PG 39, col. 97
λυθεΐαν οὕτως ὼς καὶ τὴν ἀθεῒαν κακίζομεν’ καὶ
οὔτε τρεῖς ἀρχὰς , οὔτε τρεῖς θεοὺς, οὔτε τρεῖς δια-
φόρους καταγγέλλομεν φύσεις ’ ἀλλά ἀρχὴν τῶν ὅλων
τὸν Πατέρα γινώσκοντες, οὔτε τινά τῶν τριῶν (97)
ὑποστάσεων ἀθετοῦμεν, καὶ τὸ σεμνὸν τῶν τριῶν
Γ ραφῶν, καὶ τὰς ἐφ’ ἕκαστον μαρτυρίας προσάγοντες.
Ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ μέτρον ἐπιπολῆς ἐκφεύγει τὸ περὶ
τούτων λεπτολογεῖν, καὶ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην ἐπι-
στεύσαμεν ἀρκεσθήσεσθαι τῷ κεφαλαίῳ τῆς ήμετέ-
ρας ἐκθέσεως, καὶ τά λοιπά προσθήσειν οἴκοθεν '
Δίδου γὰρ, φησὶ, σοφῷ ἀφορμὴν, καί σοφώτερος
ἔσται· καὶ ταῦτα ἀποχρώντως γεγραφέναι νομίζο-
μεν. Οἷς ἀρκεῖ βραχεῖαν προσθεῖναι παράκλησιν.1
Παρακαλοῦμεν γὰρ μένειν ὑμᾶς υἱοὺς εἰρήνης · ἵνα
πληρώσητε τὴν ἀποστολικὴν ἐντολὴν, σύμψυχοι, τὸ
ἐν φρονοῦντες, καὶτῶν παθημάτων τῶν ὑπὲρ Χρι-
στοῦ κεκοινωνηκότες. Μὴ δῶτε τῷ πονηρῷ διαζεῦξαι
τὰ καλῶς συνημμένα, μήτε τοῖς λύκοις ἑαυτοὺς
εὐοιλωτοτέρους ποιήσητε τῇ διχοστασίᾳ, τὰς ἐκείνων
βεϐαιοῦντες εὐχάς. Ἐμάθομεν γὰρ ὅσους ἄθλους
ὑπὲρ τῆς ὀρθοδοξίας ὑπέστητε. Τάς οὖν ἀπειλὰς καὶ
τὰς ἀνάγκας τὰς παρά τῶν ὑπεναντίων νικήσαντες,
μηδένα δῶτε διαστάσει καιρόν ο μήποτε κατὰ βραχὺ
παρεισρυόμενον μῖσος, ἐὰν σχῇ τόπον, μεγάλους ὑμῖν
κρημνοὺς ὑποθήσει. Ἀλλά καὶ ἐν ταῖς δοξολογίαις
τὸ Πνεῦμα Πατρὶ καὶ Υἱῷ (98)συνδοξάζειν, καὶ ειδέναι
τοῦτο, ὃτι οί τήν ἀσυγχώρητον ἁμαρτίαν, διὰ τῆς είς
τὺ Πνεῦμα βλασφημίας ἐξαμαρτάνοντες, είκῆ παρ-
αιτοῦνται τὴν πρὸς τοὺς Ἀρειανοὺς κοινωνίαν.
Μετὰ γᾲρ ἐκείνων κατακριθήσονται. Εὐχόμεθα δὲ
ὑμᾶς ἄτμητον τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἀφιλονείκως
φυλάξαντας , είρηνικῶς μὲν ἐν τῷ νῦν αίῶνι τὸν
λειπόμενον διάγειν χρόνον, ἐνδόξως δὲ ἐν ἡμέρᾳ τῆς
κρίσεως παραστῆναι τῷ τοῦ Χριστοῦ βήματι.
³⁸ Prov. ιι, 9. ⁵¹ Philipp. 11,2. ⁸² Matth. xu, 5i.
(96) Ἀνάγκης. ΑΙ· ἀνάγκη·
(97) Τριῶίθ. Ferte θείων.
ἣ
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΚΟΝΙΟΥ
SEN TENTUE ET EXCE RPTA.
Τοῦ ιίγίου ἈμφιλοχίουΑ ἐπισκόπου Ἰκονίου ἐκ 1
τοῦ Περὶ Υίοῦ λόγου.
