PG 37, col. 321
φίλων ἔκδοειν (43) καὶ τοὺς δρκους ἐκείνους, οὕς mulis modis inservierit (si Nicobuli nomed ad
ἐεὶ τῇ ἐξετάσει ὑπέστησαν, νῦν πάλιν ἐπηρεάζειν tuas aures pervenit), nunc gravissima quæque
ἐπιχειροῦσι τοῖς ὀρφανοῖς.
tionem et jusjurandum illud, quod ob inquisitionem subierunt, nunc rursus pupillos vexare
conantur.
m,3. reroo xq xrααnE(44).
rorem Ngsseni appellaἰερέως σύζυγον, quæ verba pluribus errandi ansam præbuerunt, eamque cum Τ heologo
junctam luisse matrimonio arbitrandi. Quem errorem in nostra de perpetua virginitate Τheologi disputα-
iose refellimus. Nihil i epistola apparet quo tempus, quando scripta est, certo statui possit.
Ὡρμημένον με πρὸς ὑμᾶς κατὰ πᾶσαν σπουδὴν,
καὶ μέχρις Εὐφημιάδος γενόμενον, ἐπέσχεν ἡ σύν-
οδος ἤν αὐτοὶ (4) τελεῖτε τοῖς ἀγίοις μάρτυσι, καὶ
τὸ μὴ μετασχεῖν ταύτης (46) οἶόν τε εἶναι διὰ τὴν
ἀῤῥωστίαν, καὶ ἄλλως βαρὺν ἂν γενέσθαι τῇ ἀκαι-
ρίᾳ (47). Ὡρμησα δὲ ὀμοῦ μὲν, ἐπισκεψόμενος (48)
ὑμᾶς οὕτω διὰ μακροῦ, ὀμοῦ δὲ θαυμασόμενός σε τῆς
καρτερίας, καὶ τῆς φιλοσοφίας, ἢν φιλοσοφεῖς (49)
(ππυνθάνομαι γὰρ) ἐπὶ τῇ μεταστάσει τῆς ἀγίας ἀδελ-
φῆςὑμῶν (50) καὶ μακαρίας,ὡς ἀνὴρ ἀγαθός τε καὶ
τέλειος, καὶ Θεῷ παριστάμενος (1), καὶ πάντων
μᾶλλον εἰδὼς τὰ θεῖα καὶ τὰ ἀνθρώπινα (β52)·· καὶ
ὅ τεῖς ἄλλοις βαρύτατόν ἐστιν ἐν τοῖς τοιούτοις, τοῦτο
κουφότατον κρίνων τὸ τοιαύτῃ μὲν συζῆσαι, τοιαύτην
δὲ παραπέμψαι, καὶ εἰς τὰς ἀσφαλεῖς ἀποθέσθαι
μονὰς, ὥσπερ θημωνίαν ἄλωνος κατὰ καιρὸν συγκο-
μισθεῖσαν, ἵνʼ εἴπω τὸ τῆς θείας ἔΕραφῆς· καὶ τῶν
μὲν τερπνῶν τοῦ βίου μετασχοῦσαν, τὰ δὲ λυπηρὰ
διαφυγοῦσαν τῷ μέτρῳ τῆς ἡλικίας, καὶ πρὶν ἐπὶ
σοὶ πενθῆααι, παρὰ σοῦ τιμηθεῖσαν τῇ καλῇ κηδείᾳ,
πκαὶ τεῖς τοιούτοις ὀφειλομένῃ μβ3). Ποθῶ δὲ, καὶ
αὐτὸς εὖ ἴσθι, τὴν μετάστασιν, εἰ καὶ μὴ καθʼ ὑμᾶς
(πολὺ γὰρ τοῦτο εἰπεῖν), ἀλλʼ εὐθὺς μεθʼ ὑμᾶς.
