PG 41, col. 568
καὶ μήτε ἀγαθὸς ὢν, μήτε μὴν κακὸς, μήτε ἆδικοζν
ἰδίως τε λεχθείη ἂν δίκαιος, τῆς κατ’ αὑτὸν δικαιο-
σύνης ὢν βραϐευτής. Καὶ ἔσται μὲν καταδεέστερος
τοῦ τελείου Θεοῦ, καὶτῆς ἐκείνου δικαιοσύνης ἐλάτ-
των οὗτος ὁ Θεὸς, διτε δὴ καὶ γεννητὸς ὢν, καὶ οὖν
ἀγέννητος (εἷς γάρ ἐστιν ἀγέννητος ὁ Πατὴρ, ἑξ οὗ
τὰ πάντα ἰδίως, τῶν πάντων ἠρτημένων ἀπ’ αὐτ-οῦν
μείζων δὲ καὶ κυριώτερος τοῦ ἀντικειμένου, καὶ
ἑτέρας οὐσίας τε καὶ φύσεως πεφυκὼς παρὰ.τὴν
ἑκατέρων τούτων οὐσίαν. Τοῦ μὲν γὰρ ἀντικειμένου
ἐστὶν ἡ οὐσία, φθορὰ τε καὶ⁵ σκότος’ ὑλικὸς γὰρ οὗτος
καὶ πολυσχεδής· τοῦ δὲ Πατρὸς τῶν ὅλων τοῦ ἀγεν-
νήτου ἡ οὐσία ἐστὶν ἀφθαρσία τε καὶ φῶς αὐτόον,
ἁπλοῦν τε καὶ μονοειδές. Ἣ δὲ τούτων οὐσία διττὴν
μέν τινα δύναμιν προήγαγεν · αὐτὸς δὲ τοῦ κρείττο-
νός ἑστιν εἰκών. Μηδέ σε τὰ νῦν τοῦτο θορυϐείτω,
θέλουσαν μαθεῖν, πῶς ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς τῶν ὅλων οῦ-
σης καὶ ὀμολογουμένης ἡμῖν, καὶ πεπιστευμένης,
τοῦ ¹ ἀγεννήτου, καὶ ἀφθάρτου, καὶ ἀγαθῆς. συν-
έστησαν καὶ αὗται αἱ φύσεις, ἦ τε τῆς φθορᾶς καέι
τῆςῆμεσὸτητος ἀνομοούσιαι αὗται καθεστῶσαι, τοῦ
ἀγαθοῦ φύσιν ἔχοντος τὰ ὅμοια ἑαυτοῦ καὶ ὁμοούσια
γεννᾷν τε καὶ προφέρειν. Μαθήσῃ γὰρ, Θεοῦ διδόν-
τος, ἑξῆς καὶ τῆν τούτου ἀρχήν τε καὶ γέννησιν,
ἀξιουμένη τῆς ἁποστολικῆς παραδόσεως, ἥν ἐκ δια-
δοχῆς καὶ ἡμεῖς παρειλήφαμεν, μετὰ καὶ τοῦ κανο-
νίσαι πάντας τοῦς-λόγους τῇ τοῦ Σωτῆρος διδασκα-
λίᾳ. Ταῦτά σοι, ὦ ἀδελφή μου Φλώρα, δι’ ὀλίγων εί-
ρημένα οὐκ ἡτόνησα (lt), xui. τὸ τῆς συντομίας προ-
έγραψω ἅμα μὲν τὸ προκείμενον ἀποχρώντως ἐξ·
’ ἑφηνα, ἃ καὶ εἰς τὰ ἑξῆς τὰ μέγιστά σοι συμὸασ
λεῖται, ἑὰν γε, ὼς καλὴ γῆ καὶ ἀγαθὴ, γονίμων
σπερμάτων τυχοῦσα, τὸν δι’ αὐτῶν καρπὸν ἀναν
δείξῃς.
Πεπλιὶρωγται τὰ Πτολεμαίου πρὸς Φλώραν.
