PG 41, col. 567
tur; qui‘inter ambos illos interjectus est, ut neque
bonus, neque malus sit aut injustus, peculiari
quadam ratione justus appellari potest, quatenus
justitite quam habet moderatione fungitur. Atque
et perfecto Deo minor, et justitiaa illius impar sit
idem ille Deus oportet, utpote non ingenitus, sed ge-
neratione productus. Unus est enim ingenitus Pater,
222 a quo proprie sunt universa , cum ab eo
apta sint et suspensa: erit tamen adversario illo
altero major ac praestantior, tametsi diversam sit
ab utroque naturam substantiamqn‘e sortitus. Nam
adversarii natura corruptio est ac tenebras, cum
materia quippe concretus est ac multiplex. At Pa-
rentis omnium ingeniti natura corruptionis est
expers, luxque ipsa per semet exsistens, simplex
ct un‘iusmodi. llornm naturarduplicem sane Virtu-
tem peperit; sed Conditor tamen ipse imago prae«
stantioris est. Neque vero ea te res perturbet, scire
cupientem, quomodo cum unum sit, et esse fatea-
mur ae credamus, rerum omnium Principium
generationis teque ac corruptionis expers, idemque
bonum, amba: liae naturae constare potuerint, cor-
ruptionis nimirum, et media: cujusdam conditionis.
quae a se invicem natura discrepent, cum id bono
insitum sit, nt sibi quam simillima, ejusdemque
secum naturae gignat ac proferat. Tu enim, opitu-
lante Deo, hujus principium ae generationem animo
percipies, ubi traditam quamdam ab apostolis
doctrinam audieris, quam nos successione quadam
ad nos usque propagatam accepimus: cum eo qui-
dem utquidquid afl'eretur in medium. id ad Salva-
toris doctrinam velut regulam exigatur. Haec apud
te, Flora soror charissima, paucis comprehendere
ac disputare potui, summatimque praeseripsifita
tamen ut quod erat propositum, quantum satis esset, explicarim. Quam rem deinceps magno tibi
usui fore conlido: simodo, perinde ac bonus ager et fecundus, excepta semina fructuum ubertate
com penses.
Hactenus Ptolemazi ad Florum epistola.
Vill. Quis ejusmodi verborum, ac circutnl‘oranei
hujus, asscclarumque ejus, Ptolemaeum ac socios
ο intelligo, vesaniam possit sustinere, qui ineptissi-
mas fabulas ita confundunt ae consuunt? Non enim
quisquam ex antiquis illis tragoediarum scriptori-
bus, aut ex posterioribus mimis, qualis Philistio,
et Diogenes fuit, qui incredibilia scripsit: aut e
reliquis omnibus fabularum aut rhapsodiarum
auctoribus, tam immania comminisci mendacia
’potuerunt, 223 qualia nebulones isti propriam in
perniciem exsecrabilia horrendaque fabricat-unt:
quibus sectatorum animos stultissimis qua-stionibus,
⁸ Matth. nx, l7. ’Cor. τῆς.
(τί) Δΐ ὀλίγων εἰρημένη οὐκ ἠτίνδρσιι. Forte ἐφθόνησα.
bonus, neque malus sit aut injustus, peculiari
quadam ratione justus appellari potest, quatenus
justitite quam habet moderatione fungitur. Atque
et perfecto Deo minor, et justitiaa illius impar sit
idem ille Deus oportet, utpote non ingenitus, sed ge-
neratione productus. Unus est enim ingenitus Pater,
222 a quo proprie sunt universa , cum ab eo
apta sint et suspensa: erit tamen adversario illo
altero major ac praestantior, tametsi diversam sit
ab utroque naturam substantiamqn‘e sortitus. Nam
adversarii natura corruptio est ac tenebras, cum
materia quippe concretus est ac multiplex. At Pa-
rentis omnium ingeniti natura corruptionis est
expers, luxque ipsa per semet exsistens, simplex
ct un‘iusmodi. llornm naturarduplicem sane Virtu-
tem peperit; sed Conditor tamen ipse imago prae«
stantioris est. Neque vero ea te res perturbet, scire
cupientem, quomodo cum unum sit, et esse fatea-
mur ae credamus, rerum omnium Principium
generationis teque ac corruptionis expers, idemque
bonum, amba: liae naturae constare potuerint, cor-
ruptionis nimirum, et media: cujusdam conditionis.
quae a se invicem natura discrepent, cum id bono
insitum sit, nt sibi quam simillima, ejusdemque
secum naturae gignat ac proferat. Tu enim, opitu-
lante Deo, hujus principium ae generationem animo
percipies, ubi traditam quamdam ab apostolis
doctrinam audieris, quam nos successione quadam
ad nos usque propagatam accepimus: cum eo qui-
dem utquidquid afl'eretur in medium. id ad Salva-
toris doctrinam velut regulam exigatur. Haec apud
te, Flora soror charissima, paucis comprehendere
ac disputare potui, summatimque praeseripsifita
tamen ut quod erat propositum, quantum satis esset, explicarim. Quam rem deinceps magno tibi
usui fore conlido: simodo, perinde ac bonus ager et fecundus, excepta semina fructuum ubertate
com penses.
Hactenus Ptolemazi ad Florum epistola.
Vill. Quis ejusmodi verborum, ac circutnl‘oranei
hujus, asscclarumque ejus, Ptolemaeum ac socios
ο intelligo, vesaniam possit sustinere, qui ineptissi-
mas fabulas ita confundunt ae consuunt? Non enim
quisquam ex antiquis illis tragoediarum scriptori-
bus, aut ex posterioribus mimis, qualis Philistio,
et Diogenes fuit, qui incredibilia scripsit: aut e
reliquis omnibus fabularum aut rhapsodiarum
auctoribus, tam immania comminisci mendacia
’potuerunt, 223 qualia nebulones isti propriam in
perniciem exsecrabilia horrendaque fabricat-unt:
quibus sectatorum animos stultissimis qua-stionibus,
⁸ Matth. nx, l7. ’Cor. τῆς.
(τί) Δΐ ὀλίγων εἰρημένη οὐκ ἠτίνδρσιι. Forte ἐφθόνησα.