PG 35, col. 869
perinde afflictantur, quicunque Christi ac pauperum amantes sunt, Deique, et a Deo misericordiam ha-
l'. Ιίρόκειται τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν θέαμα δεινὸν
καῖ ἐλεεινὸν, καὶ πᾶσι, πλὴν τῶν εἰδότων ἄπιστον,
ἄνθρωποι νεκροὶ καὶ ζῶντες, ἠκρωτηριασμένοι τοῖς
πλείστοις τοῦ σώματος μέρεσι (78), μήθ’ (78') οἳτινές
ποτε ἦσαν,μηδε ὅθεν εἰσὶ μικροῦ γινωσκόμενονμᾶλλον
δὲ τῶν ποτε ἀνθρώπων ἄθλια λείψανα · πατέρας (79),
κεῖ μητέρας, καί ἀδελφοὺς, καὶ τόπους, έαυτῶν
γνωρίσματα λέγοντες· Ἐγὼ τοῦ δεῖνος, καὶ ἡ δεῖνά
μοι μήτηρ, καὶ τόδε μοι ὄνομα, καὶ σύ μοι φίλος ποτε
καὶ γνώριμος. Καὶ τοῦτο πράττουσιν, οὐγὰρ ἔχουσι
τῷ παλαιῷ χαρακτῆρι γινώσκεσθαι (80)· ἄνθρωποι
περικεκομμένοι, καὶ περιῃρημένοι χρήματα (81),
συγγένειαν, φίλους, αὐτὰ τά σώματα · ἄνθρωποι, μόνοι
τῶν πάντων (82) έλεοῦντές τε ἑαυτοὺς, καὶ μισοῦντες
ὁμοίως · οὐκ ἔχοντες πότερα μᾶλλον Θρηνήσωσι (83),
τὰ μηκέτ’ ὄντα τοῦ σώματος, ἢ τὰ μένοντα (84)’
ιι 1‘ ο 1 01 ’9 υ Ι Ἴ 1
ὅσα προανάλωσεν ἡ νόσος, ὅσα τῇ νόσῳ λεί-
πεται. Τά μὲν γάρ ἀνήλωται (85) δυστυχῶς, τὰ δὲ
σώζεται δυσνυχέστερον · τὰ μὲν ο’ίχεται πρὸ τῶν τά.
φων, τὰ δὲ οὐκ ἔστιν ὁ παραδώσων ταφῇ (86). Καὶ
γὰρ ὁ λίαν χρηστὸς καὶ φιλάνθρωπος, τούτοις ἔστὶν
ἀναλγητότατος’ κάνταῦθα μόνον ἐπελαϐόμεθα σάρ-
κες ὄντες, καὶ τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως περικείμε-
νοι · καὶ τοσούτου δέομεν (87) θεραπεύειν τὸ συγγε-
νὲς, ὥστε καὶ τῶν ἡμετέρων σωμάτων ἀσφάλειαν
τήν τούτων φυγὴν νομίζομεν. Καὶ νεκρῷ μὲν ἤδη
προσ-ἦλθέ τις παλαιῷ, καὶ τούτῳ τυχὸν ὀδωδότι, καὶ
ζώων ἀλόγων ἤνεγκεν ὀδωδότα σώματα, καὶ βορϐόρου
πλησθεὶς ἠνέσχετοο τούτους δὲ κατά κράτος φεύγο-
μεν (ὥ τῆς ἀπανθρωπίας l), ὃτι καί τὸν αὐτὸν αὐτοῖς
σπῶμεν ἀέρα, μικροῦ δυσχεραίνοντες.
reantur, brutorumque animantium corpora tetro odore plena perferant, ac emno perfusi aequo animo id
ferant: nos contra hos maxima celeritate fugimus 264 (o ingentem inhumanitatem !), pene etiam quod
eumdem cum ipsis aerem trahamus, indigne ferentes.
