PG 35, col. 881
πω τὸ τοῦ Ἱὼϐο Ἀντί πυροῦ ἐξέλθοι μοι κνίδη,
ἀντὶ δὲ κριθῆς βάτος καύσων δὲ ἄνεμος ὑπολάϐοι,
καί ὑφέλοιτο λαῖλαψ τοὺς ἐμοὺς πόνους, ’ίνα εἷς κε-
νὸν κοπιάσαιμι. Ei’ δὲ καὶ ἀποθήκας οἷκοδομήσαιμι
ἐκ τῶν (49) μαμωνᾶ θησαυρίζων, καὶ μαμωνᾷ, ταῦ-
τῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχὴν (50) ἀπαιτηθείην, λόγον ὑφ-
έξων, ὧν κακῶς ἐθησαύρισα.
mammonae cumulans, non recuso quominus hac quoque nocte animam reposcar“, rationem eorum
redditurus. quae male aggessi.
ΙΘ’. Οὐ σωφρονήσομεν (51) ὀψὲ γοῦν ; οὐ καταϐα-
λοῦμεν τήν ἀναλγησίαν, ἵνα μή λέγω μικρολογίαν (52);
οὐ τὰ ἀνθρώπινα λογιούμεθα (53) ; οὐκ ἐν τοῖς
ὲτὲρων κακοῖς τα ημὲτερα οὗ (ἒήσόμεθα ; Φύσει μὲν Β
γάρ οὐδὲν τῶι ἀνθρωπίνων βέϐαιον, οὐδὲ ὁμαλὸν,
οὐδὲ αὔταρκες, οὐδὲ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἱστάμενον· ἀλλὰ
κύκλος τις τῶν ἡμετέρων περιτρέχει πραγμάτων,
ἄλλοτε ἄλλας ἐπί μιᾶς ἡμέρας πολλάκις, ἔστι δ’ ὅτε
καὶ ὥρας , φέρων μεταϐολάς’ καὶ αὔραις μᾶλλον
ἔστι πιστεύειν οὐχ ὶσταμέναις, καὶ νηὸς ποντοπορού-
σης ἴχνεσι, καὶ νυκτὸς ἀπατηλοῖς ὀνείρασιν, ὢν πρὸς
ὀλίγον ἡ χάρις, καὶ ὅσα κατά ψαμάθων (54) παῖδες
τυποῦσι παίζοντες, ἢ ἀνθρώπων εὐημερίᾳ σώφρονες
δὲ, οῖ διὰ τὸ μὴ πιστεύειν τοῖς παροῦσι, τὸ μέλλον
ἑαυτοῖς θησαυρίζοντες⁶ καὶ διὰ τὸ τῆς ἀνθρωπίνης
εὐπραγίας ἄστατον καὶ ἀνώμαλον, τὴν οὐ πίπτουσαν
ἀγαπῶντες χρηστότητα, ⁹ίνα τριῶν ἓν γε τι πάντως
κερδάνωσιν· ἢ τὸ μή ποτε πρᾶξαι κακῶς, ἐπεὶ καὶ
τοῖς (55) ἆντεῦθεν χρηστοῖς πολλάκις δεξιοῦται τὸ
θεῖον τοὺς εὐσεϐεῖς, χρηστότητι τὸ συμπαθὲς προκα-
λούμενον· ἢ τὸ παρρησίαν ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς πρὸς
Θεὸν, ὡς οὐ διά κακίαν, ἀλλὰ διά τινα (56) οἰκονο-
μίαν κακοπαθήσαντες· ii, τὸ τελευταῖον, ὡς ὀφειλο-
μένην ἀπαιτεῖν τὴν παρὰ τῶν εὖ πραττόντων φιλαν-
θρωπίαν, ἣν τοῖς χρῄζουσι προεισήνεγκαν , δεξιῶς
αὐτοὶ πράττοντες.
versentur; vel denique humanitatem eam et beneficentiam, quam, dum secundis rebus uterentur, egen-
tibus prius contulerunt, ab iis, quibus res prospere fluunt, suo quodam jure reposcant.
