PG 41, col. 869
τρεπόμενοι τὺν δυνάμενον· οὐκ ἀνάγκην δὲ ἐπιτι-
θέαμεν τῷ μὴ δυναμένῳ· οὐκ ἐκϐάλλομεν αὐτὸν ἀπὸ
τῆς ζωῆς. '0 γὰρ ἅγιος λόγος παντὶ, ἐκήρυξε τὴν
ἀσθένειαν τῶν ἀσθενούντων βαστάζειν· ὡς καὶ αύ-
τδς 6 ἅγιος Ἀπόστολος εὑρεθήσεται λέγων, καὶ
ἐλέγχων τοὺς τοιούτους μὴ ὄντας τοῦ αύτοῦ χαρί-
σματος· ὅτι Νεωτέρας χήρας παραιτοῦ· μετὰ γὰρ τὸ
καταστρηνιάσαι τοῦ Χριστοῦ, γαμεῖν θέλουσιν,
ἔχουσαι κρῖμα, ὅτι τὴν πρώτην πίστιν ἠθέτησαν.
At γὰρ ἐπαγγειλάμεναι καὶ ἀθετήσασαι, ἔχουσι
κρῖμα. At δέ μὴ ἐπαγγειλάμεναι, ἀλλὰ ωναφθεῖσαι
δι’ ἀσθένειαν, κρῖμα οὐκ ἔχουσιν. Εἰ δὲ καὶ κρῖμα
ἔμελλον ἐχειν, πῶς ἔλεγε· Γαμείτωσαν, cincta
σποτείτωσαν ;
nubere volunt habentes damnationem quia primum fidem irritam fecerunt δ. Si quidem quae castitatem
professae irritam eam professionem fecerint, damnationem habere dicuntur. Quae \ero minime pro-
fessa: fuerint, sed pro infirmitate sua nupserim, damnationis sunt prorsus expertes. Si enim ulli
essent obnoxiae, cur diceret: Nubant, domui pra'sint'?
I'. Πῶς² τοίνυν προφητεύων παρακολουθῶν εὑρί-
σκεται κάν τε ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ, κάν τε ἐν τῇ
Καινξγ · ὡς καὶ ὁ ἆγιος Ἰωάννης ἐν τῇ Ἀποκαλύψει
ἔλεγε · Τάδε ἀπεκάλυψε Κύριος τοῖς αὑτοῦ δούλοις
διὰ τοῦ δούλου αὐτοῦ Ἰωάννου · καὶ, Τάδε λέγει
Κύριος. Ὀ ταῦτα λέγων ἐρρωμένην εἶχε τὴν διάνοιαν,
καὶ παρηκολούθει. Ἰδοὺ τοίνυν, Τάδε λέγει Κύριος·
καὶ , "Opaca; ἣν εἶδεν. Ὀ δὲ Μοντανὸς οὗτος 6 αὐχῶν
ἑαυτὸν εἶναι προφήτην, καλ⁹ πλανήσας τοὺς ὑπ’ αύε-
τοῦ πεπλανημένους,ἀσύστατα κατὰ τὰς θείας Γρα-
φάς διηγεῖται. Λέγει γὰρ ἐν τῇ Ἑαυτοῦ λεγομένῃ
προφητείᾳ· Τί λέγεις τὸν ὑπὲρ ἄνθρωπον σωζό-
μενον; Λάμψει γὰρ ό δίκαιος, φησὶν , ὑπὲρ τὸν
ἣλιον ἑκατονταπλασίονα. Οί δὲ μικροί ἐν ὑμῖν
σωζόμενοι, λάμψουσιν ἑκατονταπλασίονα ὑπὲρ
τὴν σελήνην. '0 δὲ Κύριος ἐλέγχει τὸν τοιοῦτον, 6
ἔχων τὴν ἐξουσίαν χαρίσασθαι τὸ λάμπειν τά πρόσ-
ωπα τῶν ἀγίωγ, καὶ φαιδρύνας τὸ πρόσωπον τοῦ
Μωῦσέως, καὶ μεταϐαλὼν τοὺς ἁγίους ἐν τῇ ἁγίᾳ.
