PG 39, col. 992
ἀγγέλων τὸν κόσμον γεγενῆσθαι ὁμοίως ὲκθεμένων,
καὶ τολμησάντων δογματίσαι, δίκαιον μὲν ὑπάρχειν
τὸν Θεὸν Υἰὸν, ἄδικον δὲ καὶ ἀλλότριον τῆς τοῦ
κόσμου δημιουργίας τε καὶ προνοίας τὸν ἐξ οὗ τά
πάντα ἀγαθὸν Θεὸν Πατέρα· καί ὐπὸ Βασιλείδου
ταύτην μεμαθητευμένου τὴν φρενερημίαν, καὶ προσ
σθέντος, ὡς τξε¹ οὐρανοί [221 ὁ] καθεστᾶσιν, ἀγγέ-
λων ἔχοντες ὀνόματα· ὅθεν, φησιν, τὸ οὕτω λεγόμενον
ἆγιον ὄνομα Ἀρὸασάξ τξε’ ψήφων εὑρίσκεται λογιζό-
μενον · καὶ ὑπὸ Καρποκράτους, τοῦ καὶ ὕστερον χρό-
νοις κρατύναντος ταῦτα, καὶ ὲν προσθήκης μέρει
μιαρίας ἀπαγγείλαντος, ὡς εἰ μή τις διὰ παντὸς
ἐπιτηδεύματος-ἁμαρτίας ἐλθὼν, ’των δαιμόνων ὅλων
τὸ θέλημα ἐκτελέσῃ, οὐ δύναται παρελθεῖν τὰς ἀρ-
χὰς καὶ ἐξουσίας, καί εἰς τὸν ἀνώτατον φθάσαι οὐ·
ρανόν· ἔτι μὴν καὶ Οὐαλεντίνου, τοῦ καί τοῖς μνη⁹
μονευθεῖσιν ἀκολουθήσαντος , καὶ ὲκφενακίσαντος
τοὺς αὐτῷ πειθομένους, ὡς ὁ Χριστὸς ἀπ’ οὐρανοῦ
τὸ σῶμα ἐνήνοχεν , καὶ μῦθον δὲ ἀναπλασαμένου
τοιόνδε,ὅτι ὁ Βυθὸς ἐγέννησεν τὴν Σιγήν· ὲκ δὲ ταύ-
της τεχνοποιησαμένου λόγον τινὰ τοῦ παρ’ Ἕλλησι
Διὸς, καί⁸ λ’ Αἰῶνας, οὓς ἐκάλεσεν θεοὺς, εἰσαγαγόν⁸
τος⁶ ἐπειδὴ, φησὶν, γέγραπται, ὅτι Ἰησοῦς ἐϐαπτί-
σθη ι ὢν ὡς ἐτῶν λ’ ἰ ὅπερ οὐδαμῶς συνίστησιν τὴν
ἀτοπίαν αὐτοῦ ο καὶ ἀπαγγείλαντος ἀρσενόθηλυν τὸν
ἔσχατον Δίὦνα τῶν λ’⁶ καὶ ὅτι αὐτός ἐστιν ἡ σοφία,
ἥτις τὸν πρῶτον Θεὸν ἰδεῖν ἐθελήσασα, καὶ ὐπὸ τῶν
μαρμαρυγῶν αὐτοῦ βληθεῖσα, τῶν οὐρανῶν ἐξέπεσεν,
καὶ ἀπεϐλήθη τοῦ τριακοστοῦ ἀριθμοῦ, καὶ οἰμώ-
ζουσα, ὲκ τῆς οἰκείας οἰμωγῆς ἔτεκεν τὸν διάϐολον ’
καὶ {Sat δακρύσασα τὴν ἀπόπτωσιν, τὴν θάλατταν
ὑπεστήσατο· καὶ ἵνα δῆθεν ό τριακοστὸς ἀναπληρωθῇ
ὰριθμὸς, οἰκη¹Δίὦνες συνεισενεγ. . . . . . .
thgus, et Epiphanius, Abrasax. De hoc nomine
Chililetius, Pass—crius aliique scripserunt.
(52; Scriptum est. Luc; ιιι, 23.
