PG 40, col. 512
ἀσώματον, σύσσιτον εἶναι καὶ κοινωνὸν τραπέζης,
ἀμήχανονο μάθετε πῶς ἄρα φιλευσεδὴς λογισμὸς
ἐσοφίσατο τὸ, ἀδύνατον. Καθ’ ἑκάστην γὰρ τὴν ὴμέ-
ραν τὴν τῶν δψων μερίδα πρὸς ἰσομοιρίαν τῶν
ἐσθιόντων ἀποκληροῦσι τῷ μάρτυρι. Ταύτην δέ τις
τῶν δαιτυμόνων ἐξωνούμενος, τὸ ἀργύριον κατατίθε-
ται, καὶ τῇ ὑστεραίᾳ ἄλλος, καὶ ἄλλοτε ἕτερος ο καὶ
ἀθεῖας δὲ, ιεραρχα, Δ’τὴν ὕλην συγκαίοντα °_ Probatus
fuisti, ο martyr, velut aurum in conflatorio,flin me-
diam calrem uiuam ardentem injectus, ac nullo modo
ac Dominus. Divinas amor, cor tuum abunde urens,
divino rore, vir inclyte, in igne conservat consum-
ptum : ac una tecum, ο pontifex, impietatis‘consu-
mentem materiam : qua duplici stropbe, duo illa
canunt in sancti martyris actis notata, ut in camino
primum perseverarit'illaasus, tumque in thermis
accensis exlialarit animam, tametsi nihil ambusto
corpore._ Alia strophe insinuant suavem odorem,
quem ah igne ac 'camino illmsus exspiravit : Τὸν
σοφὸν ἱεράρχην τιμήσωμεν, ὼς ποιμένα πιστῶν ᾐκαὶ
διδάσκαλον-δτι ἐν τῷ λειμῶνι τῆς ἀθλήσεως ἐξήν-
θησε · ῥόδον ἱερώτατον, καὶ ἡμᾶς τοὺς πιστοὺς κατ-
Ξμύρισε βολαῖς θαυμάτων τε καὶ πράξεσιν ἐναρέτοιςο
anientent pontificem honore prosequamur. tanouant
apientem pontificem honore prosequamur, tanquant
fidelem pastorem ac magistrum : quod in certaminis
prato, sacratissime rosw flos eruperit, nosque fideles,
cum miraculorum radiis, tum studiosis actionibus,
ceu unguento perfuderit. Hactenus, quod speclat ad
Pbocain episcopum Sinopensem. llortulaui, quem
hic Asterius laudat, sic’perstringuut _hisloriam:
Μνήμη τού ἀγίου saxa τοῦ κηπωρῖὖ. Οὗτος ἐκ πόέ
λεως ἐγεγόνει Σινώπης, ἀρχαίας καὶγγνωρίμου κατά
τόν τόπον· ἐπιτήδευμα δὲ”ἦν αύτῷίστηπίον Heg.
κήπιονόι, περὶ ὃ ἠσχολεῖτο· καὶ ἐργαζόμενος, κοινὰ
ποοετί ει τά ὄντα. Ἀλλὰ καὶ τὴν τῆς ψυγῆς φιλοκα-
προετίθει τάδντα. Ἆλλὰ καὶ τὴν τῆς ψυχῆς φιλοκα-
ἐξω περὶ ,πλείονος εἶχε. Διὰ ’τοῦέο *οὖξδεέλαθξγ
ἀλλά καὶ οὗτος ῶςίδοῦλος γνήσιος Χριστοῦ ἐμηνύθη
τῷ τότε κρατοῦντι. Ἐλθόντες δὲ οἱ δήμιοι παρῖ
αύτῷ ζητουμένῳ κατέλυσαν. Οὓς δεξιωσάμενος κα).