κ’. Μὴ καυχάσθω, φησὶν, 6 σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ
αὐτοῦ, μηδὲ 6 πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ,
ἧς \ ~ J. Ι.. 2 ~ . ν, \
μηοε 6 δυνατος ἐν τῃ ισχυι αυτου κᾶν εις το
ἄκρον ὦσιν ἐληλακότες, 6 μὲν σοφίας, 6 ’ὀὶ περιου-
σίας, 6 δὶ δυνάμεως. Ἐγὼ δὲ προσθήσω καὶ ἃ τού-
τοις ἓπεται· Μηδὲ 6 περίϐλεπτος ἐν τῇ δόξῃ, μηδὲ 6
εὖεκτῶν ἐν τῇ ὑγιείᾳ (57), μηδὲ ὁ καλὸς ἐν τῇ ὥρᾳ,
μηδὲ ὁ νέος ἐν τῇ νεότητι, μη δὲ ἐν ἄλλω μηδενὶ τῶν
ἐνταῦθα ἐπαινουμένων , εἰ δεῖ συνελόντα εἶπεῖνὶ , ὁ
ὑπὸ τούτου φυσώμενος ἀλλ’ ἢ ἐν τούτῳ καυ-
⁸⁴⁷ Job. χχχι, 40. ⁸⁸ Luc. xu. 20. ⁸⁸ Jerem. IX, 23.
διάγοι-εν. Ι)ῃο Regg. et pr. 2, φάγοισαν.
49) Τῶν. In uibusdam, τοῦ.
50) Ψυχήν. 3r. 2 addit, μου.
(δυ) ψυχην. ur. ιι addit, μου.
£511.! ἓωφρτξνήεῑομενλ Ras δωι ῖυτφρονήσίέξεέξις
οι. ››
Μικρολογίαν. Or. 2, μικροψυχίαν, ‹‹ pusillam-
mitatem. ››
(53) Λογιούμεθα. Coisl. l, λογισώμεθα.
54) Ψαμάθωγ· Or- 2, tisse);
54 Ψαμάθων. Or. 2 ψάμ ον.
(55) Ἐπεὶ καὶ τοῖς, ὀιο. Ὲίιιὶυεε α Quandoqui-
ἀντὶ δὲ κριθῆς βάτος καύσων δὲ ἄνεμος ὑπολάϐοι,
καί ὑφέλοιτο λαῖλαψ τοὺς ἐμοὺς πόνους, ’ίνα εἷς κε-
νὸν κοπιάσαιμι. Ei’ δὲ καὶ ἀποθήκας οἷκοδομήσαιμι
ἐκ τῶν (49) μαμωνᾶ θησαυρίζων, καὶ μαμωνᾷ, ταῦ-
τῃ τῇ νυκτὶ τὴν ψυχὴν (50) ἀπαιτηθείην, λόγον ὑφ-
έξων, ὧν κακῶς ἐθησαύρισα.
mammonae cumulans, non recuso quominus hac quoque nocte animam reposcar“, rationem eorum
redditurus. quae male aggessi.
