PG 41, col. 852
λου, λέγοντος, ὅτι Δεῖ τὸ φθαρτὸν τοῦτο ἐνδύσα-
σθαι ἀφθαρσίαν, καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσα-
σθαι ἀθανασίαν. Et μὴ γὰρ ἔμελλε τδ θνητὸν ὲνδύ-
σασθαι ἀθανασίαν, καὶ τὸ φθαρτὸν ἐνδύσασθαι ἀφθαρ-
σίαν, οὐκ ἂν ὁ ἀθάνατος θανεῖν ἦλθεν, ἶνα ὲν αὐτῷ
πάθῃ, καὶ κοιμηθεὶς τὸ τριήμερον ἀναστῇ, καὶ συν-
ανενέγκῃ ὲν αὐτῷ τῇ θεότητι καὶ τῇ αὑτοῦ δόξῃ ° ἵνα
ὲκ τῆς αὐτοῦ ἀγαθῆς πρὸς ἡμᾶς ὲνδημίας τὴν πᾶσαν
ἐλπίδα κατάσχωμεν ἐν ἀληθείᾳ, ὑποδεικνὺς ἑαυτὸν
τύπον ἡμῖν, καὶ ἀρραϐῶνα είς ἐλπίδα τῆς πάσης
ζωῆς πραγματείας.
Ζ’. Τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων καὶ ῥηθέντων, τίς
ἔτι μοι χρεία ἐστὶ κατατρίϐεσθαι περὶ τούτου τοῦ
ζωπύρου σφηκίου, καὶ οὐδενὸς ὄντος ἀνατροπῆς ’ἐνε-
κα, ἢ ἄλλης τινὸς πραγματείας; Ἀφ’ ἑαυτοῦ γὰρ τὸ
κέντρον ἀπώλεσε ’ καὶ ἀπαράλλακτον αὐτοῦ τὸ τῆς
πλάνης παραπεποιημένον δόγμα καὶ ἀγυρτῶδες δέ-
δεικται. Φασὶ γὰρ τὺ ὀδυνηρὸν σφηκίον, ὃ ζώπυρον
τινὲς κεκλήκασιν, ἔχειν μὲν κεντρίον ἰοϐόλον βραχὺ,
περιωδυνίαν πολλὴν ού κεκτημένον, ἀλλὰ κατὰ τὴν
αὐτοῦ δύναμιν ἰοϐόλον ὃν· ὲπὰν δέ τις διερχόμενος
τὸν αὐτοῦ φωλεὸν ἢ καλιὰν καθέλοι· ὲν γὰρ θάμνοις
βοτανῶν ποιεῖται καὶ κηρίου δίκην ἑαυτῷ σίμϐλους
τινὰς, ὲν οἷς σίμϐλοις ὲγκατατίθεται τὴν αὑτοῦ 7o-
νὴν, καὶ ποιεῖται ἑαυτῷ τά γεννήματα· εί δέ τις
διερχόμενος ῥάϐδῳ ἦ ξύλῳ νύξας τὺ κηρίον, ὡς ἔφην
καταόἀλοι, ἐξέρχεται θυμούμενον αὐτὸ δὴ τὸ δεινδ
διερχόμενος ῥάϐδῳ ἦ ξύλῳ νύξας τὺ κηρίον, ὡς ἔφην,
καταόἀλοι, ἐξέρχεται θυμούμενον αὐτὸ δὴ τὸ δεινὸν
μὲν, βληχρδν δὲ σφηκίον ο καὶ ἐὰν εὕρῃ πέτραν πλη-
σίον ἢ ξύλον, ἀπὸ τοῦ ὲμπλήσαντος αὐτὸν θυμοῦ poi.