ἀναπαύσας ἐπυνθάνετο, τίνες τε ἦσαν, καὶ τὴν αὐτού
πόλιν τίνος χάριν κατέλαϐον. Ol δέ γνωρίζουσιν αὐτῷ
τὸ ἀπόρρητον, καὶ Δὅτι ᾲΦωκᾶν ἐπὶ. ’τιμωρία ζητοῦσι
λαϐεῖν. *Ἤκουσεν* ό τοῦ Κυρίου θεράπων,⁷ καὶ τὴν
ἑτοιμασίαν τοῦ τάφουίεύτρεπίσαςξ ἐφανέρωσεν ἐαυτ-
τδν τοῖς ζητοῦσιν. Οί δὲ ἐπλάγησαν τὰς ψυχάς. ὐ
καὶ ἔτι παρεκάλει αὐτοὺς πρός τὴν τόλμαν τῆς
παραινέσεως· καὶ ,τὴν κεφαλῇνῆ ἀποτμηθεὶς, ἱερεῖον
ῖιῑί Θεῷ, κεχαρισμέᾎον προσήᾶθψ
emorta sanctt
antiqua ac nobili in ea provincia .' ejus studiunt erat
horti cultura, cui vacabat; exercensque,quce suppe-
tebant apponebat communia. Sed et animi cultum
pluris faciebat. Propterea non diu latuit; sed_ ut
verus Christi servus delatus est imperatori. Cum
igitur venissent satellites, apud eum ipsum quem
quwrebant, diversati sunt. A quibus ille, cum benigne
acceptos refecisset, querebat quinam essent, ac qua
de causa in eam urbem venissent. Illi porro arcanum
declarant, ut scilicet Phocam ad supplicium qure-
rant. Audivit Domini famulus, purpuratisque oppor-
tunis ad sepulturam, ‘seipsum' querentibus manife-
stum fecit. 'Obstupuerunt illi animis. Is vero ultes
rius rogabat, ut quod jussi erant audacter μητερα-
rent. Itaque capite obtruncatus, gratum Deo sacri/i-
cium oblatus est : quae fere sumpta sunt cx Asteria,
gilgéqtlte cum Phoca Syro, uti dixi, commune
a ιι.
abeat.
ἀμήχανονο μάθετε πῶς ἄρα φιλευσεδὴς λογισμὸς
ἐσοφίσατο τὸ, ἀδύνατον. Καθ’ ἑκάστην γὰρ τὴν ὴμέ-
ραν τὴν τῶν δψων μερίδα πρὸς ἰσομοιρίαν τῶν
ἐσθιόντων ἀποκληροῦσι τῷ μάρτυρι. Ταύτην δέ τις
τῶν δαιτυμόνων ἐξωνούμενος, τὸ ἀργύριον κατατίθε-
ται, καὶ τῇ ὑστεραίᾳ ἄλλος, καὶ ἄλλοτε ἕτερος ο καὶ
ἀθεῖας δὲ, ιεραρχα, Δ’τὴν ὕλην συγκαίοντα °_ Probatus
fuisti, ο martyr, velut aurum in conflatorio,flin me-
diam calrem uiuam ardentem injectus, ac nullo modo
ac Dominus. Divinas amor, cor tuum abunde urens,
divino rore, vir inclyte, in igne conservat consum-
ptum : ac una tecum, ο pontifex, impietatis‘consu-
mentem materiam : qua duplici stropbe, duo illa
canunt in sancti martyris actis notata, ut in camino
primum perseverarit'illaasus, tumque in thermis
accensis exlialarit animam, tametsi nihil ambusto
corpore._ Alia strophe insinuant suavem odorem,
quem ah igne ac 'camino illmsus exspiravit : Τὸν
σοφὸν ἱεράρχην τιμήσωμεν, ὼς ποιμένα πιστῶν ᾐκαὶ
διδάσκαλον-δτι ἐν τῷ λειμῶνι τῆς ἀθλήσεως ἐξήν-
θησε · ῥόδον ἱερώτατον, καὶ ἡμᾶς τοὺς πιστοὺς κατ-
Ξμύρισε βολαῖς θαυμάτων τε καὶ πράξεσιν ἐναρέτοιςο
anientent pontificem honore prosequamur. tanouant
apientem pontificem honore prosequamur, tanquant
fidelem pastorem ac magistrum : quod in certaminis
prato, sacratissime rosw flos eruperit, nosque fideles,
cum miraculorum radiis, tum studiosis actionibus,
ceu unguento perfuderit. Hactenus, quod speclat ad
Pbocain episcopum Sinopensem. llortulaui, quem
hic Asterius laudat, sic’perstringuut _hisloriam:
Μνήμη τού ἀγίου saxa τοῦ κηπωρῖὖ. Οὗτος ἐκ πόέ
λεως ἐγεγόνει Σινώπης, ἀρχαίας καὶγγνωρίμου κατά
τόν τόπον· ἐπιτήδευμα δὲ”ἦν αύτῷίστηπίον Heg.
