PG 39, col. 29
lοεα, ibid., iὲ. v, cop. 8.
Ἡeαν δὲ ἄνδρες ἀξιάγαστοι, καὶ ζήλου καὶ σοφίας Erant autem viri admirabiles, et xelo divino ac
ἐνάππλεοι· Ἀμφιλόχιος Δυκαόνων, κ. τ. λ.
antistes etc.
Ipεa, ibid., ερ.16.
Μετὰ δὲ τὴν ἐκεῖθεν ἐπάνοδον, ἀφίκετο μὲν Ἀμφι-
λόχιος ὁ θαυμάσιος, οὗ πολλάκις ἐμνήσθην, ἀντιβο-
λῶν τοὺς τῶν Ἀρειανῶν ἐκ τῶν πόλεων ἐξελαθῆναι
συλλόγους. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπηνεστέραν ὑπολαβὼν
τὴν αἴτησιν, οὐκ ἐδέξατο. Ὁ δὲ σοφώτατος Ἀμφι-
λόχιος παραυτίκα σιγήσας, μνήμης ἀξίαν ἐξεῦρε μη-
χανήν. Εἴσω γὰρ αὗθις τῶν βασιλείων γενόμενος,
καὶ παρεστῶτα τῷ βασιλεῖ τὸν υἱὸν Ἀρκάδιον θεασά-
μενος (νεωστὶ δὲ οὗτος κεχειροτόνητο βασιλεὺς), αὐ-
τὸν μὲν ἡσπάσατο συνήθως τὸν βασιλέα, ἀγέραστον
δὲ κατέλιπε τὸν υἰόν. Ὁ δὲ βασιλεὺς, ἐπιλησθῆναι νο-
μίσαςτὸν Ἀμφιλόχιον, προσελθεῖν καὶ φιλῆσαι προσ-
έταξε τὸν υἰόν. Ὁ δὲ ἀποχρῆναι ἔφη τὴν αὐτῷ παρʼ
αὐτοῦ προσενεχθεῖσαν τιμήν. Ὁ δὲ δυσχεράνας, οἰ-
κείαν ἐκάλει παροινίαν τὴν τοῦ παιδὸς ἀτιμίαν.
Τηνικαῦτα λοιπὸν ὁ σοφώτατος Ἀμφιλόχιος ἐκκα-
λύπτει τὸν τοῦ γεγενημένου σκοπὸν, καὶ βοῶν ἔφη
Ὁρᾷς,ῶ βασιλεῦ, ὅπως οὐ φέρεις τὴν τοῦ παιδὸς ἀτι-
μἰαν, ἀλλὰ τοῖς εἰς τοῦτον παροινοῦσι χαλεπαίνεις
πικρῶς; Πίστευσον δὴ οὖν, καὶ τῶν ὅλων Θεὸν τοὺς
τὸν ἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ βλασφημοῦντας βδελύτ-
τεσθαι, καὶ ὡς ἀχαρίστους περὶ τὸν Σωτῆρα καὶ
εὐεργέτην γεγενημένους μισεῖν. Οὕτω συνεὶς ὁ βα-
σιλεὺς, καὶ τά τε πεπραγμένα, τά τε εἰρημένα θαυ-
μάσας, νόμον εὐθὺς ἔγραψε τοὺς τῶν αἰρετικῶν συλ-
λόγους κωλύοντα.
erga Servatorem et bene de se meritum, odio prosequi. Cujus institutum cum hoc pacto intellexisset
imsperator, facta ejus dictaque simul admiratus, legem protinus conscripsit quæ vetabat conventus
ab hæreicis agi.
Pμcvses Benmμssums, liἐ. π, cap. ὄ, paρ. 760, tom. I, Gpp. Saosn. edit. Paris. 1696.
Εs dicais beati Amphilochii lconiensis episcopi præciperent sicut libro v memoravimus (cap. 2,
aliqus preferemus, quem et sapientissimus Joan- pag. G21), illos solos ecclesias habere, qui ex prε-
nes Antiochenus cum orientali concilio probatissi- dicti sancti Amphilochii et Diodori atque aliorum
mum doctorem pronuntiavit, et imperatores Gra- similium communione catholici probarentur.
tianus et major Τheodosius talem judicaverunt, ut
vI.