Εἰπὼν γάρ ὀ Πέτρος ὅτι, Καὶ Κύριον καί Χριστὸν
οὔτε τρεῖς ἀρχὰς , οὔτε τρεῖς θεοὺς, οὔτε τρεῖς δια-
φόρους καταγγέλλομεν φύσεις ’ ἀλλά ἀρχὴν τῶν ὅλων
τὸν Πατέρα γινώσκοντες, οὔτε τινά τῶν τριῶν (97)
ὑποστάσεων ἀθετοῦμεν, καὶ τὸ σεμνὸν τῶν τριῶν
Γ ραφῶν, καὶ τὰς ἐφ’ ἕκαστον μαρτυρίας προσάγοντες.
Ἀλλ’ ἐπειδὴ καὶ μέτρον ἐπιπολῆς ἐκφεύγει τὸ περὶ
τούτων λεπτολογεῖν, καὶ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην ἐπι-
στεύσαμεν ἀρκεσθήσεσθαι τῷ κεφαλαίῳ τῆς ήμετέ-
ρας ἐκθέσεως, καὶ τά λοιπά προσθήσειν οἴκοθεν '
Δίδου γὰρ, φησὶ, σοφῷ ἀφορμὴν, καί σοφώτερος
ἔσται· καὶ ταῦτα ἀποχρώντως γεγραφέναι νομίζο-
μεν. Οἷς ἀρκεῖ βραχεῖαν προσθεῖναι παράκλησιν.1
Παρακαλοῦμεν γὰρ μένειν ὑμᾶς υἱοὺς εἰρήνης · ἵνα
πληρώσητε τὴν ἀποστολικὴν ἐντολὴν, σύμψυχοι, τὸ
ἐν φρονοῦντες, καὶτῶν παθημάτων τῶν ὑπὲρ Χρι-
στοῦ κεκοινωνηκότες. Μὴ δῶτε τῷ πονηρῷ διαζεῦξαι
τὰ καλῶς συνημμένα, μήτε τοῖς λύκοις ἑαυτοὺς
εὐοιλωτοτέρους ποιήσητε τῇ διχοστασίᾳ, τὰς ἐκείνων
βεϐαιοῦντες εὐχάς. Ἐμάθομεν γὰρ ὅσους ἄθλους
ὑπὲρ τῆς ὀρθοδοξίας ὑπέστητε. Τάς οὖν ἀπειλὰς καὶ
τὰς ἀνάγκας τὰς παρά τῶν ὑπεναντίων νικήσαντες,
μηδένα δῶτε διαστάσει καιρόν ο μήποτε κατὰ βραχὺ
παρεισρυόμενον μῖσος, ἐὰν σχῇ τόπον, μεγάλους ὑμῖν
κρημνοὺς ὑποθήσει. Ἀλλά καὶ ἐν ταῖς δοξολογίαις
τὸ Πνεῦμα Πατρὶ καὶ Υἱῷ (98)συνδοξάζειν, καὶ ειδέναι
τοῦτο, ὃτι οί τήν ἀσυγχώρητον ἁμαρτίαν, διὰ τῆς είς
τὺ Πνεῦμα βλασφημίας ἐξαμαρτάνοντες, είκῆ παρ-
αιτοῦνται τὴν πρὸς τοὺς Ἀρειανοὺς κοινωνίαν.
Μετὰ γᾲρ ἐκείνων κατακριθήσονται. Εὐχόμεθα δὲ
ὑμᾶς ἄτμητον τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας ἀφιλονείκως
φυλάξαντας , είρηνικῶς μὲν ἐν τῷ νῦν αίῶνι τὸν
λειπόμενον διάγειν χρόνον, ἐνδόξως δὲ ἐν ἡμέρᾳ τῆς
κρίσεως παραστῆναι τῷ τοῦ Χριστοῦ βήματι.
³⁸ Prov. ιι, 9. ⁵¹ Philipp. 11,2. ⁸² Matth. xu, 5i.
(96) Ἀνάγκης. ΑΙ· ἀνάγκη·
(97) Τριῶίθ. Ferte θείων.
ἣ
ΤΟΥ ΕΝ ΑΓΙΟΙΣ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ
ΑΜΦΙΛΟΧΙΟΥ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΙΚΟΝΙΟΥ
SEN TENTUE ET EXCE RPTA.
Τοῦ ιίγίου ἈμφιλοχίουΑ ἐπισκόπου Ἰκονίου ἐκ 1
τοῦ Περὶ Υίοῦ λόγου.
Εἰπὼν γάρ ὀ Πέτρος ὅτι, Καὶ Κύριον καί Χριστὸν