PG 38, col. 345
Γρηγορίῳ, Χριστός φησι, τῷ ἐμῷ, δι’ ὧν ὑμῖν ἐπι-
γίνεται · κᾶν ὅτι μάλιστα μέγιστος ὢν, οὑκ ἀπᾴδει
λαλεῖσθαι δι’ εὐτελῶν· οὐ γὰρ ἐκεῖνος, ἐγὼ δἐν φη·
σἰν, ό λαλούμενος, ὃς τοσοῦτον ὢν ἀγαθὸς οὐδὲ τοὺς
κακοὺς ἀποπέμπομαι, δίδωμι δὲ καὶ χὰριν τοῖς αἰ-
τοῦσι, κᾶν ὅτι λίαν ὦσι τῶν εὐτελῶν. Δῦτη ἡ βίϐλος
ἱστοριῶν Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Μαρταρίτης δέ
ὄνομα ταύτῃ.
Πάντων δὲ μέχρις ἐσχάτου χιτῶνος καὶ σπείρατος,
ὢνιον ἀντιλάϐοιτο τοῦτον ἔμπορος, ὅστις πυκνὸς τά
βουλεύματα καλῶς εἰδὼς πραγματεύεσθαι, τοῖς τῆς
ἱδίας ἐνστερνισάμενος δὲ καρδίας ἐναποθήσει τα-
μίοις, ὡς ἂν κεκτημένος μόνον πλοῦτον παρὰ πάν-
τας, ἀπὸ πάντων δόξαν σχοίη μεγάλην· βίϐλος ἱστο-
ριῶν ὧν ἐμνήσθη Γρηγόριος ό Θεορρήμων, ἐν τοῖς
ἐμμέτρως αὑτῷ εἰρημένοις, ἐκ τε τῆς θεοπνεύστου
Γραφῆς καὶ τῶν ἔξωθεν, κατὰ τὸν προτεταγμένον
είρμόν· πρῶτον μὲν οὖν σημειώσασθαι χρὴ ὡς ἐκά-
om λόγου καθ’ εἱρμὸν εἰσιν ἰδιοτρόπως αί ἱστορίαι ·
καὶ γὰρ ἔκαστος καθ’ ἐαυτὸν μετὰ τῶν οἰκείων ἱστο-
ριῶν ἀφώρισται· σημεῖον δὲ τῆς διαφορᾶς ὅθεν παρ-
ῆκται ὴ ἱστορία, τοῦτό ἐστι· κατὰ κεφαλῆς, αἱ μὲν
τῆς θείας Γραφῆς ἔχουσι τὴν κατ’ ἔθος νυγμήν· αί
δὲ τῶν ἔξωθεν ὁμοίως, τὸν κατ’ ἔθος όὸελίσκον ὑπὲρ
κεφαλῆς· ἐν δέ τῇ ἐξηγήσει, πρόδηλός ἐστιν ὁ λόγος
ἐν ᾧπερ ἡ ἱστορία· πᾶσαι δέ καθ’ εἱρμὸν ὑποτετα-
γμέναι κεῖνται προτεταγμένον τοῦ στίχου, δι’ οῦ τὴν
ἱστορίαν παρήγαγεν ὁ Θεορρἡ μων Γ ρηγόριος· σκοπῶ
δὲ τὸ τοῖς παιδευομένοις εὔληπτον καταστῆσαι τὸ
πραττόμενον.
