PG 39, col. 116
καὶ ποιητὴν, κατ’ lupo). τῶν ἐξ ὧν ἐστι κατά φύσιν,
αὐτεξούσιον, καὶ ἐνεργῆ, καὶ ’πάσης ἀνάγκης ὲλειξτ
θερον. ί “ ’ λ ’
XVII.
Τοῦ αὑτοῦ, ὲκ τῆς· ῖφίῳείςῃς ὑπ’ apibch ἐπιστοτ
” λῆς πρὸς τοὺς ἐι· Συέδραν περὶ τῆς ἁγίας
Ζζριάδος.
Θεότης μία ὲν Μωῦσεῖ μάλιστα καταγγέλλεται·
δυὰς δὲ ὲν προφήταις σφόδρα κηρύσσεται · Τ ριάς δὲ
ἓν Είῦαάγγελίοις φανεροῦται-⁸ πλεῖον κατά καιροὺς καὶ
γενεὰς ἁρμόζουσα τῷ δικαίῳ εἰς γνῶσιν καὶ πίστιν ο
γνῶσις δὲ αὐτῆς ἀθανασία. Ἐκ πίστεως δὲ αὐτῆς
υἱοθεσία γίνεται. Ἀλλὰ πρῶτον δικαιώματα σαρκὸς
ὲκφράζει, ὡς περιϐόλαιον ναοῦ τὸν ἔξω διεγείρουσα
ὲν Μωῦσεῖ · δεύτερα δὲ δικαιώματα ψυχῆς ἐκδιηγεῖη-
ται, ὼς τά ’Ἅγια κοσμοῦσα, ὲν λοιπαῖς προφητείαιςῆ
τρίτον δὲ δικαιώματα πνεύματος, ὡς τὸ ἱλαστήριον,
καὶ τὰ εἈγια τῶν ἁγίων ρυθμίζουσα, ὲν Εὐαγγελίοις,
κατοίκησιν ἑαυτῆς · σκηνὴν δὲ ἁγίαν, ναὸν ἅγιον, τὸν
δίκαιον ἔχει νόμον, τὸν συνόντα τούτοις’ κατοω-εῐ
ἔτι, δὲ ὲν αὑτῷ μία Θεότης ἄπειρος ⁸ μία θεότης ἄφρα.
στος· ἀπερινόητος· ἀκατάληπτοῑς· ἀνεκδιήγητος·
ἀόρατος ⁸ ἑαυτὴν γινώσκουσα μόνη ο καὶ ἑαυτὴν ὲμ-
φανίζουσα οἷς βούλεται, μάρτυρας ἑαυτῇ διεγείρουσα,
προορίζουσα· -ὲνωποιοῦσαῗπάλιν πρὸς τὴν ὲαυτῆςέ
δόξαν καὶ πίστιν. Τά τρία ταῦτα· ἐπουράνια,ἐπί-ο
rem, καὶ κατᾳχθόνια,
Ιτζει¹ iisdem. Elementis.
Ἐκ τῆς αὐτῆς.
Ὀ μὴ ὁμολογῶν τρεῖς ὑποστάσεις ὲν μιᾷ οὐσίᾳ-⁸,
οὐχ ἑτέραν δὲ λέγω οὐσίαν ποιρά τὴν Θεότηταθ οὐχ
ἑτέραν δὲ Θεότητα παρά τὴν οὐσίαν. Ἀλλὰ διὰ τὸ
οὕτως ἀκριϐοῦν, οὐσίαν καλοῦμεν· ἵνα μὴ ἄλλο xm}
Q10 ὁ τοιοῦτος ῥᾳδιουργεῖ.. ' -
XVIIL
Τοῦ ἀγέουό Ἀμφιλοχίου ὲίτιονιότουΙ Ἰκονίου Περὶ
τῶν ψευδεπιγράφων τῶν παρά αἱρετικοῖς.
Δίκαιον δὲ ἡγησάμεθα πᾶσαν, αὐτῶν γυμνῶσαι τὴν
ἀσέϐειαν, καὶ δημοσιεῦσαι αὐτῶν τὴν πλάνην. Ἐπει-
δάν καὶ βιϐλία Δ τινὰ προϐάλλονται ἐπιγραφὰς ἔχοντα
τῶν ἀποστόλων, δι’ ὧν ἀπλουστὲρούς ἐξαπατῶσι. [Καὶ
per? ὀλίγα· Δείξομεν γὰρ τὰ βιϐλία ταῦτα, ἃ. προ-
φέρομσι ήμζν οἱ ἀποστάται τῆς Ἐκκλησεας, οὐχὶ τῶν
ἀποστόλων Πράξεις, ἀλλά δαιμόνιον συγγράμματα]
Καὶ μεθ’ ἕτερα· Ταῦτα μὲν ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης
quo hujusmotti excerptum accepit Comhelisius. Et-
enim vir ille doctissimus integrum hunc locum, pro-
ut ilhnn edidimus. recitat adv Facundum Hermian.
lib. XI, cap. ὅ, pag. 760. ‘ ‘
αὐτεξούσιον, καὶ ἐνεργῆ, καὶ ’πάσης ἀνάγκης ὲλειξτ
θερον. ί “ ’ λ ’
XVII.
