PG 35, col. 870
Χ. Proponitur nobis ob oculos grave et misc-
randum spectaculum, nec nisi iis, qui norunt,cre-
dibile,homines mortui in? viventes,plurimis corpo-
ris partibus mutilati,sicque affecti, ut fere,nec qui-
nam olim fuerint, nec unde, agnoscatur; imo, ut
rectius loquar,miserm veterum hominum reliquias;
patres, et matres, et fratres, ac loca ex quibus
agnosci queant, proferantes: ego illo patre natus
sum, hac matre procreatus, hoc mihi nomen est,
tu mihi quondam amicus et familiaris: idque id-
circo faciunt, quad ex veteribus oris lineamentis
jam agnosci nequeant: homines accisi,ac pecuniis,
genere, amicis, adeoque corporibus ipsis spoliati;
homines soli ex omnibus mortalibus aeque sese et
misericordia et odio prosequentes ; nec satis con-
stitutum habentes, utras tandem corporis partes
magis deplorant, prrecisasne et exstinctae, an in
corpore adhuc remanentes; easne, quas morbus
absumpsit, an eas, quis morbo reliquas sunt. Illae
quippe misere absumptas atque confectae sunt; ha:
vero miserius conservantur: illa: ante sepulcrum
interierunt: has nemo est qui sepulcro condat.Nan1
optimus et humanissimus quisque,his durissimum
atque inhumanissimum se praebet; atque hic solum
nos carnem esse η, et humilitatis corpus gerere
obliviscimur: tantumque ab eo absumus, ut eos,
qui cognationis vinculo nobiscum conjuncti sunt,
curemus, ut corporum quoque nostrorum salutem
in eorum fuga atque aversione positam esse existi—
memus. Cumque non desint, qui ad vetus atque
etiam fortasse foetidum cadaver accedere non ve-
ΧΙ. Quid patre sincerius? Quid matre ad misera-
tionem propensius ? At his ipsa quoque natura prm-
cluss est: ac pater lilium suum. quem genuit,
quem educavit, quem se unicum vitae oculum ha-
bere existimavit, pro quo multas ad Deum saepenu-
mero preces fudit; hunc,inquam,luget quidem ille,
caeterum abigit, partim libens, partim invitus. Ae
rursum mater suos quidem in pariendo dolores re-
cordatur, ac visceribus dilaniatur, et miseranda
admodum voce natum appellat, atque ob oculos
positum, vivum tanquam mortuum luget: Fili mi-
ser, inquiens, et misera: matris, quem morbus me-
cum acerbe partitus est : fili miser, filijam ignota,
(85) Ανήλωται. Reg. a, ο. d, Or. 2, etc., ἀνάλω-
τῗὶέβ),Ταφῇο ΟΡ· 2, τῃ ταφῇ. Billius: « sepultura
Μῗξῖξῗητέσούτου Δδέομεν. Ita Reg. 0. ᾼΙὶἰ, τοσοῦ.τῷ
[minus recte]. Or. ’2 et Monk," τοσοῦτον ἀποδέο-
με(88) Τὸν ζῶντα. Ita plerique Reg. et Coisl. Ι. Edi ε
ut"
ti, τὰ ζῶντα.
(89) V'AVCOPSG'LPFQV. Reg. 8. c. d, ὶφρεψάμην.
randum spectaculum, nec nisi iis, qui norunt,cre-
dibile,homines mortui in? viventes,plurimis corpo-
ris partibus mutilati,sicque affecti, ut fere,nec qui-
nam olim fuerint, nec unde, agnoscatur; imo, ut
rectius loquar,miserm veterum hominum reliquias;
patres, et matres, et fratres, ac loca ex quibus
agnosci queant, proferantes: ego illo patre natus
sum, hac matre procreatus, hoc mihi nomen est,
tu mihi quondam amicus et familiaris: idque id-
circo faciunt, quad ex veteribus oris lineamentis
jam agnosci nequeant: homines accisi,ac pecuniis,
genere, amicis, adeoque corporibus ipsis spoliati;
homines soli ex omnibus mortalibus aeque sese et
misericordia et odio prosequentes ; nec satis con-
stitutum habentes, utras tandem corporis partes
magis deplorant, prrecisasne et exstinctae, an in
corpore adhuc remanentes; easne, quas morbus
absumpsit, an eas, quis morbo reliquas sunt. Illae
quippe misere absumptas atque confectae sunt; ha:
vero miserius conservantur: illa: ante sepulcrum
interierunt: has nemo est qui sepulcro condat.Nan1
optimus et humanissimus quisque,his durissimum
atque inhumanissimum se praebet; atque hic solum
nos carnem esse η, et humilitatis corpus gerere
obliviscimur: tantumque ab eo absumus, ut eos,
qui cognationis vinculo nobiscum conjuncti sunt,
curemus, ut corporum quoque nostrorum salutem
in eorum fuga atque aversione positam esse existi—
memus. Cumque non desint, qui ad vetus atque
etiam fortasse foetidum cadaver accedere non ve-
ΧΙ. Quid patre sincerius? Quid matre ad misera-
tionem propensius ? At his ipsa quoque natura prm-
cluss est: ac pater lilium suum. quem genuit,
quem educavit, quem se unicum vitae oculum ha-
bere existimavit, pro quo multas ad Deum saepenu-
mero preces fudit; hunc,inquam,luget quidem ille,
caeterum abigit, partim libens, partim invitus. Ae
rursum mater suos quidem in pariendo dolores re-
cordatur, ac visceribus dilaniatur, et miseranda
admodum voce natum appellat, atque ob oculos
positum, vivum tanquam mortuum luget: Fili mi-
ser, inquiens, et misera: matris, quem morbus me-
cum acerbe partitus est : fili miser, filijam ignota,
(85) Ανήλωται. Reg. a, ο. d, Or. 2, etc., ἀνάλω-
τῗὶέβ),Ταφῇο ΟΡ· 2, τῃ ταφῇ. Billius: « sepultura
Μῗξῖξῗητέσούτου Δδέομεν. Ita Reg. 0. ᾼΙὶἰ, τοσοῦ.τῷ
[minus recte]. Or. ’2 et Monk," τοσοῦτον ἀποδέο-
με(88) Τὸν ζῶντα. Ita plerique Reg. et Coisl. Ι. Edi ε
ut"
ti, τὰ ζῶντα.
(89) V'AVCOPSG'LPFQV. Reg. 8. c. d, ὶφρεψάμην.