PG 36, col. 160
ταῦτα λαϐὼν, τὸ μὲν, μὴ εἶναι τι πρὸ αὖτοῦ, μηδέ
πρεσϐυτέραν αἰτίαν ἔχειν, ἄναρχον πρεσηγόρεοσας,
καὶ ἀγέννητον⁸ τὸ δὲ, μὴ στήσεσθαι τοῦ εἶναι, ἀθί-
νατον καὶ ἀνώλεθρον. Αἱ μὲν δὴ πρῶται συζυγίαι,
τοιαῦται, καὶ οὕτως ἑχουσαι. Τίνα δὲ οὔτε ἐστιν, οὔτε
λέγεται ς llo-rqpr τὸ θεῖον, ἡ σφαῖρα τιτρὰγωνος,τδ
παρελθὸν ὶνὲστηκεν, οὗ σύνθετον ὁ ἄνθρωπος (34).
Τίνα γὰρ εἰς τοσοῦτον ἐμπληξίας ποτὲ ἆςρικὸμενον
ἔγνως, ὥστε τι τοιαῦτον ἢ ἐννοῆσαι τολμῆσαι, ἧ ἄπο-
φήνασθαι; Λείπεται δεῖξαι τίνα καί ἔστι, καὶ λέγε-
ται· Θεὸς, ἄνθρωπος, ἅγγελος, κρίσις, ματαιότης (35),
οἱ τοιοῦτοι συλλογισμοὶ, καὶτῆς πίστεως ἀνατροπὴ,
καὶ to; μυστηρίου κένωσις.
KA'. Τοσαύτης οὖν οὔσης διαφορᾶς ἐι τοῖς ὀνόμασι
καὶ τοῖς πράγμασι, πῶς οὕτω σὺ λίαν δωλεύεις τῷ
γράμματι, καὶ γίνῃ μετα τῆς Ἰουδαϊκῆς σοφίας, καὶ
συλλαϐαῖς ἁκολουθεῐς, ἀφεὶς τὰ πράγματα ; Εἰ δὲ σοῦ
τὰ δὶς πέντε λέγοντος, ἦ τα δὶς imi, τὰ δέκα συνῆ·-
γον, ἢ τέσσαρες καὶ δέκα ἐκ των λεγομένων ἢ ὲκ
τοῦ, ζῶον (36) λογικὸν, θνητὸν, τὸν ἄνθρωπον, ἄρα
ξίν σοι ληρεῖν ἐνομίσθην ς καὶ πῶς, τὰ σα λέγων ;Οὐ
γὰρ eo; λέγοντος μᾶλλον οἱ λόγοι, ἦ ’.οὗ λέγειν συν-
αναγκάζοντος. ’Ὠσπερ οὖν ἐνταῦθα οὒκ ἄν τὰ λεγό-
μεδα μᾶλλον ἐσκόπουν, ἢ τὰ νοούμενα· οὕτως οῦδὲ
εἴ τι (3Ἱ) ἄλλο τῶν μη λεγομένων, ἢ μὴ σαφῶς ἑκ τῆς
Γραφῆς νοούμενον (38) εὕρισκον, ἔφυγον ἂν τὴν ὲκ-
φώνησιν (39), φοϐούμενος σὲ τὸν συκοφάντην τῶν
ὀνομάτων, Οὕτω μὲν οὖν στησόμεθα πρὸς τοὶς ἒξ
ἡμισείας εὐγνώμονας, Σοὶ γαρ οὐδὲ τοῦτο ἔξεστι λέ-
γειν. Ὀ γὰρ τὰς τοῦ ι’ἱοῦ προσηγορίας, σῧτως ιναρ-
γεῖς οὔσας καὶ τοσαύτας, ἀρνούμενος, οὔδ’ ἄν ταύτας
ᾐδέσθη( δηλονότι, καί εἰ πολλῴ σαφεστέρας καὶ
πλείους ἐγίνωσκες, ’Ἡδηδε καὶ τὴν αἰτίαν δηλώσω
τῆς πάσης ὲπικρῦψεως, καίπερ caput; οὖσιν ὑμῖν,
βραχύ τι τὸν λόγον ἀναγαγών,
κε’. Δύο γεγόνασι μεταθέσεις βίων ἑπιφανεϊς ὲκ
τοῦ παντὸς αἰῶνος, αἵ καὶ δύο Διαθῆκαι καλοὺνται,
καὶ σεισμοὶ γῆς, διὰ τὸ τοῦ πράγματος (40) περ ιὸόη-
τον· ἦ μὲν ἀπὸ τῶν εἰδώλων ἐπὶ τὸν νόμον, ἡ δὲ ἀπὸ
τοῦ νόμου πρὸς τὸ Εὔαγγέλιον, Καὶ τρίτον σεισμὸν (41)
defugerem idipsum ell‘erre, te vocabulorum syco-
hantam pertimescens. ω est, non abstinerem
naniam pertimescens. ια est, non ansunerem
gpiritum sanctum Deum aperte medicare, etiamsi
alioqui non ita fortasse dilucide in Scripturis_Spi-
ritus sanctus dicatur Deus, ut Paterret Filius;
quandoquidem id pluribus Scriptura: locis colligi
possit.
(4ορ Πρέγμιτος. Sic tres Regg., quatuor Colb ,
duo Coisl., etc. In ed., γράμματος.
