PG 40, col. 529
ὡς εὑρίσκεσθαι, ταῦτα μὲν διά τοὺς καρποὺς, τούς
δὲ κμρποὺς διὰ τὰ ζῶα καὶ τὸν ἄνθρωπον. Λοιπὸν
ἐστιν ὲπιδιασκέψασθαι, πότερον καὶ ἡ τῶν ἀλόγων
φύσις δι’ ἑαυτὴν γέγονεν (55), ἢ διὰ τὸν ἄνθρωπον.
Ἀλλ’ ἴσως ἄτοπον, τὰ φρονήσεως ἄμοιρα, καὶ καθ’
ὁρμὴν φυσικὴν (56) μόνην ζῶντα, καὶ πρὸς γῆν κάτω
κεκυφότα, καὶ τὴν δουλείαν διὰ τοῦ σχήματος ὲν-
δεικνύμενα (57), λέγειν δι’ ἑαυτὰ παρῆχθαι. Πολλῶν
δὲ ὄντων τῶν ἐνδεχομένων είς τοῦτο ῥηθῆναι, καὶ
σχεδὸν ιδίας συγγραφῆς διὰ τὸ πλῆθος δεομένων, μὴ
-xvnp1ticqq (58) τῆςπροκειμένης ὑποθέσεως τὸ μῆκος τῶν λόγων, ἐπὶ τά σύντομα μὲν, καίρια δὲ κατ-
αντησαι προσήκει.
Εἰ τοίνυν, ὡς ὲν εἰκόνι, τῷ ἀνθρώπῳ (59), καὶ τὰ
τῶν ἔξωθεν (40) ὲσοπτρισθείημεν, ἐξ αὐτῆς ἂν εἴημεν
τῆς τῶν ζ ητου μένων,ού σίας τὰς ἀποδείξεις ποιούμενοι.
Ὀρῶμεν οὖν ὲν τῇ καθ’ ἡμᾶς ψυχῇ τὴν ἀλογίαν (41)
καὶ τά ταύτης μέρη, λέγω δὲ τὴν ὄρεξιν καὶ τὸν
θυμὸν, πρὸς ὑπηρεσίαν δεδομένα τῷ λογικῷ, καὶ τὸ
μὲν ἄρχον, τὰ δὲ ἀρχόμενα, κα)⁸ τὸ μὲν κελεῦον, τά
δὲ κελευόμενα καὶ ὑπηρετούμενα ταῖς χρείαις (42),
αἷς ἂν δ λόγος ὑποϐάλῃ (4⁷5), ὅταν σώζῃ τὸ κατά φύ-
σιν ὁ ἅνθρωπος. Et δὲ τῶν εν ἡμῖν ἀλόγων τὸ ὲν ἡμῖν
ἄρχει 25 λογικὸν, πῶς οὐκ εἰκὸς (44), καὶ τῶν ἔξω-
θεν ἀλόγων αὐτὸ κρατεῖν. καὶπρὸς τὰς χρείας αὑτῷ
δεδόσθαι (45); ’Υπηρετεῖσθαι γὰρ φύσει τέτακται τὸ
ἄλογον τῷ λογικῷ, ὡς έν τοῖς καθ’ ἡμᾶς (46) ἐδείχθη.
Δηλοῖ δὲ τοῦτο καὶ ἡ τῶν πολλῶν ζώων κατασκευὴ,
πρὸς ὑπηρεσίαν τῶν ἀνθρώπων ἐπιτήδειος γενο-
μένη (47), βόες μὲν καὶ πάντα τὰ νωτοφόρα (48) πρὸς
γεωργίαν καὶ ἀχθοφορίαν, τὰ πολλὰ δὲ τῶν πτηνῶν
καὶ τῶν ἐνύδρων καὶ τῶν χερσαίων πρὸς ἀπόλαυσιν,
τὰ δὲ μιμηλά πρὸς τέρψιν καὶ ἄνεσιν. Et δὲ μὴ πάν-
τα (49) ταῖς τοιαύταις χρείαις ύπηρετεῖται, ἀλλ’ ἔνια
καὶ λυμαίνεται τὸν ἄνθρωπον· ἰστέον, ὡς, προηγου-
μένωςή τῶν δι’ ὑπηρεσίαν γενομένων (50), καὶ τά
(δι) Διαμειηιφεθεεςεθξῇμένη φύσιςε Α· ευ λδ ὡς
εόἘοὺς κᾶρπούξξώθει, Vall.
Ἇιξ ἑαύτῆν referet} At: αὐτὴν γέγονεν, 2.
