PG 44, col. 185
In English: On the Making of Man 17.1
scetur, cum jam omnia consummata erunt, interest. Equali enim ratione imaginem Dei uterque
gestat. Propterea unius hominis nomine ipsa generis universitas comprehensa fuit, quando potestati
divina: nihil est vel praeteritum, vel futurum. Quin et ea qua: expectantur, non aliter atque si jam
praesentia forent, sua in potestate, qua universa complectitur, habet. Est igitur tota natura homi-
num ³ primis ad θιιτθηιοε usque. una eademque veri Dei imago. Sexus autem masculi lemineique
pistorimen in homine jam creato de causa, ut ego quidem existimo, bujusmodi quadam adjectum
Ill .
uit.
CAPUT XVII.
Quid respondendum dubitantibus, quomodo animi
orituri fuissent si homines illi principes nulla se
peccati labe polluisseut: quando primum Apost
hanc inquinationem γ operam procreationi sobolis
hominem dedisse videmus.
Prius vero quam id perscrutemur, forte rectius
fecerimus, si quiddam, quod ab adversariis objici-
tur, explicemus. Aiunt enim, ante peccatum nullam
neque procreationis, neque parturiginis, ac ne ap-
petitus quidem in homine ad procreandum mentio-
nem lieri. Postquam autem homines primi peccas-
sent, deque paradiso ejecti essent, ac fetuinm poena
dolorum in partu esset imposita, tum scilicet ad
id pt'ogressum esse Adamum, ut consuetudine cou-
ἱιιέίἐ ad procreationem uti inciperet. Si igitur,
inquiunt, neque ad nuptias, neque procreationem,
neque partum in paradiso perventum est, necessa-
rium est hoc quoque sequatur, animorum multitu-
dinem nullam fuisse futuram, nisi donum illud
immortalitatis in mortalitatem commutatum esset,
ac per coniugium excitata posteritas pro migranti-
bus de hac vita substitueret alios, et hac ratione
naturam conservaret. Adeoque peccatum quodam
modo hominum vitae etiam bono esse videri posse.
Nam genus humanum supra duorum numerum,
qui primi exstitere, auctum non fuisset : nisi mor-
tis metus naturam, ut de successione perpetu:
cogitaret, permovisset. Equidem hac etiam ir
pnite statui; veritatem, qurecunque tandem sit, ii:
ι---η --η--ν -- η , . . ν
solis notam et perspectam esse, qui non alite}
atque Paulus paradisi mysteriis initiati sunt, quae
cnarrando fas non est exprimere. Nostra sane haec
est responsio: Cum Sadducazi doctrinae de mortuo-
rum resuscitatione adversarentur, et nupta: illius
cum multis, adeoque septem fratribus mulieris
mentionem ad conciliandam (idem disciplinae suae
facerent, et ecquis horum eam a resurrectione ha-
biturus esset quaererent. ita respondet Dominus,
ut et illos castiget, ac vitae, quam in resurrectione
apiscemur, mysterium hominibus deinceps univer-
sis explanet. ι ln resurrectione, ι ait, ( neque
nuptias contrahent, neque ad nuptum tradentur °°: ι
quippe cum amplius mori nequeant. Sunt enim pa-
ιῖεεγέιιεθιίδ, et δεῖ lilii, ubi jam resurrexerintdA
vero resurrectionis donum nihil aliud nobis polli
cetur, quam lapsorum in integrum restitutionem
Nam οε. gratia,r quam exspectamus, reditus erit a
vitam primam, qua homo de paradiso ejectus i
eumdem reducetur. Quamobrem si vita restituto
⁶⁰ Matth. xin, 50; \larc. ιιι, 23; Luc. ιι, 35.
gestat. Propterea unius hominis nomine ipsa generis universitas comprehensa fuit, quando potestati
divina: nihil est vel praeteritum, vel futurum. Quin et ea qua: expectantur, non aliter atque si jam
praesentia forent, sua in potestate, qua universa complectitur, habet. Est igitur tota natura homi-
num ³ primis ad θιιτθηιοε usque. una eademque veri Dei imago. Sexus autem masculi lemineique
pistorimen in homine jam creato de causa, ut ego quidem existimo, bujusmodi quadam adjectum
Ill .
uit.
CAPUT XVII.
Quid respondendum dubitantibus, quomodo animi
orituri fuissent si homines illi principes nulla se
peccati labe polluisseut: quando primum Apost
hanc inquinationem γ operam procreationi sobolis
hominem dedisse videmus.
Prius vero quam id perscrutemur, forte rectius
fecerimus, si quiddam, quod ab adversariis objici-
tur, explicemus. Aiunt enim, ante peccatum nullam
neque procreationis, neque parturiginis, ac ne ap-
petitus quidem in homine ad procreandum mentio-
nem lieri. Postquam autem homines primi peccas-
sent, deque paradiso ejecti essent, ac fetuinm poena
dolorum in partu esset imposita, tum scilicet ad
id pt'ogressum esse Adamum, ut consuetudine cou-
ἱιιέίἐ ad procreationem uti inciperet. Si igitur,
inquiunt, neque ad nuptias, neque procreationem,
neque partum in paradiso perventum est, necessa-
rium est hoc quoque sequatur, animorum multitu-
dinem nullam fuisse futuram, nisi donum illud
immortalitatis in mortalitatem commutatum esset,
ac per coniugium excitata posteritas pro migranti-
bus de hac vita substitueret alios, et hac ratione
naturam conservaret. Adeoque peccatum quodam
modo hominum vitae etiam bono esse videri posse.
Nam genus humanum supra duorum numerum,
qui primi exstitere, auctum non fuisset : nisi mor-
tis metus naturam, ut de successione perpetu:
cogitaret, permovisset. Equidem hac etiam ir
pnite statui; veritatem, qurecunque tandem sit, ii:
ι---η --η--ν -- η , . . ν
solis notam et perspectam esse, qui non alite}
atque Paulus paradisi mysteriis initiati sunt, quae
cnarrando fas non est exprimere. Nostra sane haec
est responsio: Cum Sadducazi doctrinae de mortuo-
rum resuscitatione adversarentur, et nupta: illius
cum multis, adeoque septem fratribus mulieris
mentionem ad conciliandam (idem disciplinae suae
facerent, et ecquis horum eam a resurrectione ha-
biturus esset quaererent. ita respondet Dominus,
ut et illos castiget, ac vitae, quam in resurrectione
apiscemur, mysterium hominibus deinceps univer-
sis explanet. ι ln resurrectione, ι ait, ( neque
nuptias contrahent, neque ad nuptum tradentur °°: ι
quippe cum amplius mori nequeant. Sunt enim pa-
ιῖεεγέιιεθιίδ, et δεῖ lilii, ubi jam resurrexerintdA
vero resurrectionis donum nihil aliud nobis polli
cetur, quam lapsorum in integrum restitutionem
Nam οε. gratia,r quam exspectamus, reditus erit a
vitam primam, qua homo de paradiso ejectus i
eumdem reducetur. Quamobrem si vita restituto
⁶⁰ Matth. xin, 50; \larc. ιιι, 23; Luc. ιι, 35.