Τοῦ αὑτοῦ, ὲκ τῆς· ῖφίῳείςῃς ὑπ’ apibch ἐπιστοτ
” λῆς πρὸς τοὺς ἐι· Συέδραν περὶ τῆς ἁγίας
Ζζριάδος.
Θεότης μία ὲν Μωῦσεῖ μάλιστα καταγγέλλεται·
δυὰς δὲ ὲν προφήταις σφόδρα κηρύσσεται · Τ ριάς δὲ
ἓν Είῦαάγγελίοις φανεροῦται-⁸ πλεῖον κατά καιροὺς καὶ
γενεὰς ἁρμόζουσα τῷ δικαίῳ εἰς γνῶσιν καὶ πίστιν ο
γνῶσις δὲ αὐτῆς ἀθανασία. Ἐκ πίστεως δὲ αὐτῆς
υἱοθεσία γίνεται. Ἀλλὰ πρῶτον δικαιώματα σαρκὸς
ὲκφράζει, ὡς περιϐόλαιον ναοῦ τὸν ἔξω διεγείρουσα
ὲν Μωῦσεῖ · δεύτερα δὲ δικαιώματα ψυχῆς ἐκδιηγεῖη-
ται, ὼς τά ’Ἅγια κοσμοῦσα, ὲν λοιπαῖς προφητείαιςῆ
τρίτον δὲ δικαιώματα πνεύματος, ὡς τὸ ἱλαστήριον,
καὶ τὰ εἈγια τῶν ἁγίων ρυθμίζουσα, ὲν Εὐαγγελίοις,
κατοίκησιν ἑαυτῆς · σκηνὴν δὲ ἁγίαν, ναὸν ἅγιον, τὸν
δίκαιον ἔχει νόμον, τὸν συνόντα τούτοις’ κατοω-εῐ
ἔτι, δὲ ὲν αὑτῷ μία Θεότης ἄπειρος ⁸ μία θεότης ἄφρα.
στος· ἀπερινόητος· ἀκατάληπτοῑς· ἀνεκδιήγητος·
ἀόρατος ⁸ ἑαυτὴν γινώσκουσα μόνη ο καὶ ἑαυτὴν ὲμ-
φανίζουσα οἷς βούλεται, μάρτυρας ἑαυτῇ διεγείρουσα,
προορίζουσα· -ὲνωποιοῦσαῗπάλιν πρὸς τὴν ὲαυτῆςέ
δόξαν καὶ πίστιν. Τά τρία ταῦτα· ἐπουράνια,ἐπί-ο
rem, καὶ κατᾳχθόνια,
Ιτζει¹ iisdem. Elementis.
Ἐκ τῆς αὐτῆς.
Ὀ μὴ ὁμολογῶν τρεῖς ὑποστάσεις ὲν μιᾷ οὐσίᾳ-⁸,
οὐχ ἑτέραν δὲ λέγω οὐσίαν ποιρά τὴν Θεότηταθ οὐχ
ἑτέραν δὲ Θεότητα παρά τὴν οὐσίαν. Ἀλλὰ διὰ τὸ
οὕτως ἀκριϐοῦν, οὐσίαν καλοῦμεν· ἵνα μὴ ἄλλο xm}
Q10 ὁ τοιοῦτος ῥᾳδιουργεῖ.. ' -
XVIIL
Τοῦ ἀγέουό Ἀμφιλοχίου ὲίτιονιότουΙ Ἰκονίου Περὶ
τῶν ψευδεπιγράφων τῶν παρά αἱρετικοῖς.
Δίκαιον δὲ ἡγησάμεθα πᾶσαν, αὐτῶν γυμνῶσαι τὴν
ἀσέϐειαν, καὶ δημοσιεῦσαι αὐτῶν τὴν πλάνην. Ἐπει-
δάν καὶ βιϐλία Δ τινὰ προϐάλλονται ἐπιγραφὰς ἔχοντα
τῶν ἀποστόλων, δι’ ὧν ἀπλουστὲρούς ἐξαπατῶσι. [Καὶ
per? ὀλίγα· Δείξομεν γὰρ τὰ βιϐλία ταῦτα, ἃ. προ-
φέρομσι ήμζν οἱ ἀποστάται τῆς Ἐκκλησεας, οὐχὶ τῶν
ἀποστόλων Πράξεις, ἀλλά δαιμόνιον συγγράμματα]
Καὶ μεθ’ ἕτερα· Ταῦτα μὲν ὁ ἀπόστολος Ἰωάννης
quo hujusmotti excerptum accepit Comhelisius. Et-
enim vir ille doctissimus integrum hunc locum, pro-
ut ilhnn edidimus. recitat adv Facundum Hermian.
lib. XI, cap. ὅ, pag. 760. ‘ ‘