PG 42, col. 185
δρείας ἀρχιεπισκόπῳ. Ἐδόκει δὲ καὶ ὁ Μελήτιος τῶν
κατὰ τὴν Αἴγυπτον προήκων, καὶ δευτερεύων
τῷ Πέτρῳ κατά τὴν ἀρχιεπισκοπὴν, ὡς δι’ ἀντιλή-
ψεως αὐτοῦ χάριν, ὑπ’ αὐτὸν δὲ ὢν, καὶ ὑπ’ αὑτὸν ¹
τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀναφέρων. Τοῦτο γὰρ ἔθος ἐστὶ,
τὸν ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳβί) ἀρχιεπίσκοπον πάσης τε Αί-
: γύπτου καὶ θηὸαΐδος, Μαριῂιὶηου τε καὶ Λιϐύης,
Ἀμμωνιακῆς, Μαραιώτιδός τε καὶ Πενταπόλεως,
ἔχειν τὴν ἐκκλησιαστικὴν διοίκησιν. Ἐπεὶ οὖν συλλη-
φθέντες οὗτοι πάντες μαρτυρίου χάριν ἐν τῇ φυλακῇ
ἔπραττον· χρόνῳ δὲ ίκανῷ ἐπέμειναν καθειργμένον
ἄλλοι δὲ αὐτῶν παραδοθέντες ἐμαρτύρησαν, καὶ Β
τδ τέλος τοῦ βραϐείου ἁπείληφαν, καὶ ἐκοιμήθησαν ο οὗτοι δὲ ὡς ἁκρέιιονες καὶ μείζους ἐσύστερον cn-
ρουντο.
B'. Καὶ ἐπειδὴ τινῶν μὲν μαρτυρησάντων, ἄλλων
δέ τοῦ μαρτυρίου ἐκπεσόντων, καὶ τὴν ἀθεμιτουργίαν.
τῆς τῶν εἰδώλων θρησκείας πραξάντων οί κατ’ ἀνάγ-
κην καὶ θυσίαν¹ ἐφήψαντο. Παραπεσόντες οὖν, καὶ
θύσαντες (52), καὶ παραϐάντες, προσῆλθον τοῖς ὁμο-
λογηταῖς τε καὶ μάρτυσιν, ὅπως τύχωσιν ἐλέους διὰ
μετανοίας, οί μὲν ἀπὸ στρατιωτῶν ὄντες, οί δὲ ἀπὸ
κληρικῶν ὑπάρχοντες διαφόρου κλήρου, πρεσϐυτε-
ρίου τε, καὶ διακονίας, καὶ ἄλλων, κίνησις ἐγένετο
άναμέσον τῶν μαρτύρων, καὶ τάραχος οὺχ ὁ τυχών’
τῶν μὲν λεγόντων τοὺς ἅπαξ παραπεσόντας, καὶ ἀρ- ί,
ησαμένους, καὶ ἐν ἀνδρειότητι μὴ παραμείναντας, C
’μηδὲ ἀγωνισαμένους, μὴ δεῖν ἀξιοῦσθαι είς μετάνοιαν,
(να μὴ καὶ οί ἔτι περιλειφθέντες, ἔλαττον φροντίσαν»
τες τῆς ἐπιτιμίας διὰ τὴν τοιαύτην θᾶττον γενομένην
αὺτοῖς συγχώρησιν, ὲκτραπῶσι, καὶ είς ἐπαρνησι-
θείαν καὶ ἀθεμιτουργίαν Ἑλληνισμοῦ ἔλθωσι. Καὶ
ἦν εὖλογον τὸ παρ’ αὐτῶν τῶν ὁμολογητῶν λεγόμε-
θον. Ἦσαν ’δὲ oi τοῦτο λέγοντες, Μελητιος, καὶ Πη-
λεὺς, καί τινες ἄλλοι πλείους τῶν μαρτύρων καὶ ὁμο-
λητῶν ἅμα αὐτοῖς. Ζῆλον τοίνυν τὸν ὑπὲρ Θεοῦ
ἀναδεδειγμένοι, δῆλον, ὃτι ἔπασχον ταῦτα λέγοντες.
