PG 38, col. 869
nEraE mr.
2ὸ ὲ λέγειν σε Θεὸν τὸν Πατέρα, καὶ Θεόν τὸν
Τίὸν, καὶ Θεὸν τὸ ἅγιον Πνεῦμα, τριθῖαν φανερῶς
διδάσκεις.
Ἀεόκρσις.
Τριῥδα φημὶ τῆς αὐτῆς οὐσίας,τῆς αὐτῆς ῥώμης
τε καὶ θεότητος, οὐκ αὕξουσαν ἢ μειουμένην καὶ
λήγουσαν, οὐ προσθήκην τῷ ἀριθμῷ λαμβνουσαν·
εἰ καὶ σαρκὶ ἐνωθῆναι ὁ Aόγος ηὐδόκησεν, μηδὲν
ἐπεισάγων τῷ ἀριθμῷ τῆς Τριάδος. Μία οὖν ἐν
Τριάδι σφραγὶς καὶ σωτηρία, καὶ οὐδὲν ἐν αὐτῇ κτι-
στόν. Εἰ γὰρ ἄκτιστος ὁ Πατὴρ, κτιστὸς δὲ ὁ Τἱὸς
καὶ τὸ Πνεῦμα, κατὰ τεὺς Ἀρειανοὺς μύθους, καὶ
τοὺς λοιποὺς ματαιόφρονας, τίνι λόγῳ συνῆπται καὶ
ευνδέδεται συγκεραννύμενον καὶ συνδοξαζόμενον τοῖς
κτιστοῖς τὸ ἄκτιστον, ἐν τῇ σφραγίδι (5) τῆς μυστι-
κῆς τελειότητος; Ἀρʼ ὡς μὴ οἴου τε τοῦ Πατρὸς σώ-
assumpserit.
nεrαr r.
·Εἰ οὗν τρία τῆς Τριόδος πρόσωπα καὶ τρεῖς ὑπο-
στάσεις, πάντως ἡ ὑποστάσις ἔν πρόσωπον ἂν εἴη,
καὶ τὸ πρόσωπον ἐνυπόστατον, Ἐξ ὧν τρεῖς δηλοῦν-
ται θεοί· ὅπερ ἀναιρῶν ὁ Ἀππόστολος γράφει, Εῖς
Κύρκος, μία πίστις, ἐν βάεταισμα· καὶ πρὸ τούτου
Μωσῆς τῷ Ἰεραhλ, Κύριος ὁ Θεός σου, Κύριος
εἔς ἐσταν.
Ἀπόκρσιις.
Ἀλλὰ μετὰ Μωσέως καὶ Παύλου, καὶ τῆς φω-
νῆς τῶν Χερουβὶμ καὶ Σεραφὶμ ἀκούσωμεν, ΤἈγτος,
ἔγεος, ἄγιος, ἀσιιγήτως βοώντων. Οὐ γὰρ δὶς ἢ τε-
τράκις τοῦτό φασι τὰ πνευματικὰ ἐκεῖνα καὶ θεο-
φόρα ζῶα, οὐδʼ αὖ πάλιν μονοφωνοῦσιν, ἢ, Ἀγιoι,
ἅγιοι, φασὶν, ἵνα μὴ τὸ ἐνικὸν πολυώνυμον ἀποφαί-
νωσιν· ἀλλὰ τρισὶ μὲν τὸν ἀγιασμὸν ἀσγήτως ἀνα-
φωνοῦσιιν, ἐνικῶς δὲ ἀποφαίνονται· ἵνα μὴ πολυ-
δᾶαν τοῖς νηππιόφροσιν ὑποσπείρωσιν.
nεrαε Iæ.
7t eδν ἐστι τὸ γεγραμμένον,ὅτι 1ὸ Πνεῦμα ρευ-
νᾷ τὰ βάᾶη τοῦ Θεοῦς Εἰ ὀμοούσιος Τριὰς, καὶ
μία γνῶσις καὶ ἐν θέλημα, καὶ μία αὐτῆς ἡ θεό-
της, καὶ οὐ κτιστόν τι καὶ ἀνόμοιον ἐν αὐτῇ, πῶς
ἐρευνᾷν λέγεται τὸ Πνεῦμα τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ, ὡς
ἔγνοοῦν; Εἰ γὰρ γινώσκει, οὐ χρὴ ἐρευνᾷν· ἀγνοίας
γάρ ἐστι τὸ ἐρευνᾷν.
Ἀπόνρισιις.
2λλʼοὐκ ἀγνοίᾳ ἢ περιεργίᾳ, κατὰ Μακεδόνιον τὸν
ρεμηνότα, ἐρευνᾷ, ἀλλὰ γγνησιότητι. Ἐπειδὰν γὰρ ἐν
τεῖςἐναρέτοις καὶ ἐναγίοις βροτῶνγένηταιτὸ θεῖον καὶ
πανάγιον Πνεῦμα,παρασκευᾶζει αὐτοὺς τὰ βάθη ἐρευ-
νῆντοῦ Θεοῦ,ἐκ τῆς προχείρουτοῦ γράμματος ἐξετά-
. Ephes. , 5. Deut. X, 4. ⁵ Isa. πι, 3; Apoc.I, . s 1Cor nn, 10.
