PG 36, col. 524
χαίρομεν ἐπειδὴ κάντεῦθεν ἔστιν, ἢ πρὸς ἀρετὴν
; quemadmo- τυποῦσθαι τοὺς νέους, πρὸς κακίαν,
KA’. Δύο μὲν ἔγνωρίζοντο ἡμῖν ὁδοί· ἣ μὶν πρώ-
ςη καὶ τιμιωτέρα, ἡ δὲ δευτέρα auio") τοῦ ’ἴσου λὸ-
rota“ ii τε πρὸς τοὺς ἱεροὺς ἡμῶν οἴκους, καὶτοὺς
κεῖσε διδκσκάλους φέρουσα, καὶ ἡ πρὸς τοὺς ἕξω-
ιν παιδευτάς, Τὰς ἄλλας δὲ τοῖς βουλομένοις παρ-
ςκαμεν, ἑορτὰς, θέατρα, πανηγύρεις, συμποσια. Οὗ-
ῖὲν γὰρ, οἶμαι, τίμιον, ὃ μὴ πρὸς ἄρετὴν φέρει,
ιηδξ nam βελτίους τοὺς περὶ αὐτὸ (90) σπουδάζον-
τις, υΑλλοις μὶν οὗν ἄλλαι προσηγορίαι τινές εἰσιν,
i, πατρόθεν, ἥ οἴκοθεν, ἐκ τῶν ἰδίων ἐπιτηδευμά-
των, ἢ πράξεων (91)· ἡμῖν δὲ τὸ μέγα πρᾶγμα καὶ
ἔνομα, Χριστιανοὺς (92) καὶ sint, καὶ ὀνομάζεσθαι·
ᾣ πλέον ἐφρονοῦμεν, ἢ τῇ στροφῇ τῆς σφενδόνης ὁ
Γύγης (93), αἴπερ μὴ μῦθος ἧν, ἐξ ἧς Λυδῶν ἔτυ-
>ἇννησενο ἤ τῷ χρυσῷ ποτε Μίδας (94),δι’ ὃν (95)
ὶπώλετο ἐπιτυχὼν τῆς εύχῆς, καὶ πάντα χρυσὸν
ιτησάμενος⁶ ἄλλος ούτος Φρύγιος μῦθος, Τὸν γὰρ
Ἀϐέριδος ὀϊστὸν (96) τί ἄν λέγοιμι τοὺ Ὑπερϐο-
sieo, ἢ τὸν Ἀργεῖον Πήγασον (97), οῖς οὗ τοσοῦτον
ειν τὸ δι’ ἀέρος φέρεσθαι, ὅσον ἡμῖν τὸ πρὸς Θεὸν
ι’ἰρεσθκι δι’ ἀλλήλων, καί σὺν ἀλλήλοις, Εἴπω τι
ιυντομώτερον· Βλαόεραὶ (98) μὲν τοῖς ἄλλοις Ἀθῆ-
ραι, τὰ εἷς ψυχὴν (οὗ γὰρ φαύλως τοῦτο ὕπολαμϐά-
νιται τοῖς ε·5σε6εστέροις)· καὶ γὰο πλουτοῦσι τὸν
ιακὸν πλοῦτον, εἴδωλα (99), μᾶλλον τῆς ἄλλης Ἐλ..
ιάόος, καὶ χαλεπὸν μὴ συναρπασθῆναι τοῖς τούτων
ιπαινέτειις καὶ συνηγόροις· ἡμῖν δ’ οὖδιμῑα παρᾶ
ίούτων ζημία, τὴν διάνοιαν πεπυκνωμένοις καὶ πε-
ρρκγμὲνοις. Γούναντίον μὲν οὖν, s’.‘ τι χρὴ καὶ πα-
>άδοξον εἰπεῖν, εἷς τὴν πίστιν ἐντεῦθεν ἐϐεϐαιώθη-
tsv, καταμαθὸντες αὐτῶν τὸ ἀπατηλὸν καὶ κίϐδη-
ιον, ἐνταῦθα δαιμὸνων καταφρονήσαντες, οὗ θαυμαί-
ζονται δαίμονες. Καὶ εἴ τίς ἔστιν, ’ἵ πιστεύεται
ποταμὸς (Ι), δι’ ἅλμης ῥέων γλυκὺς, ζῶον ἐν πυρὶ
mat'tpov (2), ᾧ τὰ πάντα ἁλίσκεται, τοῦτο ἦμεν
‘. Quod si quis est, aut ἡμεῖς ἐν πᾶσι τοῖς ἥλιξι.
