PG 36, col. 503
ultro oblatum, convivium nullo labore instructum,
cervi e tumulis repente apparentesQuam proceri!
Quatn pingues! Quam ad caedem prompti et ala-
cres! Propemodum eos conjiceres,quod non cilius
vocati essent,moleste ferro. Illi capitum nutu alli-
ciebant, hi sequebantur. Quo insectante, et cogente? Nemine. Quibus equis? Quibus canibus? Quo la-
tratu, aut clamore, aut juvenum studio, viarum exitus, ut venationis leges ferunt, occupantium? Ora-
tionis tantum justisque petitionis vinculo constricti.
memoria, talem venationem ac [ιι-κήδη] cognovit?
VIII.O rem admirandamtlpsi praedae sua: arbitri
erant.Qui(lquid placebal,voluntate tantum teneba
tur; quod supererat, ad silvas in secundam men-
sam relegabaturfloqui extemporales,coena exqui-
sita, conn'vaa grati praesens miraculum tanquam
praeludium quoddam rerum in spe positarum ha-
bentes. Ex quo etiam ad eam dimicationem, ob
quam haec illis praesto erant,alacriores reddeban-
tur.Ac talia quidem sunt, quae narranda suscepe-
ram.Tn vero Dianas tuas, et Oriones, et Actaeo-
nes, infelices illos venatores, mihi narra; tu, in—
quam, qui me persequeris, fabulasque admiraris,
ac cervam virgini substitutam; si quid tantum ad
laudem et gloriam tibi suppetit, ut interim narra-
tionem hanc minime fabulosam esse donemus.Quaa
deinceps sequuntur, quam turpia sunt! Quae enim
C
hujus commutationis utilitas,si ea de causa vii-gi
nem e periculo extrahat,ut hospitibus necem atl‘er-
re doceatur, et inbumanitatem pro humanitate re-
pendere condiscat? Atque hoc hactenus, ex multis
unum,ac pro multis, mea quidem sententia. Quod
etiam ipsum non eo commemoravit.ut ei cumulum
aliquem glorise afl'eram (nam nec mare iluviis,qui
in ipsum influunt, opus habet, etiamsi plurimi
maximequeinfluant: nec is,quem nunc laudamus,
his,qui ad ipsius encomiumraliquid erogent}; ve-
rum, ut ostendam, quibus ille ortus majoribus,
1'36 in quos velut in exemplar respiciens, quan-
to longius jaculatus sit. Nam si aliis magnum est
aliquid a majoribus ad gloriam accepisse, majus profecto ipsi est majoribus suis laudi cumulum ex
se adjecisse, velut fluctu reciprocante.
lXiQuanquam autem conjugii parentum ipsius,
quod non minus virtutis, quam corporum erat,
(72) " Οτι μή. Reg. ph, ὅτι εἰ μή. Et or. 2, ὡς
εἰ μή.
Ποίων. In nonnullis, τίνῳν,
(Ἠ) βελήμασι. Regg. a, c, d, Coisl. 1, Or. 9,
σω.. θελήσασι.
Regg, c, d et decem Colb., ειδ-
τριᾶιές, ι ριιιέιῐξιἶ » Sic legit Billius.
£76) Ἐλαφηϐόλους. ς Dianas. ι Dicta est Ἐλα-
όλοε Diana. quaet cervos scite tinens. aut certo
“adiacentia, quastcervos scite figens, aut certo
ictu feriens. Haec Orioni et Actaeoni irata,alterum
ε scorpione percutiendum, alterum suismet ma-
nibus dilacerandum objecit.
(77), Ἀντιδοθετσυν ἕλαῷον τῇς παρθένου, Substitq-
tam virgini cervam. »ἱ Iphigenia Agamemnonis
filia, cum Dianae in sacrificium esset oblata,Diana
cervi e tumulis repente apparentesQuam proceri!
Quatn pingues! Quam ad caedem prompti et ala-
cres! Propemodum eos conjiceres,quod non cilius
vocati essent,moleste ferro. Illi capitum nutu alli-
ciebant, hi sequebantur. Quo insectante, et cogente? Nemine. Quibus equis? Quibus canibus? Quo la-
tratu, aut clamore, aut juvenum studio, viarum exitus, ut venationis leges ferunt, occupantium? Ora-
tionis tantum justisque petitionis vinculo constricti.
memoria, talem venationem ac [ιι-κήδη] cognovit?
VIII.O rem admirandamtlpsi praedae sua: arbitri
erant.Qui(lquid placebal,voluntate tantum teneba
tur; quod supererat, ad silvas in secundam men-
sam relegabaturfloqui extemporales,coena exqui-
sita, conn'vaa grati praesens miraculum tanquam
praeludium quoddam rerum in spe positarum ha-
bentes. Ex quo etiam ad eam dimicationem, ob
quam haec illis praesto erant,alacriores reddeban-
tur.Ac talia quidem sunt, quae narranda suscepe-
ram.Tn vero Dianas tuas, et Oriones, et Actaeo-
nes, infelices illos venatores, mihi narra; tu, in—
quam, qui me persequeris, fabulasque admiraris,
ac cervam virgini substitutam; si quid tantum ad
laudem et gloriam tibi suppetit, ut interim narra-
tionem hanc minime fabulosam esse donemus.Quaa
deinceps sequuntur, quam turpia sunt! Quae enim
C
hujus commutationis utilitas,si ea de causa vii-gi
nem e periculo extrahat,ut hospitibus necem atl‘er-
re doceatur, et inbumanitatem pro humanitate re-
pendere condiscat? Atque hoc hactenus, ex multis
unum,ac pro multis, mea quidem sententia. Quod
etiam ipsum non eo commemoravit.ut ei cumulum
aliquem glorise afl'eram (nam nec mare iluviis,qui
in ipsum influunt, opus habet, etiamsi plurimi
maximequeinfluant: nec is,quem nunc laudamus,
his,qui ad ipsius encomiumraliquid erogent}; ve-
rum, ut ostendam, quibus ille ortus majoribus,
1'36 in quos velut in exemplar respiciens, quan-
to longius jaculatus sit. Nam si aliis magnum est
aliquid a majoribus ad gloriam accepisse, majus profecto ipsi est majoribus suis laudi cumulum ex
se adjecisse, velut fluctu reciprocante.
lXiQuanquam autem conjugii parentum ipsius,
quod non minus virtutis, quam corporum erat,
(72) " Οτι μή. Reg. ph, ὅτι εἰ μή. Et or. 2, ὡς
εἰ μή.
Ποίων. In nonnullis, τίνῳν,
(Ἠ) βελήμασι. Regg. a, c, d, Coisl. 1, Or. 9,
σω.. θελήσασι.
Regg, c, d et decem Colb., ειδ-
τριᾶιές, ι ριιιέιῐξιἶ » Sic legit Billius.
£76) Ἐλαφηϐόλους. ς Dianas. ι Dicta est Ἐλα-
όλοε Diana. quaet cervos scite tinens. aut certo
“adiacentia, quastcervos scite figens, aut certo
ictu feriens. Haec Orioni et Actaeoni irata,alterum
ε scorpione percutiendum, alterum suismet ma-
nibus dilacerandum objecit.
(77), Ἀντιδοθετσυν ἕλαῷον τῇς παρθένου, Substitq-
tam virgini cervam. »ἱ Iphigenia Agamemnonis
filia, cum Dianae in sacrificium esset oblata,Diana