PG 42, col. 732
τὰ μυστήρια τοῦ αἴματος καὶ ὕδατος ἐν ἡμῖν λύτρα
γενέσθαι,
ᾳ. Ἀλλʼ ὅμως ἔγνω τὴν Μαρίαν ὁ Τωσὴφ, οὐ κατὰ
γνῶσίν τινα χρήσεως, οὐ κατὰ γνῶσιν κοινωνίας.
Ἀλλʼ ἔγγνω αὐτὴν, τιμῶν τὴν ἐκ Θεοῦ τετιμημένην.
Οὐ γὰρ ῇδει αὐτὴν τοιαύτης δόξης οὕσαν, ἔως ὅτε εἶδε
Κύριον ἐκ γυναικὸς γεγεννημένον. Καὶ τὸ, Πρὶν ἢ
συνελθεῖν αεὐτοὐς, εὐρέθη ἐνæ γαστρὶ ἔχουσα, ἵνα
μή ποτε κρατήσῃ ὁ λόγος τῶν νομιζόντων, ἐκ κοινω-
νίας ἀνδρὸς εἶναι τὸ τοῦ Θεοῦ οἰκονομηθὲν μυστήριον.
Ἐλεγε γὰρ, Πρὶν ἢ τοῦτο γενέσθαι, ὅπερ προσ-
εδοκᾶτο· οὐ γέγονε δὲ τοῦτο τὸ πρᾶγμα. Εἰ γὰρ καὶ
προσεδοκᾶτο ἡ Παρθένος τῷ Ἰωσὴφ εἰς συνάφειαν
(ὡς οὐδὲ ἐπεδέχετο διὰ τὸ γηραλέον), ὅμως προλαμ-
βάνει ἡ ραφὴ, καὶ ἡμῖν ὑποτίθεται, καὶ τὴν διά-
νοιαν ἐπασφαλίζεται, δυνατῆς οὕσης τῆς ὑποθέσεως.
κατὰ τὸν θεῖον τόκον, πεῖσαι μηκέτι ἐγγίζειν ἀνδρὶ
πρὸς συνάφειαν τῇ Παρθένῳ· ὡς καὶ ὁ ἄγγελος τὸν
Τωσὴφ ἔπεισε μὴ εἶναι τὴν ὑπόνοιαν, ἤνπερ αὐτὸς
ἐνόμιζεν. Ὁμοιον γὰρ τῷ προῤῥηθέντι, ρἱν ἢ συν-
ελθεῖν αὐτοὺς, ὡς προσδοκωμένου, οὐ γενομένου δὲ,
τὸ, Δίκαιος ῶν ἐδῆτειμὴ παραδειγματίσαι αὐτὴν,
ἀλλὰ λάθρα ἀπολῦσαι αὐτὴν, ὡς φαύλου μὲν γινο-
μένου ἀπὸ τοῦ παραδειγματίεαι αὐτὴν, οὐ γενομένου
δέ· ὡς ὁ ἄγγελος διδάσκει λέγων· Μὴ χοβηθῇς πα-
ραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου, τὴν μηδέπεω
γενομένην,καὶ ἐν ὑπονοίᾳσφάλματος παρὰ σοί ἐστινὸ,
Δλλʼ οὐδὲ οὕτως οὕσῃ, ὡς οἴει, καὶ τὰ ἐξῆς. ΕΕὐθὸς
γὰρ ἀκολούθως λέγει· Τὸ γὰρ γετνηθέν ἐν αὐτῇ,
ὡς ἤδη γεγεννημένου. Πάλιν δὲ τὸ, Τέξεται υlὸν,
ὡς ἐπὶ μέλλοντος. Οὕτως γὰρ ἦν· διὰ δὲ τὸ πεπιστῶ-
σθαι,ἡ προαναφώνησις· ὡς καὶ τὸ, ρlν ή στνελθεῖῶ
ἀρκούμενοι, ὅτι οὐδʼ ὅλως γεγένηται. Ἐως δτου
ἔτεκε τόν υίόνο αὐτῆςτόν πρωτότοκον, τοῖς αὐτοῖς
ἐστιν ἐρμηνευόμενον διὰ τὸ θαυμαστὸν τῆς περὶ τὴν
Παρθένον γγνώσεως πρὸς Θεὸν τετιμημένης.