ΚὰθῘ όρμῆνξοῦσιξιήν. ⁵(ιὶυσικῆνιὸιξιἰιΗι
Ἐγδείθῖνύέιὲνα. Δεὶκνύμενα, ’0. 1. Mox ante
. dici, inculcat. quadranterfion.
ἀωρούᾳης. Μὴ συγχωρούσης, Α. 1. Eo-
dem έθιίίιζηόηήεαρὶι, non permittit.
1391>""r'2;reoadw νεεδ. nesciens £2-33
E5: τοῦ ἀνθρώπου. Ἐν, ante εἰκόνι, abest
(λθ) Τὰλτῶν ἔξωθεν. l_t_i est, τὰ τῶν ἀλόγων ᾲζῶωνε
ριῖςέενιῖιύίιεάυηίυὲ, τῆς τῶν ζητουμένων ρόσέας, mihi
ἱῗᾷιῖ ὖὲόὖὰἱιῗᾴἕζξιὶαιίίᾓ ergo, ' νοΐ τῆς τῶν ζῴων ού-
”⁷⁷” ¹”“““”⁷ " . γ ' ν .
σίας. Ite animalibus brutis enintnuttc_qu§ertt;_gel,
ifiE‘et'ii—vvctbmiouctag τῶν ζητουμένων τις ἀπρδείξειξ
:1“ εῗωέιοίιέσίαὲν τένὲοἷδῖθυμὲἒωῷυτας ἷέἵυὲεθΐῇ
διὲτέξῗέοςξγουῗ ἀνθοωπῗίνη ὡυὲἕ. Inferias aliquoties
ἡμετέρα, {non} ᾁνθρωτέξνῃ Ιρξειίῖῦε aliquoties
recurrit, τᾶ ἔξωθεν ’θηρίαῗυὶ pages.
(Ml Τὴν ἀλογίαν. ὴν ἀναλογίαν.
(Η) Τὴν ἀλογίαν. ’Τὴν ἀναλογίαν, Μ. 1.
42) ’Υπηρεξοιζντᾳ ταῖς χρείαις. irai:qu
δὲ) ἶᾏίδςνιηικὲξνὸίξντοι τᾴἷς χρείαις. ’Ϊπηριετούμενα
ιςαῗςχρεὶαιςῖ⁸ D.__l, A.,l.'_ Hegioni et_ activum ho
settstfoccurrit. mox, οἷς ἀν. Sic. ί). Al.
(45) Ύποϐἀλῃ. ’Ῡποϐάλλω Α. Ξ, Μ. ι.
δὲ κμρποὺς διὰ τὰ ζῶα καὶ τὸν ἄνθρωπον. Λοιπὸν
ἐστιν ὲπιδιασκέψασθαι, πότερον καὶ ἡ τῶν ἀλόγων
φύσις δι’ ἑαυτὴν γέγονεν (55), ἢ διὰ τὸν ἄνθρωπον.
Ἀλλ’ ἴσως ἄτοπον, τὰ φρονήσεως ἄμοιρα, καὶ καθ’
ὁρμὴν φυσικὴν (56) μόνην ζῶντα, καὶ πρὸς γῆν κάτω
κεκυφότα, καὶ τὴν δουλείαν διὰ τοῦ σχήματος ὲν-
δεικνύμενα (57), λέγειν δι’ ἑαυτὰ παρῆχθαι. Πολλῶν
δὲ ὄντων τῶν ἐνδεχομένων είς τοῦτο ῥηθῆναι, καὶ
σχεδὸν ιδίας συγγραφῆς διὰ τὸ πλῆθος δεομένων, μὴ
-xvnp1ticqq (58) τῆςπροκειμένης ὑποθέσεως τὸ μῆκος τῶν λόγων, ἐπὶ τά σύντομα μὲν, καίρια δὲ κατ-
αντησαι προσήκει.
Εἰ τοίνυν, ὡς ὲν εἰκόνι, τῷ ἀνθρώπῳ (59), καὶ τὰ
τῶν ἔξωθεν (40) ὲσοπτρισθείημεν, ἐξ αὐτῆς ἂν εἴημεν
τῆς τῶν ζ ητου μένων,ού σίας τὰς ἀποδείξεις ποιούμενοι.