H'. Τίς δὲ τούτων τῶν ῥημάτιον, καὶ τῆς τοῦ γόη-
τος τούτου. καὶ τῆς τῶν σὺν αὐτῷ ἀνέξεται φρενο-
ϐλαϐείας. Πτολεμαίου τε, φημὶ, καὶ τῶν ἀμφ’ αὑτὸν
εἰς τοσοῦτον κυκώντων καὶ καττυόντων πλάσματα;
υῦτε γὰρ τῶν παλαιῶν τραγῳδοποιῶν τις, οὔτε οἱ
καθεξῆς μιμηλοὶ τὸν τρόπον, οἱ περὶ Φιλιστίωνα,
καὶ Διογένη, τὸν τὰ ἄπιστα γράψαντα, ἢ οἱ ἄλλοι
πάντες, οἱ τοὺς μύθους ἀναγεγραφότες καὶ, ῥαψ-
ῳδήσαντες,τοσοῦτον ψεῦδος ἠδυνήθησαν ἑκτυπῶσαι,
ὡς οὗτοι τολμηρῶς φερόμενοι, μετὰ τῆς ἑαυτῶν ζωῆς
δεινά ἑαυτοῖς κατεσκεύασαν, καὶ τὸν νοῦν τῶν πειθο-
μένων αὐτοῖς ἀνθρώπων εἰς μωρὰς ζητήσεις περι·
ἰδίως τε λεχθείη ἂν δίκαιος, τῆς κατ’ αὑτὸν δικαιο-
σύνης ὢν βραϐευτής. Καὶ ἔσται μὲν καταδεέστερος
τοῦ τελείου Θεοῦ, καὶτῆς ἐκείνου δικαιοσύνης ἐλάτ-
των οὗτος ὁ Θεὸς, διτε δὴ καὶ γεννητὸς ὢν, καὶ οὖν
ἀγέννητος (εἷς γάρ ἐστιν ἀγέννητος ὁ Πατὴρ, ἑξ οὗ
τὰ πάντα ἰδίως, τῶν πάντων ἠρτημένων ἀπ’ αὐτ-οῦν
μείζων δὲ καὶ κυριώτερος τοῦ ἀντικειμένου, καὶ
ἑτέρας οὐσίας τε καὶ φύσεως πεφυκὼς παρὰ.τὴν
ἑκατέρων τούτων οὐσίαν. Τοῦ μὲν γὰρ ἀντικειμένου
ἐστὶν ἡ οὐσία, φθορὰ τε καὶ⁵ σκότος’ ὑλικὸς γὰρ οὗτος
καὶ πολυσχεδής· τοῦ δὲ Πατρὸς τῶν ὅλων τοῦ ἀγεν-
νήτου ἡ οὐσία ἐστὶν ἀφθαρσία τε καὶ φῶς αὐτόον,
ἁπλοῦν τε καὶ μονοειδές. Ἣ δὲ τούτων οὐσία διττὴν
μέν τινα δύναμιν προήγαγεν · αὐτὸς δὲ τοῦ κρείττο-
νός ἑστιν εἰκών. Μηδέ σε τὰ νῦν τοῦτο θορυϐείτω,
θέλουσαν μαθεῖν, πῶς ἀπὸ μιᾶς ἀρχῆς τῶν ὅλων οῦ-
σης καὶ ὀμολογουμένης ἡμῖν, καὶ πεπιστευμένης,
τοῦ ¹ ἀγεννήτου, καὶ ἀφθάρτου, καὶ ἀγαθῆς. συν-
έστησαν καὶ αὗται αἱ φύσεις, ἦ τε τῆς φθορᾶς καέι
τῆςῆμεσὸτητος ἀνομοούσιαι αὗται καθεστῶσαι, τοῦ
ἀγαθοῦ φύσιν ἔχοντος τὰ ὅμοια ἑαυτοῦ καὶ ὁμοούσια
γεννᾷν τε καὶ προφέρειν. Μαθήσῃ γὰρ, Θεοῦ διδόν-
τος, ἑξῆς καὶ τῆν τούτου ἀρχήν τε καὶ γέννησιν,
ἀξιουμένη τῆς ἁποστολικῆς παραδόσεως, ἥν ἐκ δια-
δοχῆς καὶ ἡμεῖς παρειλήφαμεν, μετὰ καὶ τοῦ κανο-
νίσαι πάντας τοῦς-λόγους τῇ τοῦ Σωτῆρος διδασκα-
λίᾳ. Ταῦτά σοι, ὦ ἀδελφή μου Φλώρα, δι’ ὀλίγων εί-
ρημένα οὐκ ἡτόνησα (lt), xui. τὸ τῆς συντομίας προ-
έγραψω ἅμα μὲν τὸ προκείμενον ἀποχρώντως ἐξ·
’ ἑφηνα, ἃ καὶ εἰς τὰ ἑξῆς τὰ μέγιστά σοι συμὸασ
λεῖται, ἑὰν γε, ὼς καλὴ γῆ καὶ ἀγαθὴ, γονίμων
σπερμάτων τυχοῦσα, τὸν δι’ αὐτῶν καρπὸν ἀναν
δείξῃς.
Πεπλιὶρωγται τὰ Πτολεμαίου πρὸς Φλώραν.
H'. Τίς δὲ τούτων τῶν ῥημάτιον, καὶ τῆς τοῦ γόη-
τος τούτου. καὶ τῆς τῶν σὺν αὐτῷ ἀνέξεται φρενο-
ϐλαϐείας. Πτολεμαίου τε, φημὶ, καὶ τῶν ἀμφ’ αὑτὸν
εἰς τοσοῦτον κυκώντων καὶ καττυόντων πλάσματα;
υῦτε γὰρ τῶν παλαιῶν τραγῳδοποιῶν τις, οὔτε οἱ
καθεξῆς μιμηλοὶ τὸν τρόπον, οἱ περὶ Φιλιστίωνα,
καὶ Διογένη, τὸν τὰ ἄπιστα γράψαντα, ἢ οἱ ἄλλοι
πάντες, οἱ τοὺς μύθους ἀναγεγραφότες καὶ, ῥαψ-
ῳδήσαντες,τοσοῦτον ψεῦδος ἠδυνήθησαν ἑκτυπῶσαι,
ὡς οὗτοι τολμηρῶς φερόμενοι, μετὰ τῆς ἑαυτῶν ζωῆς
δεινά ἑαυτοῖς κατεσκεύασαν, καὶ τὸν νοῦν τῶν πειθο-
μένων αὐτοῖς ἀνθρώπων εἰς μωρὰς ζητήσεις περι·