PG 40, col. 517
ἴσα, ἢ διαλύεσθαι τὸ ζῶον ἐνδείᾳ τῶν ἐπεισιόν-
των. Ξηρῶν δὲ ὄντων καὶ ὑγρῶν καὶ πνεύματος
τῶν κενουμένων (50) , ἀνάγκη κα). ξηρᾶς καὶ ὑγρᾶς
τροφῆς δεῖσθαι (51) τὸ ζῶον καὶ πνεύματος. Ἐστι
δὲ ἡμῖν ἡ τροφὴ κει)⁵ τὸ ποτὸν διὰ τῶν στοιχείων,
ἐξ ὧν καὶ συνέστημεν (5‘2). Ἕκαστον γὰρ τῷ μὲν
σίκείῳ καὶ «ὁμοίῳ τρέφεται, τῷ δὲ ἐναντίῳ θερα-
πεύεται (55). Τῶν δὲ στοιχείων τὰ μὲν προσ-ι
εχῶς (at) τε ἅμα, τὰ δὲ κα). διὰ μέσου (35) τινῶν
προσφερόμεθα, ὡς ὕδωρ ποτὲ μὲν καθ’ ἑαυτὸ (56),
ποτὲ δὲ κα). διὰ μέσου τοῦ οἴνου καὶ τοῦ ἐλαίου καὶ
πάντων τῶν καλουμένων ὑγρῶν καρπῶν ('57). Οὐδὲν
γὰρ ἔτερόν ἐστιν οῐνος (38), ἢ ὕδωρ ὑπ’ ἀμπέλου (39)
πεποιωμένον· ὁμοίως δὲ καὶ πυρὸς μεταλαμϐάνο-
μεν, ποτε μὲν προσεχῶς ὑπ’ αὑτοῦ θαλπόμενοι,
ποτὲ δὲ διὰ μέσου ὧν ἐσθίομενῆ πίνομεν (41)). Ἐν
πᾶσι γὰρ ἦ πλείων ἢ ἐλάττων μοῖρα τοῦ πυρὸς
εγχατέσπαρται. Τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τοῦ ἀέρος’
προσεχῶς μὲν ἀναπνέοντες καὶ περικεχυμένον (41)
ἡμῖν ἔχοντες, καὶ ἐν τῷ ἐσθίειν καὶ πίνειν ἕλκον-
τες· 18 διὰ μέσου δὲ τῶν ’ἄλλων πάντων (42), ὧν
προσφερόμεθα. Τὴν δὲ γῆν προσεχῶς μὲν ἡμεῖς
δῠδδιμῶς, διὰ μέσου δέ τινων (45). Γῆ μὲν γὰρ σῖτος
γενέται* σῖτον δὲ ἡμεῖς ἐσθίομεν. Κόρυδοι (Μ) μὲν γὰρ
καὶ περιστεραὶ πολλάκις καὶ πέρδικες τὴν γῆν σιτοῦν-
ται (45) ἄνθρωπος δὲ, διὰ μέσου τῶν σπερμάτων, καὶ
τῶν ἀκροδρύων, καὶτῶν σαρκῶν (46). Ἐπειδὴ δὲ οὐ μό -
νον δι’ εὐπρέπειαν, ἀλλὰ καὶ δι’ εὐαισθησίαν τὴν κατὰ
τὴν ἁφὴν, μάλιστα πλεονεκτεῖ πάντα (47) τὰ ζῶα
VAR. LECT. ET ANIMADV.
(Ἦ) Τῇ κατὰ κένωσιν. Τῇ κενώσει, Ι). 1.. Post
ιέύωέιν ’δε suo qumtlam, ut uidetur, explicandi
causa addidit Con. Mox ἀεί omittit Vall.
('38) Kal διὰ τῶν ἀδήλων. Διά abest, Ι). Ι, Α.
¹’ (ξε) Ἦ, τοῖς gemeam-F0“. κενουμένουςν Α·
Ι, Ξ. ’Ἦ abest, Yall. hlutt1 τὰ ἶσα, Ι), 1.