Cosaμs lumcorαευsτss, Τopograph. Christ., lέὸ. v, pag. 292, tom. Collect. P. Cræc. Montfauc.
Ἀμφιλόχιος, ἐπίσκοπος γενόμενος τοῦ Ἰκονίου, Amphilochius lconii episcopus, amicus et fami-
φίλος καὶ κοινωνικὸς τοῦ μακαρίου βασιλείου, καὶ liaris beati Basilii,inlambis suis ad Seleucum scri-
αὐτὸς ἐν τοῖς πρὸς Σέλευκον αὐτῷ γραφεῖσιν Ἰάμ- ptis, etc.
βοις, κ. τ. λ.
vu.
Coscnou hcæsou lI, Ac. v, pag. 1015, tom. VIII Concil. edit, Vensιo-Laο.
Ταράσιος ὁ ἀγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· Ὁπατὴρ
ἡμῶν ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος μέγας ἐστὶ, καὶ τὰ ἐξῆς. noster sanctus Amphilochius maguus est, etc.
vuI.
Puoτos, Bihlioth. cod. u.
Ἀνεγνώσθη σύνοδος γενομένη ἐν Σίδῃ, κατὰ τῆς Lecta synodus Sidæ habita adversus hæresim
αἰρέσεως τῶν Μεσσαλιανῶν, ἤγουν Εὐχιτῶν ἤτοι Messalianorum, hoc est Euchitarum seu Adelphia-
Ἀδελφιανῶν. Ἐξῆρχε δὲ τῆς συνόδου Ἀμφιλόχιος ὁ norum. Præfuit synodo Amphilochius lconii cpi-
τοῦ Ἰκονίου, συνεδρευόντων αὐτῷ καὶ ἐτέρων ἐπισκό- scopus, considentibus et aliis viginti quinque epi-
scopis.
2ων κιʼ.
Ἡeαν δὲ ἄνδρες ἀξιάγαστοι, καὶ ζήλου καὶ σοφίας Erant autem viri admirabiles, et xelo divino ac
ἐνάππλεοι· Ἀμφιλόχιος Δυκαόνων, κ. τ. λ.
antistes etc.
Ipεa, ibid., ερ.16.
Μετὰ δὲ τὴν ἐκεῖθεν ἐπάνοδον, ἀφίκετο μὲν Ἀμφι-
λόχιος ὁ θαυμάσιος, οὗ πολλάκις ἐμνήσθην, ἀντιβο-
λῶν τοὺς τῶν Ἀρειανῶν ἐκ τῶν πόλεων ἐξελαθῆναι
συλλόγους. Ὁ δὲ βασιλεὺς ἀπηνεστέραν ὑπολαβὼν
τὴν αἴτησιν, οὐκ ἐδέξατο. Ὁ δὲ σοφώτατος Ἀμφι-
λόχιος παραυτίκα σιγήσας, μνήμης ἀξίαν ἐξεῦρε μη-
χανήν. Εἴσω γὰρ αὗθις τῶν βασιλείων γενόμενος,
καὶ παρεστῶτα τῷ βασιλεῖ τὸν υἱὸν Ἀρκάδιον θεασά-
μενος (νεωστὶ δὲ οὗτος κεχειροτόνητο βασιλεὺς), αὐ-
τὸν μὲν ἡσπάσατο συνήθως τὸν βασιλέα, ἀγέραστον
δὲ κατέλιπε τὸν υἰόν. Ὁ δὲ βασιλεὺς, ἐπιλησθῆναι νο-
μίσαςτὸν Ἀμφιλόχιον, προσελθεῖν καὶ φιλῆσαι προσ-
έταξε τὸν υἰόν. Ὁ δὲ ἀποχρῆναι ἔφη τὴν αὐτῷ παρʼ
αὐτοῦ προσενεχθεῖσαν τιμήν. Ὁ δὲ δυσχεράνας, οἰ-
κείαν ἐκάλει παροινίαν τὴν τοῦ παιδὸς ἀτιμίαν.