(53 Casum. Codex ἀπόπωσιν
σνέδδ).σα⁶ιὶηισ Codex ἀπόπωσιν. Lego ἀπόπτω-
καὶ τολμησάντων δογματίσαι, δίκαιον μὲν ὑπάρχειν
τὸν Θεὸν Υἰὸν, ἄδικον δὲ καὶ ἀλλότριον τῆς τοῦ
κόσμου δημιουργίας τε καὶ προνοίας τὸν ἐξ οὗ τά
πάντα ἀγαθὸν Θεὸν Πατέρα· καί ὐπὸ Βασιλείδου
ταύτην μεμαθητευμένου τὴν φρενερημίαν, καὶ προσ
σθέντος, ὡς τξε¹ οὐρανοί [221 ὁ] καθεστᾶσιν, ἀγγέ-
λων ἔχοντες ὀνόματα· ὅθεν, φησιν, τὸ οὕτω λεγόμενον
ἆγιον ὄνομα Ἀρὸασάξ τξε’ ψήφων εὑρίσκεται λογιζό-
μενον · καὶ ὑπὸ Καρποκράτους, τοῦ καὶ ὕστερον χρό-
νοις κρατύναντος ταῦτα, καὶ ὲν προσθήκης μέρει
μιαρίας ἀπαγγείλαντος, ὡς εἰ μή τις διὰ παντὸς
ἐπιτηδεύματος-ἁμαρτίας ἐλθὼν, ’των δαιμόνων ὅλων
τὸ θέλημα ἐκτελέσῃ, οὐ δύναται παρελθεῖν τὰς ἀρ-
χὰς καὶ ἐξουσίας, καί εἰς τὸν ἀνώτατον φθάσαι οὐ·
ρανόν· ἔτι μὴν καὶ Οὐαλεντίνου, τοῦ καί τοῖς μνη⁹
μονευθεῖσιν ἀκολουθήσαντος , καὶ ὲκφενακίσαντος
τοὺς αὐτῷ πειθομένους, ὡς ὁ Χριστὸς ἀπ’ οὐρανοῦ
τὸ σῶμα ἐνήνοχεν , καὶ μῦθον δὲ ἀναπλασαμένου
τοιόνδε,ὅτι ὁ Βυθὸς ἐγέννησεν τὴν Σιγήν· ὲκ δὲ ταύ-
της τεχνοποιησαμένου λόγον τινὰ τοῦ παρ’ Ἕλλησι
Διὸς, καί⁸ λ’ Αἰῶνας, οὓς ἐκάλεσεν θεοὺς, εἰσαγαγόν⁸
τος⁶ ἐπειδὴ, φησὶν, γέγραπται, ὅτι Ἰησοῦς ἐϐαπτί-
σθη ι ὢν ὡς ἐτῶν λ’ ἰ ὅπερ οὐδαμῶς συνίστησιν τὴν
ἀτοπίαν αὐτοῦ ο καὶ ἀπαγγείλαντος ἀρσενόθηλυν τὸν
ἔσχατον Δίὦνα τῶν λ’⁶ καὶ ὅτι αὐτός ἐστιν ἡ σοφία,
ἥτις τὸν πρῶτον Θεὸν ἰδεῖν ἐθελήσασα, καὶ ὐπὸ τῶν
μαρμαρυγῶν αὐτοῦ βληθεῖσα, τῶν οὐρανῶν ἐξέπεσεν,
καὶ ἀπεϐλήθη τοῦ τριακοστοῦ ἀριθμοῦ, καὶ οἰμώ-
ζουσα, ὲκ τῆς οἰκείας οἰμωγῆς ἔτεκεν τὸν διάϐολον ’
καὶ {Sat δακρύσασα τὴν ἀπόπτωσιν, τὴν θάλατταν
ὑπεστήσατο· καὶ ἵνα δῆθεν ό τριακοστὸς ἀναπληρωθῇ
ὰριθμὸς, οἰκη¹Δίὦνες συνεισενεγ. . . . . . .
thgus, et Epiphanius, Abrasax. De hoc nomine
Chililetius, Pass—crius aliique scripserunt.
(52; Scriptum est. Luc; ιιι, 23.
(53 Casum. Codex ἀπόπωσιν
σνέδδ).σα⁶ιὶηισ Codex ἀπόπωσιν. Lego ἀπόπτω-