedis vacationem admitti, si
qua fundamentum aliquod occasionemque calum-
nia prastiterit;sed nullus alius prater Hieronymum
vacationis ejus meminitzqua quidem optime cum
Maximi mortis et Cyrilliana ordinationis tempori-
bus conciliatur. Qua vacationis diuturna causa,
incompertum. Possumus in ea quam Hieronymus
innuit acquiescere. Nempe Acacium metropolitam
cum Patrophilo aliisque fortassis moras nexuisse,
dum idoneum suis consiliis,atque ad arbitrium sui
versatilem episcopum quarunt, et quomodo sedi Β
Hierosolymitana possint imponere laborant. Pra-
terea omnes provinciales episcopi, non ita pridem
concilii Sardicensis decretis subscribendo, se ab
Acacii communione avulserant. Ille contra super-
bum erigebat caput, nec sua jura violari patieba-
tur. Dum illa componitur dissensio, tempus in-
terfluxit. Hac conjectura.
[XXI] 26. Hic etiam discutiendum quod Hiero-
nymus in allegato jam sape Chronico de Maximo
narrat: nimirum eum morientem Heracliam in
suum locum substituisse ; quem Cyrillus episcopus
factus varia fraude sollicitam de episcopo in pre-
sbyterum regradaverit. Ha S. Hieronymi voces non
designatum simpliciter et indicatum, quod primis
illis Ecclesiae temporibus insitatum non erat, sed
consecratum et ordinatum a Maximo successorem
significant : quod uti libera plebis et cleri electio
ni, provincialium episcoporum et metrOpolita
praserti m legitimis electionem firmandi et electum
consecrandi juribus inimicum, ab Ecclesia con-
suetudine semper alienum fuit et ante annos se-
ptem concilii Antiocheni canone 23 damnatum.Rem
itaque illam ab inimicis Cyrilli in ejus odium con-
fictam puto. Primo enim de S. Maximo temere
credi non debet factum ecclesiastico mori contra-
rium. Quod enim Ecclesia sua prasentiebat ab
Arianis impendens periculum? Tranquillis Ecclesia
rebus moriebatur. compressis Arianis, revocatis
summa gratulatione in suas sedes catholicis, sepa-
ratis ab Ariana factione atque sibi et catholica
parti recens devinctis, omnibus, si unum et alte-
rum excipias, provincialibus episcopis. Secundo, si
successorem sibi suum sufficere e re Ecclesia creo
debat, quem alium Cyrillo praponere potuit. cuia
multis jam annis totam sui episcopatus sarcinam
crediderat? Quem praoptasse dicitur Heracliam,
idem sine dubio est, quem postea ab Arianis oppo-
situm Cyrillo, et ejus loco substitutum apud Socra-
tem, Sozomenum, Nicephorum legimus. An Ma-
ximus Ecclesia sua cavens. eum ipsi custodem
prafeciss et, qua Ariani dignum sua impietatis in-
strumentum repererint; aut Ariani ipsi hominem
adhibuissent, quem ab Maximo capitali inimico ad-
idoneis, ut videtur, argumentis refellemus. Nihil
tamen vetat aliquam sedis vacationem admitti, si
qua fundamentum aliquod occasionemque calum-
nia prastiterit;sed nullus alius prater Hieronymum
vacationis ejus meminitzqua quidem optime cum
Maximi mortis et Cyrilliana ordinationis tempori-
bus conciliatur. Qua vacationis diuturna causa,
incompertum. Possumus in ea quam Hieronymus
innuit acquiescere. Nempe Acacium metropolitam
cum Patrophilo aliisque fortassis moras nexuisse,
dum idoneum suis consiliis,atque ad arbitrium sui
versatilem episcopum quarunt, et quomodo sedi Β
Hierosolymitana possint imponere laborant. Pra-
terea omnes provinciales episcopi, non ita pridem
concilii Sardicensis decretis subscribendo, se ab
Acacii communione avulserant. Ille contra super-
bum erigebat caput, nec sua jura violari patieba-
tur. Dum illa componitur dissensio, tempus in-
terfluxit. Hac conjectura.
[XXI] 26. Hic etiam discutiendum quod Hiero-
nymus in allegato jam sape Chronico de Maximo
narrat: nimirum eum morientem Heracliam in
suum locum substituisse ; quem Cyrillus episcopus
factus varia fraude sollicitam de episcopo in pre-
sbyterum regradaverit. Ha S. Hieronymi voces non
designatum simpliciter et indicatum, quod primis
illis Ecclesiae temporibus insitatum non erat, sed
consecratum et ordinatum a Maximo successorem
significant : quod uti libera plebis et cleri electio
ni, provincialium episcoporum et metrOpolita
praserti m legitimis electionem firmandi et electum
consecrandi juribus inimicum, ab Ecclesia con-
suetudine semper alienum fuit et ante annos se-
ptem concilii Antiocheni canone 23 damnatum.Rem
itaque illam ab inimicis Cyrilli in ejus odium con-
fictam puto. Primo enim de S. Maximo temere
credi non debet factum ecclesiastico mori contra-
rium. Quod enim Ecclesia sua prasentiebat ab
Arianis impendens periculum? Tranquillis Ecclesia
rebus moriebatur. compressis Arianis, revocatis
summa gratulatione in suas sedes catholicis, sepa-
ratis ab Ariana factione atque sibi et catholica
parti recens devinctis, omnibus, si unum et alte-
rum excipias, provincialibus episcopis. Secundo, si
successorem sibi suum sufficere e re Ecclesia creo
debat, quem alium Cyrillo praponere potuit. cuia
multis jam annis totam sui episcopatus sarcinam
crediderat? Quem praoptasse dicitur Heracliam,
idem sine dubio est, quem postea ab Arianis oppo-
situm Cyrillo, et ejus loco substitutum apud Socra-
tem, Sozomenum, Nicephorum legimus. An Ma-
ximus Ecclesia sua cavens. eum ipsi custodem
prafeciss et, qua Ariani dignum sua impietatis in-
strumentum repererint; aut Ariani ipsi hominem
adhibuissent, quem ab Maximo capitali inimico ad-