PG 36, col. 504
σιν, οἱ δὲ ἤγοντο. Τίνος διώκοντος ἧ συναναγκάζον-
τος; Οὐδενός. τίνων ίππέων; Ποίων (73) κυνῶνς
Τίνος ὑλακῆς, ἤ κραυγῆς, ἥ νέων προκαταλαϐόντων
τὰς διεξόδους τοῖς θήρας νόμοις ς Εὒχῆς δέσμιοι καὶ
δικαίας αἰτήσεως. Τίς ἔγνω τοιοῦτον θήραμα τῶν νῦν
“ ⁷⁷ ¹“⁷“““¹ “⁷“ Ἰ⁷- ’⁷⁷⁷’”’“ “'r’T" "-' ””“’
ἦ τῶν πώποτε ;
Quis, vel nostra,vel omnium,qui unquam fuerunt,
H'. "12 τοῦ θαύματοςί Αὐτοὶ τοῦ θηράματος ἦσαν
ταμίαι. ’Ὅσον φίλοι, εἴχετο θελήμασι (74) μόλον
ὸσον περιττὸν, ἀπεπέμφθη ταῖς λόχμαις εἰς δευτέραν
τράπεζαν. οἱ ὀψοποιοὶ σχέδιοι, τὸ δεῖπνον εὐπρε-
πὶς (75), οἱ δαιτύμονες εὖψάριστοι, προοίμιον ἔχοντες
ἤδη τῶν ἐλπιζομένων, τὸ παρὸν θαῦμα. Ἐξ vi και
πρὸς τὴν ἄθλησιν, ὑπὲρ ἧς ταῦτα ἦν αὐτοῖς, ἐγίνοντο
προθυμότεροι. Τοιαῦτα τὰ ἐμὰ διηγήματα, Σὺ δέ μοι
λέγει τὰς Ἐλαφηϐόλους (ἷὸ) σου, καὶ τοὺς ἰὶρίωνας,
καὶ τοὺς Ἀκταίωνας, τούς κακοδαίμονας θηρευτὰς,
ὁ ἐμὸς διώκτης, ὁ τοὺς μύθους θαυμάζων, καὶ τὴν
ἀντιδοθεῖσαν ἔλαφον τῆς παρθένου (77), εἴ τι τοσοῦ-
τον εἰς φιλοτιμίαν ἔστι σοι, κᾶν δώμεν μη μῦθον
εἶναι τὸ ίστορουμὲνον (78). ἐὶς τά γε ἑξῆς τοῦ λόγου,
καὶ λίαν αἰσχρά. Τί γὰρ ὄφελος τῆς ἀντιδόσεως, εἷ
σώζει παρθένον, ’ίνα ξενοκτονεῖν διδαχθῇ, ἀπανθρωο
πίαν μαθοῦσα φιλανθρωπίας ἀντίδοσιν; Τοῦτο μὲν
οὖν τοσοῦτον ἐκ πολλῶν ἓν, καὶ ἄντι πολλῶν, ὡς ὁ
ἐμὸς (79) λόγος, Καὶ τοῦτο διῆλθον, οὐχ Γἔν’ ἐκείνῳ
προσθῶ τι τῆς εὔδοξίας (οὕτε γὰρ θαλασσα δεῖται
τῶν εὶσριόντων εἷς αὐτὴν ποταμῶν, κᾶν εισρέωσιν
ὁτι πλεῖστοι καὶ μέγιστοι, οὔτε τῶν εἶαοισόντων τι
πρὸς εὐφημίαν, ὁ νῦν ἐπαινούμε·ιος)· ἀλλ’ ’ίν ἐπιδεί-
Ξαιμι, οῗων (80) αὖτῷ τῶν ἐξαρχῆς ὑπαρχόντων, καὶ
πρὸς ὅ παράδειγμα βλέπων, ὅσον ὑπερηκόντισεν (81).
El γὰρ μέγα τοῖς ἄλλοις τὸ προσλαϐεῖν τι παρὰ τῶν
ἄνωθεν εἷς φιλοτιμίαν, μεῖζον ἐκείνῳ τῷ προσθεῖ-
ναι (82) τοῖς ἄνω παρ’ ἑαυτοῦ, καθάπερ ι83) ῥεύμα-
τος ἀνατρέχοντος.
ϐ’, Τῆς δὲ τῶν πατέρων συζυγίας, οὐχ ἦττον κατὰ
τὸ τῆς ἀρετῆς ὅμότιμον, ἥ καὶ τὰ σώματα (84), πολλὰ
miseratione permota, ipsius loco cervam sub-
stituit. Quae postea Dianae sacerdos facta. hospiti-
liius manus inferre, hominesque ipsi immolare di-
t lett.
dicit.
(78) Τὸ ἱστορούμενον. Sic Regg. ἃ, c, d, bm,
ph et Pass. Deest τό in ed.
(79) Ὀ ἐμός. Sic lleg. a, c. d, bm, ph. 0r. 2 et
Pass. Deest δ in ed.
(80) οἵων, etc. Bill. ’ ι quibus ornamentis ab
initio praeditus, et in quod eiemplar intuens,, ietc.
81) ἰ’ρερηιόντισενίοιε. 2, ὑπερκοντησεν.
82) Προσθεϊναι. ΟΓ. 2, προσθῆνιι.
ξὸὂξ Καθάπερ. In quibusdam, ὡς.
84 ’Ἠ καὶ τὰ σώματα. In nox
’Ἠ καὶ τὰ coitum. In nonnullis, ἢ uti.
