PG 44, col. 1203
et tumorem inaniter se jactantium atque super-
bientium ratione represserimus, facile, commodum
et expeditum eis iter animi demissionis eiciamus.
Unde igitur aliquis potius fastus atque superbiæ
vanitatem demonstraverit? qua ratione alia, quttam
si naturam ostenderit, quænam ea sit? Nama si
quis ad seipsum, et non ad ea quæ circa se sunt,
respiciat, non video qua ratione is in ejusmodi
vitium incidere possit. Quid igitur homo est? Viε
ut ex scriptorum monumentis proferam id quod
plus ponderis et auctoritatis in se contineat, ae
plus æstimusri debeat? At is qui nostra ornat, et
inlatius splendidiusque de nobilitate humana lo-
quitur, ex luto generatam naturam esse dicit:
atque nobilitas es splendor superbiæ cognationem
cum latere habet. Quod si continuam pariter et
eam quæ in promptu atque expedito omnibusque
nota est generationem proferre velis, remove
isthæc, oro, ne loquaris de hac re: obmutescas, ne
hiscas, ne reveles, ut lex inquit, dedecus patris et
matris tuæ ?: nne sermone puhlices atque divulges
ea quæ oblivione atque alto silentio tegenda sunt.
Et non erubescis, terrea statua, mox pulvis futura,
qui in modum bullæ brevi duraturum in te tumo-
rem contines, te superbia repleri, fastu tumere,
vano spiritu atque cogitatione mentem inlatam
habera. Annon respicis ad utrumque vitæ humanσæ-
terminum, unde et initium sumat, et in quid de-
sinat? Verum superbis ac jactas te nomine juven-
tutis et ad lorem ætatis respicis, et gloriaris, et
tibi places propter decorem et pulchritudinem,
quod tibi manus supra modum vigeant ad motum,
quod celeres et veloces ad saltum tibi sint pedes,,
quod capillus ventis diundatur, quod lanugo
maxillas distinguat, quod tibi vestis purpuræ tin-
εἶ καὶ οἶος εἶ.
ctu supra modum lorida sit, quod panni tibi serici præliis, venationibusve, aut historiis quibusdam
variegati, distincti atque exornati sint, aut forsitan ad talaria adhihita cura in nigro nitentia, et
superluo opere fibularum lineis oblectantia spectas? Ad ista respicis, teipsum vero non intueris?
Ostendam tibi tanquam in speculo, qui sis, et qualis sis.
Non vidisti in loco publico sepeliendis hominibus
destinato, naturæ nostræ mysteria? non vidisti os-
sium, aliis super alia temere abjectis, congeriem?
calvarias carnibus nudatas, terribilem quemdam
ac deformem aspectum exhaustis oculis præbentes?
Vidisti ora ringentia, reliquaque membra prout
fors tulit, divulsa atque dispersa? si illa vidisti, te
ipsum in illis spectasti. Ubi signa præsentis loris?
ubi coloris bonitas in genis? ubi ffos labiorum ?
Ubi truculenta ac torva oculorum pulchritudo, sub
vallo protegumentoque superciliorum elucens? ubi
rectus nasus in medio genarum pulchritudinis col-
locatus? ubi ad cervices usque demaissæ comæ? utbi
circa tempora cincinni? ubi sagittariæ jaculatrices-
que manus? equitatores pedes? ubi purpura? ubi
byssus? ubi paludamentum ? ubi balteus 7 calcea
mina equus ? cursus? fremitus? omnia, per quæ
nunc tibi fastus augeturl dic, ubi hæc, quorum no-
¹ Lev. Xvm, θ sqq.-
bientium ratione represserimus, facile, commodum
et expeditum eis iter animi demissionis eiciamus.
Unde igitur aliquis potius fastus atque superbiæ
vanitatem demonstraverit? qua ratione alia, quttam
si naturam ostenderit, quænam ea sit? Nama si
quis ad seipsum, et non ad ea quæ circa se sunt,
respiciat, non video qua ratione is in ejusmodi
vitium incidere possit. Quid igitur homo est? Viε
ut ex scriptorum monumentis proferam id quod
plus ponderis et auctoritatis in se contineat, ae
plus æstimusri debeat? At is qui nostra ornat, et
inlatius splendidiusque de nobilitate humana lo-
quitur, ex luto generatam naturam esse dicit:
atque nobilitas es splendor superbiæ cognationem
cum latere habet. Quod si continuam pariter et
eam quæ in promptu atque expedito omnibusque
nota est generationem proferre velis, remove
isthæc, oro, ne loquaris de hac re: obmutescas, ne
hiscas, ne reveles, ut lex inquit, dedecus patris et
matris tuæ ?: nne sermone puhlices atque divulges
ea quæ oblivione atque alto silentio tegenda sunt.
Et non erubescis, terrea statua, mox pulvis futura,
qui in modum bullæ brevi duraturum in te tumo-
rem contines, te superbia repleri, fastu tumere,
vano spiritu atque cogitatione mentem inlatam
habera. Annon respicis ad utrumque vitæ humanσæ-
terminum, unde et initium sumat, et in quid de-
sinat? Verum superbis ac jactas te nomine juven-
tutis et ad lorem ætatis respicis, et gloriaris, et
tibi places propter decorem et pulchritudinem,
quod tibi manus supra modum vigeant ad motum,
quod celeres et veloces ad saltum tibi sint pedes,,
quod capillus ventis diundatur, quod lanugo
maxillas distinguat, quod tibi vestis purpuræ tin-
εἶ καὶ οἶος εἶ.
ctu supra modum lorida sit, quod panni tibi serici præliis, venationibusve, aut historiis quibusdam
variegati, distincti atque exornati sint, aut forsitan ad talaria adhihita cura in nigro nitentia, et
superluo opere fibularum lineis oblectantia spectas? Ad ista respicis, teipsum vero non intueris?
Ostendam tibi tanquam in speculo, qui sis, et qualis sis.
Non vidisti in loco publico sepeliendis hominibus
destinato, naturæ nostræ mysteria? non vidisti os-
sium, aliis super alia temere abjectis, congeriem?
calvarias carnibus nudatas, terribilem quemdam
ac deformem aspectum exhaustis oculis præbentes?
Vidisti ora ringentia, reliquaque membra prout
fors tulit, divulsa atque dispersa? si illa vidisti, te
ipsum in illis spectasti. Ubi signa præsentis loris?
ubi coloris bonitas in genis? ubi ffos labiorum ?
Ubi truculenta ac torva oculorum pulchritudo, sub
vallo protegumentoque superciliorum elucens? ubi
rectus nasus in medio genarum pulchritudinis col-
locatus? ubi ad cervices usque demaissæ comæ? utbi
circa tempora cincinni? ubi sagittariæ jaculatrices-
que manus? equitatores pedes? ubi purpura? ubi
byssus? ubi paludamentum ? ubi balteus 7 calcea
mina equus ? cursus? fremitus? omnia, per quæ
nunc tibi fastus augeturl dic, ubi hæc, quorum no-
¹ Lev. Xvm, θ sqq.-