ηοω sardidum impuris coquorum relinquite manibus : haud enim capientis est, mel dulce ac corroho;
rans, in vage testaceqobla'tum respuere}. neque aurum vili panno involutum repudiare. Ιιῃὶισιιιιίοιιί, ait
Christus, Gregorium'meum, qualem vol-is sese praebuerit. éiquidetu. Δ(ιιιτιιιιιιιῐιιίίὲ magnust humiliter lo-
qui non recusat : non ille enini. ait, sed e_go_loqnor, qui in tanto perfectionje fastigio collocatusnmaloa
non rejicio. sed rogantibus._etiamsi ιλιιόκίὶυί sint pretii. veniam concedo. Hic liher' historiarum Grego-
rii Théologi nomine margariti _venir_e me_retur._ _ _ θ _ Δ . _ _ _
Hoc margaritum quovis; pretio, etiamsi vestis__ac tunica: jactura fieri debeat, sibi comparet emptor et
ut consiliisvrecte uti-queat,- imisfpeetoris recessibus recondat: sic enim eximium printer quine: thesau-
rumvpossideng magno. praeicunctie honore allicietur. _Liber historiarum! de quibus; Gregorius rTlieologus
disseruit in Carmihibui suis. ex Scriptura divinitus inspirata et aliunde_e§t_ COlltpOSl.ll|S,_ prout nexus
rerum postulabat. Primum igiturosténgendum, quomoiloeujusque capitia historia: eiiiguglz‘iri‘n-iouo eo.
harean't : singula enim cum 'suis historiis capita jn ‘semetipsis concluduntur : ut autem indicetur" unde
numeris ⁸ἱιὶγεῑοιῗῖιι ᾀοριίυιηριο sit2 all eas, qua: e Scriptura'sacra sunt desumpue, signum lquod
ἑυγμὴ dicitur, ad initium_appin_n_imus,_ iis autem..qu aliunde originem (lucum, Verttiratllfpoaltltnua;
poi'ro'in. explicatione citaviuius librum, quo qumvis" historia conlin'ett'lnn : uentiqueeingulae Διιίξιοιίὶξιιὶιιίι
ἱεςε invicem excipiunt, ut semper citetur versus, a quo Gregorius Thcologua historiam exorsus est.
Caeterum viris doctis operam_ meamliaud improbatum iri confido. . _ _ . C
Triplicem enim; quis'quis Gregorii libros legerit! exinde [ιιιοιιιιιι percipiet: iprilnum‘gui‘oemjruborum
intelléctum et facetiarum ingenium; secundum, utcum verborum telegantiaaq meditandas resp-difinas
abreptus in ccelum ⁸εξοειιάιιῖ "et animi oculisfiSPiCia‘ qu“_’9"""“°. i" ames“ .5’!"‘,‘A'PE“_‘9 ῗξξίὲίίίυξτε-ἳι
ips—uxtnipropitius mihi esto, Christe)_ prilnarium,a semetipso'solum perspectum radiumltrinajr. Ilipinio
tatis; inuum'nn luminis focum coeuntis: praeterea etiam ea qua: poat et per_ illam secundas luminis partes
tenent, ccelum dico ipsum et quae in co divinitus firmata—sunt. denique terram et Amare et quazcunque
ibi sunt animalia, maritima, iterrestria, amphibia. vo_lucria._ atque adeo «pta: sub .terra reperi_untu|:__e_t
reliqua; tertiumfnt, in legendis historiis! vérsuum oisppsitioue' onmem nexum cito mente
abiaram}: varietate delectetur, experientiam colligat, ad dicendum exerceatur2 quaecunque admirationi
unquam fuere cognoscat, deniQue'Dei ait omnia Aapectautemncuram et providentiam: ἔφριξα-σωρεία
ἶιίὶῖαἶῖίίεήῖοἱπῖ ρεὶξὲήλίιεέτεί. omnia elliejent utpossit‘ ad Deum accedere : pene enim eat! lilnienLet
ἰὲῖἕεῖἒὲίίῖέἰῖἰιιῗίῆἑῖίὰὲδῑι aTiquis ιυιυεέη- Haec αυίέιθιιε αγρεςπξὲ θξηὶςίεν qm eli§9,_,‘,’9§ im???“ {PRM
fipélfitacrimtigeermotlamuero nos Gregorii openfreti, alqu uispicigmusiopua, nimirumnt εξυέδμιξεριι-
ῐὶὖόίίὲέ 'a'd'fih‘ygibib’gihm pertinentes, in unum fedigannts; deinde diceuius’ de ancipitibus cl grammar
γίνεται · κᾶν ὅτι μάλιστα μέγιστος ὢν, οὑκ ἀπᾴδει
λαλεῖσθαι δι’ εὐτελῶν· οὐ γὰρ ἐκεῖνος, ἐγὼ δἐν φη·
σἰν, ό λαλούμενος, ὃς τοσοῦτον ὢν ἀγαθὸς οὐδὲ τοὺς
κακοὺς ἀποπέμπομαι, δίδωμι δὲ καὶ χὰριν τοῖς αἰ-
τοῦσι, κᾶν ὅτι λίαν ὦσι τῶν εὐτελῶν. Δῦτη ἡ βίϐλος
ἱστοριῶν Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου, Μαρταρίτης δέ
ὄνομα ταύτῃ.