ζῳ μὲν ἐφίσταται καὶ ὁρμᾷ, καὶ παίει τὴν πέτραν -
καὶ τὴν μὲν πέτραν οὐδὲν ἀδικεῖ, οὔτε τὸ ξύλον, οὔτε
⁴μὴν τδν ἄνθρωπον, κᾶν τε δάκοι, ἀλλά πρὸς ὀδύνην
ὀλίγην οὐδὲν ἀδικεῖ, μάλιστα τὴν πέτραν, ἀλλὰ τὸ
μὲν κέντρον ἀπόλλυσι, καὶ οὕτω φθείρεται, ἡ δὲ πέ-
τρα οὐδὲν ἀδικηθήσεται ὑπὸ τοῦ τοιούτου. Οὕτω καὶ
αῦτη ἡ σφηκιώδης ζωπύρου δίκην μικρὰν ἔχουσα τὴν
περιωδυνίαν ἀνατραπήσεται τῇ πέτρᾳ συντυχοῦσα,
τουτέστι τῇ ἀληθείᾳ, καὶ τὸ κέντρον ἀπολέσασα. Ταύ-
την δὲ διελθὼν, ἐπὶ τὰς ἐτέρας πάλιν βαδιοῦμαι, κατὰ
τὴν Θεοῦ ἐλπίδα πιστεύων, ὃτι τὸ ἐπάγγελμα ὲν Θεῷ
πλη ρωθήσεται.
D
ΚΑΤΑ ΣΕΥΗΡιΑΝοΝ,.
Εὶκοστὴ πέμπτη, ἠ καὶ τεσσαρακοστὴ πέμπτη.
A’. Τούτοις καθεξῆς ἕπεται ἦτοι σύγχρονος, ἦτοι
παρὰ τὸν χρόνον · οὐκ ἔχω γὰρ περὶ τοῦ χρόνου αύ-
τῶν ἀσφαλῶς λέγειν, πλὴν σύνεγγυς ἀλλήλων ἦσαν.
Ὠς δὲ τὰ είς ἡμᾶς ἐλθόντα διηγήσομαι.
l nostram pervenerunt, quam fidelissime com-
Σευῆρὸς τις ἀνέστη, ἐξ οὗπερ οἱ Σευηριανοὶ καλού-
σθαι ἀφθαρσίαν, καὶ τὸ θνητὸν τοῦτο ἐνδύσα-
σθαι ἀθανασίαν. Et μὴ γὰρ ἔμελλε τδ θνητὸν ὲνδύ-
σασθαι ἀθανασίαν, καὶ τὸ φθαρτὸν ἐνδύσασθαι ἀφθαρ-
σίαν, οὐκ ἂν ὁ ἀθάνατος θανεῖν ἦλθεν, ἶνα ὲν αὐτῷ
πάθῃ, καὶ κοιμηθεὶς τὸ τριήμερον ἀναστῇ, καὶ συν-
ανενέγκῃ ὲν αὐτῷ τῇ θεότητι καὶ τῇ αὑτοῦ δόξῃ ° ἵνα
ὲκ τῆς αὐτοῦ ἀγαθῆς πρὸς ἡμᾶς ὲνδημίας τὴν πᾶσαν
ἐλπίδα κατάσχωμεν ἐν ἀληθείᾳ, ὑποδεικνὺς ἑαυτὸν
τύπον ἡμῖν, καὶ ἀρραϐῶνα είς ἐλπίδα τῆς πάσης
ζωῆς πραγματείας.