αὑτοῦ ἀναστάσει τῶν σωμάτων, τοὺς σπειρομένους
ἐν τῇ ἀτιμίᾳ, καὶ ἐγειρομένους ἐν δόξῃ· οὐκ ἄλλα
σώματα τά ὄνταίάλλά αὐτὰ τὰ Ῠέντα ἐγειρό- D
μενα ὅλα· λαμϐάνοντα δέ δόξαν παρ’ αὐτοῦ μετά
ἀνάστασιν, παρὰ τοῦ τὴν δόξαν ἀφθόνως παρέχοντος
τοῖς αὑτοῦ ἁγίοις· ἐπειδὴ ἔχει τὴν ἐξουσίαν δοῦναι,
καὶ χαρίσασθαι, ὡς Θεὸς καὶ Κύριος. Ἐχων δὲ τοῦ
χαρίσασθαι, ούκ ³ ἐπηγγείλατο κατά Μοντανόν · ἀλλὰ
φησι· Λάμψει ὑμῶν τὰ πρόσωπα ὠς ὁ ἥλιος.
Ei τοίνυν 6 ἔχων τὴν ἐξουσίαν, καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων
δεσπότης, καὶ Κύριος ἡμῶν. Ἰησοῦς Χριστὸς, ὡς 6
ἥλιος λέγει τά πρόσωπα τῶν δικαίων λάμψειν · πῶς
Μοντανὸς ἐπαγγέλλεται περιττότερον ἑκατονταπλα-
σίονα; εί μὴ ἄρα ὅμοιος εἷ ἐκείνῳ τῷ ἐπαγγειλα-
μένῳ τοῖς περὶ τὸν Ἀδὰμ , ὅτι Ἕσεσθε ὼς θεοί,
⁸ Deest τό. ¹ F. πᾶς. ⁸ F. ἐξουσίαν.
xm, 43.
θέαμεν τῷ μὴ δυναμένῳ· οὐκ ἐκϐάλλομεν αὐτὸν ἀπὸ
τῆς ζωῆς. '0 γὰρ ἅγιος λόγος παντὶ, ἐκήρυξε τὴν
ἀσθένειαν τῶν ἀσθενούντων βαστάζειν· ὡς καὶ αύ-
τδς 6 ἅγιος Ἀπόστολος εὑρεθήσεται λέγων, καὶ
ἐλέγχων τοὺς τοιούτους μὴ ὄντας τοῦ αύτοῦ χαρί-
σματος· ὅτι Νεωτέρας χήρας παραιτοῦ· μετὰ γὰρ τὸ
καταστρηνιάσαι τοῦ Χριστοῦ, γαμεῖν θέλουσιν,
ἔχουσαι κρῖμα, ὅτι τὴν πρώτην πίστιν ἠθέτησαν.
At γὰρ ἐπαγγειλάμεναι καὶ ἀθετήσασαι, ἔχουσι
κρῖμα. At δέ μὴ ἐπαγγειλάμεναι, ἀλλὰ ωναφθεῖσαι
δι’ ἀσθένειαν, κρῖμα οὐκ ἔχουσιν. Εἰ δὲ καὶ κρῖμα
ἔμελλον ἐχειν, πῶς ἔλεγε· Γαμείτωσαν, cincta
σποτείτωσαν ;
nubere volunt habentes damnationem quia primum fidem irritam fecerunt δ. Si quidem quae castitatem
professae irritam eam professionem fecerint, damnationem habere dicuntur. Quae \ero minime pro-
fessa: fuerint, sed pro infirmitate sua nupserim, damnationis sunt prorsus expertes. Si enim ulli
essent obnoxiae, cur diceret: Nubant, domui pra'sint'?