Πάντων δὲ μέχρις ἐσχάτου χιτῶνος καὶ σπείρατος,
ὢνιον ἀντιλάϐοιτο τοῦτον ἔμπορος, ὅστις πυκνὸς τά
βουλεύματα καλῶς εἰδὼς πραγματεύεσθαι, τοῖς τῆς
ἱδίας ἐνστερνισάμενος δὲ καρδίας ἐναποθήσει τα-
μίοις, ὡς ἂν κεκτημένος μόνον πλοῦτον παρὰ πάν-
τας, ἀπὸ πάντων δόξαν σχοίη μεγάλην· βίϐλος ἱστο-
ριῶν ὧν ἐμνήσθη Γρηγόριος ό Θεορρήμων, ἐν τοῖς
ἐμμέτρως αὑτῷ εἰρημένοις, ἐκ τε τῆς θεοπνεύστου
Γραφῆς καὶ τῶν ἔξωθεν, κατὰ τὸν προτεταγμένον
είρμόν· πρῶτον μὲν οὖν σημειώσασθαι χρὴ ὡς ἐκά-
om λόγου καθ’ εἱρμὸν εἰσιν ἰδιοτρόπως αί ἱστορίαι ·
καὶ γὰρ ἔκαστος καθ’ ἐαυτὸν μετὰ τῶν οἰκείων ἱστο-
ριῶν ἀφώρισται· σημεῖον δὲ τῆς διαφορᾶς ὅθεν παρ-
ῆκται ὴ ἱστορία, τοῦτό ἐστι· κατὰ κεφαλῆς, αἱ μὲν
τῆς θείας Γραφῆς ἔχουσι τὴν κατ’ ἔθος νυγμήν· αί
δὲ τῶν ἔξωθεν ὁμοίως, τὸν κατ’ ἔθος όὸελίσκον ὑπὲρ
κεφαλῆς· ἐν δέ τῇ ἐξηγήσει, πρόδηλός ἐστιν ὁ λόγος
ἐν ᾧπερ ἡ ἱστορία· πᾶσαι δέ καθ’ εἱρμὸν ὑποτετα-
γμέναι κεῖνται προτεταγμένον τοῦ στίχου, δι’ οῦ τὴν
ἱστορίαν παρήγαγεν ὁ Θεορρἡ μων Γ ρηγόριος· σκοπῶ
δὲ τὸ τοῖς παιδευομένοις εὔληπτον καταστῆσαι τὸ
πραττόμενον.