2ὸ ὲ λέγειν σε Θεὸν τὸν Πατέρα, καὶ Θεόν τὸν
Τίὸν, καὶ Θεὸν τὸ ἅγιον Πνεῦμα, τριθῖαν φανερῶς
διδάσκεις.
Ἀεόκρσις.
Τριῥδα φημὶ τῆς αὐτῆς οὐσίας,τῆς αὐτῆς ῥώμης
τε καὶ θεότητος, οὐκ αὕξουσαν ἢ μειουμένην καὶ
λήγουσαν, οὐ προσθήκην τῷ ἀριθμῷ λαμβνουσαν·
εἰ καὶ σαρκὶ ἐνωθῆναι ὁ Aόγος ηὐδόκησεν, μηδὲν
ἐπεισάγων τῷ ἀριθμῷ τῆς Τριάδος. Μία οὖν ἐν
Τριάδι σφραγὶς καὶ σωτηρία, καὶ οὐδὲν ἐν αὐτῇ κτι-
στόν. Εἰ γὰρ ἄκτιστος ὁ Πατὴρ, κτιστὸς δὲ ὁ Τἱὸς
καὶ τὸ Πνεῦμα, κατὰ τεὺς Ἀρειανοὺς μύθους, καὶ
τοὺς λοιποὺς ματαιόφρονας, τίνι λόγῳ συνῆπται καὶ
ευνδέδεται συγκεραννύμενον καὶ συνδοξαζόμενον τοῖς
κτιστοῖς τὸ ἄκτιστον, ἐν τῇ σφραγίδι (5) τῆς μυστι-
κῆς τελειότητος; Ἀρʼ ὡς μὴ οἴου τε τοῦ Πατρὸς σώ-
assumpserit.
nεrαr r.
·Εἰ οὗν τρία τῆς Τριόδος πρόσωπα καὶ τρεῖς ὑπο-
στάσεις, πάντως ἡ ὑποστάσις ἔν πρόσωπον ἂν εἴη,
καὶ τὸ πρόσωπον ἐνυπόστατον, Ἐξ ὧν τρεῖς δηλοῦν-
ται θεοί· ὅπερ ἀναιρῶν ὁ Ἀππόστολος γράφει, Εῖς
Κύρκος, μία πίστις, ἐν βάεταισμα· καὶ πρὸ τούτου
Μωσῆς τῷ Ἰεραhλ, Κύριος ὁ Θεός σου, Κύριος
εἔς ἐσταν.
Ἀπόκρσιις.
Ἀλλὰ μετὰ Μωσέως καὶ Παύλου, καὶ τῆς φω-
νῆς τῶν Χερουβὶμ καὶ Σεραφὶμ ἀκούσωμεν, ΤἈγτος,
ἔγεος, ἄγιος, ἀσιιγήτως βοώντων. Οὐ γὰρ δὶς ἢ τε-
τράκις τοῦτό φασι τὰ πνευματικὰ ἐκεῖνα καὶ θεο-
φόρα ζῶα, οὐδʼ αὖ πάλιν μονοφωνοῦσιν, ἢ, Ἀγιoι,
ἅγιοι, φασὶν, ἵνα μὴ τὸ ἐνικὸν πολυώνυμον ἀποφαί-
νωσιν· ἀλλὰ τρισὶ μὲν τὸν ἀγιασμὸν ἀσγήτως ἀνα-
φωνοῦσιιν, ἐνικῶς δὲ ἀποφαίνονται· ἵνα μὴ πολυ-
δᾶαν τοῖς νηππιόφροσιν ὑποσπείρωσιν.
nεrαε Iæ.
7t eδν ἐστι τὸ γεγραμμένον,ὅτι 1ὸ Πνεῦμα ρευ-
νᾷ τὰ βάᾶη τοῦ Θεοῦς Εἰ ὀμοούσιος Τριὰς, καὶ
μία γνῶσις καὶ ἐν θέλημα, καὶ μία αὐτῆς ἡ θεό-
της, καὶ οὐ κτιστόν τι καὶ ἀνόμοιον ἐν αὐτῇ, πῶς
ἐρευνᾷν λέγεται τὸ Πνεῦμα τὰ βάθη τοῦ Θεοῦ, ὡς
ἔγνοοῦν; Εἰ γὰρ γινώσκει, οὐ χρὴ ἐρευνᾷν· ἀγνοίας
γάρ ἐστι τὸ ἐρευνᾷν.
Ἀπόνρισιις.
2λλʼοὐκ ἀγνοίᾳ ἢ περιεργίᾳ, κατὰ Μακεδόνιον τὸν
ρεμηνότα, ἐρευνᾷ, ἀλλὰ γγνησιότητι. Ἐπειδὰν γὰρ ἐν
τεῖςἐναρέτοις καὶ ἐναγίοις βροτῶνγένηταιτὸ θεῖον καὶ
πανάγιον Πνεῦμα,παρασκευᾶζει αὐτοὺς τὰ βάθη ἐρευ-
νῆντοῦ Θεοῦ,ἐκ τῆς προχείρουτοῦ γράμματος ἐξετά-
. Ephes. , 5. Deut. X, 4. ⁵ Isa. πι, 3; Apoc.I, . s 1Cor nn, 10.