με) Ιρίτον ποτμον, Primus terra motus fuit in
monte Sina, cum lea onsi data est (Emd. ass,
πρεσϐυτέραν αἰτίαν ἔχειν, ἄναρχον πρεσηγόρεοσας,
καὶ ἀγέννητον⁸ τὸ δὲ, μὴ στήσεσθαι τοῦ εἶναι, ἀθί-
νατον καὶ ἀνώλεθρον. Αἱ μὲν δὴ πρῶται συζυγίαι,
τοιαῦται, καὶ οὕτως ἑχουσαι. Τίνα δὲ οὔτε ἐστιν, οὔτε
λέγεται ς llo-rqpr τὸ θεῖον, ἡ σφαῖρα τιτρὰγωνος,τδ
παρελθὸν ὶνὲστηκεν, οὗ σύνθετον ὁ ἄνθρωπος (34).
Τίνα γὰρ εἰς τοσοῦτον ἐμπληξίας ποτὲ ἆςρικὸμενον
ἔγνως, ὥστε τι τοιαῦτον ἢ ἐννοῆσαι τολμῆσαι, ἧ ἄπο-
φήνασθαι; Λείπεται δεῖξαι τίνα καί ἔστι, καὶ λέγε-
ται· Θεὸς, ἄνθρωπος, ἅγγελος, κρίσις, ματαιότης (35),
οἱ τοιοῦτοι συλλογισμοὶ, καὶτῆς πίστεως ἀνατροπὴ,
καὶ to; μυστηρίου κένωσις.
KA'. Τοσαύτης οὖν οὔσης διαφορᾶς ἐι τοῖς ὀνόμασι
καὶ τοῖς πράγμασι, πῶς οὕτω σὺ λίαν δωλεύεις τῷ
γράμματι, καὶ γίνῃ μετα τῆς Ἰουδαϊκῆς σοφίας, καὶ
συλλαϐαῖς ἁκολουθεῐς, ἀφεὶς τὰ πράγματα ; Εἰ δὲ σοῦ
τὰ δὶς πέντε λέγοντος, ἦ τα δὶς imi, τὰ δέκα συνῆ·-
γον, ἢ τέσσαρες καὶ δέκα ἐκ των λεγομένων ἢ ὲκ
τοῦ, ζῶον (36) λογικὸν, θνητὸν, τὸν ἄνθρωπον, ἄρα
ξίν σοι ληρεῖν ἐνομίσθην ς καὶ πῶς, τὰ σα λέγων ;Οὐ
γὰρ eo; λέγοντος μᾶλλον οἱ λόγοι, ἦ ’.οὗ λέγειν συν-
αναγκάζοντος. ’Ὠσπερ οὖν ἐνταῦθα οὒκ ἄν τὰ λεγό-
μεδα μᾶλλον ἐσκόπουν, ἢ τὰ νοούμενα· οὕτως οῦδὲ
εἴ τι (3Ἱ) ἄλλο τῶν μη λεγομένων, ἢ μὴ σαφῶς ἑκ τῆς
Γραφῆς νοούμενον (38) εὕρισκον, ἔφυγον ἂν τὴν ὲκ-
φώνησιν (39), φοϐούμενος σὲ τὸν συκοφάντην τῶν
ὀνομάτων, Οὕτω μὲν οὖν στησόμεθα πρὸς τοὶς ἒξ
ἡμισείας εὐγνώμονας, Σοὶ γαρ οὐδὲ τοῦτο ἔξεστι λέ-
γειν. Ὀ γὰρ τὰς τοῦ ι’ἱοῦ προσηγορίας, σῧτως ιναρ-
γεῖς οὔσας καὶ τοσαύτας, ἀρνούμενος, οὔδ’ ἄν ταύτας
ᾐδέσθη( δηλονότι, καί εἰ πολλῴ σαφεστέρας καὶ
πλείους ἐγίνωσκες, ’Ἡδηδε καὶ τὴν αἰτίαν δηλώσω
τῆς πάσης ὲπικρῦψεως, καίπερ caput; οὖσιν ὑμῖν,
βραχύ τι τὸν λόγον ἀναγαγών,
κε’. Δύο γεγόνασι μεταθέσεις βίων ἑπιφανεϊς ὲκ
τοῦ παντὸς αἰῶνος, αἵ καὶ δύο Διαθῆκαι καλοὺνται,
καὶ σεισμοὶ γῆς, διὰ τὸ τοῦ πράγματος (40) περ ιὸόη-
τον· ἦ μὲν ἀπὸ τῶν εἰδώλων ἐπὶ τὸν νόμον, ἡ δὲ ἀπὸ
τοῦ νόμου πρὸς τὸ Εὔαγγέλιον, Καὶ τρίτον σεισμὸν (41)
defugerem idipsum ell‘erre, te vocabulorum syco-
hantam pertimescens. ω est, non abstinerem
naniam pertimescens. ια est, non ansunerem
gpiritum sanctum Deum aperte medicare, etiamsi
alioqui non ita fortasse dilucide in Scripturis_Spi-
ritus sanctus dicatur Deus, ut Paterret Filius;
quandoquidem id pluribus Scriptura: locis colligi
possit.
(4ορ Πρέγμιτος. Sic tres Regg., quatuor Colb ,
duo Coisl., etc. In ed., γράμματος.
με) Ιρίτον ποτμον, Primus terra motus fuit in
monte Sina, cum lea onsi data est (Emd. ass,