IA'. Τί πατρὸς γνησιώτερον; καὶ τί μητρὸς συμ- C
παθέστερον; Ἀλλ’ ἀπεκλείσθη γε τούτοις καὶ ἡ φύ-
σις· καὶ πατὴρ παῖδα τὸν ἑαυτοῦ, ὅν ἐγέννησεν, ὅν
ἀνέθρεψεν, ’ὸν ὀφθαλμὸν βίου μόνον ἔχειν ἐνόμισεν,
ὑπὲρ οὗ πολλά Θεῷ καὶ πολλάκις προσηύξατο, τοῦ·
τον ὀδύρεται μὲν, ἀπελαύνει δὲ, τὸ μὶν ἑκὼν, τὸ δὲ
τυραννούμενος. Καὶ μήτηρ μέμνηται μὲν τῶν ὠδίνων,
καὶ τὰ σπλάγχνα σπαράσσεται, καὶ ἀνακαλεῖται
λίαν ἐλεεινῶς, καὶ προθεῖσα Θρηνεῖ, καθάπερ τεθνη-
κότα τὸν ζῶντα (88) ’ Τέκνον, λέγουσα, δυστυχὲς καὶ
ἀθλίας μητρὸς, ὅ μοι συνεμερίσατο πικρῶς ἡ νόσος ⁶
τέκνον ἐλεεινὸν, τέκνον οὐ γνωριζόμενον, τέκνον, ὅ
κρημνοῖς καὶ ὄρεσι καὶ ἰρημίαις ἀνεθρεψάμην (89)·
⁷¹ Gen. vr, 3.
D
(78) Μέρεσι, Forte μέλεσι. Edit.
(78") Μῆιγ Reg. bin, ph. ,Or. 2, μηδ’ [rectius].
ΖΞ)Π“ατέρας. ςοίει. ξιιᾶάἰι, καὶέπάτιπους.
80) Γινώσκεσθαι . Reg . Vc, M0nt., γνωρίζε-
σθέἐ) ᾗρήματαῇἶοξ. κτήματα, ‹‹ prasdiis. »
82) Πάντων. ΟΡ. 2, ἀπάντων.
θρηνήσουσι,
(83) Θρηνήσωσι. Reg. a, Or. 2,
[male.
(84) Μένοντα. 0r. 2, μείναντα.
l'. Ιίρόκειται τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν θέαμα δεινὸν
καῖ ἐλεεινὸν, καὶ πᾶσι, πλὴν τῶν εἰδότων ἄπιστον,
ἄνθρωποι νεκροὶ καὶ ζῶντες, ἠκρωτηριασμένοι τοῖς
πλείστοις τοῦ σώματος μέρεσι (78), μήθ’ (78') οἳτινές
ποτε ἦσαν,μηδε ὅθεν εἰσὶ μικροῦ γινωσκόμενονμᾶλλον
δὲ τῶν ποτε ἀνθρώπων ἄθλια λείψανα · πατέρας (79),
κεῖ μητέρας, καί ἀδελφοὺς, καὶ τόπους, έαυτῶν
γνωρίσματα λέγοντες· Ἐγὼ τοῦ δεῖνος, καὶ ἡ δεῖνά
μοι μήτηρ, καὶ τόδε μοι ὄνομα, καὶ σύ μοι φίλος ποτε
καὶ γνώριμος. Καὶ τοῦτο πράττουσιν, οὐγὰρ ἔχουσι
τῷ παλαιῷ χαρακτῆρι γινώσκεσθαι (80)· ἄνθρωποι
περικεκομμένοι, καὶ περιῃρημένοι χρήματα (81),
συγγένειαν, φίλους, αὐτὰ τά σώματα · ἄνθρωποι, μόνοι
τῶν πάντων (82) έλεοῦντές τε ἑαυτοὺς, καὶ μισοῦντες
ὁμοίως · οὐκ ἔχοντες πότερα μᾶλλον Θρηνήσωσι (83),
τὰ μηκέτ’ ὄντα τοῦ σώματος, ἢ τὰ μένοντα (84)’
ιι 1‘ ο 1 01 ’9 υ Ι Ἴ 1
ὅσα προανάλωσεν ἡ νόσος, ὅσα τῇ νόσῳ λεί-
πεται. Τά μὲν γάρ ἀνήλωται (85) δυστυχῶς, τὰ δὲ
σώζεται δυσνυχέστερον · τὰ μὲν ο’ίχεται πρὸ τῶν τά.