Ἀλλὰ τί χρὴ παθεῖν πρὸς Θεοῦ νόμον πάλαι κεκρα-
τηκότα, ὅς ἔχει Θεοσεβίαν τὴν ἐμὴν (54) (ἐμὴν γὰρ
ἐνομάζω τὴν κατὰ Θεὸν ζήσασαν, ἐπειδὴ κρείττων
ἡ πνευματιπὴ συγγένεια τῆς σωματικῆς)· Θεοσεβίαν
τὲ τῆς Ἐκκλησίας καύχημα, τὸ τοῦ Χριστοῦ (55)
καλλώπιισμα, τὸ τῆς καθʼ ἡμᾶς γενεᾶς ἐφελος (56),
τᾶ,ε γυναικῶν παῤῥησίαν· Θεοσεβίαν, τὴν ἐν τοσού-
ss Job «, 26.
(43) σθων ἔκδοοιιν. Combef. : Post editos scu
broditos amicos, ne quid favere queant occulte.
(44l Alias XCV, Scripta forte anno 385.
(4β) Ἐπέσχεν ὁ σόνοδος ἡν αὐτοl. Ita cod.
Reg. et Combe. In edit. ἐπέσχεν ἡ σύνοδος ἢν αὐ-
τόθι. Montac. et Morel. ἤν αὐτοῖς τελεῖτε τοῖς.
(46) Mετασχεῖν ταύτης. Montac., Morel. ac
Combeῖ. κατασχεῖν ταύτης, eum assequi.
(47) Παρὺν ἂν γενέσθαι τῇ ἀκαιρίᾳ. Ne mcle-
stus assem ob temporis inopportunitatem, quod sic
indlrmitate gravatus tardius occurrerem. Hæc Com-
bet.
(48) Ἐαασκεψόμενος. Ita cod., Montac., Morel.
ac Combef. In eit. ἐπισκεψάμενος,
(49) 7ν φιλοσοφεῖς. Combef. ἦς φιλοσοφεῖς.
(56) Ἀδελφῆς ὑμῶν. Cod. Reg. et Comubef.
ἡμῶν.
(51) Καὶ Θεῷ παριστάμενος. In cod. hæc de-
slut.
(52) ΕΜδὼς τὰ θεῖα κοὶ τὰ ἀνθρώπιινα. Montac.,
Morel. ac Comuubef. εἰδῇς τά τε θεῖα καὶ τὰ ἀνθρώ-
ἐεὶ τῇ ἐξετάσει ὑπέστησαν, νῦν πάλιν ἐπηρεάζειν tuas aures pervenit), nunc gravissima quæque
ἐπιχειροῦσι τοῖς ὀρφανοῖς.
tionem et jusjurandum illud, quod ob inquisitionem subierunt, nunc rursus pupillos vexare
conantur.
m,3. reroo xq xrααnE(44).
rorem Ngsseni appellaἰερέως σύζυγον, quæ verba pluribus errandi ansam præbuerunt, eamque cum Τ heologo
junctam luisse matrimonio arbitrandi. Quem errorem in nostra de perpetua virginitate Τheologi disputα-
iose refellimus. Nihil i epistola apparet quo tempus, quando scripta est, certo statui possit.
