PG 41, col. 897
γεννηκέναι, κατὰ τὰς παρ’ αὐτῷ γενεαλογίας, άπὸ
Ἀϐραὰμ καὶ Δάσιδ τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν,
ὡς οὐχ εὑρίσκεται ὁ ἆγιος Μάρκος ταῦτα λέγων’
ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ὲν τῷ Ἰορδάνῃ πραγματείας ποιεῖται
τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ Εὐαγγελίου, καὶ φησίν’ Ἀρχὴ
τοῦ Εὺαττελίου ο ὡς γέγραπται ἐν Ἡσαΐᾳ τῷ προ-
φήτῃ. Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. Οὕτω καὶ τὰ
τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ πεπραγματευμένα, καὶ ὲν ἁγίῳ
Πνεύματι ὴσφαλισμένα τὴν φροντίδα ἔσχεν οὐ περὶ
τῶν ἤδη κεκηρυγμένων πολλάκις μόνον λέγειν, ἀλλὰ
περὶτῶν ἀναγκαίων ὑπὸ τῶν ἄλλων εἰς αὐτοὺς ³ κη-
ρυγμάτων καταλειφθέντων. Ἡ γὰρ πᾶσα τῶν Εὐαγ-
γελίων ὑπόθεσις τοιοῦτον εἶχε τρόπον.
fuerant, proponerentur; sed et necessaria quaedam adderentur dogmata, quae caeteri ante illum minime
scriptis attigissent. Ejusmodi nempe totum Evangeliorum argumentum fuit.
Ματθαίου μὲν γὰρ κεκηρυχότος τὸν Χριστὸν γεν-
νηθέντα, καὶ ὲκ’Πνεύματος ἁγίου συλληφθέντα, ὲκ
σπέρματος Δαὸὶδ καὶ Ἀϐρααμ κατὰ σάρκα οἰκονο-
μηθέντα, πλάνη τισὶ γεγένηται τοῖς μὴ νενοηκόσιν ·
οὐ τοῦ Εὐαγγελίου αίτίου ὄντος αὐτοῖς είς τὸ πλανη-
θῆναι, ἀλλὰ τῆς αὐτῶν διανοίας πεπλανημένης,είς
παράστασιν τῆς περὶ τῶν αὐτῶν πληροφορίας, τίὶι⁵
ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου κακῇ ὑπονοίᾳ ⁸ὲπινενοημένα.
Ἔνθεν γὰρ οἱ περὶ Κήρινθον καί¹ Ἐὁίωνα ψιλὸν τὸν
ἄνθρωπον κατέσχον, καὶ Μήρινθον, καὶ Κλεόόιον,
είτουν Κλεόϐουλον (l9), mi. Κλαύδιον, καὶ Δημᾶν,
καὶ Ἑρμογένην (20), τοὺς ἀγαπήσαντας τὸν ἐνταῦθα
αἰῶνα, καὶ καταλείψαντας τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας.
Ἀντιλέγοντες γὰρ τοῖς τοῦ Κυρίου μαθηταῖς κατ’
ἐκεῖνο καιροῦ, ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν Ἀϐραὰμ καὶ Δασὶδ
γενεαλογίας τὴν αὐτῶν ἄνοιαν παριστᾷ, ὲπειρῶντο’
οὐ καλῶς μὲν οἰόμενοι, πλὴν ἐντεῦθεν τὴν πρόφασιν
θηρώμενοι. Ἀντέλεγον³ γὰρ πολλάκις ὑπὸ τοῦ ἁγίου
Ἰωάννου καὶ τῶν ἀμφ’ αὐτῶν, Λευκίου καὶ ἄλλων
πολλῶν. Παρατρίψασα δὲ ἑαυτῆς τὸ μετώπιον ἡ ἀναιο
σχυντία, ἑαυτῇ κακὰ ἐπισπάσασθαι ἐφιλοτιμήσατο.
Εὐθὺς δὲ μετὰ τὸν Ματθαίον (21) ἀκόλουθος γενό-
¹ F. αὐτόν.Δ ² Deesse videtur nonnihil. ³ F. ὲ
' ll Tim. tv, 9.
(19), Kal Κλεόϐιονξ, εἵτουν Κλεᾴϐουαξον. lgna:
tius a'd Trallianos :_¢De_dys-Es,_xa1 τὰ τοὶξ. πονηροῦ
ἔγγονα, Θεόδοτον,’ καί Κλεόβουλον-τὰ γεννῶντα no.9-
ε γονα, σεοοοτον, και ΑΛευυυυΛυν ἰιι ιιννιυνιιυι ιξυιμ-
nini θανατηφρρον. Ubi non_Nic_olaitarum propagines
istosl‘uisse' docet , ut est in ᾼιιιιαι. , sed 1:063:qu-
ροῦ ἔγγονα, hoc ,εει daemonis fetus. Imposuit n-
naliui'n' scriptori Latinus interpres, qui ita reddit :
Fugite, perversi illius nepotes. __‘
“ (ἒο)’Ᾰημᾶν, καὶ Δ⁹1‹;’,ι),ιις)γέικ·ηζ·. Theodoretusad
ll Tim. οἷ iv, eumdem illum; Demam esse putat,
qui Epist. ad Philem. ett__Colo_sS. tv laudatur;
quique saeculum diligens, relicto Paulo, discessit.
