PG 40, col. 187
tendatnr ad eleemosynam, non ad rapinam; servet
propria , non colligat'atque comportet aliena ; cor-
pora a‘gra ac male aliecta ad opem ferendam at-
tingat, non vegeta ac semper libidinibus pru-
rientia.
lam constare existimo ut ne nostri quidem simus
domini, sed (economi tantum ac dispensatores.
Quidquid enim legibus ac praeceptis astringitur,
servum plane ac obnoxium legislatori noscitur.
Quod si igitur, ne ipsae quidem corporis nostri par-
tes ac 'metnbra , libera suique juris sunt . sed Do-
ι mini voluntate ad functiones suas diriguntur, quid
his dicemus, qui sibi persuadent, auri se, et er-
genti, ac agri, cteterarnmque rerum, nullis ob-
noxiam rationibus obtinere possessionem? Nihil, o
homo, tuum est. Servus est; tuaque omnia Domini
sunt:Servus enim non habet peculium liberum.
. Quippe nudus in hanc lucem prodiisti; quaecunque
babes, ex Domini tui lege accepisti; sive paterna
bzereditate, quod ita Deus constituerit (Parentes
enim, inquit, filiis spolia divident ” [16] ἰ, sive ex
matrimonio divitias consecutus es; hoc enim , et
quae pertinent ad illud a Deo instituta sunt : sive ξαντος. ‘
denique ex mercatura, aut agricultura, vel aliis acquirendi modis, faciente Deo ac adjuvante, dives
factus es.
1am itaque promtum est, accepisse te non tua;
videamus deinceps quid praescriptum tibi sit, ac
qualis eorum administratio esse debeat. Da csu-
rieuti; tege nudum; cura male aflectum; ne ege-
num, ac in triviis projectum neglexeris; noli de te-
ipso sollicitnsesse, quomodo ages in crastinum “ (17).
Et ita quidem si feceris, inquit , cohonestabere s
iegislatore ; sin vero mandatum transgressus fue-
ris, graviter pnniere. Haec profecto non mihi vi-
dentur ejus esse, qui suus sibi dominus sit , ac cui
libera suppetat quidvis agendi potestas: sed om-
nino contra, multitudo praeceptorum hominem ar-
guitvalde imperio mancipatum, legibusque Domi-
nicis subditum, a quo praascriptaa vita ratio quasi
debitum aliquod exigatur. Nos vero, quomodo sic
stulte amenterque vitam habemus , nt miseros inoo
pesque despiciamus, ac miseriis immori patiamur;
largosque interim sumptus in rebus vanis ambio
tiosc ponamus; alamus helluonum adulatorum tur-
bam, ac parasitorum infelicium agmina individuo
comitatu trahamus; rursumque in gladiatores ac
³⁸ ls’a. tu, 28 sqq. " Prov. xxx , Η.
(16) Parentes filiis spolia_divident_. Pro_v. xtx. Η,
quo Asterius respicit, est. oixov_xa.i. ὓπαρξιν, domum
et substantiam ; ’ voluit forte sic uno verbo auctor
dicere; et quia passim ini Scriptura. mentioglit
divisionis spoliorum. Bene Ducaeus interpretis hic loca mimus animadvertit ac exprimit, quod ego in
lapsum correxerat.
(i7) Quomodo ages in crastinum,m‘bq διάξεις ἐπὶ esistimo; cum in illis, scitoqne eorum usu, plurima
τῆς ὗσέεραίας. Plana est allusio ad locum ascriptum vis ac decor eorumdem sermonum conatet.
propria , non colligat'atque comportet aliena ; cor-
pora a‘gra ac male aliecta ad opem ferendam at-
tingat, non vegeta ac semper libidinibus pru-
rientia.
lam constare existimo ut ne nostri quidem simus
domini, sed (economi tantum ac dispensatores.
Quidquid enim legibus ac praeceptis astringitur,
servum plane ac obnoxium legislatori noscitur.
Quod si igitur, ne ipsae quidem corporis nostri par-
tes ac 'metnbra , libera suique juris sunt . sed Do-
ι mini voluntate ad functiones suas diriguntur, quid
his dicemus, qui sibi persuadent, auri se, et er-
genti, ac agri, cteterarnmque rerum, nullis ob-
noxiam rationibus obtinere possessionem? Nihil, o
homo, tuum est. Servus est; tuaque omnia Domini
sunt:Servus enim non habet peculium liberum.
. Quippe nudus in hanc lucem prodiisti; quaecunque
babes, ex Domini tui lege accepisti; sive paterna
bzereditate, quod ita Deus constituerit (Parentes
enim, inquit, filiis spolia divident ” [16] ἰ, sive ex
matrimonio divitias consecutus es; hoc enim , et
quae pertinent ad illud a Deo instituta sunt : sive ξαντος. ‘
denique ex mercatura, aut agricultura, vel aliis acquirendi modis, faciente Deo ac adjuvante, dives
factus es.
1am itaque promtum est, accepisse te non tua;
videamus deinceps quid praescriptum tibi sit, ac
qualis eorum administratio esse debeat. Da csu-
rieuti; tege nudum; cura male aflectum; ne ege-
num, ac in triviis projectum neglexeris; noli de te-
ipso sollicitnsesse, quomodo ages in crastinum “ (17).
Et ita quidem si feceris, inquit , cohonestabere s
iegislatore ; sin vero mandatum transgressus fue-
ris, graviter pnniere. Haec profecto non mihi vi-
dentur ejus esse, qui suus sibi dominus sit , ac cui
libera suppetat quidvis agendi potestas: sed om-
nino contra, multitudo praeceptorum hominem ar-
guitvalde imperio mancipatum, legibusque Domi-
nicis subditum, a quo praascriptaa vita ratio quasi
debitum aliquod exigatur. Nos vero, quomodo sic
stulte amenterque vitam habemus , nt miseros inoo
pesque despiciamus, ac miseriis immori patiamur;
largosque interim sumptus in rebus vanis ambio
tiosc ponamus; alamus helluonum adulatorum tur-
bam, ac parasitorum infelicium agmina individuo
comitatu trahamus; rursumque in gladiatores ac
³⁸ ls’a. tu, 28 sqq. " Prov. xxx , Η.
(16) Parentes filiis spolia_divident_. Pro_v. xtx. Η,
quo Asterius respicit, est. oixov_xa.i. ὓπαρξιν, domum
et substantiam ; ’ voluit forte sic uno verbo auctor
dicere; et quia passim ini Scriptura. mentioglit
divisionis spoliorum. Bene Ducaeus interpretis hic loca mimus animadvertit ac exprimit, quod ego in
lapsum correxerat.
(i7) Quomodo ages in crastinum,m‘bq διάξεις ἐπὶ esistimo; cum in illis, scitoqne eorum usu, plurima
τῆς ὗσέεραίας. Plana est allusio ad locum ascriptum vis ac decor eorumdem sermonum conatet.