Ὀρῶμεν οὖν ὲν τῇ καθ’ ἡμᾶς ψυχῇ τὴν ἀλογίαν (41)
καὶ τά ταύτης μέρη, λέγω δὲ τὴν ὄρεξιν καὶ τὸν
θυμὸν, πρὸς ὑπηρεσίαν δεδομένα τῷ λογικῷ, καὶ τὸ
μὲν ἄρχον, τὰ δὲ ἀρχόμενα, κα)⁸ τὸ μὲν κελεῦον, τά
δὲ κελευόμενα καὶ ὑπηρετούμενα ταῖς χρείαις (42),
αἷς ἂν δ λόγος ὑποϐάλῃ (4⁷5), ὅταν σώζῃ τὸ κατά φύ-
σιν ὁ ἅνθρωπος. Et δὲ τῶν εν ἡμῖν ἀλόγων τὸ ὲν ἡμῖν
ἄρχει 25 λογικὸν, πῶς οὐκ εἰκὸς (44), καὶ τῶν ἔξω-
θεν ἀλόγων αὐτὸ κρατεῖν. καὶπρὸς τὰς χρείας αὑτῷ
δεδόσθαι (45); ’Υπηρετεῖσθαι γὰρ φύσει τέτακται τὸ
ἄλογον τῷ λογικῷ, ὡς έν τοῖς καθ’ ἡμᾶς (46) ἐδείχθη.
Δηλοῖ δὲ τοῦτο καὶ ἡ τῶν πολλῶν ζώων κατασκευὴ,
πρὸς ὑπηρεσίαν τῶν ἀνθρώπων ἐπιτήδειος γενο-
μένη (47), βόες μὲν καὶ πάντα τὰ νωτοφόρα (48) πρὸς
γεωργίαν καὶ ἀχθοφορίαν, τὰ πολλὰ δὲ τῶν πτηνῶν
καὶ τῶν ἐνύδρων καὶ τῶν χερσαίων πρὸς ἀπόλαυσιν,
τὰ δὲ μιμηλά πρὸς τέρψιν καὶ ἄνεσιν. Et δὲ μὴ πάν-
τα (49) ταῖς τοιαύταις χρείαις ύπηρετεῖται, ἀλλ’ ἔνια
καὶ λυμαίνεται τὸν ἄνθρωπον· ἰστέον, ὡς, προηγου-
μένωςή τῶν δι’ ὑπηρεσίαν γενομένων (50), καὶ τά
(δι) Διαμειηιφεθεεςεθξῇμένη φύσιςε Α· ευ λδ ὡς
εόἘοὺς κᾶρπούξξώθει, Vall.
Ἇιξ ἑαύτῆν referet} At: αὐτὴν γέγονεν, 2.
ΚὰθῘ όρμῆνξοῦσιξιήν. ⁵(ιὶυσικῆνιὸιξιἰιΗι
Ἐγδείθῖνύέιὲνα. Δεὶκνύμενα, ’0. 1. Mox ante
. dici, inculcat. quadranterfion.
ἀωρούᾳης. Μὴ συγχωρούσης, Α. 1. Eo-
dem έθιίίιζηόηήεαρὶι, non permittit.
1391>""r'2;reoadw νεεδ. nesciens £2-33
E5: τοῦ ἀνθρώπου. Ἐν, ante εἰκόνι, abest
(λθ) Τὰλτῶν ἔξωθεν. l_t_i est, τὰ τῶν ἀλόγων ᾲζῶωνε
ριῖςέενιῖιύίιεάυηίυὲ, τῆς τῶν ζητουμένων ρόσέας, mihi
ἱῗᾷιῖ ὖὲόὖὰἱιῗᾴἕζξιὶαιίίᾓ ergo, ' νοΐ τῆς τῶν ζῴων ού-
”⁷⁷” ¹”“““”⁷ " . γ ' ν .
σίας. Ite animalibus brutis enintnuttc_qu§ertt;_gel,
ifiE‘et'ii—vvctbmiouctag τῶν ζητουμένων τις ἀπρδείξειξ
:1“ εῗωέιοίιέσίαὲν τένὲοἷδῖθυμὲἒωῷυτας ἷέἵυὲεθΐῇ
διὲτέξῗέοςξγουῗ ἀνθοωπῗίνη ὡυὲἕ. Inferias aliquoties
ἡμετέρα, {non} ᾁνθρωτέξνῃ Ιρξειίῖῦε aliquoties
recurrit, τᾶ ἔξωθεν ’θηρίαῗυὶ pages.
(Ml Τὴν ἀλογίαν. ὴν ἀναλογίαν.
(Η) Τὴν ἀλογίαν. ’Τὴν ἀναλογίαν, Μ. 1.
42) ’Υπηρεξοιζντᾳ ταῖς χρείαις. irai:qu
δὲ) ἶᾏίδςνιηικὲξνὸίξντοι τᾴἷς χρείαις. ’Ϊπηριετούμενα
ιςαῗςχρεὶαιςῖ⁸ D.__l, A.,l.'_ Hegioni et_ activum ho
settstfoccurrit. mox, οἷς ἀν. Sic. ί). Al.
(45) Ύποϐἀλῃ. ’Ῡποϐάλλω Α. Ξ, Μ. ι.