Ζ’. Τούτων δὲ οὕτως ἐχόντων καὶ ῥηθέντων, τίς
ἔτι μοι χρεία ἐστὶ κατατρίϐεσθαι περὶ τούτου τοῦ
ζωπύρου σφηκίου, καὶ οὐδενὸς ὄντος ἀνατροπῆς ’ἐνε-
κα, ἢ ἄλλης τινὸς πραγματείας; Ἀφ’ ἑαυτοῦ γὰρ τὸ
κέντρον ἀπώλεσε ’ καὶ ἀπαράλλακτον αὐτοῦ τὸ τῆς
πλάνης παραπεποιημένον δόγμα καὶ ἀγυρτῶδες δέ-
δεικται. Φασὶ γὰρ τὺ ὀδυνηρὸν σφηκίον, ὃ ζώπυρον
τινὲς κεκλήκασιν, ἔχειν μὲν κεντρίον ἰοϐόλον βραχὺ,
περιωδυνίαν πολλὴν ού κεκτημένον, ἀλλὰ κατὰ τὴν
αὐτοῦ δύναμιν ἰοϐόλον ὃν· ὲπὰν δέ τις διερχόμενος
τὸν αὐτοῦ φωλεὸν ἢ καλιὰν καθέλοι· ὲν γὰρ θάμνοις
βοτανῶν ποιεῖται καὶ κηρίου δίκην ἑαυτῷ σίμϐλους
τινὰς, ὲν οἷς σίμϐλοις ὲγκατατίθεται τὴν αὑτοῦ 7o-
νὴν, καὶ ποιεῖται ἑαυτῷ τά γεννήματα· εί δέ τις
διερχόμενος ῥάϐδῳ ἦ ξύλῳ νύξας τὺ κηρίον, ὡς ἔφην
καταόἀλοι, ἐξέρχεται θυμούμενον αὐτὸ δὴ τὸ δεινδ
διερχόμενος ῥάϐδῳ ἦ ξύλῳ νύξας τὺ κηρίον, ὡς ἔφην,
καταόἀλοι, ἐξέρχεται θυμούμενον αὐτὸ δὴ τὸ δεινὸν
μὲν, βληχρδν δὲ σφηκίον ο καὶ ἐὰν εὕρῃ πέτραν πλη-
σίον ἢ ξύλον, ἀπὸ τοῦ ὲμπλήσαντος αὐτὸν θυμοῦ poi.
ζῳ μὲν ἐφίσταται καὶ ὁρμᾷ, καὶ παίει τὴν πέτραν -
καὶ τὴν μὲν πέτραν οὐδὲν ἀδικεῖ, οὔτε τὸ ξύλον, οὔτε
⁴μὴν τδν ἄνθρωπον, κᾶν τε δάκοι, ἀλλά πρὸς ὀδύνην
ὀλίγην οὐδὲν ἀδικεῖ, μάλιστα τὴν πέτραν, ἀλλὰ τὸ
μὲν κέντρον ἀπόλλυσι, καὶ οὕτω φθείρεται, ἡ δὲ πέ-
τρα οὐδὲν ἀδικηθήσεται ὑπὸ τοῦ τοιούτου. Οὕτω καὶ
αῦτη ἡ σφηκιώδης ζωπύρου δίκην μικρὰν ἔχουσα τὴν
περιωδυνίαν ἀνατραπήσεται τῇ πέτρᾳ συντυχοῦσα,
τουτέστι τῇ ἀληθείᾳ, καὶ τὸ κέντρον ἀπολέσασα. Ταύ-
την δὲ διελθὼν, ἐπὶ τὰς ἐτέρας πάλιν βαδιοῦμαι, κατὰ
τὴν Θεοῦ ἐλπίδα πιστεύων, ὃτι τὸ ἐπάγγελμα ὲν Θεῷ
πλη ρωθήσεται.
D
ΚΑΤΑ ΣΕΥΗΡιΑΝοΝ,.
Εὶκοστὴ πέμπτη, ἠ καὶ τεσσαρακοστὴ πέμπτη.
A’. Τούτοις καθεξῆς ἕπεται ἦτοι σύγχρονος, ἦτοι
παρὰ τὸν χρόνον · οὐκ ἔχω γὰρ περὶ τοῦ χρόνου αύ-
τῶν ἀσφαλῶς λέγειν, πλὴν σύνεγγυς ἀλλήλων ἦσαν.
Ὠς δὲ τὰ είς ἡμᾶς ἐλθόντα διηγήσομαι.
l nostram pervenerunt, quam fidelissime com-
Σευῆρὸς τις ἀνέστη, ἐξ οὗπερ οἱ Σευηριανοὶ καλού-