PG 39, col. 102
Domini facta est servo exultatio. Tu autem benefi-
cium vertis in occasionem blasphemias.
IV.
Ea: Elemetttis Damasceni Rupefucald.
Beati Ampliilocliii , ea: tractatu in illud, Dominus ’
creavit me ⁸⁸. Incipit : Quarta ratio.
Quod sine tempore et ab aeterno est, increatum
est; quod autem est increatum, etiam est a-ternum; -ι
Deus autem solus aeternus est. Et post alia : Ο Tri-
nitas in uno accensila nomine. Nam non dicitur,
unitas et binarius; neque unitas et unitas; sed Tri-
nitas in Unitate; et Unitas in Trinitate; uniformi-
ter, uno nomine. Unus Deus , Pater in Filio, Filius
in Patre cum sancto Spiritu. Scimus ipsi, Patrem,'
Patrem; Filium, Filium; Spiritum sanctum, Spir!-
tum sanctum : Trinitatem unitate. Una enim est
unitas Patris et Filii et Spiritus sancti, una sub-
Stantia, una dominatio, una voluntas. una Ecclesia.
unum baptisma, una fides.
Ejusdem.
Una est gloria Patris et Filii et Spiritus sancti.
Gloriam enim meam, inquit, alteri non dabo ". Non
enim secundus Deus est Filius , sed Verbum unius
et solius Dei, qui in Patre Deus e'sse prmdicatur,
quemadmodum et Pater in Filio. Velut etiam Isaias
ait , dum Filium una cum Patre profitetur: Adora-
bunt te, et in te orabunt : quoniam in te Deus Israel,
Salvator. Confundentur et erubescant omnes ⁸⁸, qui
ipsi adversantur, nec ipsmn confitentur, nec Spiri-
tum ipsius ejusdem ac Filius essentia: esse , ac pra:-
ler eum, alium Deum esse.
Nequaquam ita est : absit! Non est procreata Tri-
nitas, sed sempiterna; et una est in Trinitate deitas
et una sanctae Trinitatis gloria. Et vos eo audacia:
prorumpitis , ut eam in diversas naturas scindatis?
Uni Deo meum dicere convenit; nam ipse solus om-
nia vere possidet.
V.
Ex Elementis Damasceni Rupefuc.
Ejusdem in Isaiam.
Qui est super omnia Deus ⁸⁸, non dedignatur de
cmlo in terram aspicere; neque virtutes illa: ad-
ministratoria: obsequium negant ⁸ο, ad beneficium
hominum.
tur : μονοειδῶς μονωνύμως εἷς Θεός. Hac. Quod ma-
gis placet. Aliter tamen interpres, qui et κοί-ειη
Dens omisit.
(:2), Σὺν ἀγίῳῃΠνεύματι. llic desinit fragmentum
apud Damasc., aliudque subjicutnr quod ejusdem Am-
pbilocltii esse,“ l‘lnpel‘ui-ald. exemplaris insidi-iptio-
ite, putat cl. Lequieu. Sic autem incipit : Μία δόξα,
κ. λ., ut_ propterea illud alteri Combelisiauo ad-
dendum existimavimt's.
cium vertis in occasionem blasphemias.
IV.
Ea: Elemetttis Damasceni Rupefucald.
Beati Ampliilocliii , ea: tractatu in illud, Dominus ’
creavit me ⁸⁸. Incipit : Quarta ratio.
Quod sine tempore et ab aeterno est, increatum
est; quod autem est increatum, etiam est a-ternum; -ι
Deus autem solus aeternus est. Et post alia : Ο Tri-
nitas in uno accensila nomine. Nam non dicitur,
unitas et binarius; neque unitas et unitas; sed Tri-
nitas in Unitate; et Unitas in Trinitate; uniformi-
ter, uno nomine. Unus Deus , Pater in Filio, Filius
in Patre cum sancto Spiritu. Scimus ipsi, Patrem,'
Patrem; Filium, Filium; Spiritum sanctum, Spir!-
tum sanctum : Trinitatem unitate. Una enim est
unitas Patris et Filii et Spiritus sancti, una sub-
Stantia, una dominatio, una voluntas. una Ecclesia.
unum baptisma, una fides.
Ejusdem.
Una est gloria Patris et Filii et Spiritus sancti.
Gloriam enim meam, inquit, alteri non dabo ". Non
enim secundus Deus est Filius , sed Verbum unius
et solius Dei, qui in Patre Deus e'sse prmdicatur,
quemadmodum et Pater in Filio. Velut etiam Isaias
ait , dum Filium una cum Patre profitetur: Adora-
bunt te, et in te orabunt : quoniam in te Deus Israel,
Salvator. Confundentur et erubescant omnes ⁸⁸, qui
ipsi adversantur, nec ipsmn confitentur, nec Spiri-
tum ipsius ejusdem ac Filius essentia: esse , ac pra:-
ler eum, alium Deum esse.
Nequaquam ita est : absit! Non est procreata Tri-
nitas, sed sempiterna; et una est in Trinitate deitas
et una sanctae Trinitatis gloria. Et vos eo audacia:
prorumpitis , ut eam in diversas naturas scindatis?
Uni Deo meum dicere convenit; nam ipse solus om-
nia vere possidet.
V.
Ex Elementis Damasceni Rupefuc.
Ejusdem in Isaiam.
Qui est super omnia Deus ⁸⁸, non dedignatur de
cmlo in terram aspicere; neque virtutes illa: ad-
ministratoria: obsequium negant ⁸ο, ad beneficium
hominum.
tur : μονοειδῶς μονωνύμως εἷς Θεός. Hac. Quod ma-
gis placet. Aliter tamen interpres, qui et κοί-ειη
Dens omisit.
(:2), Σὺν ἀγίῳῃΠνεύματι. llic desinit fragmentum
apud Damasc., aliudque subjicutnr quod ejusdem Am-
pbilocltii esse,“ l‘lnpel‘ui-ald. exemplaris insidi-iptio-
ite, putat cl. Lequieu. Sic autem incipit : Μία δόξα,
κ. λ., ut_ propterea illud alteri Combelisiauo ad-
dendum existimavimt's.