ΙΘ’. Οὐ σωφρονήσομεν (51) ὀψὲ γοῦν ; οὐ καταϐα-
λοῦμεν τήν ἀναλγησίαν, ἵνα μή λέγω μικρολογίαν (52);
οὐ τὰ ἀνθρώπινα λογιούμεθα (53) ; οὐκ ἐν τοῖς
ὲτὲρων κακοῖς τα ημὲτερα οὗ (ἒήσόμεθα ; Φύσει μὲν Β
γάρ οὐδὲν τῶι ἀνθρωπίνων βέϐαιον, οὐδὲ ὁμαλὸν,
οὐδὲ αὔταρκες, οὐδὲ ἐπὶ τῶν αὐτῶν ἱστάμενον· ἀλλὰ
κύκλος τις τῶν ἡμετέρων περιτρέχει πραγμάτων,
ἄλλοτε ἄλλας ἐπί μιᾶς ἡμέρας πολλάκις, ἔστι δ’ ὅτε
καὶ ὥρας , φέρων μεταϐολάς’ καὶ αὔραις μᾶλλον
ἔστι πιστεύειν οὐχ ὶσταμέναις, καὶ νηὸς ποντοπορού-
σης ἴχνεσι, καὶ νυκτὸς ἀπατηλοῖς ὀνείρασιν, ὢν πρὸς
ὀλίγον ἡ χάρις, καὶ ὅσα κατά ψαμάθων (54) παῖδες
τυποῦσι παίζοντες, ἢ ἀνθρώπων εὐημερίᾳ σώφρονες
δὲ, οῖ διὰ τὸ μὴ πιστεύειν τοῖς παροῦσι, τὸ μέλλον
ἑαυτοῖς θησαυρίζοντες⁶ καὶ διὰ τὸ τῆς ἀνθρωπίνης
εὐπραγίας ἄστατον καὶ ἀνώμαλον, τὴν οὐ πίπτουσαν
ἀγαπῶντες χρηστότητα, ⁹ίνα τριῶν ἓν γε τι πάντως
κερδάνωσιν· ἢ τὸ μή ποτε πρᾶξαι κακῶς, ἐπεὶ καὶ
τοῖς (55) ἆντεῦθεν χρηστοῖς πολλάκις δεξιοῦται τὸ
θεῖον τοὺς εὐσεϐεῖς, χρηστότητι τὸ συμπαθὲς προκα-
λούμενον· ἢ τὸ παρρησίαν ἔχειν ἐν ἑαυτοῖς πρὸς
Θεὸν, ὡς οὐ διά κακίαν, ἀλλὰ διά τινα (56) οἰκονο-
μίαν κακοπαθήσαντες· ii, τὸ τελευταῖον, ὡς ὀφειλο-
μένην ἀπαιτεῖν τὴν παρὰ τῶν εὖ πραττόντων φιλαν-
θρωπίαν, ἣν τοῖς χρῄζουσι προεισήνεγκαν , δεξιῶς
αὐτοὶ πράττοντες.
versentur; vel denique humanitatem eam et beneficentiam, quam, dum secundis rebus uterentur, egen-
tibus prius contulerunt, ab iis, quibus res prospere fluunt, suo quodam jure reposcant.
κ’. Μὴ καυχάσθω, φησὶν, 6 σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ
αὐτοῦ, μηδὲ 6 πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ,
ἧς \ ~ J. Ι.. 2 ~ . ν, \
μηοε 6 δυνατος ἐν τῃ ισχυι αυτου κᾶν εις το
ἄκρον ὦσιν ἐληλακότες, 6 μὲν σοφίας, 6 ’ὀὶ περιου-
σίας, 6 δὶ δυνάμεως. Ἐγὼ δὲ προσθήσω καὶ ἃ τού-
τοις ἓπεται· Μηδὲ 6 περίϐλεπτος ἐν τῇ δόξῃ, μηδὲ 6
εὖεκτῶν ἐν τῇ ὑγιείᾳ (57), μηδὲ ὁ καλὸς ἐν τῇ ὥρᾳ,
μηδὲ ὁ νέος ἐν τῇ νεότητι, μη δὲ ἐν ἄλλω μηδενὶ τῶν
ἐνταῦθα ἐπαινουμένων , εἰ δεῖ συνελόντα εἶπεῖνὶ , ὁ
ὑπὸ τούτου φυσώμενος ἀλλ’ ἢ ἐν τούτῳ καυ-
⁸⁴⁷ Job. χχχι, 40. ⁸⁸ Luc. xu. 20. ⁸⁸ Jerem. IX, 23.
διάγοι-εν. Ι)ῃο Regg. et pr. 2, φάγοισαν.
49) Τῶν. In uibusdam, τοῦ.
50) Ψυχήν. 3r. 2 addit, μου.
(δυ) ψυχην. ur. ιι addit, μου.
£511.! ἓωφρτξνήεῑομενλ Ras δωι ῖυτφρονήσίέξεέξις
οι. ››
Μικρολογίαν. Or. 2, μικροψυχίαν, ‹‹ pusillam-
mitatem. ››
(53) Λογιούμεθα. Coisl. l, λογισώμεθα.
54) Ψαμάθωγ· Or- 2, tisse);
54 Ψαμάθων. Or. 2 ψάμ ον.
(55) Ἐπεὶ καὶ τοῖς, ὀιο. Ὲίιιὶυεε α Quandoqui-