I'. Πῶς² τοίνυν προφητεύων παρακολουθῶν εὑρί-
σκεται κάν τε ἐν τῇ Παλαιᾷ Διαθήκῃ, κάν τε ἐν τῇ
Καινξγ · ὡς καὶ ὁ ἆγιος Ἰωάννης ἐν τῇ Ἀποκαλύψει
ἔλεγε · Τάδε ἀπεκάλυψε Κύριος τοῖς αὑτοῦ δούλοις
διὰ τοῦ δούλου αὐτοῦ Ἰωάννου · καὶ, Τάδε λέγει
Κύριος. Ὀ ταῦτα λέγων ἐρρωμένην εἶχε τὴν διάνοιαν,
καὶ παρηκολούθει. Ἰδοὺ τοίνυν, Τάδε λέγει Κύριος·
καὶ , "Opaca; ἣν εἶδεν. Ὀ δὲ Μοντανὸς οὗτος 6 αὐχῶν
ἑαυτὸν εἶναι προφήτην, καλ⁹ πλανήσας τοὺς ὑπ’ αύε-
τοῦ πεπλανημένους,ἀσύστατα κατὰ τὰς θείας Γρα-
φάς διηγεῖται. Λέγει γὰρ ἐν τῇ Ἑαυτοῦ λεγομένῃ
προφητείᾳ· Τί λέγεις τὸν ὑπὲρ ἄνθρωπον σωζό-
μενον; Λάμψει γὰρ ό δίκαιος, φησὶν , ὑπὲρ τὸν
ἣλιον ἑκατονταπλασίονα. Οί δὲ μικροί ἐν ὑμῖν
σωζόμενοι, λάμψουσιν ἑκατονταπλασίονα ὑπὲρ
τὴν σελήνην. '0 δὲ Κύριος ἐλέγχει τὸν τοιοῦτον, 6
ἔχων τὴν ἐξουσίαν χαρίσασθαι τὸ λάμπειν τά πρόσ-
ωπα τῶν ἀγίωγ, καὶ φαιδρύνας τὸ πρόσωπον τοῦ
Μωῦσέως, καὶ μεταϐαλὼν τοὺς ἁγίους ἐν τῇ ἁγίᾳ.
αὑτοῦ ἀναστάσει τῶν σωμάτων, τοὺς σπειρομένους
ἐν τῇ ἀτιμίᾳ, καὶ ἐγειρομένους ἐν δόξῃ· οὐκ ἄλλα
σώματα τά ὄνταίάλλά αὐτὰ τὰ Ῠέντα ἐγειρό- D
μενα ὅλα· λαμϐάνοντα δέ δόξαν παρ’ αὐτοῦ μετά
ἀνάστασιν, παρὰ τοῦ τὴν δόξαν ἀφθόνως παρέχοντος
τοῖς αὑτοῦ ἁγίοις· ἐπειδὴ ἔχει τὴν ἐξουσίαν δοῦναι,
καὶ χαρίσασθαι, ὡς Θεὸς καὶ Κύριος. Ἐχων δὲ τοῦ
χαρίσασθαι, ούκ ³ ἐπηγγείλατο κατά Μοντανόν · ἀλλὰ
φησι· Λάμψει ὑμῶν τὰ πρόσωπα ὠς ὁ ἥλιος.
Ei τοίνυν 6 ἔχων τὴν ἐξουσίαν, καὶ ἀληθῶς ὑπάρχων
δεσπότης, καὶ Κύριος ἡμῶν. Ἰησοῦς Χριστὸς, ὡς 6
ἥλιος λέγει τά πρόσωπα τῶν δικαίων λάμψειν · πῶς
Μοντανὸς ἐπαγγέλλεται περιττότερον ἑκατονταπλα-
σίονα; εί μὴ ἄρα ὅμοιος εἷ ἐκείνῳ τῷ ἐπαγγειλα-
μένῳ τοῖς περὶ τὸν Ἀδὰμ , ὅτι Ἕσεσθε ὼς θεοί,
⁸ Deest τό. ¹ F. πᾶς. ⁸ F. ἐξουσίαν.
xm, 43.