PG 33, col. 54
sc0pis ordinationem visam esse; cum ea neglecta
canonice, ut modo videbimus, ordinarint Cyrillum.
Tumque nihil adversus Ecclesia statuta peccave-
ritCyrillus, si cum unus esset legitimus episcopus
Heraclium. qui se dicebat episc0pum, non vi.ut fa-
tetur Hieronymus, sed suasione et piis artibus pe.
sbyteri gradu contentum esse perfecerit. Nicmna
synodus, can. 8 Novatianos episcopos ad Ecclesiam
redeuntes solum presbyterorum honorem habere
jusserat, nisi episcopo placuisset, quod omnino
ejus in arbitrio et potestate ponit, iis etiam epis-
copatus nomen permittere.
27. Tandem ad ipsam pervenimus Cyrilli ordi-
nationem, quam sic refert in Chronico aqualis au-
ctor et omni reverentia dignus Hieronynms,quom
tamen incautius inimicorum Cyrilli maledicta tran-
scripsisse remur. Post quem, Maximum. Ecclesiam
Ariani invadunt: id est, Cyrillus. Eulyehius ; rur-
sum L‘yrillus, Irenaus; tertio Cyrillus, Hilarius;
quarto Cyrillus. Quorum Cyrillus, cum a Maximo
fuisset presbyter ordinatus, et post mortem ejus ita
ei ab Acacio episcopo Caesariensi et caeteris episcopis
[XXII] Arionis episcopatus permitteretur. si ordina-
tionem Μαριίωὶ repudiasset; diaconus in Ecclesia
administvarit: ob quam impietatem sacerdotii mer~
cede pensatus, Heraclium, etc. Leviora Rufinus, sed
simile quidpiaminsinuans, eadem cum Hieronymo,
ρ ut videtur, scribere veritus, lib. Hist. cccl.. 1c. 22,
ait: Hierosolymis Cyrillus post Maximum. sacerdo-
tio confusa jam ordinatione suscepto, aliquando in
fide, sapius in communione variabat Quam autem
ordinationis confusionem narrat. sic intelligo: Cy-
rillum eo tempore ordinatum episcopum,quo Aria— ’
norum factione passim ordinationum episcopalium
ordo et tranquillitas perturbabatur ; lmjusque con-
fusionis partem aliquam in Cyrillianam ordinatio-
nem pervenisse. De illa vero Cyrilli fidei et com-
muninnis variatione alias. Illos omitto qui Acacii
et Patrophili factione pulsum Maximum et Cyrillum
institutum scribunt. quorum falsam. quantum ad
expulsionem Maximi. sententiam ostendimus (num.
23). Hic porro ostendendum suscipimus. nec Aca-
D bitros exstitisse, nec Eyrillu‘m sese ut episcopatum
ab eis promereretur de presbyteri gradu dejecisse;
sed ab episcopis provincia canonice ei de more
ordinatum esse.
28. Primo enim illis omnibus scriptoribus oppo-
nimus longe superiorem Patrum concilii Constan-
tinopolitani acumenici ιι auctoritatem, qui in epi-
stola ad Damasum etOccidentalesecclesiasticarum
Orientis rerum statum exponentes ita de Cyrillo lo-
quuntur apud Theodoret. lib. v Hist, cap. 9:
Hierosolymitana autem Ecclesia, qua water est om-
nium Ecrlesiarum, reverendissimum Deoque dilectis-
simum Cyrillum episc0pum esse indicamus : qui et
canonice, ut modo videbimus, ordinarint Cyrillum.
Tumque nihil adversus Ecclesia statuta peccave-
ritCyrillus, si cum unus esset legitimus episcopus
Heraclium. qui se dicebat episc0pum, non vi.ut fa-
tetur Hieronymus, sed suasione et piis artibus pe.
sbyteri gradu contentum esse perfecerit. Nicmna
synodus, can. 8 Novatianos episcopos ad Ecclesiam
redeuntes solum presbyterorum honorem habere
jusserat, nisi episcopo placuisset, quod omnino
ejus in arbitrio et potestate ponit, iis etiam epis-
copatus nomen permittere.
27. Tandem ad ipsam pervenimus Cyrilli ordi-
nationem, quam sic refert in Chronico aqualis au-
ctor et omni reverentia dignus Hieronynms,quom
tamen incautius inimicorum Cyrilli maledicta tran-
scripsisse remur. Post quem, Maximum. Ecclesiam
Ariani invadunt: id est, Cyrillus. Eulyehius ; rur-
sum L‘yrillus, Irenaus; tertio Cyrillus, Hilarius;
quarto Cyrillus. Quorum Cyrillus, cum a Maximo
fuisset presbyter ordinatus, et post mortem ejus ita
ei ab Acacio episcopo Caesariensi et caeteris episcopis
[XXII] Arionis episcopatus permitteretur. si ordina-
tionem Μαριίωὶ repudiasset; diaconus in Ecclesia
administvarit: ob quam impietatem sacerdotii mer~
cede pensatus, Heraclium, etc. Leviora Rufinus, sed
simile quidpiaminsinuans, eadem cum Hieronymo,
ρ ut videtur, scribere veritus, lib. Hist. cccl.. 1c. 22,
ait: Hierosolymis Cyrillus post Maximum. sacerdo-
tio confusa jam ordinatione suscepto, aliquando in
fide, sapius in communione variabat Quam autem
ordinationis confusionem narrat. sic intelligo: Cy-
rillum eo tempore ordinatum episcopum,quo Aria— ’
norum factione passim ordinationum episcopalium
ordo et tranquillitas perturbabatur ; lmjusque con-
fusionis partem aliquam in Cyrillianam ordinatio-
nem pervenisse. De illa vero Cyrilli fidei et com-
muninnis variatione alias. Illos omitto qui Acacii
et Patrophili factione pulsum Maximum et Cyrillum
institutum scribunt. quorum falsam. quantum ad
expulsionem Maximi. sententiam ostendimus (num.
23). Hic porro ostendendum suscipimus. nec Aca-
D bitros exstitisse, nec Eyrillu‘m sese ut episcopatum
ab eis promereretur de presbyteri gradu dejecisse;
sed ab episcopis provincia canonice ei de more
ordinatum esse.
28. Primo enim illis omnibus scriptoribus oppo-
nimus longe superiorem Patrum concilii Constan-
tinopolitani acumenici ιι auctoritatem, qui in epi-
stola ad Damasum etOccidentalesecclesiasticarum
Orientis rerum statum exponentes ita de Cyrillo lo-
quuntur apud Theodoret. lib. v Hist, cap. 9:
Hierosolymitana autem Ecclesia, qua water est om-
nium Ecrlesiarum, reverendissimum Deoque dilectis-
simum Cyrillum episc0pum esse indicamus : qui et