PG 40, col. 1243
mus quia et convivemus ei ³⁸. ι
ωίχ. Quando mens, exuto veleri homine, eum
qui ex gratia est superinduerit, tunc et statim
:uum cernet tempore orationis sapphiro aut cm
Iesti colori consimilem, quem etiam locum De
nominat Scriptura " a senioribus visum in mont
ἡ γ’ τῶν πρεσϐυτέρων ὀφθέντα ἐπὶ (49) τοῦ ὅρους
LXXI. Nunquam mens videbit Dei locum inse
ipsa, nisi cunctis ad res mundi pertinentibus cogita
tis excelsior evadat; non evadet autem excelsior, ε
an‘ectus non exuat, qui ipsam per cogitationes alii
gant ad res sensibiles; et afl‘ec-tus quidem depone
per virtutes, meras autem cogitationes, per spirits
Icm contemplationem; hancque iterum, cum appa
ruerit ei id lumen, quod tempore orationis exprimi
locum Dei. ί ἐκείνου τοῦ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς προσευχῆς ἐκτυο
EVAGRII MONACHI LIBER PRACTICUS.
Capita centum.
1. Christianismus est, etc.
XXIX. Dicebat autem sanctus et in actione ma-
ximus noster preceptor : Ita semper paratus ess
debet monachus, quasi sequenti die sit moriturus
rursusque ita corpore suo uti, ac si per multos an
nos cum eo victurus. Illud enim, inquit, acediae cogi
tationes amputat, magisque studiosum reddit mu
nachum; hoc vero, salvum conservat corpus, e
tequalem ejus semper tuetur continentiam.
XXXI. Cognovi inanis gloria: dzentonem, fere a
cunctis dmntonibus pulsum, et in propellentiun
lapsibus Impudenter astantem, quique monach
magnitudinem virtutum exhibeat.
XLIII. Sed et oportet diversitates daemonum
agnoscere, ac eorum tempora notare : intelligemu
autem ex cogitationibus (cogitationes vero e rebu
ipsis), quinam daemonum infrequentes et graviores
quinam assidui ac leviores, quinamun subito in
siliant, atque ad blasphemiam mentem abripiant
Haec porro scire necesse est, ut cum cogitatione:
movere preprias materias cmperint, antequam lon
gius a nostro statu ejiciamur, aliquid in eos pro
feramus, et praesentem denotemus. Sic etenim tun
ipsi facile, Deo jnvaute, proficiemus, tum eos cili
ciemus cum admiratione nostra et suo dolore avo
lare. ὁδυνωμένους ἁποπτῆναι ποιήσωμεν.
XLIV. Quoties in certamine contra monachos
instituto non praevalent daemones, toties paululut
³⁰ II Tim. tr, II; Rom. vl, 8. ⁸¹ Exod. utv.
I_t_t Nilo inser. ταύτης.
(ts) μη. ibid. '
’ (52) Al. αὑτοῦ.
(i9) l_n_N_ilo ὑπό. Α (5'5) lit-liqua haec absunt ab aI.
(δυ) ΑΙ. inser. νοημάτων.
ωίχ. Quando mens, exuto veleri homine, eum
qui ex gratia est superinduerit, tunc et statim
:uum cernet tempore orationis sapphiro aut cm
Iesti colori consimilem, quem etiam locum De
nominat Scriptura " a senioribus visum in mont
ἡ γ’ τῶν πρεσϐυτέρων ὀφθέντα ἐπὶ (49) τοῦ ὅρους
LXXI. Nunquam mens videbit Dei locum inse
ipsa, nisi cunctis ad res mundi pertinentibus cogita
tis excelsior evadat; non evadet autem excelsior, ε
an‘ectus non exuat, qui ipsam per cogitationes alii
gant ad res sensibiles; et afl‘ec-tus quidem depone
per virtutes, meras autem cogitationes, per spirits
Icm contemplationem; hancque iterum, cum appa
ruerit ei id lumen, quod tempore orationis exprimi
locum Dei. ί ἐκείνου τοῦ κατὰ τὸν καιρὸν τῆς προσευχῆς ἐκτυο
EVAGRII MONACHI LIBER PRACTICUS.
Capita centum.
1. Christianismus est, etc.
XXIX. Dicebat autem sanctus et in actione ma-
ximus noster preceptor : Ita semper paratus ess
debet monachus, quasi sequenti die sit moriturus
rursusque ita corpore suo uti, ac si per multos an
nos cum eo victurus. Illud enim, inquit, acediae cogi
tationes amputat, magisque studiosum reddit mu
nachum; hoc vero, salvum conservat corpus, e
tequalem ejus semper tuetur continentiam.
XXXI. Cognovi inanis gloria: dzentonem, fere a
cunctis dmntonibus pulsum, et in propellentiun
lapsibus Impudenter astantem, quique monach
magnitudinem virtutum exhibeat.
XLIII. Sed et oportet diversitates daemonum
agnoscere, ac eorum tempora notare : intelligemu
autem ex cogitationibus (cogitationes vero e rebu
ipsis), quinam daemonum infrequentes et graviores
quinam assidui ac leviores, quinamun subito in
siliant, atque ad blasphemiam mentem abripiant
Haec porro scire necesse est, ut cum cogitatione:
movere preprias materias cmperint, antequam lon
gius a nostro statu ejiciamur, aliquid in eos pro
feramus, et praesentem denotemus. Sic etenim tun
ipsi facile, Deo jnvaute, proficiemus, tum eos cili
ciemus cum admiratione nostra et suo dolore avo
lare. ὁδυνωμένους ἁποπτῆναι ποιήσωμεν.
XLIV. Quoties in certamine contra monachos
instituto non praevalent daemones, toties paululut
³⁰ II Tim. tr, II; Rom. vl, 8. ⁸¹ Exod. utv.
I_t_t Nilo inser. ταύτης.
(ts) μη. ibid. '
’ (52) Al. αὑτοῦ.
(i9) l_n_N_ilo ὑπό. Α (5'5) lit-liqua haec absunt ab aI.
(δυ) ΑΙ. inser. νοημάτων.