PG 40, col. 506
nis, sed ad progressionem cognitionis et contempla-
tionis rerum naturalium soliferrea. Nam paucos
admodum homines, et eos solos, qui se philosophiae
dediderunt, intelligentiam actu habere contirmat.
At Plato, quod in homine praesuintissimum est,
intuens, eoque nos ad unius animi divinitatem
coramque convertens, non, quod ex corpore et
animo junctum est, sed animum ipsum, tali corpore
utentem, hominem esse dicit : scilicet, ut animum
nos esse credentes, Spretis et contemptis cupidita-
tibus corporis. utpote qua: hominis non sint, qua
hotno est, sed primario loco animalis, sccundario
hominis (quoniam et animal homo est), sola animi
bona, virtutes, et pietatem persequamur.
Neque tamen certe inter omnes non constat, ani-o
mum corpore potiorem esse, cum ab hoc corpus,
velut instrumentum, moveatur. Dcclarat hoc per-
spicue mors, siquidem, anima sejuncta, oumis mo-
tus et muneris expers corpus manet, non aliter
atque, artifice remoto, nullo motu cieri possunt
iustrmnenta. iam vero illud nemo est qui ignoret,
hntiiinem ct cum inanimis convenire, et bestiarum
vita: esse participem, et cum ratione praeditorum
mente quadantenus conjungi. Nam cum inanimis
quidem convenit in corpore, et quatuor elemento-
rum temperatione; cum stirpibus, et in his ipsis, et
in altrice et procreatrice anima; cum rationis
expertibus non solum in his omnibus, scd etiam in
esti, nam iota subscriptum omittit) ἄνθρωπος, D
l. ’ νθρώπου ἦ ἄνθρωπον. Α. 1. 2. 5. Ilaec nussum
νθρώπου ἢ ἄνθρωπον, Α. 1.-2, 3. Ilaec pessime
corrupta et turbata apud Con. Ulvote qun- hominis
art naming"; constituentia non sunt, Vall. Mox δέ
mest. . .
abest, Α. '5.
(25), Καὶ ᾱλᾳως Δδέ. ΔΚαὶ illo; δε, vitiose, D. 1.
Mox sitiose καθωμολαγετται, Μ. 1.
(26) Ὑπὸ ταύτης γάρ. ξΑπό, loco ὑπό, D. 1, Μ.
1. Non male. Ita enim evidentius initium motus no
tatur.
(27) Δηλοῖ δὲ ὀ θάνατος. In marg. ab alia manu .
additum, Ι). 1. Mox μένει Vall. reddidit jacet, et
altero loco iacent. ⁷ λ
’ (28) Kal τοῖς ἀψύχοις. ν. anan. p. 179. ῐ).
(29) ῘΑλίξτων μετέχει ζωῆς. ’Λλόγων ζώων μετι
έχει ζωῆς, D. 1, Α. -1, 2, ξ. Animalibus habet etiam
Con. Animantibus, Vall. Paulo ante post κοινωνει
videtur excidisse, καὶ τοῖς φυτοῖς. Mox‘ enim separa-
ιὶιιι notat ἄψυχα et φυτά.
(50) Κοινωνεῐ γάρ. Κοινωνεῖ μὲν γάρ. Sed μέν
punctis notatum, VA. 2.
(SID) ἕτοιχείων κρᾶσιν. Sic, sed cx correct. xpd~
ν. . .
σιν. Ι). 1.
(52.) Kal ausppattz~rir._ Katciiv σπερματικήν, ᾼ,
1, ’ 2. Θρεπτικῆν καὶ αὐξητικὴν καὶ-ςσπρματικὴν
ἠγουν γεννητικὴν δύναμιν, ξοοιί. p_. l80_.
(5‘5) ’Ἰξπίμέτρσυ δὲ’κατά-ζεκ Ἐπιμέτρου δέ· κατ
τά’ τε, 1).ί’1;’γε, loco τε, Μ. fl: é§_'éntpé;pou, id
est, πολὺ πλέον,’ μᾶλλον. Post _é1:t_p.étppt5 δέ pergit
Joan. ρ.180, ita': κατὰ τὴν ὄρεξιν, ’ἡγουν θυμὸν
tionis rerum naturalium soliferrea. Nam paucos
admodum homines, et eos solos, qui se philosophiae
dediderunt, intelligentiam actu habere contirmat.