quentibus addit : Quod enim natum est in ipsa, quasi jam esset natum. Ilud vero, Pariet filiums,
ad futurum tempus relertur. Ita enim se res habebat; sed ad fidem stabiliendam prius illa denun-
tiatio facta est : cujusmodi et illa verba sunt: Priusquam convenirent. Ubi auicere nobis debet,
nunquam istud omanino esse factum: Donec peperit filiums suum primogenitum: quod eumdem sen-
sum habet, et ad admirabilema de Virgine cognitionem refertur, cui summus honor a Deo tribue-
ΚA. Μὴ νομίσῃ δέ τις ἐκ τοῦ λέγειν, ρὸ τοῦ
συνελθεῖν αὐτοὺς, ὅτι μετέπειτα συνῆλθον. Οὕτε
γὰρ ἔχει τις δεῖξαι, ἢ σημᾶναι· ἀλλʼ να δείῃῃ ᾶχραν-
τον τὴν κύησιν τοῦ Σωτῆρος, τοῦτο ἡ ραφὴ ἐβε-
βαιώσατο. Τὸ οὖν, Οὐκ ἔγνω αὐτὴν, διὰ τὴν δόξαν
τὸ δὲ πρωτότοκον, ἐπειδὴ πρωτότοκός ἐστι, πρὶν ἢ
τὰς κτίσεις εἶναι,καὶ πρωτότοκος ἐνο πολλοῖς ἐδελ-
φοῖς, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, οὐ κατὰ τὸν ⁵ ἀπὸ Μα-
ρίας, ὡς ἄλλων υἱῶν ἀπʼ αὐτῆς ὄντων, ἀλλʼ ἐν τοῖς
καταξιωθεῖσι λαβιῖν διʼ αὐτοῦ τὴν υἰοθεσίαν, ὅτε υἰὸς
αὐτῆς γέγονεν ἀληθῶς κατὰ σάρκα, ἴνα μὴ δόκησις
ὑποληφθείη. Ἀλλὰ καὶ πρωτότοκος, καὶ υὲὸς αὐτῆς
τῆς Παρθένου, οὐ διὰτὸ αὐτὴν ἄλλους υἰοὺς, ὡς ἔφην,
⁴Joan. Xα, 31. Matth. 18 sqq. Rom. vm, 29. ⁴ . οὅσαν, ut ct postea pro οὕεῃ. ⁵ Ε. κατὰ
γενέσθαι,
ᾳ. Ἀλλʼ ὅμως ἔγνω τὴν Μαρίαν ὁ Τωσὴφ, οὐ κατὰ
γνῶσίν τινα χρήσεως, οὐ κατὰ γνῶσιν κοινωνίας.
Ἀλλʼ ἔγγνω αὐτὴν, τιμῶν τὴν ἐκ Θεοῦ τετιμημένην.
Οὐ γὰρ ῇδει αὐτὴν τοιαύτης δόξης οὕσαν, ἔως ὅτε εἶδε
Κύριον ἐκ γυναικὸς γεγεννημένον. Καὶ τὸ, Πρὶν ἢ
συνελθεῖν αεὐτοὐς, εὐρέθη ἐνæ γαστρὶ ἔχουσα, ἵνα
μή ποτε κρατήσῃ ὁ λόγος τῶν νομιζόντων, ἐκ κοινω-
νίας ἀνδρὸς εἶναι τὸ τοῦ Θεοῦ οἰκονομηθὲν μυστήριον.
Ἐλεγε γὰρ, Πρὶν ἢ τοῦτο γενέσθαι, ὅπερ προσ-
εδοκᾶτο· οὐ γέγονε δὲ τοῦτο τὸ πρᾶγμα. Εἰ γὰρ καὶ
προσεδοκᾶτο ἡ Παρθένος τῷ Ἰωσὴφ εἰς συνάφειαν
(ὡς οὐδὲ ἐπεδέχετο διὰ τὸ γηραλέον), ὅμως προλαμ-
βάνει ἡ ραφὴ, καὶ ἡμῖν ὑποτίθεται, καὶ τὴν διά-
νοιαν ἐπασφαλίζεται, δυνατῆς οὕσης τῆς ὑποθέσεως.