σώματα .
τος; Οὐδενός. τίνων ίππέων; Ποίων (73) κυνῶνς
Τίνος ὑλακῆς, ἤ κραυγῆς, ἥ νέων προκαταλαϐόντων
τὰς διεξόδους τοῖς θήρας νόμοις ς Εὒχῆς δέσμιοι καὶ
δικαίας αἰτήσεως. Τίς ἔγνω τοιοῦτον θήραμα τῶν νῦν
“ ⁷⁷ ¹“⁷“““¹ “⁷“ Ἰ⁷- ’⁷⁷⁷’”’“ “'r’T" "-' ””“’
ἦ τῶν πώποτε ;
Quis, vel nostra,vel omnium,qui unquam fuerunt,
H'. "12 τοῦ θαύματοςί Αὐτοὶ τοῦ θηράματος ἦσαν
ταμίαι. ’Ὅσον φίλοι, εἴχετο θελήμασι (74) μόλον
ὸσον περιττὸν, ἀπεπέμφθη ταῖς λόχμαις εἰς δευτέραν
τράπεζαν. οἱ ὀψοποιοὶ σχέδιοι, τὸ δεῖπνον εὐπρε-
πὶς (75), οἱ δαιτύμονες εὖψάριστοι, προοίμιον ἔχοντες
ἤδη τῶν ἐλπιζομένων, τὸ παρὸν θαῦμα. Ἐξ vi και
πρὸς τὴν ἄθλησιν, ὑπὲρ ἧς ταῦτα ἦν αὐτοῖς, ἐγίνοντο
προθυμότεροι. Τοιαῦτα τὰ ἐμὰ διηγήματα, Σὺ δέ μοι
λέγει τὰς Ἐλαφηϐόλους (ἷὸ) σου, καὶ τοὺς ἰὶρίωνας,
καὶ τοὺς Ἀκταίωνας, τούς κακοδαίμονας θηρευτὰς,
ὁ ἐμὸς διώκτης, ὁ τοὺς μύθους θαυμάζων, καὶ τὴν
ἀντιδοθεῖσαν ἔλαφον τῆς παρθένου (77), εἴ τι τοσοῦ-
τον εἰς φιλοτιμίαν ἔστι σοι, κᾶν δώμεν μη μῦθον
εἶναι τὸ ίστορουμὲνον (78). ἐὶς τά γε ἑξῆς τοῦ λόγου,
καὶ λίαν αἰσχρά. Τί γὰρ ὄφελος τῆς ἀντιδόσεως, εἷ
σώζει παρθένον, ’ίνα ξενοκτονεῖν διδαχθῇ, ἀπανθρωο
πίαν μαθοῦσα φιλανθρωπίας ἀντίδοσιν; Τοῦτο μὲν
οὖν τοσοῦτον ἐκ πολλῶν ἓν, καὶ ἄντι πολλῶν, ὡς ὁ
ἐμὸς (79) λόγος, Καὶ τοῦτο διῆλθον, οὐχ Γἔν’ ἐκείνῳ
προσθῶ τι τῆς εὔδοξίας (οὕτε γὰρ θαλασσα δεῖται
τῶν εὶσριόντων εἷς αὐτὴν ποταμῶν, κᾶν εισρέωσιν
ὁτι πλεῖστοι καὶ μέγιστοι, οὔτε τῶν εἶαοισόντων τι
πρὸς εὐφημίαν, ὁ νῦν ἐπαινούμε·ιος)· ἀλλ’ ’ίν ἐπιδεί-
Ξαιμι, οῗων (80) αὖτῷ τῶν ἐξαρχῆς ὑπαρχόντων, καὶ
πρὸς ὅ παράδειγμα βλέπων, ὅσον ὑπερηκόντισεν (81).
El γὰρ μέγα τοῖς ἄλλοις τὸ προσλαϐεῖν τι παρὰ τῶν
ἄνωθεν εἷς φιλοτιμίαν, μεῖζον ἐκείνῳ τῷ προσθεῖ-
ναι (82) τοῖς ἄνω παρ’ ἑαυτοῦ, καθάπερ ι83) ῥεύμα-
τος ἀνατρέχοντος.
ϐ’, Τῆς δὲ τῶν πατέρων συζυγίας, οὐχ ἦττον κατὰ
τὸ τῆς ἀρετῆς ὅμότιμον, ἥ καὶ τὰ σώματα (84), πολλὰ
miseratione permota, ipsius loco cervam sub-
stituit. Quae postea Dianae sacerdos facta. hospiti-
liius manus inferre, hominesque ipsi immolare di-
t lett.
dicit.
(78) Τὸ ἱστορούμενον. Sic Regg. ἃ, c, d, bm,
ph et Pass. Deest τό in ed.
(79) Ὀ ἐμός. Sic lleg. a, c. d, bm, ph. 0r. 2 et
Pass. Deest δ in ed.
(80) οἵων, etc. Bill. ’ ι quibus ornamentis ab
initio praeditus, et in quod eiemplar intuens,, ietc.
81) ἰ’ρερηιόντισενίοιε. 2, ὑπερκοντησεν.
82) Προσθεϊναι. ΟΓ. 2, προσθῆνιι.
ξὸὂξ Καθάπερ. In quibusdam, ὡς.
84 ’Ἠ καὶ τὰ σώματα. In nox
’Ἠ καὶ τὰ coitum. In nonnullis, ἢ uti.
σώματα .