η (97) Ἀργεῖον μήγασσομ Argivum PegasumaSic
Ιὶείυέ equus,qui alatus fingituiyet in HEIicona evo-
iperuit.Cum ei Belloropbon insidens,vellet in etn-
η ι98) Βλαϐεραι. Sic duo Coisl., etc. ln ed., βλα-
ρί. ’Μοι ὑπολαμῡάνεται. Reg: a, bm, ὑπολαμϐά- ’
_,_(99) Εἵόωλα. Sic melioris uota codd. In ed., τὰ
(ἐιιέἶ » _Schol.-':_ ἡ σάλαμᾶνδρα · ( εδὶξιιῐιειῖιάη, ,ς-
quae in ignem injecta,non tantum non laatlitur,sed
; quemadmo- τυποῦσθαι τοὺς νέους, πρὸς κακίαν,
KA’. Δύο μὲν ἔγνωρίζοντο ἡμῖν ὁδοί· ἣ μὶν πρώ-
ςη καὶ τιμιωτέρα, ἡ δὲ δευτέρα auio") τοῦ ’ἴσου λὸ-
rota“ ii τε πρὸς τοὺς ἱεροὺς ἡμῶν οἴκους, καὶτοὺς
κεῖσε διδκσκάλους φέρουσα, καὶ ἡ πρὸς τοὺς ἕξω-
ιν παιδευτάς, Τὰς ἄλλας δὲ τοῖς βουλομένοις παρ-
ςκαμεν, ἑορτὰς, θέατρα, πανηγύρεις, συμποσια. Οὗ-
ῖὲν γὰρ, οἶμαι, τίμιον, ὃ μὴ πρὸς ἄρετὴν φέρει,
ιηδξ nam βελτίους τοὺς περὶ αὐτὸ (90) σπουδάζον-
τις, υΑλλοις μὶν οὗν ἄλλαι προσηγορίαι τινές εἰσιν,
i, πατρόθεν, ἥ οἴκοθεν, ἐκ τῶν ἰδίων ἐπιτηδευμά-
των, ἢ πράξεων (91)· ἡμῖν δὲ τὸ μέγα πρᾶγμα καὶ
ἔνομα, Χριστιανοὺς (92) καὶ sint, καὶ ὀνομάζεσθαι·
ᾣ πλέον ἐφρονοῦμεν, ἢ τῇ στροφῇ τῆς σφενδόνης ὁ
Γύγης (93), αἴπερ μὴ μῦθος ἧν, ἐξ ἧς Λυδῶν ἔτυ-
>ἇννησενο ἤ τῷ χρυσῷ ποτε Μίδας (94),δι’ ὃν (95)
ὶπώλετο ἐπιτυχὼν τῆς εύχῆς, καὶ πάντα χρυσὸν
ιτησάμενος⁶ ἄλλος ούτος Φρύγιος μῦθος, Τὸν γὰρ
Ἀϐέριδος ὀϊστὸν (96) τί ἄν λέγοιμι τοὺ Ὑπερϐο-
sieo, ἢ τὸν Ἀργεῖον Πήγασον (97), οῖς οὗ τοσοῦτον
ειν τὸ δι’ ἀέρος φέρεσθαι, ὅσον ἡμῖν τὸ πρὸς Θεὸν
ι’ἰρεσθκι δι’ ἀλλήλων, καί σὺν ἀλλήλοις, Εἴπω τι
ιυντομώτερον· Βλαόεραὶ (98) μὲν τοῖς ἄλλοις Ἀθῆ-
ραι, τὰ εἷς ψυχὴν (οὗ γὰρ φαύλως τοῦτο ὕπολαμϐά-
νιται τοῖς ε·5σε6εστέροις)· καὶ γὰο πλουτοῦσι τὸν
ιακὸν πλοῦτον, εἴδωλα (99), μᾶλλον τῆς ἄλλης Ἐλ..
ιάόος, καὶ χαλεπὸν μὴ συναρπασθῆναι τοῖς τούτων
ιπαινέτειις καὶ συνηγόροις· ἡμῖν δ’ οὖδιμῑα παρᾶ
ίούτων ζημία, τὴν διάνοιαν πεπυκνωμένοις καὶ πε-
ρρκγμὲνοις. Γούναντίον μὲν οὖν, s’.‘ τι χρὴ καὶ πα-
>άδοξον εἰπεῖν, εἷς τὴν πίστιν ἐντεῦθεν ἐϐεϐαιώθη-
tsv, καταμαθὸντες αὐτῶν τὸ ἀπατηλὸν καὶ κίϐδη-
ιον, ἐνταῦθα δαιμὸνων καταφρονήσαντες, οὗ θαυμαί-
ζονται δαίμονες. Καὶ εἴ τίς ἔστιν, ’ἵ πιστεύεται
ποταμὸς (Ι), δι’ ἅλμης ῥέων γλυκὺς, ζῶον ἐν πυρὶ
mat'tpov (2), ᾧ τὰ πάντα ἁλίσκεται, τοῦτο ἦμεν
‘. Quod si quis est, aut ἡμεῖς ἐν πᾶσι τοῖς ἥλιξι.
η (97) Ἀργεῖον μήγασσομ Argivum PegasumaSic
Ιὶείυέ equus,qui alatus fingituiyet in HEIicona evo-
iperuit.Cum ei Belloropbon insidens,vellet in etn-
η ι98) Βλαϐεραι. Sic duo Coisl., etc. ln ed., βλα-
ρί. ’Μοι ὑπολαμῡάνεται. Reg: a, bm, ὑπολαμϐά- ’
_,_(99) Εἵόωλα. Sic melioris uota codd. In ed., τὰ
(ἐιιέἶ » _Schol.-':_ ἡ σάλαμᾶνδρα · ( εδὶξιιῐιειῖιάη, ,ς-
quae in ignem injecta,non tantum non laatlitur,sed