PG 40, col. 171
miseriam enarrat, quo magis non miserantis duri-
tiem notet atque traducat. Quem enim alterius fa—
mes ac agritudo commiseratione non tangit, fera
sane est rationis expers, perperam humanam indu-
tus formam, ac voluntate fallens naturam; adeoque
feris ipsis atque belluis immanior est. Siquidem
sues jugulata sue sensu quodam doloris adiciuntur,
ac circum recens rusum sanguinem triste murmur
edunt. Boves, tauri caedem circumstant, miserabili
dolorem mugitu designantes. Quin gruum quoque
greges, cum una forte gregaliqu in casses incidit,
captam circumvolitant, ac lamentabili quodam
clangore complentes aerem, comitem suam at
ετθεειιθπη τείιιιῑτιιηι· nominem νθτοο ³¹¹ίη¹³¹ ’³³⁸ φυλον ζητοῦσαι καὶ σύννομον. ’Δνθρωπον δὲ, τὸ λο-
tione praeditum ac mansuetum; Deique imitatione
bonitatem doctum, leviter adeo proximorum acerb?
casus gravesque calamitates aflicient atque move-
baut!
ιιιά
Jacebat itaque aerumnosus ille ac gratus pauper
in magnis doloribus, pedum usu privatus (alioqui
enim pessimum illum atque superbum declinasset;
aliumque, pro ianua illa hospitum interfectriee ac
pauperibus occlusa, locum delegisset): manlius
quoque destitutus, ne palmam quidem ad emendi-
candum valens protendere; sed et vocis ipsa or-
μα..- ,1..-1-..-ιιι ι...ι.,..... ..ι-ιιιιηΙιιι-..ηιιιι ..Α “anAn-Im
gana obstructa habens, stridulumque ac asperum
soaum pectore emitteus; omnibus plane membris
mutilus captusque, tetri morbi reliqui:e, inlirmita-
tis‘ humana: miserabile exemplum. Neque tamen
miseriarum tantus numerus, elatae cervicis homi-
nem ad inspectionem inflexit. Praeteribat hominem
velut saxum, eo scelere sese obstringens, cui ηυι.
lum omnino velum aut praetextus esset. Neque enim
ad se purgandum, vulgaria illa ac speciosa adducere
poterat: Non noram, Ignorabam, Latuit me mendi-
cas quiritans; quippe qui pro foribus jacens, in-
gredienti ac egredienti spectaculo esset, quo su-
perbi hominis damnationem indeprecabilem redde-
ret. Vel saltem micas de mensa deciduas cupiebat:
at ne quidquam consecutus est, sed, cum iile satie- υ
tate dirumperetur , fame ipse ac inopia tabescebat.
Par itaque ac aequum videatur, Chananaeam illam
Pbmnissam, hominum osori diviti magistram adhi-
beri, ea inculcantem quae scripta sunt: Etiam ca-
telli, pessime hominum ac superbe, de micis edunt
qua: cadunt de mensa dominarum suorum '; tu au-
tem fratrem tuum atque tribulem neque hoc mu-
nere dignatns es? Sed canes quidem cura aleban-
tur; ac seorsim quidem molossi , seorsim autem
venatici, tecto pariter gaudebant ac strato; dili-
genterque attributes peculiares ministros habebant:
eum interim humi neglectajaceret atque calcaretur
Dei imago, quam manu sua praestantissimus arti-
⁸ Matth. xv, 27.
tiem notet atque traducat. Quem enim alterius fa—
mes ac agritudo commiseratione non tangit, fera
sane est rationis expers, perperam humanam indu-
tus formam, ac voluntate fallens naturam; adeoque
feris ipsis atque belluis immanior est. Siquidem
sues jugulata sue sensu quodam doloris adiciuntur,
ac circum recens rusum sanguinem triste murmur
edunt. Boves, tauri caedem circumstant, miserabili
dolorem mugitu designantes. Quin gruum quoque
greges, cum una forte gregaliqu in casses incidit,
captam circumvolitant, ac lamentabili quodam
clangore complentes aerem, comitem suam at
ετθεειιθπη τείιιιῑτιιηι· nominem νθτοο ³¹¹ίη¹³¹ ’³³⁸ φυλον ζητοῦσαι καὶ σύννομον. ’Δνθρωπον δὲ, τὸ λο-
tione praeditum ac mansuetum; Deique imitatione
bonitatem doctum, leviter adeo proximorum acerb?
casus gravesque calamitates aflicient atque move-
baut!
ιιιά
Jacebat itaque aerumnosus ille ac gratus pauper
in magnis doloribus, pedum usu privatus (alioqui
enim pessimum illum atque superbum declinasset;
aliumque, pro ianua illa hospitum interfectriee ac
pauperibus occlusa, locum delegisset): manlius
quoque destitutus, ne palmam quidem ad emendi-
candum valens protendere; sed et vocis ipsa or-
μα..- ,1..-1-..-ιιι ι...ι.,..... ..ι-ιιιιηΙιιι-..ηιιιι ..Α “anAn-Im
gana obstructa habens, stridulumque ac asperum
soaum pectore emitteus; omnibus plane membris
mutilus captusque, tetri morbi reliqui:e, inlirmita-
tis‘ humana: miserabile exemplum. Neque tamen
miseriarum tantus numerus, elatae cervicis homi-
nem ad inspectionem inflexit. Praeteribat hominem
velut saxum, eo scelere sese obstringens, cui ηυι.
lum omnino velum aut praetextus esset. Neque enim
ad se purgandum, vulgaria illa ac speciosa adducere
poterat: Non noram, Ignorabam, Latuit me mendi-
cas quiritans; quippe qui pro foribus jacens, in-
gredienti ac egredienti spectaculo esset, quo su-
perbi hominis damnationem indeprecabilem redde-
ret. Vel saltem micas de mensa deciduas cupiebat:
at ne quidquam consecutus est, sed, cum iile satie- υ
tate dirumperetur , fame ipse ac inopia tabescebat.
Par itaque ac aequum videatur, Chananaeam illam
Pbmnissam, hominum osori diviti magistram adhi-
beri, ea inculcantem quae scripta sunt: Etiam ca-
telli, pessime hominum ac superbe, de micis edunt
qua: cadunt de mensa dominarum suorum '; tu au-
tem fratrem tuum atque tribulem neque hoc mu-
nere dignatns es? Sed canes quidem cura aleban-
tur; ac seorsim quidem molossi , seorsim autem
venatici, tecto pariter gaudebant ac strato; dili-
genterque attributes peculiares ministros habebant:
eum interim humi neglectajaceret atque calcaretur
Dei imago, quam manu sua praestantissimus arti-
⁸ Matth. xv, 27.