ηοω sardidum impuris coquorum relinquite manibus : haud enim capientis est, mel dulce ac corroho;
rans, in vage testaceqobla'tum respuere}. neque aurum vili panno involutum repudiare. Ιιῃὶισιιιιίοιιί, ait
Christus, Gregorium'meum, qualem vol-is sese praebuerit. éiquidetu. Δ(ιιιτιιιιιιιῐιιίίὲ magnust humiliter lo-
qui non recusat : non ille enini. ait, sed e_go_loqnor, qui in tanto perfectionje fastigio collocatusnmaloa
non rejicio. sed rogantibus._etiamsi ιλιιόκίὶυί sint pretii. veniam concedo. Hic liher' historiarum Grego-
rii Théologi nomine margariti _venir_e me_retur._ _ _ θ _ Δ . _ _ _
Hoc margaritum quovis; pretio, etiamsi vestis__ac tunica: jactura fieri debeat, sibi comparet emptor et
ut consiliisvrecte uti-queat,- imisfpeetoris recessibus recondat: sic enim eximium printer quine: thesau-
rumvpossideng magno. praeicunctie honore allicietur. _Liber historiarum! de quibus; Gregorius rTlieologus
disseruit in Carmihibui suis. ex Scriptura divinitus inspirata et aliunde_e§t_ COlltpOSl.ll|S,_ prout nexus
rerum postulabat. Primum igiturosténgendum, quomoiloeujusque capitia historia: eiiiguglz‘iri‘n-iouo eo.
harean't : singula enim cum 'suis historiis capita jn ‘semetipsis concluduntur : ut autem indicetur" unde
numeris ⁸ἱιὶγεῑοιῗῖιι ᾀοριίυιηριο sit2 all eas, qua: e Scriptura'sacra sunt desumpue, signum lquod
ἑυγμὴ dicitur, ad initium_appin_n_imus,_ iis autem..qu aliunde originem (lucum, Verttiratllfpoaltltnua;
poi'ro'in. explicatione citaviuius librum, quo qumvis" historia conlin'ett'lnn : uentiqueeingulae Διιίξιοιίὶξιιὶιιίι
ἱεςε invicem excipiunt, ut semper citetur versus, a quo Gregorius Thcologua historiam exorsus est.
Caeterum viris doctis operam_ meamliaud improbatum iri confido. . _ _ . C
Triplicem enim; quis'quis Gregorii libros legerit! exinde [ιιιοιιιιιι percipiet: iprilnum‘gui‘oemjruborum
intelléctum et facetiarum ingenium; secundum, utcum verborum telegantiaaq meditandas resp-difinas
abreptus in ccelum ⁸εξοειιάιιῖ "et animi oculisfiSPiCia‘ qu“_’9"""“°. i" ames“ .5’!"‘,‘A'PE“_‘9 ῗξξίὲίίίυξτε-ἳι
ips—uxtnipropitius mihi esto, Christe)_ prilnarium,a semetipso'solum perspectum radiumltrinajr. Ilipinio
tatis; inuum'nn luminis focum coeuntis: praeterea etiam ea qua: poat et per_ illam secundas luminis partes
tenent, ccelum dico ipsum et quae in co divinitus firmata—sunt. denique terram et Amare et quazcunque
ibi sunt animalia, maritima, iterrestria, amphibia. vo_lucria._ atque adeo «pta: sub .terra reperi_untu|:__e_t
reliqua; tertiumfnt, in legendis historiis! vérsuum oisppsitioue' onmem nexum cito mente
abiaram}: varietate delectetur, experientiam colligat, ad dicendum exerceatur2 quaecunque admirationi
unquam fuere cognoscat, deniQue'Dei ait omnia Aapectautemncuram et providentiam: ἔφριξα-σωρεία
ἶιίὶῖαἶῖίίεήῖοἱπῖ ρεὶξὲήλίιεέτεί. omnia elliejent utpossit‘ ad Deum accedere : pene enim eat! lilnienLet
ἰὲῖἕεῖἒὲίίῖέἰῖἰιιῗίῆἑῖίὰὲδῑι aTiquis ιυιυεέη- Haec αυίέιθιιε αγρεςπξὲ θξηὶςίεν qm eli§9,_,‘,’9§ im???“ {PRM
fipélfitacrimtigeermotlamuero nos Gregorii openfreti, alqu uispicigmusiopua, nimirumnt εξυέδμιξεριι-
ῐὶὖόίίὲέ 'a'd'fih‘ygibib’gihm pertinentes, in unum fedigannts; deinde diceuius’ de ancipitibus cl grammar