PG 39, col. 1789
nam intellexit, non speciem ejus hahuerit, cum
hæc disciplina aliquid sensibile non sit, ut operetur
secundum eam. Præbet enim operstiones proprias
ei, qui percipit eam. Cum hæc divisio scieutiarum,
quoniam bonum sensibile non est, sed intelligibilis
essentia Deus est, qui est in bono, dum patici-
patur Deo, non peccat, quando ipsa scientia mοx
agit, ut operationem haheat, quæ intellectum ve-
rum bonitatis habuerit. Hæc ergo srripta suut se-
cundum continuam congrtentiam, quorum reci-
procutiones, quicunque novit, bene agit; nam si
omnis, qui in Deo est, consequens est ut non
peccet, omnis, qui peccat, consequens erit ut in
Deo non sit. Hoc quidem ptimum est, altera vero
hujus dicti congruentia est : quisquis habet pec-
candi propositum, habebit consequentiam non vi.-
dendi nec cognoscendi Deum, cujus denuo recipro-
catio cum oppositione generatur; ita omnis, qui
novit et vidit eum, non peccat. In hac ergo conti-
nnaa congruentia significatur eruditio trina. Pri-
mum cum dicitur differentia videndi ad cognoscen-
dum, dicens ita non posse scire Deum, qui disci-
plinabilem non habet imutellectum, sed nec videre
eum, qui eo expertus non est. Super illa vero
etiam hoc dcendum est, qui cx operibus ejus sen-
sibilius percipit, vidit eum, revelane Pilio. Sed
etiam qui divinam doctrinam novit, scientiam ejus
habeι (31).
Vεεs. 8. « Qui facit peccatum, ex diabolo est,
quia ab initio diabolus peccat. In hoc apparuit i-
lius Dei, ut solvat opera diaboli. »
Ἐπειδὴ γὰρ πρὸ πάν-
Quoniam præ cunctis
των (32), τραπεὶς ὁ διά- diabolus versus est ad
βολος ἐν τῷ ἀμαρτάνειν peccandum, ex eo nomen
γέγονεν, ἐξ αὐτοῦ χρημα- habet. [ Diabolus orgo
τίζει πᾶς ὁ ἀμαρτητικῶς Græco vocabulo seductor,
seu accusator, vel dero-
ἐνερὴῶν.
gator significat (33).] Et omnis, qui operatur pec-
catum, potest tali appellari vocabulo.
IPossibile enim hoc, quod ait ab initio peccare dia-
bolum, etiam sic intelllgi
- προάρχεται γὰρ ἐν τῷ quia omni homine fa-
ἀμαρτάνοντι, διʼ ὑπερβο- ciente peccatum, diabo-
λὴν (34) λογισμῶν πονη- lus, per eum ab initio
ρῶν, ὡς ἐπὶ τοῦ Ἰούδα. habens principatum in
eo, quii peccat, per submissiones malarum cogi-
tationum, sicut in Juda factum tum, cum misis-
set diabolus in cor ejus, ut traderet Dominum ¹,
initium in eo peccandi fuit.
Joan. Xmu, 2.
(51) IHis, quæ hactenus ad versum 6 disputata
sunt, congruere fere videntur, quæ in scholiis ad
eumdem versum leguntur, brevi-simas quidem:
Τοῦ γὰρ κατὰ μηδένα τρόπον αὐτοῦ χωριζομένου,
πῶς ἀμαρτία ἅψασθαι δύναται; ὉὉ δὲ ἀμαρτάνων,
φησὶν. οὐχ ἐώρακεν, οὐδὲ ἔγνωκεν αὐτόυ· τοῦτο γάρ
ἐστι γνῶσις ἐπιστημονικὴ καὶ ἐνδιάθετος κατανόησις
Θεοῦ, τὸ μὴ ἀμαρτάνειν.
32) ἴΠρὸ πάντων scribendum ex auctoritate
coI. ID.