(30) ιςαι πνεύματος τῶν μενρυμέῃων, Kha), m5”-
cévotevoupévulv, Ι). 1. Spiritibus, Con. Κι-
ἶοουμένων νίιὶοεε,“Α. 3.
(3i) _Hgoa§sio:0at_tgogsfiq: Τροερῆς δεῖσθαι, D. Ι,
Δ.’1,’2, ’5. Αεῖσθαι habetetiam bl.
(3231135 _¢Br_ καὶ συνέστημεν, ἸΞ-ξκόξν κα) συν⁹
εσξῇκᾶμενξ ΔΙ). Ἰ, quod eodeni-redit. Ἐξ εἶέν καὶ-συν· D
ετέθήμὲν, 1, ξυνέσταμεν habet M. Ι. ldettt
ρειιιιρίυοει-θεραπεύεσθαι.
(55) Τρέφέζιιί... θξρᾳπεύετᾳι. Veluti, ὑγρὰ ὑγροῖς
τρέφεται, ὄγρὰ ξηροῖς θεραπευεται..
(34) Προὰεχῶξξ Ex opposito tot? διὰ μέσου-θη-
νεύει, προσεχῶς hoc. _l0co esse idem, quod dus-
ξτως. Reddi possit, solide, pure, nulla alia re tuistuut
ct temperatum, seu contigue, ut ita dicam, et pro-
xime. Compara-infra pagffil. οδ, uhi ipse exulicat D.‘i_.
ἁμέσως. hi versiouenloco partim proxime, partim,
uéut, alia proxime, alio.
⁸ (55) Τᾶδὲᾼκαι μέσων. Τὰ δέ omittit, et
σου, luco μέσων, habet 1‘, μέσου et hic pr:t:-_
'ero. Τα δέ scrvat etiam Vall , co... litigiutul, (μιοά
hahet Con. et, ac simul, quod habet Vall., uritisit κ esse putt-St.
Ellehodius. llic locus autem ita Videtur esse : Τῶν
δὲ στοιχείων τὰ μὲν (ηίιιιιισιι,οἰί;ι[οιιι, aerem) 7:903.
ε·ιῶς is: ἅμα κέὶ διὰ μέσον τινῶν· τὶ) δὲ. (terram)
των. Ξηρῶν δὲ ὄντων καὶ ὑγρῶν καὶ πνεύματος
τῶν κενουμένων (50) , ἀνάγκη κα). ξηρᾶς καὶ ὑγρᾶς
τροφῆς δεῖσθαι (51) τὸ ζῶον καὶ πνεύματος. Ἐστι
δὲ ἡμῖν ἡ τροφὴ κει)⁵ τὸ ποτὸν διὰ τῶν στοιχείων,
ἐξ ὧν καὶ συνέστημεν (5‘2). Ἕκαστον γὰρ τῷ μὲν
σίκείῳ καὶ «ὁμοίῳ τρέφεται, τῷ δὲ ἐναντίῳ θερα-
πεύεται (55). Τῶν δὲ στοιχείων τὰ μὲν προσ-ι
εχῶς (at) τε ἅμα, τὰ δὲ κα). διὰ μέσου (35) τινῶν
προσφερόμεθα, ὡς ὕδωρ ποτὲ μὲν καθ’ ἑαυτὸ (56),
ποτὲ δὲ κα). διὰ μέσου τοῦ οἴνου καὶ τοῦ ἐλαίου καὶ
πάντων τῶν καλουμένων ὑγρῶν καρπῶν ('57). Οὐδὲν
γὰρ ἔτερόν ἐστιν οῐνος (38), ἢ ὕδωρ ὑπ’ ἀμπέλου (39)
πεποιωμένον· ὁμοίως δὲ καὶ πυρὸς μεταλαμϐάνο-
μεν, ποτε μὲν προσεχῶς ὑπ’ αὑτοῦ θαλπόμενοι,
ποτὲ δὲ διὰ μέσου ὧν ἐσθίομενῆ πίνομεν (41)). Ἐν
πᾶσι γὰρ ἦ πλείων ἢ ἐλάττων μοῖρα τοῦ πυρὸς
εγχατέσπαρται. Τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ τοῦ ἀέρος’
