PG 38, col. 865
ξι lorant ut Arius qui et Dei naturam distrahit, et
ad trutinam revocat, et majus ac minus divina in Trinitale imaginatur: vel ut Sabellius, qui eamdem
commiscet. ac confundit , et υἱοπατορίαν, hoc est. Patris Filiique confusionem singulari furore docet.
Quapropter statuamus Trinitatem parem potentia , gloria , amplitudine, vel potius summa. eum gloria
et amplitudine, onmem animi perceptionem superantem; idque in una divina natura, regno, ro-
bore, libera potestate, qua: universam rerum naturam de nulla materie subjecta fabricata sit. Quo-
modo outem hrec sese habeant, id vero accurate pervestigare supersinleaums. Nam nemo ria-“il Patrem nisi
Filius, neque Filium quis novit nisi Pater". Mor-talibus autem eos divus ille Spirituspatefaeit. Atque in hune.
modum luce tria sic exsistunt , ut nec accrescant, nec minuantur, nec altius insurgunt, nec contrahat:-
tur. et singula ex se. vel ιι se. vel ad se, ratione ipsis consentanea, tam intelligantur quam credan-
tur: quemadmodum scipsa patefaciunt lumen. ignis, spiritus."Quin et per alias,_ut equidemarbitt'or,visio-,
num comparationes ct similitudines patefiunt, prout dignus ishabitus fuerit,qui divinas res tractat.
INTEIHKOGATEO iV.
At enim qui Moyses scribit, Deus ἔμε tutu,
unus est Dominus "-; et in Auuze hymno dicitur :
Non est quisquam senatus, ut Dominus; non cst
quisquamjustus, ut Deus noster; non est quisquam
sanctus extra te"; quin et ipse Christus ait :
Ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti
Jesum Christum; non inquit. (Jesum) Deum"?
Responsio.
Enimvero Christus his verbis τι deitate scipsum
non eximit, sed potius ad unius rerum principis
ac. Dei agnitionem nos in sublime ducit. ne mundi
elementis amplius suppliciter addicti simus. ac
Dei loco nostris conservis Cttlltltll divinum exhi-
bentes, ad deorum tmtltitudinem exorbitemus. ld-
circo cum ait, et quem misisti Jesum Clu-istum, quent-
nam hunc esse dicit nisi Deum? δίιιιιιιιι Joannes
inquit: Uuigenitus Filius qui est iu sinu Patris,
ipse enarravit”. Quibus sunt consentanea qure
Paulus de Christo scripsit : Quarum patres. et ea:
quibus Christus secundum carnem, qui est Deus su-
per omnia ἳθ. ⁸,
INTERROGATIO ν.
Si ergo Patri aequalis est Filius, cur in Joannis
et Pauli monumentis litterarum non adorationis
eo cultu atlicitur quo Pater, cui veri Dei appella-
tionem illi tribuunt?
Responsio.
Ergone quisquam poterit universe receptam Jo-
annis epistolam subvertere, qua: in extremo cla-
mat: Jesus Christus, hic verus Deus est. et vita
' a'terna "?Et alio quodam loro de l‘atre dii-it,
Deus est lumen", neque adiicit vocem, verum.
Ergone dicere audeamus Patrem non esse verum
iumen?
lNTi'IRROGATiOL Vl.
Satis abs te Patris et Filii demonstrata est ze-
qualilas. Quamobrem quod reliquum est, cupimus
etiam de Spiritu sancto fateri opera tua, verum
hune Deum dici.
“nhiattlr. αι, 27. Donat.- ιιι. 4. "vi Reg. ιι, 9
5. ²⁷ 1 .loan. ν, 20. ’⁸ Ι Joan. I, 5.
²⁷ 1 .loan. ν, 20.
ts, 5.
ti!) Συμμίκτων. An legendum συμφωνίαι-Ρ linit.
ad trutinam revocat, et majus ac minus divina in Trinitale imaginatur: vel ut Sabellius, qui eamdem
commiscet. ac confundit , et υἱοπατορίαν, hoc est. Patris Filiique confusionem singulari furore docet.
Quapropter statuamus Trinitatem parem potentia , gloria , amplitudine, vel potius summa. eum gloria
et amplitudine, onmem animi perceptionem superantem; idque in una divina natura, regno, ro-
bore, libera potestate, qua: universam rerum naturam de nulla materie subjecta fabricata sit. Quo-
modo outem hrec sese habeant, id vero accurate pervestigare supersinleaums. Nam nemo ria-“il Patrem nisi
Filius, neque Filium quis novit nisi Pater". Mor-talibus autem eos divus ille Spirituspatefaeit. Atque in hune.
modum luce tria sic exsistunt , ut nec accrescant, nec minuantur, nec altius insurgunt, nec contrahat:-
tur. et singula ex se. vel ιι se. vel ad se, ratione ipsis consentanea, tam intelligantur quam credan-
tur: quemadmodum scipsa patefaciunt lumen. ignis, spiritus."Quin et per alias,_ut equidemarbitt'or,visio-,
num comparationes ct similitudines patefiunt, prout dignus ishabitus fuerit,qui divinas res tractat.
INTEIHKOGATEO iV.
At enim qui Moyses scribit, Deus ἔμε tutu,
unus est Dominus "-; et in Auuze hymno dicitur :
Non est quisquam senatus, ut Dominus; non cst
quisquamjustus, ut Deus noster; non est quisquam
sanctus extra te"; quin et ipse Christus ait :
Ut cognoscant te solum verum Deum, et quem misisti
Jesum Christum; non inquit. (Jesum) Deum"?
Responsio.
Enimvero Christus his verbis τι deitate scipsum
non eximit, sed potius ad unius rerum principis
ac. Dei agnitionem nos in sublime ducit. ne mundi
elementis amplius suppliciter addicti simus. ac
Dei loco nostris conservis Cttlltltll divinum exhi-
bentes, ad deorum tmtltitudinem exorbitemus. ld-
circo cum ait, et quem misisti Jesum Clu-istum, quent-
nam hunc esse dicit nisi Deum? δίιιιιιιιι Joannes
inquit: Uuigenitus Filius qui est iu sinu Patris,
ipse enarravit”. Quibus sunt consentanea qure
Paulus de Christo scripsit : Quarum patres. et ea:
quibus Christus secundum carnem, qui est Deus su-
per omnia ἳθ. ⁸,
INTERROGATIO ν.
Si ergo Patri aequalis est Filius, cur in Joannis
et Pauli monumentis litterarum non adorationis
eo cultu atlicitur quo Pater, cui veri Dei appella-
tionem illi tribuunt?
Responsio.
Ergone quisquam poterit universe receptam Jo-
annis epistolam subvertere, qua: in extremo cla-
mat: Jesus Christus, hic verus Deus est. et vita
' a'terna "?Et alio quodam loro de l‘atre dii-it,
Deus est lumen", neque adiicit vocem, verum.
Ergone dicere audeamus Patrem non esse verum
iumen?
lNTi'IRROGATiOL Vl.
Satis abs te Patris et Filii demonstrata est ze-
qualilas. Quamobrem quod reliquum est, cupimus
etiam de Spiritu sancto fateri opera tua, verum
hune Deum dici.
“nhiattlr. αι, 27. Donat.- ιιι. 4. "vi Reg. ιι, 9
5. ²⁷ 1 .loan. ν, 20. ’⁸ Ι Joan. I, 5.
²⁷ 1 .loan. ν, 20.
ts, 5.
ti!) Συμμίκτων. An legendum συμφωνίαι-Ρ linit.