φων, τὰ δὲ οὐκ ἔστιν ὁ παραδώσων ταφῇ (86). Καὶ
γὰρ ὁ λίαν χρηστὸς καὶ φιλάνθρωπος, τούτοις ἔστὶν
ἀναλγητότατος’ κάνταῦθα μόνον ἐπελαϐόμεθα σάρ-
κες ὄντες, καὶ τὸ σῶμα τῆς ταπεινώσεως περικείμε-
νοι · καὶ τοσούτου δέομεν (87) θεραπεύειν τὸ συγγε-
νὲς, ὥστε καὶ τῶν ἡμετέρων σωμάτων ἀσφάλειαν
τήν τούτων φυγὴν νομίζομεν. Καὶ νεκρῷ μὲν ἤδη
προσ-ἦλθέ τις παλαιῷ, καὶ τούτῳ τυχὸν ὀδωδότι, καὶ
ζώων ἀλόγων ἤνεγκεν ὀδωδότα σώματα, καὶ βορϐόρου
πλησθεὶς ἠνέσχετοο τούτους δὲ κατά κράτος φεύγο-
μεν (ὥ τῆς ἀπανθρωπίας l), ὃτι καί τὸν αὐτὸν αὐτοῖς
σπῶμεν ἀέρα, μικροῦ δυσχεραίνοντες.
reantur, brutorumque animantium corpora tetro odore plena perferant, ac emno perfusi aequo animo id
ferant: nos contra hos maxima celeritate fugimus 264 (o ingentem inhumanitatem !), pene etiam quod
eumdem cum ipsis aerem trahamus, indigne ferentes.
IA'. Τί πατρὸς γνησιώτερον; καὶ τί μητρὸς συμ- C
παθέστερον; Ἀλλ’ ἀπεκλείσθη γε τούτοις καὶ ἡ φύ-
σις· καὶ πατὴρ παῖδα τὸν ἑαυτοῦ, ὅν ἐγέννησεν, ὅν
ἀνέθρεψεν, ’ὸν ὀφθαλμὸν βίου μόνον ἔχειν ἐνόμισεν,
ὑπὲρ οὗ πολλά Θεῷ καὶ πολλάκις προσηύξατο, τοῦ·
τον ὀδύρεται μὲν, ἀπελαύνει δὲ, τὸ μὶν ἑκὼν, τὸ δὲ
τυραννούμενος. Καὶ μήτηρ μέμνηται μὲν τῶν ὠδίνων,
καὶ τὰ σπλάγχνα σπαράσσεται, καὶ ἀνακαλεῖται
λίαν ἐλεεινῶς, καὶ προθεῖσα Θρηνεῖ, καθάπερ τεθνη-
κότα τὸν ζῶντα (88) ’ Τέκνον, λέγουσα, δυστυχὲς καὶ
ἀθλίας μητρὸς, ὅ μοι συνεμερίσατο πικρῶς ἡ νόσος ⁶
τέκνον ἐλεεινὸν, τέκνον οὐ γνωριζόμενον, τέκνον, ὅ
κρημνοῖς καὶ ὄρεσι καὶ ἰρημίαις ἀνεθρεψάμην (89)·
⁷¹ Gen. vr, 3.
D
(78) Μέρεσι, Forte μέλεσι. Edit.
(78") Μῆιγ Reg. bin, ph. ,Or. 2, μηδ’ [rectius].
ΖΞ)Π“ατέρας. ςοίει. ξιιᾶάἰι, καὶέπάτιπους.
80) Γινώσκεσθαι . Reg . Vc, M0nt., γνωρίζε-
σθέἐ) ᾗρήματαῇἶοξ. κτήματα, ‹‹ prasdiis. »
82) Πάντων. ΟΡ. 2, ἀπάντων.
θρηνήσουσι,
(83) Θρηνήσωσι. Reg. a, Or. 2,
[male.
(84) Μένοντα. 0r. 2, μείναντα.