Ἐφασκον δὲ, εί ἄρα μετὰ τὸ παύσασθαι τὸν διωγμὸν
μετὰ χρόνον ἱκανὸν δίδοσθαι τοῖς προειρημένοις με⁹
τάνοιαν ἐν καιρῷ γενομένης εἰρήνης, ἐὰν ἐπ’ ἀλη-
θείας μετανοήσωσι, καὶ καρπὸν τῆς μετανοίας αὐτῶν
tmfisiiwvrattob μὴν ἶνα ἕκαστος δεξιωθῇ (55) ἐν τῷ
⁸ Cor. ἐπ’ αὐτόν. ⁸ Cor. θυσίας.
(5i) Τοῦτο ηᾴρ ἔθος ἐπὶ τὸν ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ.
§_ic in magno 'fiicainogconcilio, caii. θ : Τὰ ἀρχαῖα
ἔθη κρατείτω τὰ ἐν-ᾼ-ἰγύπτιρ, Δκαὶ Λιϐύῃ. καὶῖῙῘεν-
ragadia, ὥστε τδνᾲένἋλεξανδρείᾳ ἐπίσκοπον πάντων
τούτων ἔχειν τὴν ἐξουσίαν. Ferro in iis provinciis
recensendis, quae Alexandriae contribuuntur. anim-
advertendum— est,__disti_ng_ui a_b Epiphanio τὴν
{impediam et τῂν Μαρεώτῖδα. Ptolemaeus lib. ni,
Stareotid'em et MLarqpotam ita discernit,ut Maraeotis
oppidum sit Libyas Numidis, haud procul ab Oasite,
at ὁ Μαρεώτης provincia sit, sive Nomus ac pra:-
Il ο ωαρςωτης ργονιιιοιε sn, snve nomus ac pra:-
fgctura ad MariamL sive Mareotidem lacum.quae in
Egypto censetur. P_i_inius vero Mareotas velut po-
εὲὲυηὰιιυεωάεω in Mareotide Libya collocat lib: ν,
κατὰ τὴν Αἴγυπτον προήκων, καὶ δευτερεύων
τῷ Πέτρῳ κατά τὴν ἀρχιεπισκοπὴν, ὡς δι’ ἀντιλή-
ψεως αὐτοῦ χάριν, ὑπ’ αὐτὸν δὲ ὢν, καὶ ὑπ’ αὑτὸν ¹
τὰ ἐκκλησιαστικὰ ἀναφέρων. Τοῦτο γὰρ ἔθος ἐστὶ,
τὸν ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳβί) ἀρχιεπίσκοπον πάσης τε Αί-
: γύπτου καὶ θηὸαΐδος, Μαριῂιὶηου τε καὶ Λιϐύης,
Ἀμμωνιακῆς, Μαραιώτιδός τε καὶ Πενταπόλεως,
ἔχειν τὴν ἐκκλησιαστικὴν διοίκησιν. Ἐπεὶ οὖν συλλη-
φθέντες οὗτοι πάντες μαρτυρίου χάριν ἐν τῇ φυλακῇ
ἔπραττον· χρόνῳ δὲ ίκανῷ ἐπέμειναν καθειργμένον
ἄλλοι δὲ αὐτῶν παραδοθέντες ἐμαρτύρησαν, καὶ Β
τδ τέλος τοῦ βραϐείου ἁπείληφαν, καὶ ἐκοιμήθησαν ο οὗτοι δὲ ὡς ἁκρέιιονες καὶ μείζους ἐσύστερον cn-
ρουντο.
B'. Καὶ ἐπειδὴ τινῶν μὲν μαρτυρησάντων, ἄλλων
δέ τοῦ μαρτυρίου ἐκπεσόντων, καὶ τὴν ἀθεμιτουργίαν.