Sedbnutato c_onsilio ad Paulum revertisse quidam
existimant. Chrysost. vero post honorificam illam
de eo intentionem a Paulo sejunctunressc putat, ut '
illa ad Philem. ante ll ad Tim. scripta sit. Fieri
Ἀϐραὰμ καὶ Δάσιδ τὴν ἔνσαρκον Χριστοῦ παρουσίαν,
ὡς οὐχ εὑρίσκεται ὁ ἆγιος Μάρκος ταῦτα λέγων’
ἀλλὰ ἀπὸ τῆς ὲν τῷ Ἰορδάνῃ πραγματείας ποιεῖται
τὴν εἰσαγωγὴν τοῦ Εὐαγγελίου, καὶ φησίν’ Ἀρχὴ
τοῦ Εὺαττελίου ο ὡς γέγραπται ἐν Ἡσαΐᾳ τῷ προ-
φήτῃ. Φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ. Οὕτω καὶ τὰ
τῷ ἁγίῳ Ἰωάννῃ πεπραγματευμένα, καὶ ὲν ἁγίῳ
Πνεύματι ὴσφαλισμένα τὴν φροντίδα ἔσχεν οὐ περὶ
τῶν ἤδη κεκηρυγμένων πολλάκις μόνον λέγειν, ἀλλὰ
περὶτῶν ἀναγκαίων ὑπὸ τῶν ἄλλων εἰς αὐτοὺς ³ κη-
ρυγμάτων καταλειφθέντων. Ἡ γὰρ πᾶσα τῶν Εὐαγ-
γελίων ὑπόθεσις τοιοῦτον εἶχε τρόπον.
fuerant, proponerentur; sed et necessaria quaedam adderentur dogmata, quae caeteri ante illum minime
scriptis attigissent. Ejusmodi nempe totum Evangeliorum argumentum fuit.
Ματθαίου μὲν γὰρ κεκηρυχότος τὸν Χριστὸν γεν-
νηθέντα, καὶ ὲκ’Πνεύματος ἁγίου συλληφθέντα, ὲκ
σπέρματος Δαὸὶδ καὶ Ἀϐρααμ κατὰ σάρκα οἰκονο-
μηθέντα, πλάνη τισὶ γεγένηται τοῖς μὴ νενοηκόσιν ·
οὐ τοῦ Εὐαγγελίου αίτίου ὄντος αὐτοῖς είς τὸ πλανη-
θῆναι, ἀλλὰ τῆς αὐτῶν διανοίας πεπλανημένης,είς
παράστασιν τῆς περὶ τῶν αὐτῶν πληροφορίας, τίὶι⁵
ἀπὸ τοῦ Εὐαγγελίου κακῇ ὑπονοίᾳ ⁸ὲπινενοημένα.
Ἔνθεν γὰρ οἱ περὶ Κήρινθον καί¹ Ἐὁίωνα ψιλὸν τὸν
ἄνθρωπον κατέσχον, καὶ Μήρινθον, καὶ Κλεόόιον,
είτουν Κλεόϐουλον (l9), mi. Κλαύδιον, καὶ Δημᾶν,
καὶ Ἑρμογένην (20), τοὺς ἀγαπήσαντας τὸν ἐνταῦθα
αἰῶνα, καὶ καταλείψαντας τὴν ὁδὸν τῆς ἀληθείας.
Ἀντιλέγοντες γὰρ τοῖς τοῦ Κυρίου μαθηταῖς κατ’
ἐκεῖνο καιροῦ, ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν Ἀϐραὰμ καὶ Δασὶδ
γενεαλογίας τὴν αὐτῶν ἄνοιαν παριστᾷ, ὲπειρῶντο’
οὐ καλῶς μὲν οἰόμενοι, πλὴν ἐντεῦθεν τὴν πρόφασιν
θηρώμενοι. Ἀντέλεγον³ γὰρ πολλάκις ὑπὸ τοῦ ἁγίου
Ἰωάννου καὶ τῶν ἀμφ’ αὐτῶν, Λευκίου καὶ ἄλλων
πολλῶν. Παρατρίψασα δὲ ἑαυτῆς τὸ μετώπιον ἡ ἀναιο
σχυντία, ἑαυτῇ κακὰ ἐπισπάσασθαι ἐφιλοτιμήσατο.
Εὐθὺς δὲ μετὰ τὸν Ματθαίον (21) ἀκόλουθος γενό-
¹ F. αὐτόν.Δ ² Deesse videtur nonnihil. ³ F. ὲ
' ll Tim. tv, 9.
(19), Kal Κλεόϐιονξ, εἵτουν Κλεᾴϐουαξον. lgna:
tius a'd Trallianos :_¢De_dys-Es,_xa1 τὰ τοὶξ. πονηροῦ
ἔγγονα, Θεόδοτον,’ καί Κλεόβουλον-τὰ γεννῶντα no.9-
ε γονα, σεοοοτον, και ΑΛευυυυΛυν ἰιι ιιννιυνιιυι ιξυιμ-
nini θανατηφρρον. Ubi non_Nic_olaitarum propagines
istosl‘uisse' docet , ut est in ᾼιιιιαι. , sed 1:063:qu-
ροῦ ἔγγονα, hoc ,εει daemonis fetus. Imposuit n-
naliui'n' scriptori Latinus interpres, qui ita reddit :
Fugite, perversi illius nepotes. __‘
“ (ἒο)’Ᾰημᾶν, καὶ Δ⁹1‹;’,ι),ιις)γέικ·ηζ·. Theodoretusad
ll Tim. οἷ iv, eumdem illum; Demam esse putat,
qui Epist. ad Philem. ett__Colo_sS. tv laudatur;
quique saeculum diligens, relicto Paulo, discessit.
Sedbnutato c_onsilio ad Paulum revertisse quidam
existimant. Chrysost. vero post honorificam illam
de eo intentionem a Paulo sejunctunressc putat, ut '
illa ad Philem. ante ll ad Tim. scripta sit. Fieri