PG 40, col. 513
εἰρημένον, οἶος ό χοϊκός, τοιοῦτοι καὶ οι χοϊκοί,
καὶ οἷος ό ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι.
Τῆς δὲ λογικῆς φύσεως τὸ κεφάλαιόν (90) ἐστι φεύ-
γειν μὲν καὶ (91) ἀποστρέφεσθαι τά κακὰ, μετιέναι
δὲ καὶ αἱρεῖσθαι τὰ καλά (92). Τῶν δὲ καλῶν τά μέν
ἐστι κατὰ κοινωνίαν ψυχῆς καὶ σώματος, ἑχόντων
καὶ τούτων ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἀναφορὰν, οἷον ψυχῆς
15 προσχρωμένης σώματι, ὼς αἱ ἀρεταί· τὰ δὲ τῆς
ψυχῆς αὐτῆς καθ’ ἑαυτὴν μόνης (95). μὴ προσδεομέ-
νης σώματος, ῶς ἡ εὐσέϐεια καὶ ἡ τῶν ὄντων (94)
θεωρία. Ὅσοι τοίνυν τὸν ἀνθρώπου (95) βίον, ὡς ἀν-
θρώπου (96), ζῇν προαιροῦνται, καὶ μὴ ὡς ζώου μόο
νου (97), τὰς ἀρετὰς μετέρχονται καὶ τὴν εὐσέϐειαν.
Τίνα δέ ἐστι τά τῶν ἀρετῶν καὶ τίνα τῆς εὐσεϐείας,
δν τοῖς ἑξῆς διακριθήσεται, ὅταν τὸν περ). τῆς ψυ-
χῆς (98) καὶ τοῦ σώματος ἀποδῶμεν (99) λόγον.
οὐδέπω γάρ ἐγνωσμένου, τί ποτε ήμῶν ἐστιν ἡ
ψυχὴ κατ’ οὐσίαν, οὐκ εστιν ἀκόλουθον περ). τῆς
ἐνεργείας αὐτῆς διαλαμϐάνειν (1). Ἑϐραῖοι δὲ (2)
τὸν ἄνθρωπον ἐξ ἀρχῆς οὔτε θνητὸν ὁμολογουμένως,
οὔτε ἀθάνατον γεγενῆσθαί φασιν · ἀλλ’ ἐν μεθορίοις
ἑκατέρας φύσεως, ἵνα ἂν μὲν τοῖς σωματικοῖς άκο-
’⁸.ουθήσῃ (ὃ) πάθεσι, περιπέσῃ καὶ ταῖς σωματικαῖς
μεταϐολαῖς · ἂν δὲτὰ τῆς ψυχῆς (4) προτιμήσῃ καλὰ,
τῆς ἀθανασίας ἀξιωθῇ. Et γὰρ ἐξ ἀρχῆς αὑτὸν θνη-
τὸν ἐποίησεν ὁ Θεὸς. οὐκ ἂν ἁμαρτόντα (5) θανάτῳ
κατεδίκασε ο τοῦ γὰρ θνητοῦ θνητότητα οὐδεὶς κατα-
δικάζειο εί δ’ αὖ πάλιν ἀθάνατον, οὐδ’ ἂν τροφῆς
αὑτὸν (6) ἐνδεᾶ κατεσκεύασεν · οὐδὲν γάρ τῶν ἀθα-
νάτων τροφῆς σωματικῆς δεῖται· οὐδ’ ἂν οὕτω ρᾳ-
δίως μετενόησε, καὶ τὸν γενόμενον ἀθάνατον θνητὸν
εὐθέως ἐποίησεν (7) ’ οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῶν ἁμαρτησάν-
των ἀγγέλων τοῦτο φαίνεται πεποιηκὼς, ἀλλὰ κατά
τὴν ἐξ ἀρχῆς φύσιν ἀθάνατοι διέμειναν, ἀλλην τῶν
⁸ Gen. ιιι, 19. ³ Psal. Lm", 15. ⁸ lCor. xv, 1:8.