προσεχῶς μὲν ἀναπνέοντες καὶ περικεχυμένον (41)
ἡμῖν ἔχοντες, καὶ ἐν τῷ ἐσθίειν καὶ πίνειν ἕλκον-
τες· 18 διὰ μέσου δὲ τῶν ’ἄλλων πάντων (42), ὧν
προσφερόμεθα. Τὴν δὲ γῆν προσεχῶς μὲν ἡμεῖς
δῠδδιμῶς, διὰ μέσου δέ τινων (45). Γῆ μὲν γὰρ σῖτος
γενέται* σῖτον δὲ ἡμεῖς ἐσθίομεν. Κόρυδοι (Μ) μὲν γὰρ
καὶ περιστεραὶ πολλάκις καὶ πέρδικες τὴν γῆν σιτοῦν-
ται (45) ἄνθρωπος δὲ, διὰ μέσου τῶν σπερμάτων, καὶ
τῶν ἀκροδρύων, καὶτῶν σαρκῶν (46). Ἐπειδὴ δὲ οὐ μό -
νον δι’ εὐπρέπειαν, ἀλλὰ καὶ δι’ εὐαισθησίαν τὴν κατὰ
τὴν ἁφὴν, μάλιστα πλεονεκτεῖ πάντα (47) τὰ ζῶα
VAR. LECT. ET ANIMADV.
(Ἦ) Τῇ κατὰ κένωσιν. Τῇ κενώσει, Ι). 1.. Post
ιέύωέιν ’δε suo qumtlam, ut uidetur, explicandi
causa addidit Con. Mox ἀεί omittit Vall.
('38) Kal διὰ τῶν ἀδήλων. Διά abest, Ι). Ι, Α.
¹’ (ξε) Ἦ, τοῖς gemeam-F0“. κενουμένουςν Α·
Ι, Ξ. ’Ἦ abest, Yall. hlutt1 τὰ ἶσα, Ι), 1.
(30) ιςαι πνεύματος τῶν μενρυμέῃων, Kha), m5”-
cévotevoupévulv, Ι). 1. Spiritibus, Con. Κι-
ἶοουμένων νίιὶοεε,“Α. 3.
(3i) _Hgoa§sio:0at_tgogsfiq: Τροερῆς δεῖσθαι, D. Ι,
Δ.’1,’2, ’5. Αεῖσθαι habetetiam bl.
(3231135 _¢Br_ καὶ συνέστημεν, ἸΞ-ξκόξν κα) συν⁹
εσξῇκᾶμενξ ΔΙ). Ἰ, quod eodeni-redit. Ἐξ εἶέν καὶ-συν· D
ετέθήμὲν, 1, ξυνέσταμεν habet M. Ι. ldettt
ρειιιιρίυοει-θεραπεύεσθαι.
(55) Τρέφέζιιί... θξρᾳπεύετᾳι. Veluti, ὑγρὰ ὑγροῖς
τρέφεται, ὄγρὰ ξηροῖς θεραπευεται..
(34) Προὰεχῶξξ Ex opposito tot? διὰ μέσου-θη-
νεύει, προσεχῶς hoc. _l0co esse idem, quod dus-
ξτως. Reddi possit, solide, pure, nulla alia re tuistuut
ct temperatum, seu contigue, ut ita dicam, et pro-
xime. Compara-infra pagffil. οδ, uhi ipse exulicat D.‘i_.
ἁμέσως. hi versiouenloco partim proxime, partim,
uéut, alia proxime, alio.
⁸ (55) Τᾶδὲᾼκαι μέσων. Τὰ δέ omittit, et
σου, luco μέσων, habet 1‘, μέσου et hic pr:t:-_
'ero. Τα δέ scrvat etiam Vall , co... litigiutul, (μιοά
hahet Con. et, ac simul, quod habet Vall., uritisit κ esse putt-St.
Ellehodius. llic locus autem ita Videtur esse : Τῶν
δὲ στοιχείων τὰ μὲν (ηίιιιιισιι,οἰί;ι[οιιι, aerem) 7:903.
ε·ιῶς is: ἅμα κέὶ διὰ μέσον τινῶν· τὶ) δὲ. (terram)