κατὰ τὸν θεῖον τόκον, πεῖσαι μηκέτι ἐγγίζειν ἀνδρὶ
πρὸς συνάφειαν τῇ Παρθένῳ· ὡς καὶ ὁ ἄγγελος τὸν
Τωσὴφ ἔπεισε μὴ εἶναι τὴν ὑπόνοιαν, ἤνπερ αὐτὸς
ἐνόμιζεν. Ὁμοιον γὰρ τῷ προῤῥηθέντι, ρἱν ἢ συν-
ελθεῖν αὐτοὺς, ὡς προσδοκωμένου, οὐ γενομένου δὲ,
τὸ, Δίκαιος ῶν ἐδῆτειμὴ παραδειγματίσαι αὐτὴν,
ἀλλὰ λάθρα ἀπολῦσαι αὐτὴν, ὡς φαύλου μὲν γινο-
μένου ἀπὸ τοῦ παραδειγματίεαι αὐτὴν, οὐ γενομένου
δέ· ὡς ὁ ἄγγελος διδάσκει λέγων· Μὴ χοβηθῇς πα-
ραλαβεῖν Μαριὰμ τὴν γυναῖκά σου, τὴν μηδέπεω
γενομένην,καὶ ἐν ὑπονοίᾳσφάλματος παρὰ σοί ἐστινὸ,
Δλλʼ οὐδὲ οὕτως οὕσῃ, ὡς οἴει, καὶ τὰ ἐξῆς. ΕΕὐθὸς
γὰρ ἀκολούθως λέγει· Τὸ γὰρ γετνηθέν ἐν αὐτῇ,
ὡς ἤδη γεγεννημένου. Πάλιν δὲ τὸ, Τέξεται υlὸν,
ὡς ἐπὶ μέλλοντος. Οὕτως γὰρ ἦν· διὰ δὲ τὸ πεπιστῶ-
σθαι,ἡ προαναφώνησις· ὡς καὶ τὸ, ρlν ή στνελθεῖῶ
ἀρκούμενοι, ὅτι οὐδʼ ὅλως γεγένηται. Ἐως δτου
ἔτεκε τόν υίόνο αὐτῆςτόν πρωτότοκον, τοῖς αὐτοῖς
ἐστιν ἐρμηνευόμενον διὰ τὸ θαυμαστὸν τῆς περὶ τὴν
Παρθένον γγνώσεως πρὸς Θεὸν τετιμημένης.
quentibus addit : Quod enim natum est in ipsa, quasi jam esset natum. Ilud vero, Pariet filiums,
ad futurum tempus relertur. Ita enim se res habebat; sed ad fidem stabiliendam prius illa denun-
tiatio facta est : cujusmodi et illa verba sunt: Priusquam convenirent. Ubi auicere nobis debet,
nunquam istud omanino esse factum: Donec peperit filiums suum primogenitum: quod eumdem sen-
sum habet, et ad admirabilema de Virgine cognitionem refertur, cui summus honor a Deo tribue-
ΚA. Μὴ νομίσῃ δέ τις ἐκ τοῦ λέγειν, ρὸ τοῦ
συνελθεῖν αὐτοὺς, ὅτι μετέπειτα συνῆλθον. Οὕτε
γὰρ ἔχει τις δεῖξαι, ἢ σημᾶναι· ἀλλʼ να δείῃῃ ᾶχραν-
τον τὴν κύησιν τοῦ Σωτῆρος, τοῦτο ἡ ραφὴ ἐβε-
βαιώσατο. Τὸ οὖν, Οὐκ ἔγνω αὐτὴν, διὰ τὴν δόξαν
τὸ δὲ πρωτότοκον, ἐπειδὴ πρωτότοκός ἐστι, πρὶν ἢ
τὰς κτίσεις εἶναι,καὶ πρωτότοκος ἐνο πολλοῖς ἐδελ-
φοῖς, κατὰ τὸν Ἀπόστολον, οὐ κατὰ τὸν ⁵ ἀπὸ Μα-
ρίας, ὡς ἄλλων υἱῶν ἀπʼ αὐτῆς ὄντων, ἀλλʼ ἐν τοῖς
καταξιωθεῖσι λαβιῖν διʼ αὐτοῦ τὴν υἰοθεσίαν, ὅτε υἰὸς
αὐτῆς γέγονεν ἀληθῶς κατὰ σάρκα, ἴνα μὴ δόκησις
ὑποληφθείη. Ἀλλὰ καὶ πρωτότοκος, καὶ υὲὸς αὐτῆς
τῆς Παρθένου, οὐ διὰτὸ αὐτὴν ἄλλους υἰοὺς, ὡς ἔφην,
⁴Joan. Xα, 31. Matth. 18 sqq. Rom. vm, 29. ⁴ . οὅσαν, ut ct postea pro οὕεῃ. ⁵ Ε. κατὰ