Τηνικαῦτα λοιπὸν ὁ σοφώτατος Ἀμφιλόχιος ἐκκα-
λύπτει τὸν τοῦ γεγενημένου σκοπὸν, καὶ βοῶν ἔφη
Ὁρᾷς,ῶ βασιλεῦ, ὅπως οὐ φέρεις τὴν τοῦ παιδὸς ἀτι-
μἰαν, ἀλλὰ τοῖς εἰς τοῦτον παροινοῦσι χαλεπαίνεις
πικρῶς; Πίστευσον δὴ οὖν, καὶ τῶν ὅλων Θεὸν τοὺς
τὸν ἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ βλασφημοῦντας βδελύτ-
τεσθαι, καὶ ὡς ἀχαρίστους περὶ τὸν Σωτῆρα καὶ
εὐεργέτην γεγενημένους μισεῖν. Οὕτω συνεὶς ὁ βα-
σιλεὺς, καὶ τά τε πεπραγμένα, τά τε εἰρημένα θαυ-
μάσας, νόμον εὐθὺς ἔγραψε τοὺς τῶν αἰρετικῶν συλ-
λόγους κωλύοντα.
erga Servatorem et bene de se meritum, odio prosequi. Cujus institutum cum hoc pacto intellexisset
imsperator, facta ejus dictaque simul admiratus, legem protinus conscripsit quæ vetabat conventus
ab hæreicis agi.
Pμcvses Benmμssums, liἐ. π, cap. ὄ, paρ. 760, tom. I, Gpp. Saosn. edit. Paris. 1696.
Εs dicais beati Amphilochii lconiensis episcopi præciperent sicut libro v memoravimus (cap. 2,
aliqus preferemus, quem et sapientissimus Joan- pag. G21), illos solos ecclesias habere, qui ex prε-
nes Antiochenus cum orientali concilio probatissi- dicti sancti Amphilochii et Diodori atque aliorum
mum doctorem pronuntiavit, et imperatores Gra- similium communione catholici probarentur.
tianus et major Τheodosius talem judicaverunt, ut
vI.
Cosaμs lumcorαευsτss, Τopograph. Christ., lέὸ. v, pag. 292, tom. Collect. P. Cræc. Montfauc.
Ἀμφιλόχιος, ἐπίσκοπος γενόμενος τοῦ Ἰκονίου, Amphilochius lconii episcopus, amicus et fami-
φίλος καὶ κοινωνικὸς τοῦ μακαρίου βασιλείου, καὶ liaris beati Basilii,inlambis suis ad Seleucum scri-
αὐτὸς ἐν τοῖς πρὸς Σέλευκον αὐτῷ γραφεῖσιν Ἰάμ- ptis, etc.
βοις, κ. τ. λ.
vu.
Coscnou hcæsou lI, Ac. v, pag. 1015, tom. VIII Concil. edit, Vensιo-Laο.
Ταράσιος ὁ ἀγιώτατος πατριάρχης εἶπεν· Ὁπατὴρ
ἡμῶν ὁ ἅγιος Ἀμφιλόχιος μέγας ἐστὶ, καὶ τὰ ἐξῆς. noster sanctus Amphilochius maguus est, etc.
vuI.
Puoτos, Bihlioth. cod. u.
Ἀνεγνώσθη σύνοδος γενομένη ἐν Σίδῃ, κατὰ τῆς Lecta synodus Sidæ habita adversus hæresim
αἰρέσεως τῶν Μεσσαλιανῶν, ἤγουν Εὐχιτῶν ἤτοι Messalianorum, hoc est Euchitarum seu Adelphia-
Ἀδελφιανῶν. Ἐξῆρχε δὲ τῆς συνόδου Ἀμφιλόχιος ὁ norum. Præfuit synodo Amphilochius lconii cpi-
τοῦ Ἰκονίου, συνεδρευόντων αὐτῷ καὶ ἐτέρων ἐπισκό- scopus, considentibus et aliis viginti quinque epi-
scopis.
2ων κιʼ.