(86))Ιρκαριωτάτην. Θεοφιλεστάτηνι, Μ. i,‘D'. 1,
Δ.“1,’2, ’5. Utrumque probumL Sed hocpostnlant
cvothl. Deo amabilem, ’Con. Deo dilectissimum ,
ει ο
(87) Μεξέρζεται. Μετέρχηται, D. 1. Sed antea
etiam est ἀσπάζεται.
(88) Τὴν ὡς ἀνθρώπου. Τὴν ὡς ἄνθρωπον, Δ.
θ’(ξθ) Οἷος ὁ ἐπουράνιος. lloc priori loco omittit
ϐοὶιζτοιοῦὼι καὶ oi ἐπουράνιοι, ιιι paulo post, addit
Α’(99) Τὸ κεφᾴλαιον. Κεφαλῄ, lll. l.’
(‘91) ΔἘστι-τὸΔςιοιςργειν καί. Ἐστι (ρεύγειν μὲν καί,
ι).“ι,ἰι. ι, Α. ι’, εξδ. Quidem, _anl.
(9Ξ)Α1ρεῖσθιιι⁷τὰ καλά. Μετέρχεσθαι τά καλά,
[Μ’ 1, εἰ in marg. ab alia manu εᾼπερὶΔ καλῶν.
Probo αἱρεῖσθαι. Νο-[ιιμετιέναι et μετέρχεσθαι pror-
sus non differunt. Eligere habet etiaurCon. Deli-
ξἐξξιέἶῗὲὶθ· ἑαυτὴν μόνης. Καθ’ ἑαυτὴν μόνην, Α.
ι’ (ξό) Τῶν ὄντων. διιριῃηιιιηειαῃηγιιῃι rerum, μου.
Τὸν ἀνθρώπουίΤὺν τοῦ ἄνθρωπον, υ. lZ
(96) Ὠς ἀνθρώπου. ιιι marg. ab alia manu addi-
καὶ οἷος ό ἐπουράνιος, τοιοῦτοι καὶ οἱ ἐπουράνιοι.
Τῆς δὲ λογικῆς φύσεως τὸ κεφάλαιόν (90) ἐστι φεύ-
γειν μὲν καὶ (91) ἀποστρέφεσθαι τά κακὰ, μετιέναι
δὲ καὶ αἱρεῖσθαι τὰ καλά (92). Τῶν δὲ καλῶν τά μέν
ἐστι κατὰ κοινωνίαν ψυχῆς καὶ σώματος, ἑχόντων
καὶ τούτων ἐπὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἀναφορὰν, οἷον ψυχῆς
15 προσχρωμένης σώματι, ὼς αἱ ἀρεταί· τὰ δὲ τῆς
ψυχῆς αὐτῆς καθ’ ἑαυτὴν μόνης (95). μὴ προσδεομέ-
νης σώματος, ῶς ἡ εὐσέϐεια καὶ ἡ τῶν ὄντων (94)
θεωρία. Ὅσοι τοίνυν τὸν ἀνθρώπου (95) βίον, ὡς ἀν-
θρώπου (96), ζῇν προαιροῦνται, καὶ μὴ ὡς ζώου μόο
νου (97), τὰς ἀρετὰς μετέρχονται καὶ τὴν εὐσέϐειαν.
Τίνα δέ ἐστι τά τῶν ἀρετῶν καὶ τίνα τῆς εὐσεϐείας,
δν τοῖς ἑξῆς διακριθήσεται, ὅταν τὸν περ). τῆς ψυ-
χῆς (98) καὶ τοῦ σώματος ἀποδῶμεν (99) λόγον.