κήπιονόι, περὶ ὃ ἠσχολεῖτο· καὶ ἐργαζόμενος, κοινὰ
ποοετί ει τά ὄντα. Ἀλλὰ καὶ τὴν τῆς ψυγῆς φιλοκα-
προετίθει τάδντα. Ἆλλὰ καὶ τὴν τῆς ψυχῆς φιλοκα-
ἐξω περὶ ,πλείονος εἶχε. Διὰ ’τοῦέο *οὖξδεέλαθξγ
ἀλλά καὶ οὗτος ῶςίδοῦλος γνήσιος Χριστοῦ ἐμηνύθη
τῷ τότε κρατοῦντι. Ἐλθόντες δὲ οἱ δήμιοι παρῖ
αύτῷ ζητουμένῳ κατέλυσαν. Οὓς δεξιωσάμενος κα).
ἀναπαύσας ἐπυνθάνετο, τίνες τε ἦσαν, καὶ τὴν αὐτού
πόλιν τίνος χάριν κατέλαϐον. Ol δέ γνωρίζουσιν αὐτῷ
τὸ ἀπόρρητον, καὶ Δὅτι ᾲΦωκᾶν ἐπὶ. ’τιμωρία ζητοῦσι
λαϐεῖν. *Ἤκουσεν* ό τοῦ Κυρίου θεράπων,⁷ καὶ τὴν
ἑτοιμασίαν τοῦ τάφουίεύτρεπίσαςξ ἐφανέρωσεν ἐαυτ-
τδν τοῖς ζητοῦσιν. Οί δὲ ἐπλάγησαν τὰς ψυχάς. ὐ
καὶ ἔτι παρεκάλει αὐτοὺς πρός τὴν τόλμαν τῆς
παραινέσεως· καὶ ,τὴν κεφαλῇνῆ ἀποτμηθεὶς, ἱερεῖον
ῖιῑί Θεῷ, κεχαρισμέᾎον προσήᾶθψ
emorta sanctt
antiqua ac nobili in ea provincia .' ejus studiunt erat
horti cultura, cui vacabat; exercensque,quce suppe-
tebant apponebat communia. Sed et animi cultum
pluris faciebat. Propterea non diu latuit; sed_ ut
verus Christi servus delatus est imperatori. Cum
igitur venissent satellites, apud eum ipsum quem
quwrebant, diversati sunt. A quibus ille, cum benigne
acceptos refecisset, querebat quinam essent, ac qua
de causa in eam urbem venissent. Illi porro arcanum
declarant, ut scilicet Phocam ad supplicium qure-
rant. Audivit Domini famulus, purpuratisque oppor-
tunis ad sepulturam, ‘seipsum' querentibus manife-
stum fecit. 'Obstupuerunt illi animis. Is vero ultes
rius rogabat, ut quod jussi erant audacter μητερα-
rent. Itaque capite obtruncatus, gratum Deo sacri/i-
cium oblatus est : quae fere sumpta sunt cx Asteria,
gilgéqtlte cum Phoca Syro, uti dixi, commune
a ιι.
abeat.