PG 39, col. 1788
facit, sicut illis novit esse possibile. Quapropter
etiam de Patre revelante Filium sunt dicenda,
etsi mira ,_ et Pater specie videtur esse, qua:
dicta sunt, brevi indicio animadvertat a nobis
inventa (ὅθ). Dicimus scientiam esse, discipli-
nam esse, et indiscipliuabiletn habitum. Cui
quidem damus majus et minus, non autem hoc
quoque disciplinae concedimus. Non enim alia
quaedam praeter scientiam exsistens, virtutem iu-
telligendi habet. Ipsa enim posse scientia est,
eum mensi diseiplinabilis, hoc est, ejus, qui
biletn habeat, absque substantia sua. Ex his qui-
libet iudiciis eruditus quodammodo cognoscit dif-
ferentiam scientia: Dei, quam habet de semetipso,
et quam aliquo modo percipere creatum possunt.
Vens. 6. ι Omnis , qui manet in eo, nou peccat.
Omnis, qui peccat, non vidit eum, nec cogno-
vit enm , ι etc.
Sicut is, qui in virtute et disciplina manet,
non peccat nec ignorat: ita consistens in Chri-
sto, qnae justitia est et sanctificatio, non delin-
quit. Quomodo enim, .qui cum jttstitia est, in-
justitiam agere potest, aut cum sanctimonia pol-
lutionetn habebit? Quod cum ita sit, Omnis, qui
cipiunt nec societatem ejus; nam cum dicit, non
videt eum, significat, quod participium non habet
ejus. Cui res consequens est, ut nt‘qUe scientiam
ejus iuternam habere videatur : dmn is, qui in su-
perlicie perceptionem Dei habet, peccare possit,
quales erant filii lleli, sacerdotes. Sed et alii simio
liter sacerdotes, qui, cum putabantur scientiam
Dei habere , peceahant , et peccantes efficaci scien-
tia privabantur, imaginariam tantummodo scien-
tiam habentes ejus. Sicut enim qni perceptionem
habet in superficie boni, agit male, cum uultus
male agens Habeat disciplinabilem intellectum boni.
Nam si nosset utilitatem boni, eligeret participa-
tionem ejus, ut per ejus effectum utilitatem ejus
est. Itaque, qui scientiam habet Dei, sapienter
participatur eo qui est bonus, justus, sanctus, et
nihil agit quod his rebus adversum est. Qui autem
sensibilium rerum scientiam habet, solummodo ll—
gnram speciei rerum sensibilium percipit. Nec ta-
tneu operatur secundum eam. Sentiens enim aliquis
ignem, et aqme perceptionem habens, non urit,
non calefacit , non humectat : dum utique discipli-
niai Filius? ι
(28) Reponcudum videtur, quam.
(29) Fortasse majus.
(50) Locus (iallabdin et obscurus et Itttttiltts Vi—
deturkabsque ope codd. mss. haud facile restituen—
dus. t'tt'.
dus. ιι t'tt‘.
etiam de Patre revelante Filium sunt dicenda,
etsi mira ,_ et Pater specie videtur esse, qua:
dicta sunt, brevi indicio animadvertat a nobis
inventa (ὅθ). Dicimus scientiam esse, discipli-
nam esse, et indiscipliuabiletn habitum. Cui
quidem damus majus et minus, non autem hoc
quoque disciplinae concedimus. Non enim alia
quaedam praeter scientiam exsistens, virtutem iu-
telligendi habet. Ipsa enim posse scientia est,
eum mensi diseiplinabilis, hoc est, ejus, qui
biletn habeat, absque substantia sua. Ex his qui-
libet iudiciis eruditus quodammodo cognoscit dif-
ferentiam scientia: Dei, quam habet de semetipso,
et quam aliquo modo percipere creatum possunt.
Vens. 6. ι Omnis , qui manet in eo, nou peccat.
Omnis, qui peccat, non vidit eum, nec cogno-
vit enm , ι etc.
Sicut is, qui in virtute et disciplina manet,
non peccat nec ignorat: ita consistens in Chri-
sto, qnae justitia est et sanctificatio, non delin-
quit. Quomodo enim, .qui cum jttstitia est, in-
justitiam agere potest, aut cum sanctimonia pol-
lutionetn habebit? Quod cum ita sit, Omnis, qui
cipiunt nec societatem ejus; nam cum dicit, non
videt eum, significat, quod participium non habet
ejus. Cui res consequens est, ut nt‘qUe scientiam
ejus iuternam habere videatur : dmn is, qui in su-
perlicie perceptionem Dei habet, peccare possit,
quales erant filii lleli, sacerdotes. Sed et alii simio
liter sacerdotes, qui, cum putabantur scientiam
Dei habere , peceahant , et peccantes efficaci scien-
tia privabantur, imaginariam tantummodo scien-
tiam habentes ejus. Sicut enim qni perceptionem
habet in superficie boni, agit male, cum uultus
male agens Habeat disciplinabilem intellectum boni.
Nam si nosset utilitatem boni, eligeret participa-
tionem ejus, ut per ejus effectum utilitatem ejus
est. Itaque, qui scientiam habet Dei, sapienter
participatur eo qui est bonus, justus, sanctus, et
nihil agit quod his rebus adversum est. Qui autem
sensibilium rerum scientiam habet, solummodo ll—
gnram speciei rerum sensibilium percipit. Nec ta-
tneu operatur secundum eam. Sentiens enim aliquis
ignem, et aqme perceptionem habens, non urit,
non calefacit , non humectat : dum utique discipli-
niai Filius? ι
(28) Reponcudum videtur, quam.
(29) Fortasse majus.
(50) Locus (iallabdin et obscurus et Itttttiltts Vi—
deturkabsque ope codd. mss. haud facile restituen—
dus. t'tt'.
dus. ιι t'tt‘.