οὐδέπω γάρ ἐγνωσμένου, τί ποτε ήμῶν ἐστιν ἡ
ψυχὴ κατ’ οὐσίαν, οὐκ εστιν ἀκόλουθον περ). τῆς
ἐνεργείας αὐτῆς διαλαμϐάνειν (1). Ἑϐραῖοι δὲ (2)
τὸν ἄνθρωπον ἐξ ἀρχῆς οὔτε θνητὸν ὁμολογουμένως,
οὔτε ἀθάνατον γεγενῆσθαί φασιν · ἀλλ’ ἐν μεθορίοις
ἑκατέρας φύσεως, ἵνα ἂν μὲν τοῖς σωματικοῖς άκο-
’⁸.ουθήσῃ (ὃ) πάθεσι, περιπέσῃ καὶ ταῖς σωματικαῖς
μεταϐολαῖς · ἂν δὲτὰ τῆς ψυχῆς (4) προτιμήσῃ καλὰ,
τῆς ἀθανασίας ἀξιωθῇ. Et γὰρ ἐξ ἀρχῆς αὑτὸν θνη-
τὸν ἐποίησεν ὁ Θεὸς. οὐκ ἂν ἁμαρτόντα (5) θανάτῳ
κατεδίκασε ο τοῦ γὰρ θνητοῦ θνητότητα οὐδεὶς κατα-
δικάζειο εί δ’ αὖ πάλιν ἀθάνατον, οὐδ’ ἂν τροφῆς
αὑτὸν (6) ἐνδεᾶ κατεσκεύασεν · οὐδὲν γάρ τῶν ἀθα-
νάτων τροφῆς σωματικῆς δεῖται· οὐδ’ ἂν οὕτω ρᾳ-
δίως μετενόησε, καὶ τὸν γενόμενον ἀθάνατον θνητὸν
εὐθέως ἐποίησεν (7) ’ οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῶν ἁμαρτησάν-
των ἀγγέλων τοῦτο φαίνεται πεποιηκὼς, ἀλλὰ κατά
τὴν ἐξ ἀρχῆς φύσιν ἀθάνατοι διέμειναν, ἀλλην τῶν
⁸ Gen. ιιι, 19. ³ Psal. Lm", 15. ⁸ lCor. xv, 1:8.
(86))Ιρκαριωτάτην. Θεοφιλεστάτηνι, Μ. i,‘D'. 1,
Δ.“1,’2, ’5. Utrumque probumL Sed hocpostnlant
cvothl. Deo amabilem, ’Con. Deo dilectissimum ,
ει ο
(87) Μεξέρζεται. Μετέρχηται, D. 1. Sed antea
etiam est ἀσπάζεται.
(88) Τὴν ὡς ἀνθρώπου. Τὴν ὡς ἄνθρωπον, Δ.
θ’(ξθ) Οἷος ὁ ἐπουράνιος. lloc priori loco omittit
ϐοὶιζτοιοῦὼι καὶ oi ἐπουράνιοι, ιιι paulo post, addit
Α’(99) Τὸ κεφᾴλαιον. Κεφαλῄ, lll. l.’
(‘91) ΔἘστι-τὸΔςιοιςργειν καί. Ἐστι (ρεύγειν μὲν καί,
ι).“ι,ἰι. ι, Α. ι’, εξδ. Quidem, _anl.
(9Ξ)Α1ρεῖσθιιι⁷τὰ καλά. Μετέρχεσθαι τά καλά,
[Μ’ 1, εἰ in marg. ab alia manu εᾼπερὶΔ καλῶν.
Probo αἱρεῖσθαι. Νο-[ιιμετιέναι et μετέρχεσθαι pror-
sus non differunt. Eligere habet etiaurCon. Deli-
ξἐξξιέἶῗὲὶθ· ἑαυτὴν μόνης. Καθ’ ἑαυτὴν μόνην, Α.
ι’ (ξό) Τῶν ὄντων. διιριῃηιιιηειαῃηγιιῃι rerum, μου.
Τὸν ἀνθρώπουίΤὺν τοῦ ἄνθρωπον, υ. lZ
(96) Ὠς ἀνθρώπου. ιιι marg. ab alia manu addi-