Ὡρμημένον με πρὸς ὑμᾶς κατὰ πᾶσαν σπουδὴν,
καὶ μέχρις Εὐφημιάδος γενόμενον, ἐπέσχεν ἡ σύν-
οδος ἤν αὐτοὶ (4) τελεῖτε τοῖς ἀγίοις μάρτυσι, καὶ
τὸ μὴ μετασχεῖν ταύτης (46) οἶόν τε εἶναι διὰ τὴν
ἀῤῥωστίαν, καὶ ἄλλως βαρὺν ἂν γενέσθαι τῇ ἀκαι-
ρίᾳ (47). Ὡρμησα δὲ ὀμοῦ μὲν, ἐπισκεψόμενος (48)
ὑμᾶς οὕτω διὰ μακροῦ, ὀμοῦ δὲ θαυμασόμενός σε τῆς
καρτερίας, καὶ τῆς φιλοσοφίας, ἢν φιλοσοφεῖς (49)
(ππυνθάνομαι γὰρ) ἐπὶ τῇ μεταστάσει τῆς ἀγίας ἀδελ-
φῆςὑμῶν (50) καὶ μακαρίας,ὡς ἀνὴρ ἀγαθός τε καὶ
τέλειος, καὶ Θεῷ παριστάμενος (1), καὶ πάντων
μᾶλλον εἰδὼς τὰ θεῖα καὶ τὰ ἀνθρώπινα (β52)·· καὶ
ὅ τεῖς ἄλλοις βαρύτατόν ἐστιν ἐν τοῖς τοιούτοις, τοῦτο
κουφότατον κρίνων τὸ τοιαύτῃ μὲν συζῆσαι, τοιαύτην
δὲ παραπέμψαι, καὶ εἰς τὰς ἀσφαλεῖς ἀποθέσθαι
μονὰς, ὥσπερ θημωνίαν ἄλωνος κατὰ καιρὸν συγκο-
μισθεῖσαν, ἵνʼ εἴπω τὸ τῆς θείας ἔΕραφῆς· καὶ τῶν
μὲν τερπνῶν τοῦ βίου μετασχοῦσαν, τὰ δὲ λυπηρὰ
διαφυγοῦσαν τῷ μέτρῳ τῆς ἡλικίας, καὶ πρὶν ἐπὶ
σοὶ πενθῆααι, παρὰ σοῦ τιμηθεῖσαν τῇ καλῇ κηδείᾳ,
πκαὶ τεῖς τοιούτοις ὀφειλομένῃ μβ3). Ποθῶ δὲ, καὶ
αὐτὸς εὖ ἴσθι, τὴν μετάστασιν, εἰ καὶ μὴ καθʼ ὑμᾶς
(πολὺ γὰρ τοῦτο εἰπεῖν), ἀλλʼ εὐθὺς μεθʼ ὑμᾶς.
Ἀλλὰ τί χρὴ παθεῖν πρὸς Θεοῦ νόμον πάλαι κεκρα-
τηκότα, ὅς ἔχει Θεοσεβίαν τὴν ἐμὴν (54) (ἐμὴν γὰρ
ἐνομάζω τὴν κατὰ Θεὸν ζήσασαν, ἐπειδὴ κρείττων
ἡ πνευματιπὴ συγγένεια τῆς σωματικῆς)· Θεοσεβίαν
τὲ τῆς Ἐκκλησίας καύχημα, τὸ τοῦ Χριστοῦ (55)
καλλώπιισμα, τὸ τῆς καθʼ ἡμᾶς γενεᾶς ἐφελος (56),
τᾶ,ε γυναικῶν παῤῥησίαν· Θεοσεβίαν, τὴν ἐν τοσού-
ss Job «, 26.
(43) σθων ἔκδοοιιν. Combef. : Post editos scu
broditos amicos, ne quid favere queant occulte.
(44l Alias XCV, Scripta forte anno 385.
(4β) Ἐπέσχεν ὁ σόνοδος ἡν αὐτοl. Ita cod.
Reg. et Combe. In edit. ἐπέσχεν ἡ σύνοδος ἢν αὐ-
τόθι. Montac. et Morel. ἤν αὐτοῖς τελεῖτε τοῖς.
(46) Mετασχεῖν ταύτης. Montac., Morel. ac
Combeῖ. κατασχεῖν ταύτης, eum assequi.
(47) Παρὺν ἂν γενέσθαι τῇ ἀκαιρίᾳ. Ne mcle-
stus assem ob temporis inopportunitatem, quod sic
indlrmitate gravatus tardius occurrerem. Hæc Com-
bet.
(48) Ἐαασκεψόμενος. Ita cod., Montac., Morel.
ac Combef. In eit. ἐπισκεψάμενος,
(49) 7ν φιλοσοφεῖς. Combef. ἦς φιλοσοφεῖς.
(56) Ἀδελφῆς ὑμῶν. Cod. Reg. et Comubef.
ἡμῶν.
(51) Καὶ Θεῷ παριστάμενος. In cod. hæc de-
slut.
(52) ΕΜδὼς τὰ θεῖα κοὶ τὰ ἀνθρώπιινα. Montac.,
Morel. ac Comuubef. εἰδῇς τά τε θεῖα καὶ τὰ ἀνθρώ-