τῆς τῶν εἰδώλων θρησκείας πραξάντων οί κατ’ ἀνάγ-
κην καὶ θυσίαν¹ ἐφήψαντο. Παραπεσόντες οὖν, καὶ
θύσαντες (52), καὶ παραϐάντες, προσῆλθον τοῖς ὁμο-
λογηταῖς τε καὶ μάρτυσιν, ὅπως τύχωσιν ἐλέους διὰ
μετανοίας, οί μὲν ἀπὸ στρατιωτῶν ὄντες, οί δὲ ἀπὸ
κληρικῶν ὑπάρχοντες διαφόρου κλήρου, πρεσϐυτε-
ρίου τε, καὶ διακονίας, καὶ ἄλλων, κίνησις ἐγένετο
άναμέσον τῶν μαρτύρων, καὶ τάραχος οὺχ ὁ τυχών’
τῶν μὲν λεγόντων τοὺς ἅπαξ παραπεσόντας, καὶ ἀρ- ί,
ησαμένους, καὶ ἐν ἀνδρειότητι μὴ παραμείναντας, C
’μηδὲ ἀγωνισαμένους, μὴ δεῖν ἀξιοῦσθαι είς μετάνοιαν,
(να μὴ καὶ οί ἔτι περιλειφθέντες, ἔλαττον φροντίσαν»
τες τῆς ἐπιτιμίας διὰ τὴν τοιαύτην θᾶττον γενομένην
αὺτοῖς συγχώρησιν, ὲκτραπῶσι, καὶ είς ἐπαρνησι-
θείαν καὶ ἀθεμιτουργίαν Ἑλληνισμοῦ ἔλθωσι. Καὶ
ἦν εὖλογον τὸ παρ’ αὐτῶν τῶν ὁμολογητῶν λεγόμε-
θον. Ἦσαν ’δὲ oi τοῦτο λέγοντες, Μελητιος, καὶ Πη-
λεὺς, καί τινες ἄλλοι πλείους τῶν μαρτύρων καὶ ὁμο-
λητῶν ἅμα αὐτοῖς. Ζῆλον τοίνυν τὸν ὑπὲρ Θεοῦ
ἀναδεδειγμένοι, δῆλον, ὃτι ἔπασχον ταῦτα λέγοντες.
Ἐφασκον δὲ, εί ἄρα μετὰ τὸ παύσασθαι τὸν διωγμὸν
μετὰ χρόνον ἱκανὸν δίδοσθαι τοῖς προειρημένοις με⁹
τάνοιαν ἐν καιρῷ γενομένης εἰρήνης, ἐὰν ἐπ’ ἀλη-
θείας μετανοήσωσι, καὶ καρπὸν τῆς μετανοίας αὐτῶν
tmfisiiwvrattob μὴν ἶνα ἕκαστος δεξιωθῇ (55) ἐν τῷ
⁸ Cor. ἐπ’ αὐτόν. ⁸ Cor. θυσίας.
(5i) Τοῦτο ηᾴρ ἔθος ἐπὶ τὸν ἐν τῇ Ἀλεξανδρείᾳ.
§_ic in magno 'fiicainogconcilio, caii. θ : Τὰ ἀρχαῖα
ἔθη κρατείτω τὰ ἐν-ᾼ-ἰγύπτιρ, Δκαὶ Λιϐύῃ. καὶῖῙῘεν-
ragadia, ὥστε τδνᾲένἋλεξανδρείᾳ ἐπίσκοπον πάντων
τούτων ἔχειν τὴν ἐξουσίαν. Ferro in iis provinciis
recensendis, quae Alexandriae contribuuntur. anim-
advertendum— est,__disti_ng_ui a_b Epiphanio τὴν
{impediam et τῂν Μαρεώτῖδα. Ptolemaeus lib. ni,
Stareotid'em et MLarqpotam ita discernit,ut Maraeotis
oppidum sit Libyas Numidis, haud procul ab Oasite,
at ὁ Μαρεώτης provincia sit, sive Nomus ac pra:-
Il ο ωαρςωτης ργονιιιοιε sn, snve nomus ac pra:-
fgctura ad MariamL sive Mareotidem lacum.quae in
Egypto censetur. P_i_inius vero Mareotas velut po-
εὲὲυηὰιιυεωάεω in Mareotide Libya collocat lib: ν,