PG 33, col. 55
bus, vel potius quorum ex altero ceteri qui similia Α Plura exstabant vetera in ipsos Eusebianorum ju-
ecclesiasticarum Syriae rerum peritia Theodoretus.
Ad haec Hieronymus, in eodem loco Cyrillo parum
favorabilis, et inimicorum ejus maledicta tran-
scribit, qui hanc quoque depositionis Maximi cir-
cumstantiam non omisissent. Quod illegitimam
Maximi deturbationem narrant et ordinationis Cyril-
lianm arbitros et dominos faciunt Acacium et
PatrOphilum longe superiori ac graviori Patrum
concilii CP. auctoritate refelluntur, qui Cyrillum
canonice ab episcopis provinciae olim ordinatum
fuisse testantur. Nec hujusmodi tempus erat, quo
Acacius et Patrophilus sive in concilio servata [XIX]
exteriusjuris forma, sive si aperta, atque impera- Β 350 depositum fuisse, vel deponi potuisse.
toris favore, Maximum expugnare possint. Omnes,
uti vidimus, ex Athanasio sup. num. 20 et 2|, Pa—
lmstinaa episcopi, duobus vel tribus, hoc est Acacio
et Patrophilo exceptis, se in concilio, omisso Aca-
cio metropolita suo, ad Maximum adjungentes,
synodicis Sardicensis concilii litteris subscripse-
rant; quibus Acacius ipse non episcopatu solum
abdicatus, sed et ipsa fidelium communione pri-
vandus decernebatur, apud Athan. Apolog. cont.
Arian. num. 49, pag. 167. An ipsi transitu mox ad
Acacium facto, cum eo in depositionem Maximi
conspirassent? et quam ob causam ? Eam nimirum
qum ipsis cum eo communis erat, in qua propria)
conscientias stimulis satisfacerant, dum Athanasii
damnationem. συί "i et metu erant δεεθῐὶδίτ Petra“ ρ primitias; has ee Hierosolymis primas tibi eloquor
ctarunt. Aliosne Aeacius ex Syria acciverat suae
sententiae episcopos ? sed quojure facere poterat?
Praeterea horum qui Athanasio infensi erant, quas
esset an. 349 et usque ad mortem Constantis sen-
tentia ac qui rerum status, his verbis aperit Atha-
nasius Hist. Arian. num. 25 : Ex aliis quidam ad
Athanasii conspectum affecti pudore sint; nonnulli
coram se sistere non ausi, sese abdebant ; alii ρωπί-
tentia ducti, qua adversus [eum] episcopum sub-
scripserant, retractabunt. Sed vi aperta grassatus
est Aeacius. Parum favorabilia interciderant tem-
pora; ipse pronuntiata adversum se ρειηιτὶιὶἱ Sardi-
censis sententia depositionis t'i excommunicationis
infamis aut suspectus saltem. Reconciliato Constan-
tii erga Athanasium et Catholicos animo, ac lega-
ίίοηβ δᾶνάίοθηνείδ concilii Ῑθηίίον θκδξιίθδ PaSSim Γθ· D Cyrilli ordinatione conjungunt. audiverimus,Maxi-
vocabantur episcopi. l psi Ariani paulo ante Stepha-
num Antiochenum, prOpter structas ipso conscio
catholicis prassulibus insidias, deponere per impe-
ratorem coacti. Is rerum status an. 349. Revera
Constante anni sequentis initio e vivis sublato, non
diu postea recruduit persecutio, auctore Socrate
lib. ιι, cap. 26, Marcellus Ancyra, et Paulus Con-
stantinopoli eodem a nno Constantii auctori tate pul-
si. Sed alia erat apud Arianos Marcelli et Pauli, alia
S. Maximi causa: illi diuturni et perpetui Ariano-
rum hostes, saepe ab ipsis suis Ecclesiis dejecti,et
caadium, quas ipsi Ariani perpetrarent, accusati.
ecclesiasticarum Syriae rerum peritia Theodoretus.
Ad haec Hieronymus, in eodem loco Cyrillo parum
favorabilis, et inimicorum ejus maledicta tran-
scribit, qui hanc quoque depositionis Maximi cir-
cumstantiam non omisissent. Quod illegitimam
Maximi deturbationem narrant et ordinationis Cyril-
lianm arbitros et dominos faciunt Acacium et
PatrOphilum longe superiori ac graviori Patrum
concilii CP. auctoritate refelluntur, qui Cyrillum
canonice ab episcopis provinciae olim ordinatum
fuisse testantur. Nec hujusmodi tempus erat, quo
Acacius et Patrophilus sive in concilio servata [XIX]
exteriusjuris forma, sive si aperta, atque impera- Β 350 depositum fuisse, vel deponi potuisse.
toris favore, Maximum expugnare possint. Omnes,
uti vidimus, ex Athanasio sup. num. 20 et 2|, Pa—
lmstinaa episcopi, duobus vel tribus, hoc est Acacio
et Patrophilo exceptis, se in concilio, omisso Aca-
cio metropolita suo, ad Maximum adjungentes,
synodicis Sardicensis concilii litteris subscripse-
rant; quibus Acacius ipse non episcopatu solum
abdicatus, sed et ipsa fidelium communione pri-
vandus decernebatur, apud Athan. Apolog. cont.
Arian. num. 49, pag. 167. An ipsi transitu mox ad
Acacium facto, cum eo in depositionem Maximi
conspirassent? et quam ob causam ? Eam nimirum
qum ipsis cum eo communis erat, in qua propria)
conscientias stimulis satisfacerant, dum Athanasii
damnationem. συί "i et metu erant δεεθῐὶδίτ Petra“ ρ primitias; has ee Hierosolymis primas tibi eloquor
ctarunt. Aliosne Aeacius ex Syria acciverat suae
sententiae episcopos ? sed quojure facere poterat?
Praeterea horum qui Athanasio infensi erant, quas
esset an. 349 et usque ad mortem Constantis sen-
tentia ac qui rerum status, his verbis aperit Atha-
nasius Hist. Arian. num. 25 : Ex aliis quidam ad
Athanasii conspectum affecti pudore sint; nonnulli
coram se sistere non ausi, sese abdebant ; alii ρωπί-
tentia ducti, qua adversus [eum] episcopum sub-
scripserant, retractabunt. Sed vi aperta grassatus
est Aeacius. Parum favorabilia interciderant tem-
pora; ipse pronuntiata adversum se ρειηιτὶιὶἱ Sardi-
censis sententia depositionis t'i excommunicationis
infamis aut suspectus saltem. Reconciliato Constan-
tii erga Athanasium et Catholicos animo, ac lega-
ίίοηβ δᾶνάίοθηνείδ concilii Ῑθηίίον θκδξιίθδ PaSSim Γθ· D Cyrilli ordinatione conjungunt. audiverimus,Maxi-
vocabantur episcopi. l psi Ariani paulo ante Stepha-
num Antiochenum, prOpter structas ipso conscio
catholicis prassulibus insidias, deponere per impe-
ratorem coacti. Is rerum status an. 349. Revera
Constante anni sequentis initio e vivis sublato, non
diu postea recruduit persecutio, auctore Socrate
lib. ιι, cap. 26, Marcellus Ancyra, et Paulus Con-
stantinopoli eodem a nno Constantii auctori tate pul-
si. Sed alia erat apud Arianos Marcelli et Pauli, alia
S. Maximi causa: illi diuturni et perpetui Ariano-
rum hostes, saepe ab ipsis suis Ecclesiis dejecti,et
caadium, quas ipsi Ariani perpetrarent, accusati.