At Plato, quod in homine praesuintissimum est,
intuens, eoque nos ad unius animi divinitatem
coramque convertens, non, quod ex corpore et
animo junctum est, sed animum ipsum, tali corpore
utentem, hominem esse dicit : scilicet, ut animum
nos esse credentes, Spretis et contemptis cupidita-
tibus corporis. utpote qua: hominis non sint, qua
hotno est, sed primario loco animalis, sccundario
hominis (quoniam et animal homo est), sola animi
bona, virtutes, et pietatem persequamur.
Neque tamen certe inter omnes non constat, ani-o
mum corpore potiorem esse, cum ab hoc corpus,
velut instrumentum, moveatur. Dcclarat hoc per-
spicue mors, siquidem, anima sejuncta, oumis mo-
tus et muneris expers corpus manet, non aliter
atque, artifice remoto, nullo motu cieri possunt
iustrmnenta. iam vero illud nemo est qui ignoret,
hntiiinem ct cum inanimis convenire, et bestiarum
vita: esse participem, et cum ratione praeditorum
mente quadantenus conjungi. Nam cum inanimis
quidem convenit in corpore, et quatuor elemento-
rum temperatione; cum stirpibus, et in his ipsis, et
in altrice et procreatrice anima; cum rationis
expertibus non solum in his omnibus, scd etiam in
esti, nam iota subscriptum omittit) ἄνθρωπος, D
l. ’ νθρώπου ἦ ἄνθρωπον. Α. 1. 2. 5. Ilaec nussum
νθρώπου ἢ ἄνθρωπον, Α. 1.-2, 3. Ilaec pessime
corrupta et turbata apud Con. Ulvote qun- hominis
art naming"; constituentia non sunt, Vall. Mox δέ
mest. . .
abest, Α. '5.
(25), Καὶ ᾱλᾳως Δδέ. ΔΚαὶ illo; δε, vitiose, D. 1.
Mox sitiose καθωμολαγετται, Μ. 1.
(26) Ὑπὸ ταύτης γάρ. ξΑπό, loco ὑπό, D. 1, Μ.
1. Non male. Ita enim evidentius initium motus no
tatur.
(27) Δηλοῖ δὲ ὀ θάνατος. In marg. ab alia manu .
additum, Ι). 1. Mox μένει Vall. reddidit jacet, et
altero loco iacent. ⁷ λ
’ (28) Kal τοῖς ἀψύχοις. ν. anan. p. 179. ῐ).
(29) ῘΑλίξτων μετέχει ζωῆς. ’Λλόγων ζώων μετι
έχει ζωῆς, D. 1, Α. -1, 2, ξ. Animalibus habet etiam
Con. Animantibus, Vall. Paulo ante post κοινωνει
videtur excidisse, καὶ τοῖς φυτοῖς. Mox‘ enim separa-
ιὶιιι notat ἄψυχα et φυτά.
(50) Κοινωνεῐ γάρ. Κοινωνεῖ μὲν γάρ. Sed μέν
punctis notatum, VA. 2.
(SID) ἕτοιχείων κρᾶσιν. Sic, sed cx correct. xpd~
ν. . .
σιν. Ι). 1.
(52.) Kal ausppattz~rir._ Katciiv σπερματικήν, ᾼ,
1, ’ 2. Θρεπτικῆν καὶ αὐξητικὴν καὶ-ςσπρματικὴν
ἠγουν γεννητικὴν δύναμιν, ξοοιί. p_. l80_.
(5‘5) ’Ἰξπίμέτρσυ δὲ’κατά-ζεκ Ἐπιμέτρου δέ· κατ
τά’ τε, 1).ί’1;’γε, loco τε, Μ. fl: é§_'éntpé;pou, id
est, πολὺ πλέον,’ μᾶλλον. Post _é1:t_p.étppt5 δέ pergit
Joan. ρ.180, ita': κατὰ τὴν ὄρεξιν, ’ἡγουν θυμὸν