(3ῦ) Quæ uncinis scclusimuus, e hand dubie als
intcuuete Latino expliand causa adjccta sunt.
hæc disciplina aliquid sensibile non sit, ut operetur
secundum eam. Præbet enim operstiones proprias
ei, qui percipit eam. Cum hæc divisio scieutiarum,
quoniam bonum sensibile non est, sed intelligibilis
essentia Deus est, qui est in bono, dum patici-
patur Deo, non peccat, quando ipsa scientia mοx
agit, ut operationem haheat, quæ intellectum ve-
rum bonitatis habuerit. Hæc ergo srripta suut se-
cundum continuam congrtentiam, quorum reci-
procutiones, quicunque novit, bene agit; nam si
omnis, qui in Deo est, consequens est ut non
peccet, omnis, qui peccat, consequens erit ut in
Deo non sit. Hoc quidem ptimum est, altera vero
hujus dicti congruentia est : quisquis habet pec-
candi propositum, habebit consequentiam non vi.-
dendi nec cognoscendi Deum, cujus denuo recipro-
catio cum oppositione generatur; ita omnis, qui
novit et vidit eum, non peccat. In hac ergo conti-
nnaa congruentia significatur eruditio trina. Pri-
mum cum dicitur differentia videndi ad cognoscen-
dum, dicens ita non posse scire Deum, qui disci-
plinabilem non habet imutellectum, sed nec videre
eum, qui eo expertus non est. Super illa vero
etiam hoc dcendum est, qui cx operibus ejus sen-
sibilius percipit, vidit eum, revelane Pilio. Sed
etiam qui divinam doctrinam novit, scientiam ejus
habeι (31).
Vεεs. 8. « Qui facit peccatum, ex diabolo est,
quia ab initio diabolus peccat. In hoc apparuit i-
lius Dei, ut solvat opera diaboli. »
Ἐπειδὴ γὰρ πρὸ πάν-
Quoniam præ cunctis
των (32), τραπεὶς ὁ διά- diabolus versus est ad
βολος ἐν τῷ ἀμαρτάνειν peccandum, ex eo nomen
γέγονεν, ἐξ αὐτοῦ χρημα- habet. [ Diabolus orgo
τίζει πᾶς ὁ ἀμαρτητικῶς Græco vocabulo seductor,
seu accusator, vel dero-
ἐνερὴῶν.
gator significat (33).] Et omnis, qui operatur pec-
catum, potest tali appellari vocabulo.
IPossibile enim hoc, quod ait ab initio peccare dia-
bolum, etiam sic intelllgi
- προάρχεται γὰρ ἐν τῷ quia omni homine fa-
ἀμαρτάνοντι, διʼ ὑπερβο- ciente peccatum, diabo-
λὴν (34) λογισμῶν πονη- lus, per eum ab initio
ρῶν, ὡς ἐπὶ τοῦ Ἰούδα. habens principatum in
eo, quii peccat, per submissiones malarum cogi-
tationum, sicut in Juda factum tum, cum misis-
set diabolus in cor ejus, ut traderet Dominum ¹,
initium in eo peccandi fuit.
Joan. Xmu, 2.
(51) IHis, quæ hactenus ad versum 6 disputata
sunt, congruere fere videntur, quæ in scholiis ad
eumdem versum leguntur, brevi-simas quidem:
Τοῦ γὰρ κατὰ μηδένα τρόπον αὐτοῦ χωριζομένου,
πῶς ἀμαρτία ἅψασθαι δύναται; ὉὉ δὲ ἀμαρτάνων,
φησὶν. οὐχ ἐώρακεν, οὐδὲ ἔγνωκεν αὐτόυ· τοῦτο γάρ
ἐστι γνῶσις ἐπιστημονικὴ καὶ ἐνδιάθετος κατανόησις
Θεοῦ, τὸ μὴ ἀμαρτάνειν.
32) ἴΠρὸ πάντων scribendum ex auctoritate
coI. ID.
(3ῦ) Quæ uncinis scclusimuus, e hand dubie als
intcuuete Latino expliand causa adjccta sunt.